Categories
Stories

મેજિકલ વર્લ્ડ….?ભાગ 1

આ વાર્તા મારી કલ્પના થી રચાયેલ છે મારી આ વાર્તા ને બીજા કોઈ લેખકને વાર્તા થી સંકલિત કરવી નહિ.તો તૈયાર થઈ જાઓ…એક જાદુના સફર માટે….આપની સમક્ષ મારી એક નવી જ કલ્પના પ્રગટ કરું છું . આશા છે આપને પસંદ આવશે ને જો પસંદ આવે તો follow કરી આપના પ્રતીભાવ આપવાનું ચૂક્તાનહિ. તો તૈયાર થઈ જાઓ એક જાદુના રહસ્ય થી ભરેલા સફર ને માણવા…:)

*************************

“આકાશ માં બવ બધા વાદળો વચ્ચે માયા નગર નામે એક શહેર હતું  . આજુબાજુ પંખી ઓનો કલરવ હતો કારણ કે આ શહેર એ જમીન પર નહિ પરંતુ આકાશ માં વાદળો પ્ર બનવામાં આવ્યું હતું.શહેર નું બાંધકામ કરનાર એ એ શહેર ને બીજા બધા થી છુપાવી નાખ્યું હતું.એટલે ભર થી જોતા એ વાદળ j લાગતું.પણ હકીકતમાં એ જ વાદળ એ દુનિયા ના જાદુઇ વિદ્યા નું સ્થાપક શહેર હતું.

એ શહેર એના નામ મુજબ જ માયા થી ભરપુર હતુ. નાના થી લઈને મોટા દરેક કામ એક માટે રૂપી magic થી કરવામાં આવતા. એ  માયા નગર ની સંસ્કૃતિ તે સો હજારો  વર્ષ જૂના લોથલ અને હડપ્પાની સંસ્કૃતિને તાલ મેળવે અથવા એમ કહો એને પણ ટક્કર મારે એવો એક આધુનિક રચનાઓ વાળુ નગર હતું .

માયા નગરની શરૂઆત એક સુંદર એવા મોટા દરવાજા થી થતી હતી. આ દરવાજો પણ એક જાદુ થી બનાવેલો હતો ભલભલા જાદુગરી એ આકાશી દુનીયા થી અનજાન હતા..ખરેખર તો મયાંગર એ માયા ને છાયા એમ બે બહેનો એ મળીને બનાવેલું શહેર હતું.માટે એ સારી ભાવના ધરાવતી જાદુગરની હતી .ને એમ કહો કે પૃથ્વી પર જાદુ ની શરૂઆત કરનાર જ માયા હતી.

ઉહુ ઉહુ ઊહુ…. હાક થું….થું….કરીને કોઈ એ પહેલાં ઉધરસ ખાધી ને પછી મોમાં આવેલ થૂંક થુકી નાખ્યું….”લો દાદા પાણી પીલો” એ નાનકડા ભૂલકાં જેવા  હાથ થી કબીર એ એના દાદુ ને પાણી આપ્યું.

દાદુ ને એક સાથે બહુ બધી ઉદરસ આવી.વર્ષો જૂની એ જ બીમારી.ગમે તેટલા દવાદારૂ કરાવ્યા પણ એની અસર થોડો સમય રહેતી ને પછી ફરીથી એ જ થઈ જતું.

કબીર એના દાદા ના મન ની વાત જાણે જની ગયો હોય એમ બોલ્યો…”બસ બસ દાદા, આજ હવે તમે આરામ કરો, બાકીની આગળ ની કથા પાછી કહેજો.”

“સારું દીકરા , હવે મને આરામ કરવા કીધું 6 તો મારે મારા કબીર ની વાત માનવી તો પડશે જ ”

ત્યાં જ ઘર માંથી અવાજ આવ્યો – ..”કબીર ooo કબીર…ચલ હવે , અખો દિવસ દાદુ ને આરામ કરવા દેતો નથી.બિચારા દાદુ થાક્યા હશે ચલ હવે…..જલદી થી સૂઈ જા દીકરા….”

આ હતો કબીર નો નાનકડો પરિવાર.પિયુષ નામના દાદા , પહમ નામે પિયુષ ને માયુ નો દીકરો. ને પંક્તિ નામે વહુ એટલે કે આપડા પહમ ની પત્ની…. .પિયુષ દાદુ ના પત્ની એટલે કે કબીર ના દાદી વર્ષો પહેલા…જ્યારે પહમ 5 વર્ષ નો હતો ત્યારે…..જ આ દુનિયા છોડી ગયા હતા.

Categories
Stories

યેહ રિશ્તા ક્યા કહેલાતા હૈ !?ભાગ -૨

આગળ તમે જોયું એમ
Mayra ને riyansh બંને સારા frds હોય 6…?ને mayra મોડેલિંગ કરીઅર માં આગળ વધી ને riyansh થી દુર પણ પિયુષ નામના director સાથે લગ્ન કરવા માંગે 6 …..?
હવે આગળ?
___________________________________________________________________
લગ્ન ની એક રાત પહેલા ,?
Mayra ને એક મોટી પાર્ટી માં guest તરીકે આમંત્રણ મળ્યું હોય 6…?અને એ જ પાર્ટી માં પિયુષ પણ આવેલો હોય 6….?બેય બવ ખુશ હોય 6…?
પણ કેહવત 6 ને  બવ ખુશ રહો એ વિધાતા ને ગમતું નઈ…એ તમારી કસોટી કરવા માટે દુઃખ ને પણ સાથે મોકલે જ 6…. બસ એવું જ કંઈક Mayra ની સાથે થયું….☹️
Mayra normally ક્યારેય ડ્રીંક ??કરતી નહિ ….Mayra ને  હમેશાં ફ્રેશ  ફ્રુટ જ્યુસ? જ ગમતું હોય 6 જે પિયુષ ને ખબર હોય 6… એથી પિયુષ  ફ્રુટ જ્યુસ ?લઈ ને mayra પાસે જાય એ પહેલા એના જ્યુસ? માં કઈક ભેળવી દે 6….પછી એ જ્યુસ? લઈ ને પિયુષ mayra પાસે જાય 6..?…Mayra અહી જે ભરોસો પિયુષ પર કરતી એ પિયુષ એ આપેલું જ્યુસ? કઈ પણ કહ્યા વગર મહેમાનો સાથે વાત કરતા કરતા જ પી જાય 6..?..થોડી વાર માં Mayra  ને ચક્કર આવા લાગે 6…થી તે બેભાન થઈ જાય 6…?…પિયુષ મોકા નો લાભ લઈ એને એક રૂમ માં સુવડાવી બાર જતો રે 6..?..થોડી વાર પા6ઇ Mayra ને ભાન આવે 6 ત્યારે  તે જોવે 6 કે પોતે એક રૂમ માં 6..?

_________________________________________________________________________

.થોડી વાર માં પિયુષ ત્યાં કોઈક ની સાથે આવે 6.?..જે બંનેની વાત સાંભળી Mayra ને બવ દુઃખ થાય 6.?..કે જેને એટલો પ્યાર આપ્યો…પિયુષ ભલે એક નામી ડિરેક્ટર હતો પણ Mayra ના લીધે એને ઘણું બધું કમાયું હતું..?…Mayra તો જાણે એના માટે પૈસા કમાવા નો  એક જરિયો હતી..?. એ જ પિયુષ આજ કોઈ ની સાથે વાત કરતો હતો….ને એ બીજું કોઈ નઈ પણ પિયુષ ની gf માહિરા હતી…?..પિયુષ ને માહિરા ની વાતો સાંભળી ને Mayra ને ખૂબ   આઘાત લાગ્યો ….Mayra એ ફરી એની વાત સાંભળવાનું નક્કી કર્યું એટલે એ  તો જાણે હજુ સુધી બેભાન જ હોય એવું નાટક કરવા લાગી ?કારણ કે એને હજુ જાણવું હતું કે પિયુષ સુ વિચારે 6 એના વિશે….એટલે Mayra ને રૂમ માં બેભાન જોઈ ને ?પિયુષ ને એની માહિરા વાત કરવા લાગ્યા કે …?..માહિરા -: પિયુષ , તું શું કાલે Mayra જોડે સાચે માં લગ્ન કરી લઈશ !??? Mayra  ને તું એક થઈ જસો !????
પિયુષ – ના હું કાલે લગ્ન કરવા માટે જવાનો જ નથી …..એક વાર Mayra ના લીધે મારું ખૂબ અપમાન થયું 6 હું એ અપમાન નો બદલો લેવા માટે જ  એની સાથે લગ્ન નું ને પ્રેમ નું નાટક કરતો હતો….
તો આ બાજુ Mayra વિચારવા લાગી કે એન3 ક્યારેય કોઈ નું અપમાન કર્યું નથી તો પિયુષ સેની વાત કરે 6 ???એટલામાં જ  માહિરા એ પિયુષ ને પુ6યું કે તે ક્યા અપમાન ની વાત કરે 6? એટલે પિયુષ બોલ્યો કે એક વાર એને કોઈ company માં જવાનું હતું પણ મારે એની સાથે બહાર ફરવા જવું હતું ….હું એને one side love કરતો  હતો. …આ ત્યાર ની વાત 6 જ્યારે મે Mayra ને  propose નતું કર્યું…. એટલે Mayra e એ ટાઈમ એ બધા ની વચ્ચે મારો મજાક બનાવેલો…કારણ કે હું એટલો મોટો ડિરેક્ટર નતો…ને એ મોટી મોડેલ હતી ..❣️.બસ એજ અપમાન નો બદલો હું લઈશ….આવતીકાલે ન્યૂઝ પેપર ની head લાઈન બનાવીશ  કે લગ્ન કરવાના સમયે જાણીતી મોડેલ  એવી mayraનું  દિલ ભાંગ્યું …પ્રેમી પિયુષ સાથે  કરવાના સપનાં થયા ચકનાચૂર…..હજુ હું એને ખૂબ હેરાન Karis… એને હું પણ તો જોવું 6u, કઈ રીતે એ આ ઇન્ડસ્ટ્રી માં survive kare 6???પછી પિયુષ ને માહિરા બંને એક રાક્ષશી હાસ્ય કરે 6….?????
______________________________________________________________________________________________
એક અટ્ટહાસ્ય નું મોજું આખા રૂમ માં ફરી વળ્યુ .?…જેમાં પિયુષ ને  માહિરા જોઈ જોર થી હસતા હતા ને બિચારી Mayra , આંસુ સરકાવતી હતી…..???
____________________________________________________________________


થોડી વાર પછી, પિયુષ ને માહિરા આગળ નો પ્લાન બનાવી ને એક બીજા ના હાથ માં હાથ નાખી નીકળી પડ્યા..?..કારણ કે માહિરા પિયુષ ના baby ની મોમ બનવાની હોય 6….?આ બાજુ Mayra ને હજુ પણ વિશ્વાસ નથી આવી રહ્યો કે પીયુષ એ એને cheat કર્યું 6….?

માહિરા ને પિયુષ ના નીકળી ગયા પછી Mayra ઊભી થઈ… તેને હજુ પણ વિશ્વાસ નથી આવી રહ્યો કે એ ને કે જે સાંભળ્યું એ જ સાચું 6 …?Mayra તો જાણે એ એક સપનું હોય એવું જ લાગતું હતું..?..પોતાને હજુ પણ વિશ્વાસ નથી આવતો કે પિયુષ  માત્ર……. એમ આંખ આડા કાન કરી દે 6….ને પછી ખૂબ રડી પડે 6…..?હજુ પણ Mayra પણ વિશ્વાસ આવતો નથી …..એટલે બીજા દિવસે એ તો  કોર્ટ marriage karva mate કોર્ટ પહોંચી જાય 6..?️..ક્યાંક ને ક્યાંક Mayra ને વિશ્વાસ હતો કે પિયુષ આવશે પણ પિયુષ………તો આવ્યો જ નઈ…?.હવે Mayra ને હકીકત સાંભળ્યા સિવાય કોઈ ઓપ્શન જ નતો…..તો ખૂબ રડી
ને હિંમત કરી વિચાર્યું કે એ પણ એના જીવન માં આગળ વધશે…?
એટલા માં એને કોઇક્ને ફોન પર વાત કરતા સાંભળ્યું.?..કે ગમે તે કરો મને આગળ ના 3 કલાક માં મને કોઈ પણ  છોકરી જોઈએ 6….મારે આજે ને આજે જ લગ્ન કરવા 6 એવું કઈ દેંજે manager શનિ ને…..એવું બોલતા જ ફોન ?મુકાઈ ગયો?…
Mayra એ તરત જ કોઈક નિશ્ચય કર્યો…ને તે વ્યક્તિ ની નજીક જઈ ને બોલી….જો તમે કહો તો હું લગ્ન કરવા તૈયાર 6u…? એ વ્યક્તિ એ પાછળ વળી ને જોયું તો એ બીજું કોઈ નઈ પણ …..PV INDUSTRY  ના જાણીતા CEO પૃથ્વી હતા??પૃથ્વી એ બીજું કોઈ નઈ પણ entertainment industry ના જાણીતા ને કિંગ❤️ ઓફ દ કિંગ?? હતા???❣️
___________________________&________________________
પૃથ્વી એ તરત જ કઈક નિર્ણય ?લીધો ને એના  હેલપર cum assistant  મોહિત ને સાઇડ માં બોલાવી Mayra ની details કાઢવા કહ્યું..?.ને Mayra પાસે આવી ને કહ્યું …હા હું ready 6u લગ્ન કરવા …પછી બંને એ  કોર્ટ માં લગ્ન કર્યા…?️બધી પ્રોસેસ પૂરી કરી પૃથ્વી એ Mayra ને મૂકવા માટે એની અમેઝિંગ ને newly કાર ?માં એને invite કરી…Mayra તો જેવી કર માં બેસી ….પૃથ્વી એ એને કઈક કહ્યું….???
__________________________________________________________________________________________________

તો
પૃથ્વી એ શું કહ્યું હસે !???
પૃથ્વી આગળ શું કરશે ???
શું પૃથ્વી એ મજબૂરી માં લગ્ન કર્યા !???
શું Mayra pruthvi ને અપનાવશે!???
I know ઘણા questions હશે….પણ વધુ આવતા અંકમાં ?

Categories
Short Story

અંતરમન

સૂર્યની કિરણો દરિયાના લહેરાતા મોજાઓને અથડાઈને પરાવર્તિત થઈ રહ્યા હતા અને એના તેજમય લીસોટા દરિયા કિનારાની રેતીને સોનાની જેમ ચમકાવી રહ્યા હતા. પણ આ રેતીને સૂરજના સોનેરી કિરણોથી વધારે અમૂલ્ય બનાવી રહ્યા હતા તે સમયે તેમાં હવાની જેમ રેલાઈ રહેલ ચાર કદમો અને તેનાથી રચાઈ રહેલ ભીની ભીની નિશાનીઓ.

એકબીજામાં ખોવાયેલ બે ઓળાઓ જાણે દુનિયાથી સંપૂર્ણ બેખબર ખુદની મસ્તીમાં ગળાડૂબ હતા. બે મજબૂત હાથોમાં બે સુંદર કોમળ હથેળીઓ ક્યારેક ઝીલાતી તો ક્યારેક સંગીતના સૂરોની જેમ અહી તહી એકબીજાને અડપલાં કરતી ગુંજી રહી હતી. આખરે બંને પ્રેમની સંતાકૂકડી રમી થાકી દરિયાની રેતીમાં ઢળી પડ્યા. અને પોતાના પ્રેમીની છાતીમાં સમાતી એની પ્રેમિકા આંખો બંધ કરી ઘડીભર બધું ભૂલાવીને પોતાના પ્રિયતમની ધડકન સાંભળવામાં મગ્ન થઈ રહી અને એક નાનકડું અશ્રુ બિંદુ એની આંખોમાંથી સરી પડ્યું.બે પ્રેમીઓના અદભુત પ્રેમનો સાક્ષી સૂરજ જાણે હળવે હળવે દરિયામાં ડૂબી રહ્યો હતો.


અચાનક એની આંખો ખુલી ગઈ અને જોયું તો વાતાવરણ એકદમ બદલાઈ ગયું હતું, ઘડીભર પહેલા છવાયેલ રોશનીની જગ્યાએ ઘોર અંધારું છવાઈ ગયું હતું. શાંત રમણીય દરિયાએ હવે જાણે રૌદ્ર રૂપ ધારણ કર્યું હતું. એની ડરથી ભયભીત આંખોમાં આં અંધારું ખુબજ બિહામણું લાગી રહ્યું હતું. તે સફાળી ઊભી થઈ ગઈ, પણ આ શું? આસપાસ ક્યાંય તે દેખાયો નહિ. હજુ હમણાં તો એના આલિંગનમાં મગ્ન પોતે એની ધડકન સંભાળી રહી હતી અને આં અચાનક હવે પોતે એકલી પડી ગઈ હતી અને આ દરિયો આં ઘેરાયેલ અંધારું જાણે ધીરે ધીરે એને ઘેરી રહ્યું હતું.

ત્યાજ દૂરથી આવતા હસી કિલકારીઓના પડઘા એના કાનોમાં પડઘાઈ રહ્યા. તે અવાજ તરફ પોતાની નજર દોડાવી રહી પણ એની આંખોમાં ખુબજ શ્રમ પડી રહ્યો હતો. ત્યાજ તે તરફ કોઈ પ્રકાશપુંજ ઉભરાઈ આવ્યો જેનાથી એની આંખો ક્ષણવાર તો અંજાઈ ગઈ, થોડી પળ બાદ તે પ્રકાશપુંજ જાણે એની તરફ ધીરે ધીરે આવતો લાગ્યો. જેવો તે પાસે આવ્યો તેને આવા ઝંઝાવાત વચ્ચે પણ જાણે એક અજીબ સુકુન મહેસૂસ થયું. તે પ્રકાશના પૂંજમાં પોતાના પ્રેમને જોઈ એના ચેહરા ઉપર એક શાંતિ છવાઈ ગઈ. તે પોતાના હાથ ફેલાવી એને પોતાની બાંહોમાં ભરવા ગઈ પણ આ શું….પોતાના પ્રેમીની આજુ બાજુ ઘણાબધા ચેહરા ઉભરી આવ્યા અને પોતાના પ્રેમીને ખેંચીને પાછો પોતાનાથી દૂર અને વધુ દૂર લઈ જઈ રહ્યા અને તેનો.પ્રેમ પણ જાણે તેને અણદેખી કરી પોતાના અન્ય સાથીઓ સાથે આનંદ પ્રમોદ કરતો દૂર થઈ રહ્યો. અને પોતે દરિયામાં અંદર અને અંદર તરફ ખેંચાઇ રહી. દૂર જતા પ્રેમીને પોતે બોલાવવા મથી રહી પણ એનો અવાજ જાણે ગળામાં જ અટકી રહ્યો હતો, ઘણા પ્રયત્ન કરવા છતાં લાચાર બેબસ બની રહી હતી અને ધીરે ધીરે દરિયામાં સમાઈ રહી હતી.

ત્યાજ ધીરે ધીરે પોતાના કપાળમાં અને વાળમાં હળવેકથી ફરતી આંગળીઓના સ્પર્શથી તેનું અચેતન મન ફરી ચેતના તરફ વળી રહ્યું. એના મધુર શબ્દો જાણે એના કાનોમાં રેલાઈ રહ્યા…


I am still here for you❣

Sweetie?❣

I love you my sweetheart…?

અને સ્વપ્નમાથી જાગતાં તેને જાણે પોતાના અંતરમન માં થોડા સમયથી ચાલી રહેલ ગડમથલ નો જવાબ મળી જતા તે પોતાના પ્રેમીમાં એકાકાર થઈ ગઈ, હવે એના મનમાં પોતાના પ્રેમ બાબતે કોઈ સવાલ નહોતા રહ્યા, રહ્યો હતો ફક્ત પ્રેમ અને અખૂટ વિશ્વાસ…


✍️ધ્રુતિ મેહતા (અસમંજસ)
https://www.digitalstory.in/

Categories
Stories

યેહ રિશ્તા ક્યા કહેલાતા હૈ….??

હેલ્લો દોસ્તો….
આશા 6 કે તમને મારી આ વાર્તા પણ ખૂબ પસંદ આવશે❣️
ચાલો તો પછી મારી સાથે એટલે કે Mayra ની સાથે એક કહાની ના  સફર પર ❣️
_________________________________________________

“Hello  ! “
“Hello !”
“Reyansh vat kare 6????”
“હા કોણ??”
અલા મને નઈ ઓળખતો તું !???
ના બહેન કોણ 6 તું !??”
સાંભળ્યું  6 કે એશિયા ખંડ એ દુનિયા ના સાત ખંડ માંથી એક 6.. એ ખંડ માં INDIA નામનો એક દેશ 6? એમાં પણ ઘણા બધા રાજ્યો 6 એટલે હું એમાંથી ગુજરાત રાજ્ય ના અમદાવાદ થી વાત કરું 6u”– ????એમ રમુજી અવાજ માં Mayra એના દોસ્ત રેહાંશ સાથે મસ્તી કરતા કરતા બોલતી હતી…આજ Mayra એ એના ધોરણ 12 માં સારા એવા માર્ક્સ આવ્યાં હોવાથી નવો ફોન ને નવો નંબર લીધેલો… એટલે એ રેહાંશ  ને ફોન કરીને મસ્તી કરતી હતી….

____________***********_________*******___________

આપડા પાત્રો નો પરિચય:?
Mayra એટલે આપડી વાર્તા ની મુખ્ય પાત્ર ?જો વાત કરીએ mayra ની તો ….Mayra તો એટલી સુંદર હતી કે સુ કહેવું …..
ગુલાબી હોઠ?નાની ને અનીયાલી આંખો …. આછો મેકઅપ ને આંખો માં કાજલ mascara be eyeliner ….. Tight b નઈ ને બવ loose પણ નઈ  એવું બ્લેક ડેનિમ jeans??ne I love you લખેલી half સ્લિવ. Tshirt ?❣️Nd high પોની માં hair માં બંધ કરેલ?Mayra ને જોતા જ એવું લાગે કે જાણે સ્વર્ગ થી કોઈ અપ્સરા જ જોઈ લો….mayra એમ તો એક મિડલ ક્લાસ family ને belong કરતી હતી…પણ એના family નું  heart hati?❣️?

રેહાંશ એ Mayra નો દોસ્ત?
એ પણ  Mayra ની જેમ જ એક મિડલ ક્લાસ family માંથી હોય 6… પણ reyansh  પણ Mayra ની જેમ જ રૂપળો ને height માં Mayra થી ઊંચો, obviously? જેમ Mayra ને કોઈ છોકરો જોવે ને પાગલ થાય  એમ જ રેયાંશ ને જોઈ કોઈ પણ છોકરી પાગલ થઈ જાય….આખરે reyansh હતો જ એટલો સુંદર?❣️
ગુલાબી આંખો , ગુલાબી હોઠ ને સૌથી મેં તો એના dimple ?????? ને જેલ થી styale કરેલ વાળ???? આય હાય !❣️કોઈ પણ જો reyansh ની ને Mayra nu smile જોવે ને  તો પોતાનો દિલ હરી બેસે? બેય હતા જ એટલા સરસ?

____________*******___________*********___________
12માં ધોરણ નું vacation patya pa6I ,

દરરોજ વાતો કરે તોય ખૂટે નઈ એટલી મસ્તી ને મજાક કરતા બેય પણ  આજ  બંને દુઃખી હતા …કારણ ! ?
કારણ એ જ કે Mayra  ને વર્ષો જૂનું સપનું પૂરું કરવું હતું એના મોડેલિંગ નું….એટલે જન્મથી લઈ ને ક્યારેય છૂટા ના પાડનાર દોસ્તો હવે અલગ થવાના હતા??
બેય આજ માં ભરી ને એક બીજા ને જોવામાં તલ્લીન હતા સુ ખબર પછી એવો મોકો મળે કે ના પણ મળે ….?

Mayra ને મોડેલિંગ કરવું હતું એટલે એ તો મુંબઈ કે જે સપનાં ની નગરી 6 , જ્યાં દરેક ને પોતાના સપનાં પૂરા કરવા હોય 6 …..
એવી નગરી માં એકલી આવી પોહચી…..
શરૂઆત માં તો બવ જ મુસીબતો નો સામનો કર્યો
પણ Mayra એ  ખૂબ મહેનત  કરી ને મોડેલિંગ ઇન્ડસ્ટ્રી માં પોતાનું આગવું સ્થાન પામી….

_________________?______________?____________

5 વર્ષ પછી,

Mayra એ આ 5 વર્ષ માં ઘણું ખરું નામ કમાવ્યુ હતું ..
Mayra એ મોડેલિંગ ઇન્ડસ્ટ્રી માં ખાસુ આગવું સ્થાન પામી હતી….
Mayra AAA 5 વર્ષ માં એક પણ દિવસ એવો નહતો જ્યારે તેને રિયાંશ ને યાદ ના કર્યો હોય?
બેય દરરોજ એકબીજા સાથે વાત કરતા હતા
પણ એટલા વર્ષ દૂર રહ્યા હોવાથી બેય ના દિલ માં ઉગી આવેલું પ્યાર નું ફૂલ કરમાઈ ગયેલું?
આમ ને આમ દિવસો પસાર થવા લાગ્યા….
એક દિવસ Mayra કે જે  મોડેલિંગ ઇન્ડસ્ટ્રી ની જાનીતિ મોડેલ હતી તે પિયુષ નામના director ના સાથે એક scandle માં સંકળાઈ….
(Scandle મતલબ વાદ વિવાદ  કે જે ન્યૂઝ ચેનલ વાળા અફવાઓ felave  6  તે)પણ ખરેખર આ વાત તો હકીકત હતી ….Mayra  ને પીયૂષ બેય એકબીજા ને date કરતા હતાં….
બેય પ્રેમીપંખીડા ખૂબ ગળાડૂબ પ્રેમ માં હતા…..
એથી બેય લગ્ન કરી ઘર માંડવાનો વિચાર કરે 6 ….થી એક દિવસ તેઓ ઘરના પરિવાર ની મદદ થી ઘર સંસાર માં પ્રભુતા પાડવા સહમત થાય 6….. પણ……

____________?____________?____________?_____

Mayra અને પિયુષ ના લગ્ન  ની એક રાત પહેલા???…..

વધુ આવતા અંકમાં….
________________************_________**********__________

એવું તો શું થયું !???
પિયુષ ને Mayra ના લગ્ન થશે ???
Su પિયુષ  ને કઈ થયું હશે !???
Mayra ને કઈ થશે !???
Wait for next?

Categories
Stories

કૈસા એ ઈસ્ક

” દિલ મેરા દેખો, ના મેરી હેસિયત દેખો…. ખબર છે આ જ હતું એ સોન્ગ્સ જેના પર આપણે ડાન્સ કરેલો….”

“હા પણ હવે મને આવી બાબતોમાં કોઈ જ રુચિ નથી ” બોલતા અદિતિનો ગોરો ચહેરો લાલ ઘુમ થઈ ગયો.

” એ જોગમાયા હું ક્યાં પ્રેમની વાત કરું છું? આતો યાદ કરું છું….સારી યાદો યાદ કરવાથી ખુશી મળે, અને આપણે ક્યાં કઈ ખોટું કર્યું છે તો વગર કારણે ગુસ્સો કરે છે? “

” જવાદે એ બધું ચલ આપણે કોઈ પ્લાનિંગ કરીએ જ્યાં કોલેજના સૌ મિત્રો સાથે મળી એક દિવસ એન્જોય કરીએ. બોલ શું કહેવું છે તારું? “

” સારો જ વિચાર છે આપણે આપણા ફ્રેન્ડ સાથે વાત કરીએ….બધા એકબીજા સાથે જોડાયેલા જ હશે. તો બધા સાથે મળીએ ક્યાંક………..બરાબર ” બોલતા રાજન ઊંડા વિચારોમાં ખોવાઈ ગયો એની આદત પ્રમાણે. ” કોલેજનો એ છેલ્લો દિવસ…..બધા લાસ્ટ ટાઈમ એ પાર્ટીમાં બહુ મજા કરેલી અને ત્યાં જ અદિતિ….. ” આગળ વિચારો કરે તે પહેલા જ અદિતિ બોલી….

” જો અભય ના આવવો જોઈએ…”
” પણ કેમ? ” અચાનક જ વિચારોમાંથી ઝબકી રાજન બોલ્યો.

” બસ…..મને એને જોઈ પ્રેમ થઈ જાય છે એટલે…. ખબર છે છતાં પૂછે છે. મને લાગે…. સાંભળીવાનો થયો છે મારાં મોઢાની ” ગુસ્સો કરતા અદિતિ બોલી.

” કેટલો ગુસ્સો કરે છે પાગલ…. ” હસતા રાજન બોલ્યો.
” બસ હવે પતિદેવ વાતો મુકો અને કોઈ પ્લાનિંગ કરો. “

” હા, યાર મને બહુ ઈચ્છા થઈ છે બધાને મળવાની….ચલ કંઈક કરીએ….” બોલતા રાજન બહાર જતો રહ્યો.

બહાર હિંચકા પર બેસી એ બધાને ગ્રુપમાં મેસેજ કરી ક્યારે મળવું એ નક્કી કરી રહ્યો હતો. બધા બે વર્ષમાં પોતપોતાની લાઈફમાં સેટ થઈ ગયા હતા. પણ હજુ સ્વભાવે એવાને એવા જ હતા. જિંદગીનો આ કોલેજનો સમય બહુ મસ્ત હોય છે પણ દરેક સમયની કિંમત તેના વહી ગયા પછી જ થાય છે. અહીં સૌએ મળવા નક્કી કર્યો એક સ્પેશ્યલ ડે….અને બધા સાથે મળી રાજને અદિતિ માટે બર્થડે પાર્ટી પણ એના તરફથી પ્લાન  કરી.

આખરે ખુબ તૈયારી કરી અને આવી ગયો એ દિવસ 14 ફેબ્રુઆરી અને સંજોગ વસાત રવિવાર પણ હતો તો સૌ સમય કરતા પહેલા આવી ગયા અને પોતાની જુની વાતો કરતા હસી રહ્યા હતા…..એકબીજાની મજાક ઉડાવતા, છુટા પડ્યા ત્યારે કેવા હતા અને અત્યારે કેવા બની ગયા એકએક બદલાવ જોઈ હસી રહ્યા હતા. કૉલેજમાં મોટી મોટી વાતો કરતા અત્યારે જયારે અત્યારે સૌ જવાબદારી ના બોજ નીચે કચડાઇ રહ્યા હતા. હસતા ચહેરાઓ પાછળ ક્યાંક મસ્તી ખોવાઈ ગઈ દેખાઈ…

દરેકની હસી પાછળની મૂંઝવણ જોઈ રાજન બોલ્યો

“આજને જીવી લઈએ
ચિંતા છોડો થોડું હસી લઈએ….”

અતુલ એની આદત પ્રમાણે બોલ્યો ” કવિ સાહેબ હજુ પણ કવિ જ છે લાગે દાલ મેં કુચ કાલા હે “
” અરે યાર દાલ મેં કુચ કાલા નહી મુજે તો પુરી દાલ હી કાલે મેં લગતી હે….  ” નુપૂર બોલી અને સૌ હસી પડ્યા.

” અદિને તારી સાથે પ્રેમ થઈ ગયો કે શું? ” બોલતા અતુલ એના બેસ્ટ ફ્રેન્ડના મોંની બદલાતી રેખાઓ સામે જોઈ રહ્યો.

” હમકો માલુમ હે જન્નત કી હકીકત લેકિન,
દિલ કે ખુશ રખને કો ‘ગાલિબ’ યે ખયાલ અચ્છા હે”

” વાહ વાહ મિર્ઝા ગાલિબ…. ” બોલતા સૌ તાળીઓથી રાજનને વધાવવા લાગ્યા….. પણ આ શબ્દો અતુલના દિલની આરપાર નીકળી ગયા…… એ ફેરવેલનો દિવસ એની નજર સામે ફરી આવી ગયો….

” કૉલેજનો છેલ્લો દિવસ અદિ અને અભય એક કપલ તરીકે ઓળખાતા પ્રેમી પંખીડા હંમેશા માટે અલગ થઈ ગયા અને આ જુદાઈમાં ફસાઈ ગયો અદિતિને એકતરફી પ્રેમ કરતો આ મારો પાગલ રાજન…… ” હજુ તે આગળ કાંઈ વિચારે તે પહેલા જ સૌ રાજનને ગઝલ ગાઈ આજના દિવસને યાદગાર બનાવા બૂમો પાડી મસ્તી કરતા રીઝવવા લાગ્યા…..

રાજને ફરી ભરેલા હૈયે એના મધુર આવજે ગાવાનું શરૂ કર્યું…..

” ગગનવાસી ધરા પર બે ઘડી શ્વાસો ભરી તો જો,
જીવન દાતા જીવન કેરો અનુભવ તું કરી તો જો… “

અતુલ ગઝલના એકએક શબ્દોમાં રહેલ રાજનને જોઈ રહ્યો…આખરે બધાએ આ ગઝલ વચ્ચે જ અટકાવી બોલ્યા ” ઓ દુઃખી આત્મા કંઈકદિલખુશ કરે એવુ ગાને રોમિયો…..”  

રાજન કોલેજ સમયનો સારો એવો ગાયક હતો છોકરીઓ તેના અવાજ પર પાગલ હતી અને એ આ અદિતિ પાછળ, જે તેની ક્યારેય નહોતી એને ખબર હતી છતાં એ એકતરફી પ્રેમ કરતો રહ્યો…….

રાજને ફરી બોલ્યો  “ચલો મારાં પ્રિય કવિ હરીન્દ્ર દવેની ગઝલ સાંભળવું ” અને તેને ગાવાનું શરૂ કર્યું….

” પાન લીલું જોયુને તમે યાદ આવ્યા
જાણે સાવનનો પહેલો વરસાદ ઝીલ્યો રા…..
એક તરણું તોડ્યું ને તમે યાદ આવ્યા
                              તમે યાદ આવ્યા…. “

આ શબ્દોની સાથે દરેક પોતાની કૉલેજની યાદોમાં ખોવાઈ ગયા.

પાન લીલું ….. તો અત્યારે હતું નહી પણ સૌ એકબીજાના ચહેરા જોઈ પોતાના કોલજના પહેલા ક્રશને યાદ કરી મનમાં મનમાં હરખાઈ રહ્યા હતા. એમાં અદિતિને પણ એના પ્રેમ અભય સાથે જીવેલી એક એક ક્ષણ એની નજર સામે આવી રહી હતી.

” અભય અને અદિતિએ આખી જિંદગી સાથે જીવવાનું નક્કી કરેલું. બન્ને એકબીજા સાથે બહુ ખુશ હતા. પણ અદિતિની એક મસ્તી એને આખી જિંદગીનો બોજ આપી ગઈ. કોલેજના એ છેલ્લા દિવસોમાં અદિતિ અને અભય વચ્ચે મીઠો ઝગડો ચાલી રહ્યો હતો. ત્યાંરે મિત્રોની મસ્તીમાં આવી અદિતિએ અભયને કહી દીધું …..જા જા મને તો તારા જેવા બહુ પ્રેમ કરવાવાળા છે……. “અને અભયે પણ સામે ચેલેન્જ આપી દીધી  “ચલ એક તો પોતાનો બનાવી બતાવ!”

જવાની ના જોસમાં અદિતિએ અભયે દગો કર્યો એવા દુઃખ સાથે રાજનને પ્રપોઝ કરી દીધું. અને રાજન તો અદિતિને નિસ્વાર્થ પ્રેમ કરતો હતો તો અદિતિને આ દુઃખમાંથી નીકાળવા એક હમદર્દ તરીકે અદિતિ સાથે જોડાઈ ગયો. કૉલેજમાં સૌ જોતા રહી ગયા, ક્યાં આ હોરોઇન લાગતી અદિતિ અને ક્યાં આ સાદગીથી રંગાયેલો ગઝલકાર રાજન. ‘મિયાં બીવી રાજી તો ક્યાં કરે કાજી’ કોઈ કાંઈ બોલ્યું નહી. અદિતિ તરત જ અભયને શોધવા લાગી પણ એ પાર્ટી પછી કે ક્યાંય દેખાયો નહી. આટલા વર્ષો થયા પણ એ ક્યાં હતો એ કોઈ જાણતું નહોતું. અદિતિ પણ હારીને રાજન સાથે મિત્ર તરીકે જિંદગી જીવવાનું સ્વીકારી લીધું. બંને મિત્ર તરીકે જ સાથે રહેતા. દેખાવે જ ખાલી દુનિયાની નજરમાં પતિ પત્ની હતા. અદિતિ હજુ અભયને બહુ પ્રેમ કરતી હતી અને રાજન અદિતિને !

ગઝલ પુરી થઈ સાથે જ બધી લાઈટો પણ બંધ થઈ ગઈ. અને અચાનક જ સ્ટેજ બાજુમાં ઉભેલી અદિતિ પરએક લાઈટનો ફોકસ પડ્યો, જેમાં અદિતિ એક જ શોભી રહી હતી. બ્લેક કલરનું પહેરેલું એનું ગાઉન અને કમર પર ડાયમંડ જડેલ પતલો કંદોરો તેના પર ચમકી રહ્યો હતો સાથે મોટી મોટી એની કાજળ કરેલી આંખો એના દરિયામાં જાણે સૌને ડુબાડતી હતી, ગોળ ઘડાયેલ એનું ચંદ્રની ચાંદની જેવું મુખ ખરેખર એટલું મનમોહક હતું કે સૌ તેને જોતા જ રહી ગયા. ત્યાં જ બધાની નજર અદિતિ સામે ગુલાબનો બુકે લઈ ઘૂંટણ પર વળી પ્રોપોઝ કરતો કોઈ વ્યક્તિ દેખાયો. સૌ ખુશ થઈ ગયા ચલો આજે રાજને હિંમત તો કરી.

અતુલને હજુ માન્યામાં આવતું નહોતું કે આ જ રાજન છે. રાજન તો અદિતિ માટે રાધાના પ્રેમ જેવો હતો. જેને ક્યારેય એને પામવાની કોશિશ નહોતી કરી. પણ આજે કાંઈ સમજ ના પડી. રાજન બદલાઈ ગયો કે પછી આ કોઈ બીજું વ્યક્તિ હતું?

આખરે સૌને ફરી એક ગઝલ સંભળાઈ પણ અવાજ કંઈક અલગ હતો.

” તારી આંખનો અફીણી, તારા બોલનો બંધાણી,
તારા રુપની પૂનમનો પાગલ એકલો,
તારા રુપની પૂનમનો પાગલ એકલો…..”

અદિતિ બુકે જોઈ ગુસ્સે થઈ ઉતાવળે બોલી ” તને ખબર છે મને આ બધું પસંદ નથી છતાં ……શા માટે આવું કરે છે ? તું જાણે જ છે હું અભ…..” અદિતિ આગળ બોલે એ પહેલા જ બધી લાઈટો ચાલુ થઈ ગઈ.

” મારી જીવનસાથી બનીશ ?” એક જ વાક્યમાં બધું જ એ વ્યક્તિ બોલી ગયું.

અદિતિ આભાની જેમ જ જકડાઈ ગઈ તેને કાંઈ સમજ નહોતું આવતું કે આ શું હતું….કોઈસ્વપ્ન કે હકીકત ?

આખરે અદિતિની આંખો વહી ગઈ અને વર્ષોની જુદાઈદુર કરી અભયને ભેટી પડી. તે અભયને જોઈ બધું જ ભૂલી ગઈપણ થોડી સ્વસ્થ થતા એ એનાથી દુર ખસી ગઈ …..અને બોલી “સોરી હું બીજા કોઈની થઈગઈ છું ….તે બહુ મોડું કર્યું “

ત્યાં જ રાજન તેને અટકાવતા બોલ્યો “અદિ પેલા મારી બર્થડે ગીફ્ટ તો લઈલે પછી બોલ….” કહેતા રાજને અદિતિને એકફાઈલ પકડાવી.

સૌ જોતા જ રહ્યા આ કેવી ગીફ્ટ? પણ અદિતિ એ જોયા પહેલા જ ગુસ્સે થઈ બોલી ” અભય તું અત્યાર સુધી ગાયબ ક્યાં હતો? એ બોલ. મને ફસાવી છટકી ગયો. હરામી છે તું …..” આટલુ બોલતા અદિતિ રડી પડી.

અભયે તેને શાંત કરતા બોલ્યો ” એ જ દિવસે u.s.થી ફોન આવ્યો ડેડઇઝ નો મોર …..અને હું બધું મૂકી સીધો ત્યાં જવા નીકળી ગયો…..મારું માઈન્ડટોટલઓફથઈ ગયું હતું કાંઈ સુજતુ નહોતું. ત્યાં જઈ ડેડના ટોટલબિઝનેસ મારાં હાથમા આવી ગયો તેની જવાબદારીમાંથી નીકળી તારી સાથે વાત કરવાનું વિચાર્યું ત્યાં ખબર પડી તે રાજન સાથે મેરેજ કરી લીધા….. રાજન બહુ સારો માણસ છે એટલે મેં પછી તારી સાથે વાત કરવાનું માડી વાળ્યું અને ત્યાં જ સેટલથઈ ગયો. એમપણ મારું તારા સિવાયકોણ હતું? ” બોલતા અભય ગળગળો થઈ ગયો.

બન્નેને શાંત કરી રાજન બોલ્યો ” જે થયું એની ભૂલી આજે નવી શરૂઆત કરો અને લે ભાઈ આ તારી અમાનત હવે મારાથી નહી સંભાળાય…..” બોલતા એને અદિતિનો હાથ અભયના હાથમા આપી દીધો.

અદિતિ એ એની વાતો સાંભળી ફાઈલ ખોલી તો એમાં ડાઇવોર્સપેપર હતા …..રાજને આજે એના બર્થડે પર તેને એની જિંદગી આપી હતી. તે રાજનને રડતા રડતા ભેટી પડી. “સોરી તું મને કેટલો પ્રેમ કરે છે અને હું ? “

” અરે પાગલ હું તો રાધા કૃષ્ણના પવિત્ર પ્રેમમાં માનું છું તને  પામ્યા વગરખુશ છું. મેં તને ક્યારેય પામવા પ્રેમ નથી કર્યો. રાધા કૃષ્ણનો પ્રેમઅમરથઈ ગયો. પણ એ સાથે નહોતા પણ સાથે હતા મારું પણ એવુ જ છે. તું ખુશ હું પણખુશ. ” સૌ મિત્રોએ દિલથી રાજનના પ્રેમને સલામ કરી તાળીઓથી વધાવી લીધો.

” ચલો હવે બસ આ બધું મૂકી કેકકાપીએઅતુલ રાજનના ખભે હાથ મૂકી બોલ્યો.

અભય અને અદિતિએ સાથે કેક કાપી સૌના મોં મીઠા કરાવ્યા અને પછી સૌએ સાથે મળી કપલડાન્સ કર્યો અને ખુબ મજા કરી. અદિતિએપણ આજે રાજન સાથે દિલ ખોલી ડાન્સ કર્યો. રાજન માટે તો આ ઘડી જ જિંદગી જીવવા માટે કાફી હતી. અને છેલ્લે બધાના કહેવાથી ફરી એક છેલ્લી ગઝલ રાજને શરૂ કરી ….

” હું ક્યાં કહું છું આપને હા હોવી જોઈએ
પણ, ના કહો છો એમાં વ્યથા હોવી જોઈએ.”

અદિતિ રાજનને ભેટી પડી. જતા જતા રાજન અદિતિનું દિલ ચોરી ગયો. દિલમાંથી નીકળતા એકએક શબ્દો એના સૌના દિલની આરપાર નીકળી ગયા.

સંપૂર્ણ.

Categories
Poetry social

Mr. Share bajar✒️

શેરબજારની લાક્ષણીકતા ~ ચંદ્રકાંત ગાલા

જો ‘ખરીદશો’ તો ‘ઘટશે’
જો ‘વેચશો’ તો ‘વધશે’
જો ‘સ્ટોપલોશ’ રાખશો તો ‘પાસ’ થશે…
જો ‘પ્રોફીટબુક’ કરશો તો ‘અફશોશ’ થશે…
જો ‘લોસ’ બુક કરશો તો ‘પસ્તાવો’ થશે….
જો કંઇ જ નહી કરો તો હું જ રહી ગયાની લાગણી થશે……

તો કરવુ શુ ? ? ?
શેરબજાર એટલે ‘અંધારામાં ભૂસકો’ મારવાની કળા.
અહીં વાયર ઉપર એક કાગડો બેસે એટલે બધા કાગડાઓ બેસી જાય.
અને……
એક કાગડો ઉડે એટલે બધા કાગડાઓ ઉડી જાય.

શેરબજારના લોકો આને ‘વક્કર’ કહે છે.

અહીં છીંક કોઈ ખાય અને તાવ બીજાને આવે છે.

*અહીં બુધ્ધિશાળીઓ પૈસા મૂકે છે અને મૂર્ખાઓ કમાઇ જાય છે.*
અહી કામ ‘કરનારા’ કરતાં ‘સલાહકારો’ વધારે છે.

મુકેશ અંબાણી કરતાં રીલાયન્સ વિષે વધારે જાણકારી અને ચિંતા તેના 5 શેર લેનારા રાખે છે.

*શેરબજારની વ્યાખ્યા*
શેરબજાર એ એક એવું ‘માધ્યમ’ છે.
જે ખુબ ‘અઘીરા’ લોકોનાં ‘નાણાં’, ખૂબ જ ‘ઘીરજવાન’ લોકોનાં ‘ખાતામાં ટા્ન્સફર કરી આપે છે.

Categories
Poetry Short Story social

Mahabharat?

પાંચ હજાર વર્ષ પહેલા થયુ’તું એમ કહેવાય છે,
હવે તો દર પાંચ વર્ષે મહાભારત થાય છે.

હવે ક્યાં કૌરવો કે પાંડવો ની વાત છે,
અહીં તો આ બધાની એક જ નાત છે.

કોણ ભિષ્મ, કોણ દ્રોણ ને ક્યાં કૃષ્ણની રાહ છે?
ઘડીમાં રંગ બદલતા કાચિંડાની અહીં ભરમાર છે.

હવે ક્યાં ગુરુ ખાતર અંગૂઠો કપાય છે ?
ગાદી ખાતર ગુરુ ને જ રસ્તા માંથી કઢાય છે.

ભિષ્મની પ્રતિજ્ઞા હજુ આજેય સંભળાય છે,
વચનો બધા હવે ભાષણ પૂરતાં જ પળાય છે.

ધર્મ કે અધર્મની હવે ક્યા આ લડાઈ છે?
કોણ કોને ઉલ્લુ બનાવે તેની હરીફાઈ છે.

દ્રૌપદીની ચીસ બહેરા કાને જઇ અથડાય છે,
અહીં તો ખેંચવાની શરતે જ ચીર પુરાય છે.

સાતમા કોઠા સુધી ક્યાં કોઈથી જવાય છે?
અભિમન્યુ બધા પહેલે કોઠે જ હણાય છે.

વરદાન લેવા ક્યાં ભગવાન પાસે જવાય છે ?
હવે તો વોટ દાન લેવા જ મંદિર જવાય છે.

શીખંડીના મહોરા પહેરી નિકળ્યા છે બધા,
અસલી ચહેરો કોઇનો ક્યાં ઓળખાય છે?

શંખ, ચક્ર, ગાંડીવ ને ગદા ક્યાં વપરાય છે?
હવે તો શબ્દોથી જ યુધ્ધ બધા ખેલાય છે.

કર્ણ ની જેમ હવે ક્યાં દાન અપાય છે  ?
હવે તો પ્રજા પાસેથી દાન લેવાય છે.

ખબર નહીં ક્યારે બનશે આપણું સતનું ભારત?
બાકી અહીં તો ચાલે જ છે ‘મતનું મહાભારત’.





– મારા મિત્ર એ લખેલ 6?

Categories
social Stories

Trully loved once ?part 3

  1. Trully loved once ?part 1
  2. Trully loved once ? part 2
  3. Trully loved once ?part 3

આગળ તમે જોયુ  કે ,?
અંજલિ ને એના ભૂતકાળ ની વાતો યાદ આવે છે ?આ એ વાતો હતી જે એના જન્મ થી પણ અગાઉ બની ચૂકી હતી ?ને હજુ પણ એ એના ભૂતકાળ ને જ વાગોળી રહી હતી.?
હવે આગળ.?
________________________________________________

તો બીજી બાજુ રોનિત રાવત ન લગ્ન જ્યારે ઈશા મહેરા સાથે થયા પછી ધીમે ધીમે ઈશા એ રોનિત માટે એક મોટો ડાંસ એકેડેમી ખોલી? . જેમાં રોનિત બધા નાના બાળકો થી લઈ ને મોટા એક્ટર ને  ડાંસ શીખવાડતો.?


બંને સારું એવું કમાઈ. લેતા હતા.?‍❤️‍?‍? સાથે બંને ને એકબીજા પર એટલો જ ભરોસો હતો જેટલો કે હોવો જોઈએ. !પણ એક દિવસ ઈશા અચાનક ચક્કર આવવા લાગ્યા ને કંઈ વિચારે કે બેડ નજીક પણ જાય એ પહેલાં ?જ બેભાન થઈ ને ઢળી પડી..ઈશા ને જ્યારે હોશ આવ્યો ત્યારે એને જોયું કે રોનિત એની પાસે હતો ને એમના ફેમિલી ડોક્ટર. એ રોનિત ને કઈક કહ્યું ….કે ને સાંભળી રોનિત ના હવ ભાવ j બદલાઈ ગયા…?.

બવ બધું મનાવ્યા ને રિસામણા પછી ઈશા ને ખબર પડી કે એ પોતે ? પ્રેગનન્ટ છે?…..એ તો ખુશ થવા માંગતી હતી પણ એને પોતાને જ ખબર હતી કે એ એનું ને રોનિત નું બાળક નહિ પણ એનું ને બીજા કોઈ નું છે? …જ્યારે બીજી બાજુ રોનિત ને ખબર આપડી કે ઈશા pregnant છે? એને તો.આ વાત ખબર પડતાં જ એ તો જાણે એક અલગ દુનિયા માં પહોચી ગયો હતો.?એને ઈશા ને  આખી એની ચૂમિયો (કિસ)?‍❤️‍?‍? થી નવરાવી દીધી હતી ….એક વખત ની વાત છે ત્યારે રોનિત ને અચાનક જ   બહારગામ જવાનું થયું. ઈશા એ બધો સામાન કેજે રોનિત ને જરૂરી હતો એ બધું એક બેગ માં બેગ માં પેક કરી દીધું.?

થોડા દિવસ માં રોનિત પાછો આવ્યો ને સાથે ઘણા બધા રમકડાં❤️ , કપડા , ને બધા ની શોપિંગ કરી ને આવ્યો.ઈશા તો આ બધું જોઈ ને ભાવુક થઈ ?ગઈ.ઈશા એ રોનિત ની ગેરહાજરી માં પણ રોનિત ની પરવાનગી થી એક મસ્ત એવો રૂમ તૈયાર કરાવ્યો .??

________________________________________________

એમ તો રોનિત નું એ કામ વહેલા પૂરું થઈ ગયું હતું એટલે એને ઈશા ને કહ્યા  વગર જ  એક સરપ્રાઈઝ આપવાનું? વિચાર્યું.એટલે એ એના નિયત તારીખ કરતા વહેલી ઘરે આવી ગયો? .એને આવી ને સૌથી પહેલા ઈશા ના મનપસંદ ફૂલ? નો જુડો ને એમની પહેલી pregnancy ને celebrate કરવા માટે કેક ?લીધી.રોનિત ઘરે આવ્યો ને એક્સ્ટ્રા કી થી ઘર નો દરવાજો ખોલી બધી સમાન અંદર મૂક્યો .?️

ને ઈશા ને બોલાવવા માટે એના રૂમ ના દરવાજા પાસે ગયો . ને એને સાંભળ્યું ??કે , “…તને કેમની સમજવું કે મારું આ આવનારું બાળક આપડા પહેલાં પ્યાર ની નિશાની છે?.     …..તું ભલે એમને રોનિત ના કારણ એ છોડી શકે પણ રોનિત મારો ના ચાહવા છતાં પણ મારો બીજો પ્રેમ છે? , ને મારો જીવન સાથી પણ !? મારા અંદર 2 નાની જાન જીવન પામી રહી છે?. …એક તારી ને મારી નિશાની છે જયારે બીજી મારી ને મારા રોનિત ની???….હું બેમાંથી એક પણ ને છોડવા નથી માંગતી..?…તું સમજતો કેમ નથી તું જો મારો શ્વાસ ?છે તો રોનિત મારી જિંદગી ?છે.  ..રોનિત મારો પ્રાણ છે? …..સારું રહેશે જો  તું મને સમજે તો…?.”ને હજુ વાત કરતા કરતા જેવું પાછળ ફરી , ઈશા એ જોયું કે રોનિત એની સામે બધી ગિફ્ટ ને બધું લઇ ને ઉભો હતો.       ….???

ઈશા ને લાગ્યું કે રોનિત એ એની વાતો સાંભળી નથી ?પણ રોનિત એ કહ્યું ,”કોણ છે એ !?????” ઈશા એ ધીરે રહી ને એને સમજવાની કોશિશ કરી પણ બધું વ્યર્થ?.રોનિત ખૂબ ગુસ્સામાં? હતો એને ઘરનો મોટા ભાગનો સમાન તોડી નાખ્યો??…….ને ઈશા એ જોયું તો …..?

_______________________________________________

તો શું લાગે છે ????
શું થશે આગળ ???
શું  રોનિત ઇશા ને કંઈ કરશે !????

ઘણા પ્રશ્ન હસે પણ જાણવા માટે વાચતા રહો?
trully loved once , ?
-✒️Mayra…..

Tme Mne innsta pr follow કરી શકો છો….@mayra123.5

Categories
Short Story

Not a right time!!!

Categories
social

ઈમાનદારી નો આઈસ્ક્રીમ

નામ એનું રાજુ, આમતો એના માંબાપે એનું નામ રાજકુમાર પાડ્યું હતું પણ એક મજદૂર ના છોકરાને કોણ એના ખરા નામે બોલાવે, એટલે ટુંકમાં એનું નામ રાજુ જ પડી ગયું.

એના માંબાપ નાના ગામથી રોજી રોટી કમાવા આ મોટા શહેર માં આવ્યા હતા, લાખો મજદૂરો ની જેમ એમનું પણ આ શહેર માં કોઈ રહેવાં માટે ઘર નહોતું, એક નવા બનેલા ગાર્ડનની આસપાસની ખાલી પડેલી જગ્યાએ બીજા કેટલાક થોડા ઘણા મજદૂરો ની જોડે એના માંબાપ એ પ્લાસ્ટિકના ટેંટ જેવું ઘર વસાવ્યું હતું.

બધા મજૂરો ની સાથે રાજુના માંબાપ વહેલી સવારે કામ ગોતવા નીકળી પડતાં અને રાજુ એના ભાઈ બહેનો સાથે ઘરે રહી આસપાસમાં રમ્યા કરતો.

એ વસાહત ની બિલકુલ સામે એક મોટુ આઈસ્ક્રીમ પાર્લર હતુ, રાજુ ની નાનકડી આંખોને દૂરથી એ ઠંડક આપતું,નાનકડી ઉંમરમાં એની ગરીબીએ એને એટલી સમજતો આપી દીધી હતી કે એના પિતા એને આઈસ્ક્રીમ ખવડાવી શકે એ હાલતમાં નથી, જ્યાં માંડ માંડ એક રોટલો દૂધ અને સૂકી ડુંગળી ખાવા મળતા અને ક્યારેક તો દૂધ ની જગ્યાએ પાણી માં બોળી રોટલો ખાવો પડતો, ત્યારે આઈસ્ક્રીમ ખાવાના તો સપના જ જોઈ શકે એમ હતો એ, પણ રાજુ ને ક્યારેય એ વાતનું દુઃખ નહોતું.

ક્યારેક રમતા રમતા એ આઈસ્ક્રીમ ની શોપ આગળ પહોંચી જતો ત્યારે અમુક ભલા લોકો એને ગરીબ ભિખારી સમજી આઈસ્ક્રીમ ખવડાવાની ઓફર કરતા, પણ નાનકડા રાજુ ને ક્યારેય મહેનત વગર કોઈ જ વસ્તુ લેવાની મંજૂર નહોતું, એ ખૂબ પ્રેમ થી સામેવાળા ની ઓફર ઠુકરાવી દેતો, એના માબાપે એને મહેનત નો રોટલો ખાતા શીખવાડ્યું હતું. એ લોકો ભીખ માંગવાના બદલે મહેનતથી રોટી કમાવાં માંગતા હતા.

ઉનાળાના એક દિવસે ધોમધખતી ગરમીથી ત્રસ્ત થઈ ગયેલાં લોકો પેટને ઠંડક આપવા એ આઈસ્ક્રીમ પાર્લર પર લાઈન લગાઈ ને ઉભા હતા. નાના નાના ભૂલકાઓ પોતાના માતા પિતાની આંગળી પકડી ને પોતાનો નંબર ક્યારે આવશે અને ઠંડો ઠંડો આઈસ્ક્રીમ ક્યારે ખાવા મળશે એની ઇન્તેજારી માં ઊંચા નીચા થઇ રહ્યા હતા.
રાજુ અને એના ભાઈ બહેન એ શોપ ની છાયામાં રમી રહ્યા હતા, ત્યાંથી પસાર થતા શોપ ઓનર ભાઈના વાલેટ માંથી એક ૨૦૦ રૂપિયાની નોટ ભૂલ થી નીચે પડી જાય છે, એ ભાઈને એની ખબર નથી રહેતી પણ પાસમાં રમતા રાજુની નજર એના પર પડે છે. રાજુ એ તરત ઉપાડી લેછે અને નોટ ને ફેરવી ફેરવીને જોવા લાગે છે. રાજુ ને એક ક્ષણ માટે લાલચ થઈ જાય છે કે લાવને આ મળેલ પૈસામાંથી મારા અને મારા ભાઈ બહેન માટે આઈસ્ક્રીમ ખરીદી લઉ, બાકી અમારા નસીબમાં તો ક્યારેય એ ખાવાનું નઈ બને.

પણ ત્યાંજ રાજુને એના પિતા એ આપેલી શિખામણ યાદ આવે છે કે મેહનત વિના મળેલો પૈસો હરામ નો હોય છે અને હરામ ની કમાઈ આપડા જેવા માણસોને ક્યારે ના ખપે દીકરા.
એટલે રાજુ દોડતો જઈને દુકાન ના માલિકને મળેલા પૈસા વાપસ કરી દે છે.
શોપ ઓનર રાજુ અને એના પરિવાર ને જાણતો હતો કેમ કે એ લોકો ઘણા સમય થી એની આઈસ્ક્રીમ પાર્લર સામે રહી રહ્યા હતા અને એ રાજુ ની  એ વાત પણ જાણતો હતો કે રાજુ ક્યારે ભીખમાં આપેલી વસ્તુ સ્વીકારતો નહિ. રાજુ ની પ્રમાણિકતા થી ખુશ થઈને એ રાજુ અને એના ભાઈ બહેનોને પોતાની શોપ માં બોલાવી ને આઈસ્ક્રીમ ખાવાની ઓફર કરે છે, રાજુ એ લેવા માટે ના પાડવા જાય છે ત્યાંજ શોપ નો માલિક એને કહેછે દીકરા આ આઈસ્ક્રીમ તને ભીખમાં નથી આપતો, એતો તારી ઈમાનદારી નો આઈસ્ક્રીમ છે, પ્લીઝ એ લેવાં માટે ના નઈ કહેતો.

અને રાજુ પોતે કમાયેલા ઈમાનદારી ના આઈસ્ક્રીમ ખાતો ખુશ થઈ જાય છે. શોપ ઓનર નાનકડા રાજુ ની આ ઈમાનદારી પર વારી જાય છે અને વિચારે છે….

લોકો પૈસાથી જ અમીર નથી બની જતા, ઘણા લોકો ભલે તનથી ગરીબ હોય પરંતુ મનથી તો અમીર હોય છે. જ્યારે કેટલાય લોકો પાસે ખૂબ પૈસા હોવા છતાં મનથી તો ગરીબ જ રહે છે. ધન્ય છે એ માતા પિતા જે પોતાનાં નાના બાળકોને ઈમાનદારી ના પાઠ શીખવે છે અને મહેનત મજૂરી કરી ખુમારી થી પોતાનું જીવન વ્યતીત કરે છે.

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

પિતા….. !

રડાવી સૌને ચાલી દિકરી સાસરિયે,
આંખ નમ ખુશીથી વરસતી…..
હૈયે હરખ ના માય
પિતા ઘર છોડી ચાલી સાસરિયે
હાથ પકડી હમસફર….

    પિતાના પ્રેમ ભર્યા ધ્રૂજતા હાથે, જિંદગીભર ખુશીની દુઆ કરતા કાળજાના કટકાને ભર્યા નયને વિદાઈ આપી. ” મારી દિકરીની ખુશીને કોઈની નજર ના લાગે. હવેથી દિકરી તારું ઘર તારું સાસરયુ…… ” બોલતા ફરી હારી ગયો એ મર્દ….. ગાડીમાં બેસી વળાવી લાડલી…..

વર્ષો પછી એ વધતી ઉંમરે ઘરડી અનુભવી આંખો રડી તો નહી પણ ……

      દિકરીની ભરી આંખો જોઈ ફરી એ ધ્રૂજતો હાથ લોખંડી બની ગયો … ” ચિંતા ના કર દિકરા, હું બેઠો છું ને! લડી લઈશું….. ચલ ઉઠ….. તું મારી દિકરી બની હારી ના શકે. તારે લડવું પડશે. તારા હક માટે અવાજ ઉઠાવ…. સત્યનો જ જય થાય છે. ” આજે ફરી દિકરીના માથે હાથ મૂકી આશીર્વાદ આપી, તેનામાં જુસ્સો ભરતા ગાડીને ભગાવી…… કોર્ટના દરવાજે…… !

    ————*******————-

Categories
Short Story

એક છાનું આંસુ

શહેરની વચ્ચે આવેલ “સુધા ભુવન” સુંદર ઝળહળતી રોશની અને ફૂલો થી સજાવેલ છે. ચારે તરફ ખુશીઓ છવાયેલ છે. આખું ઘર મહેમાનોના શોરબકોર થી ધમધમી રહ્યું છે. શરણાઈઓનાં મધૂર સંગીતથી આખું વાતાવરણ ગુંજી રહ્યું છે. ક્યાંક સ્ત્રીઓ મધુર ગીતોના તાલે નાચી રહી છે તો ક્યાંક પુરુષોના ઠઠ્ઠા મશ્કરી સંભળાઈ રહ્યા છે. નાના ભૂલકાંની કિલકારીઓ તો ક્યાંક યુવાનોના હાસ્યની છોળો ઉછળી રહી છે.

બધી ખુશીઓનું એકમાત્ર કારણ આં ઘરના એકમાત્ર પુત્ર આકાશના લેવાયેલા લગ્ન હતાં. એક દિવસ બાદ આકાશના લગ્ન હતાં અને એની તૈયારીઓ પૂર જોશમાં ચાલી રહી હતી. અને એના પ્રસંગ રૂપે આજે સંગીત સંધ્યાનો કાર્યક્રમ રાખવામાં આવ્યો હતો. જેનો આનંદ બધા માણી રહ્યા હતા.
બધાની વચ્ચે આકાશ ધુઆપૂઆ થઈ ને આમથી તેમ ફરી રહ્યો હતો, જાણે ખૂબ જ ગુસ્સે હતો. એની નજર ઘડીક હાથમાં રહેલ ઘડિયાળ માં તો ઘડીક અહી તહી મંડાયેલ હતી, જાણે કોઇની આવવાની ખૂબ બેસબરી થી રાહ જોઈ રહ્યો હોય.

“અરે આ વરરાજા કેમ આટલા ગુસ્સામાં ફરે છે? કોઈ સ્પેશ્યિલ વ્યક્તિની રાહ જોવાય છે કે શું?” બોલતા આકાશના મિત્રો આકાશને ખીજવવા લાગ્યા.

“જુઓને યાર, આજના પરફોર્મન્સનો સમય થઇ જવા આવ્યો છે, અને આ અક્ષુડી નો કોઈ અત્તોપત્તો નથી, મહારાણી ખબર નાઈ ક્યારે પધારશે?” , અધીરાઈથી બોલતા આકાશ ની નજરો હજુ પણ ચારે તરફ ફરી રહી હતી.

“અચ્છા, તો આમ વાત છે, સાલા હવેતો લગ્ન થવાના કાલે, સુધરી જા, આમ ગુસ્સે થવાનું છોડી દે. તારે ક્યારે આકાંક્ષા વગર ચાલતું પણ નથી અને એના પર દરેક બાબતે ઝઘડવાનું પણ ખરું જ.” આકાશ નો મિત્ર રાહિલ આટલું બોલ્યો ત્યાજ….

હવાની એક લહેરખીની સાથે વાતાવરણમાં જાણે અપ્રતિમ ખુશ્બુ ફેલાઈ ગઈ. જાણે કોઈ આભાસ થતો હોય એમ આકાશનું ધ્યાન દરવાજા તરફ જતાં જ એની નજરો ત્યાજ અપલક સ્થિર થઈ ગઈ. ત્યાં દરવાજા પર ખુબજ સુંદર યુવતી ઊભી હતી. હવામાં લહેરાતા એના કાળા ભૂખરા કમર સુધી પહોંચતા વાંકડિયા વાળ, થોડી લટો એની આંખો પર અને ગાલ પર આમથી તેમ હવાના રૂખ મુજબ ઉડી રહી હતી. કપાળ પર લગાવેલ લાલ રંગની બિંદી, કાજલ લગાવેલ સુંદર કથ્થઈ આંખો, પરવાળા જેવા ઘેરા ગુલાબી રંગના હોઠ, હાથો માં કાચની રંગબેરંગી ચૂડીઓ, ગુલાબી અને મોરપીંછ રંગની ચણીયાચોળી, જાણે કુદરતનું બેનમૂન સૌંદર્ય આજે ઘરના દરવાજા પર સાક્ષાત દેવી પ્રગટ થઈ હતી.

ઘડીભર આકાશ જાણે બધુજ ભૂલી તે યુવતીમાં ખોવાઈ ગયો.આખરે એજ જાણીતો અણસાર આવતા આકાશ જાણે ગહેરી ઊંઘમાંથી જાગ્યો હોય એમ ઝડપભેર તે યુવતી પાસે જઈ એનો કાન ખેંચી લીધો,તે સાથેજ તે યુવતીના મોમાંથી એક ચીખ નીકળી ગઈ, પણ જાણે આકાશને તેની કોઈ દરકાર કર્યા વિના વધારે જોરથી એના બંને કાન ખેંચતા બોલ્યો,
“ચિબાવલી ક્યારની તારી રાહ જોઉં છું હું. ક્યા હતી તું? તને ખબર નથી પડતી આપણા પરફોર્મન્સ નો સમય થઈ જવા આવ્યો છે અને આ મહારાણી હવે પ્રગટ થઈ રહ્યા છે. તને સમજ માં નહિ આવે, જો હું કેટલો નર્વસ છું અને ઉપરથી તું ગાયબ હતી, મારે આજનું પરફોર્મન્સ એકદમ ક્લાસિક જોઈએ.”

“બાપરે, ધીરો પડ જરા, અને મને પણ બોલવાનો ચાન્સ આપીશ કે નહિ તું? અને દૂર રે મારાથી, કેટલી મેહનત થી આજે તૈયાર થઈ છું, તું મારા કપડા બગાડી મૂકીશ.” અને આકાશને એક ધીરો ધક્કો લગાવી તે યુવતી થોડો ગુસ્સો તો થોડું હાસ્ય રેલાવી રહી.

“અરે, જુઓ તો, જોઈ મોટી તૈયાર થવા વાળી, એકદમ સર્કસ ના જોકર જેવી લાગે છે, અક્ષુડી….”, આકાશ જાણી જોઈને એને વધારે ગુસ્સો અપાવતા હસવા લાગ્યો.

“અક્ષુડી નહિ, અક્ષિતા નામ છે મારુ સમજ્યો, વાંદરા તું મારું નામ હમેશા બગાડે છે”. પોતાની આવી મજાકથી થોડી ઝંખવાતી ઉદાસ થતી અક્ષિતા ને જોઈ આકાશને પોતે વધુ પડતી મસ્તી કર્યાનો એહસાસ થતા, ઇશારાથી જ પોતાના બંને કાન પકડી માફી માંગવાનો ઈશારો કરતા ભોળી સૂરત કરતો અક્ષિતાની સામે જોઈ રહ્યો.

“યાર તું તો ગુસ્સે થઈ ગઈ, માફ કરી દે મને, પ્લીઝ. અને હા આજે સૂરજ ક્યાં ઊગ્યો છે, તું આટલી સુંદર લાગે છે મને આજે ખબર પડી, બંદા તો તને જોઈ ઘાયલ થઈ ગયા આજે. પણ મને તો મારી લડતી ઝઘડતી રફ એન્ડ ટફ અક્ષુડી જ ગમે છે, આં સુંદર બલાનું ભૂત એને ક્યાંથી વળગી ગયું.” બોલતા જ આકાશની નજરો ફરીથી નખશિખ સુંદરતાની મૂરત સમી અક્ષિતા ઉપર સ્થિર થઈ ગઈ. અને બંનેની આંખો એકબીજાંની આંખોમાં જાણે ડૂબી ગઈ.

પોતાની સુંદરતાના વખાણ સૌ પ્રથમ વાર આકાશના મોએ સંભાળતા અક્ષિતા ક્ષણભર શરમાઈ ગઈ અને તે સાથે જ આકાશના દિલમાં જાણે સૌ પ્રથમ વાર કઈ ખળભળી ઉઠ્યું.

“અરે તમે બંને આમ ઝઘડ્યા જ કરશો કે પ્રોગ્રામ સ્ટાર્ટ કરશો? લાગે છે આં વરરાજાને કાલે ઘોડીએ ચડવાની જરા પણ ઈચ્છા નથી?” આકાશના મિત્રની દખલગીરીથી બંનેની તંદ્રા ઉડી અને સાથે જ બંને પાછા વર્તમાનમાં આવી ચડ્યા.

અક્ષિતા અને આકાશ નાનપણના મિત્રો, બંને એકબીજાના જીગરજાન હતા, લડે ઝગડે પણ એટલુજ અને પાછું એકબીજા વગર ચાલે પણ નહિ. હંમેશા સાથે જ હોય, સ્કૂલ થી લઇ કોલેજ પણ બંને એ સાથે જ કરી હતી. અક્ષિતા હમેશા ટોમ બોય જેવા લુક અપ માં જ રહેતી, આકાશ સાથે રહીને એના મિત્રો પણ છોકરાઓ જ હતા મોટા ભાગે.

આજે સંગીતનો સંપૂર્ણ કાર્યક્રમ ખુબજ સુંદર રીતે ખતમ થયો, આખા કાર્યક્રમ માં અક્ષીતા જાણે છવાઈ ગઇ હતી, જાણે આખા કાર્યક્રમ ની હાર્દ બની હતી આજે તે.

આખરે આજે આકાશના લગ્નનો દિવસ આવી ગયો, વરરાજાના લૂકઅપ માં આજે તે ખુબજ મનોહર લાગી રહ્યો હતો. લગ્ન મંડપમાં બેસેલો આકાશ એની દિલની મહારાણી ની પધરામણી ની ઘડીઓ ગણી રહ્યો હતો. અને ગોરમહારાજ ના કન્યા પધરાવો સાવધાનના નાદ સાથેજ આકાશની ધડકનો જાણે તેજ થઈ ગઈ. આખરે આજે એની જીવન સંગિની હમેશા માટે એના જીવનમાં પ્રવેશવા જઇ રહી હતી. આકાશની નજર માયરામાં આવતી અંજલિ ઉપર પડી, ક્રીમ, મરૂન અને ગ્રીન કલરના પાનેતરમાં એની થનાર પત્ની ખુબજ અદભુત લાગી રહી હતી. ધીમે પગલે આવીને અંજલિ એની સામે બેસી ગઈ, રોજ પ્રેમથી એકબીજાને મળતા તે આજે એકબીજા સામે જોતા પણ જાણે શરમાઈ રહ્યા હતા. લગ્ન માટેની એરેંજ મીટીંગથી લગ્નની વેદી સુધી પહોંચ્યા બાદ બંનેના હૃદયમાં જાણે અલગ અનુભૂતિ ઉદ્ભવી રહી હતી આજે. આખરે ગોરમહારાજે હસ્તમેળાપ કરાવતા જ અંજલિની આંખમાંથી ખુશીનું એક આંસુ સરી પડ્યું જે આકાશની નજરોમાં આવતા તેણે પોતાની અર્ધાંગિનીનો હાથ હળવેકથી દબાવતા બંને નવદંપતી એક બીજાને પ્રેમભરી નજરે નિહાળી રહ્યા.

આજ સમયે એક છાનું આંસુ અક્ષિતાની આંખમાં સરી રહ્યું હતું, દર્દનું તે આંસુ પોંછતા અક્ષિતા ખુશીનું પહેરણ ઓઢી નવપરણિત યુગલ પર પુષ્પવર્ષા કરી રહી, તે કોઈની નજરે ન ચડ્યું.

?તારી ખુશીઓથી બધા જખ્મ ભરી ગયું,
એક છાનું આંસુ આમ જ સરી ગયું….?

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
social

ધારણા

ધારણા કેવો નાનકકો શબ્દ જયારે કોઈનું મસ્ત નામ હોય એવુ લાગે છે. નહી! ” ધૃ ” ધાતુ પરથી ઉતરી આવેલો શબ્દ એટલે આ ધારણા. જેનો અર્થ થાય સંભાળવું, સહારો આપવો. આપણા આષ્ટાંગ  યોગમાં આ એક અવસ્થા છે. જેમાં ચિત્ત કોઈ એક જગ્યાએ સ્થિર કરવામાં આવે છે.
      
    હવે આ યોગને બાજુમાં મૂકી આપણે સૌ એને જિંદગીમાં કેવી રીતે જોઈએ છીએ એ બાજુ નજર કરીએ…… તો આ નાનકડો શબ્દ આખી જિંદગી બદલી નાંખે છે……. ! વ્યક્તિને જોવાનો નજરિયો બદલી નાંખે છે.
      
      આ શબ્દ મેં અને તમે જિંદગીમાં વારંવાર સાંભળેલ છે. આ શબ્દ મારાં એક મિત્રના મોં પર મને વારંવાર સાંભળવા મળ્યો…… એનું એક જ વાક્ય જે મારાં બહુ બધા પ્રશ્નના જવાબ આપી ગયું….  “તને ખબર હું ક્યારેય કોઈને ધારી નથી લેતી…. દરેક વ્યક્તિને જેવા છે એવા સ્વીકારી લઉં. મારી નજરમાં કોઈ સ્ત્રી નથી કે કોઈ પુરુષ નથી…..બસ એક માણસ માત્ર છે. ” શબ્દોમાં કેટલી સ્થિરતા હતી જેને મને આ શબ્દ પર વિચારવા મજબુર કરી.

        આ નાનકડું વાક્ય કેટલી મોટી વાત કરી ગયું. ધારણા ! અંગ્રેજીમાં કહીએ તો Assumption કે Expectations. જિંદગીના મોટા ભાગના પ્રશ્ન જ આ ધારણાથી આવે છે. ક્યારેક સાચું વ્યક્તિ પણ કોઈની ધારણાના કારણે બહુ મોટી મુશ્કેલીમાં મુકાઈ જાય છે, અરે ભલભલા સંબંધો વિખેરાઈ જતા જોયા છે મેં ! તમે પણ નજર કરી શકશો એક ધારણા ના શું શું પરિણામ હોઈ શકે? વિચાર કરી જુઓ….. તમે આ વાંચો છો એનો મતલબ જ એ છે કે તમે એક ઉલઝેલા સમજદાર માણસ હશો અથવા જિંદગીની આંટીઓ ઉકેલવા કે સમજવા મથી રહ્યા છો.

        હવે મારાં પર આવું તો મારી સૌથી ખરાબ આદત રહેલી તો આ ધારણા…..! હું દરેક વ્યક્તિને ધારી લેતી કે આ સારુ જ અથવા આ ખરાબ. મારી બેસ્ટ ફ્રેન્ડ છે એને મેં મારી જિંદગીમાં બહુ ખરાબ નજરથી ધારેલી. આ એટલે બસ આવી જ! એક બિન્દાસ છોકરી જેને ક્યારેય કોઈની પડી નથી. બસ એ જ પોતાનામાં મસ્ત. કોણ શું કહેશે? શું વિચારશે? કોઈ જ ફર્ક નહી. જે ગમે એ દિલ ખોલી કરી લેવાનું. ઈચ્છા પડી બંક કરી મુવી જોઈ આવવાનું……. હું બહુ નીતિ નિયમોને માનવાવાળી, મેં ધારી લીધું આ કોઈની ના બની શકે. હવે સામે સેમ એને પણ મને સાવ નેરો માઈન્ડ દેશી ગર્લ ધારી લીધેલી. એક આખુ વર્ષ સાથે ભણવા છતાં કામ વગર બોલવાનું પણ નહી…. એકબીજાથી એક અંતર બનાવી રાખતા. એક સમયે અમારાં બે સિવાય અમારાં ગ્રુપમાં કોઈ હતું નહી અમે ત્રણ દિવસ સાથે રહ્યા…… ત્યારે મને તેના બિન્દાસ નખરાની અંદર એક પ્રેમાળ માણસ મળ્યું જે મારાથી પણ સારુ હતું. એ વ્યક્તિ મારી જિંદગીનો અમૂલ્ય હિસ્સો બની ગઈ. વર્ષો થયા પણ હજુ પણ સાથે જ છે એવુ લાગે. મારી ધારણામાં મેં એક વર્ષ તેને ખોટી નજરે જોઈ અને અમૂલ્ય પળો બરબાદ કરી નાખી.

      તમે જોશો કે નાનકડો શબ્દ હું મોટી મુસીબત નોતરી શકે છે. કોઈને ધારતા પહેલા તેની પરખ કરી લેવી જરૂરી છે. ક્યારેક આપણે ખોટા પણ હોઈ શકીએ જરૂરી નથી કે સામેવાળું સારુ જ હોય, ખરાબ પણ હોઈ શકે…..જે તમારો ફાયદો ઉઠાવી શકે છે. આપણને સ્કૂલ અને કૉલેજમાં બહુ બધું ભણાવવામાં આવે છે પણ આ શબ્દ કોઈ સમજાવતું નથી. અને પેદા થાય છે બહુ બધા ભ્રમ……

      કોઈ વ્યક્તિને સારુ કે ખરાબનો લેબલ લગાવનાર આપણે કોણ? ” દરેક સિક્કાની બે બાજુ હોય છે” એક જ બાજુમાં નજર કરવાથી ખોટું જ મળશે. તમારા કઠોળ બની ગુસ્સો કરતા પપ્પાને જ લઈલો….. એ ગુસ્સામાં કેટલો પ્રેમ હોય છે.

     હવે જો તમે કોઈ વ્યક્તિને સારુ ધારી લીધું અને એ ખરાબ છે એ સમય જતા પાછળથી ખબર પડશે તો તમે સમજી શકશો શું થાય! ફરી કોઈને સારા ધારી પણ નહી શકો. જિંદગીભર એ વ્યક્તિની ધારણા દુઃખ આપી જાય.

    કોઈ સારુ નથી કે કોઈ ખરાબ પણ નથી. જો ધારવું છે કોઈને તો બન્ને બાજુ ચેક કરીને જ…. જેથી પાછળથી પસ્તાવો કે દુઃખ ના થાય. અથવા જેવો છે એવો એક માણસ તરીકે સ્વીકારી લઈએ જેથી એ જેવું હોય, સારુ કે ખરાબ આપણને ખબર પડતા કોઈ ઠેસ નહી પહોંચે. કારણ કે તમે કોઈ તેના વિશે ધારણા જ નથી કરી.

      ક્યાંક મેં એક વાક્ય વાંચેલું, પછીથી એને મેં સ્ટેટ્સમાં ઘણા સમય રાખેલું…. “Key of happiness…. no expectations, no demand “

          આજ સમજવું છે….. કોઈ પાસેની અપેક્ષા તમને ધારણા સુધી લઈ જાય છે. ક્યારેક ઇમર્જન્સીમાં તમે કોઈ પોતાના માણસ પાસે હેલ્પ માંગો છો અને એની પાસે સમય નથી… હવે ચાલુ થઈ ધારણા ” મેં તને આવો નહોતો ધાર્યો. સ્વાર્થી માણસ, જરૂર પડે કામ ના આવે એવા સંબંધો શું કામના? ” પણ એવો વિચાર કેમ ના આવ્યો કે એ તમારાથી પણ મોટી મુશ્કેલીમાં હોઈ શકે? તમારા કરતા એને તમારી વધારે જરૂર હોઈ શકે? પણ નહી! આતો ધારણા…… બધું વિખેરાઈ ગયા પછી કઈ નહી મળે….

     મારી નાનકડી જિંદગીમાં જે જોયુ તેના અનુભવો પરથી લખ્યું છે. ક્યારેય કોઈ ધારણા કરવી નહી. ધારણામાં સમય બગાડ્યા કરતા જે ક્ષણ છે એને મસ્ત બની જીવી લઈએ. એમ પણ પછી આ સમય ફરી નથી આવવાનો. મસ્ત બની, દિલ ખોલી જીવી લઈએ આજના આ પ્રકાશને…..!

– ” સંસ્કૃતિ “

Categories
Short Story

ડિગ્રી

માર્કશીટ અને સર્ટિફિકેટનો ઢગલો ફેલાવી વચ્ચે બેસી અમી જુની યાદો યાદ કરતા ગોઠવી રહી હતી. બધું ભણતર મહેનત અને ખર્ચો આજે વ્યર્થ લાગ્યું…… પાગલની જેમ પહેલો નંબર લાવવા મથતી, પહેલા નંબરની અભિનંદન લખેલી માર્કશીટ જોઈ ખુશ થતી દોડી ઘેર જતી, આખા મહોલ્લામાં બતાવતી, સૌ પેંડા માંગતા…. ગર્વ થતો કંઈક કર્યાનો….. પણ ખબર નહોતી આ બધી ડિગ્રી આખરે એક દિવસ માળીયે જ ચડી જશે.

લગ્ન કર્યા. પુસ્તકો છૂટ્યા, બાળકોની માર્કશીટમાં ખુશ થતા થઈ ગઈ. મારું બધું પોટલાંમાં બંધાઈ માળીયે ચડી ગયું. સપના સાથે આ માર્કશીટ પણ……! જો દરેક સ્ત્રીએ આજ કરવાનું છે તો આ બધી ભણવાની જફા શું કરવા કરવી? અભણ મમ્મી મારાથી પણ સારુ ઘરનું મેનેજમેન્ટ કરે જ છે. ખોટા વર્ષો બગાડ્યા ભણવામાં…. અફસોસ કરતા ફરી બધું સંકેલી માળીયે ભારે મન સાથે ચડાવી, ઘર સફાઈમાં લાગી ગઈ.

જિંદગી એમ જ મસ્ત ચાલી રહી હતી ત્યાં અચાનક એક કાર એક્સીડેન્ટમાં આશિષ પથારીવસ થઈ ગયો…. હોસ્પિટલનો ખર્ચો, બાળકોની ફી અને ઘરના ખર્ચા પુરા કરવા અઘરા થઈ ગયા, ઘરનો બોજ પોતાના ખભે આવતા….. આખરે અમી હિંમત કરી બોલી ” હું જોબ કરું?”

પરિસ્થિતિવસ ઘરેથી પરમિશન મળી ગઈ….. આજે વર્ષો પછી ફરી એ જ ફાઈલ એજ ડિગ્રી સર્ટિફિકેટ અચરજ સાથે જોઈ રહી, એક લાગણી સાથે મનમાં અસંખ્ય પ્રશ્ન ભરી નજરે ડિગ્રી સર્ટિફિકેટ જોતા વિચારોમાં ખોવાઈ ગઈ. ” જો ના ભણી હોત? જો આ ડિગ્રી ના હોત તો?………

***********

Categories
social

બંધ દરવાજા


મારી આજના માતા પિતા ને વિનંતી છે, પ્લીઝ જાગી જાઓ, તમારા બાળકોના દિલ અને મન ના દરવાજા બંધ થાય તે પહેલાં તમારી આંખોના દરવાજા ખોલો.

***************************************

નાનકડો સોનું એની કિટ્ટી પાર્ટી માટે તૈયાર થતી મમ્મી પાસે જઈને કહેવા લાગ્યો, મમ્મી મને આ સબજેક્ટ માં થોડી સમજ નથી પડતી પ્લીઝ સમજાવને.

અરે બેટા સ્કૂલ માં કેમ ટીચર ને ના પૂછ્યું?
મમ્મી લિપસ્ટિક લગાવવામાં વ્યસ્ત થતી બોલી.

મમ્મી પણ મેમ એ હોમવર્કમાં આપ્યુ છે.

તો પછી ટ્યુશન સાના માટે રાખ્યા છે દીકરા, ટ્યુશન સરને પૂછી લેજે, મમ્મી વાળ ઓળવામાં વ્યસ્ત થતી બોલી.

મમ્મી આજે સાયન્સ ના ટ્યુશન નથી અને મારે એમાં જ પ્રોબ્લેમ છે અત્યારે.

અરે બેટા મારે પાર્ટી માં જવાનું ખૂબ મોડું થાય છે, તું તારા ફ્રેન્ડ પીન્ટુ જોડેથી શીખ કંઇક, એ કેવો એનું બધું સ્ટડી જાતે કરે છે, અને કાયમ ફર્સ્ટ આવે છે સ્કૂલ માં, કહેતી મમ્મી નીકળી જાય છે કિટ્ટી પાર્ટીમાં.

પાછળ સોનું બોલે છે, પણ મમ્મી પીન્ટુ ને તો એની મમ્મી પાસે ભણે છે. પણ ત્યાં સુધી ઘરનો દરવાજો બંધ…

******************
આજે સોનું ની સ્કૂલમાં સ્પોર્ટ્સ ડે છે માટે સોનુ તૈયાર થઈ મમ્મી પપ્પા પાસે જઈ બોલે છે, ચાલ ને જલ્દી ફંકશન સ્ટાર્ટ થઈ જશે, પપ્પા ક્યાં ગયા?
બેટા ડ્રાઇવર અંકલ આવે છે તારી સાથે અમારે એક મિટિંગમાં જવાનું છે માટે સોરી હું અને પપ્પા નહિ આવી શકીએ, પણ તારે ધ્યાન થી દરેક સ્પોર્ટ્સ માં ભાગ લેવાનો છે, પેલા રોહનને જો લાસ્ટ યર કેટલા બધા મેડલ લઇ આવ્યો હતો, તારે પણ એક મેડલ તો આવવો જોઈએ, ચાલ અમે નીકળીએ, તું ડ્રાઇવર અંકલ આવે એટલે ટાઈમ પર નીકળી જાજે.

પણ મમ્મી એ રોહન ના મમ્મી પપ્પા એવરી યર રોહનને ચિયર અપ કરવા આવે છે, જેનાથી રોહન નો ઉત્સાહ વધે છે, તમે લોકો તો કોઈ વખત આવો મને ચિયર અપ કરવા. પણ સોનું ની અવાજ પહેંચે તે પહેલાં એની મમ્મી પપ્પા ના કાર નો દરવાજો બંધ.

*********************

પપ્પા મારી સાથે ક્રિકેટ રમવા ચાલોને પ્લીઝ, આજે સન્ડે છે, સોનું પપ્પા ના ખોળામાં બેસતા બોલ્યો.
અરે બેટા મને આજેતો આરામ મળે છે, અને તો પણ બીઝનેસ ના ઘણા કામ બાકી પડ્યાં છે, તું હવે મોટો થઈ ગયો છે, જાતે રમતા શીખ, આ બાજુ વળી પિન્કી, અમર અને એ બધા ને જો, એ લોકો કેવા રમ્યા કરે છે.
પણ પપ્પા પિન્કી, અમર અને એ બધાને તો ભાઈ બહેન છે બધા, હું તો એકલો છું.
પણ એના શબ્દો પપ્પા ના કાને પહોંચે તે પહેલાં એનાં પપ્પાની  ઓફિસ નો દરવાજો બંધ.

******************

અરે સોનું આ શુ આખો દિવસ ટીવી અને મોબાઇલ જોયા કરે છે , સોનું ને ટીવી જોતા મમ્મી લડવા લાગી.
સુઇજા વહેલા હવે સવારે સ્કૂલ જવાનું છે, પેલા અયાન ને જો કેવો વહેલો સૂઈ જાય છે, અને તું જો??
પણ મમ્મી અયાન પાસે તો એના દાદા દાદી છે, જે એને વાર્તાઓ સંભળાવી સુવડાવે છે. પણ મને કોણ સ્ટોરી સંભળાવે છે, સૂતી વખતે??
પણ ત્યાં સુધી તો સોનું ના રૂમ નો દરવાજો બંધ.

તે સાથે જ સોનું ના દિલ નો દરવાજો પણ બંધ થઈ ગયા હશે..


*****************
મિત્રો મારે પહેલા આ એક નાનકડી સ્ટોરી માં લખવું હતું પણ પછી આમ અલગ અલગ ઘટના પરથી એજ કહેવા યોગ્ય લાગ્યું કે તમારા બાળકોની સરખામણી બીજા બાળકો સાથે કરતા પહેલા શું આજના માતા પિતા પોતાની સરખામણી કરવાનું ભૂલી રહ્યા છે?
બાળકોને જિંદગીની રેસ માં હારવાનું શીખવવાનો બદલે કેમ એમને આમ ફક્ત જીતવાનું શીખવે છે???

મારી આજના માતા પિતા ને વિનંતી છે, પ્લીઝ જાગી જાઓ, તમારા બાળકોના દિલ અને મન ના દરવાજા બંધ થાય તે પહેલાં તમારી આંખોના દરવાજા ખોલો.

તમારા મંતવ્યો જરૂર આપશો..

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

ભાઈ માઁ

પ્રિય ભાઈ માઁ,
સાદર પ્રણામ.

તમને જ્યારે મારો આ પત્ર મળશે, ત્યારે હું તમારાથી ઘણી દૂર ચાલી ગઈ હોઈશ, મારી એક સપનાની દુનિયામાં, મારા પ્રેમની દુનિયામાં.

સાચું કહું તમને છોડીને જવાની ઇચ્છા નથી થતી. પણ શું કરું દિલના હાથો મજબૂર છું, વિનય તમને જરા પણ પસંદ નથી, ખબર નથી કેમ? પણ એનામાં મારું હૃદય વસી ગયું છે, તમે જો મારી ધડકન છો, તો એ મારો શ્વાસ બની ગયો છે.

આજે હું ખૂબ કશ્મકશમાં આ ડગલુ ભરી રહી છું કેમકે તમે કોઈપણ સંજોગોમાં વિનય અને મારા લગ્ન માટે માનવા તૈયાર નથી અને હું વિનય વગર હવે નહીં જીવી શકું.

આ મા-બાપ વગરની બહેનને તમે એક દીકરીથી પણ વિશેષ ઉછેરી છે માટે જ હું તમને હંમેશા ભાઈ માઁ કહીને જ બોલાવું છું, તમારો મારા પ્રતિ અઢળક પ્રેમ મને હવે ક્યારેક ગૂંગળામણ આપે છે. મને મુક્ત ગગનમાં વિહારવાની પાબંધી આપે છે માટે તમને દુઃખી હૃદયથી છોડી જઈ રહી છું, બની શકે તો મને માફ કરશો અને હા તમારી તબિયતનું ધ્યાન આપશો. તમને  વિનંતી કરું છું કે મારા સંસાર માં ક્યારે તમારી દખલ કરતા નહિ.

———————–
એ જ તમારી લાડલી
શ્રુતિ

શ્રવણ છેલ્લા પાંચ વર્ષોથી પોતાની લાડલી બહેને લખેલો આ પત્ર હજારો વખત વાંચી ચૂક્યો હતો.

આજે એ જ બહેન નો જન્મદિવસ હોવાથી પોતાના માતા પિતાની છબી આગળ ફરીથી એ જ પત્ર વાંચતો શ્રવણ ભૂતકાળનો એ દિવસ યાદ કરી રહ્યો, જ્યારે એની માતાએ છેલ્લા શ્વાસ લેતા સમયે નાનકડી બે વર્ષની બહેનનો હાથ દસ વર્ષના શ્રવણના હાથમાં આપતા કહ્યું હતું, દીકરા આ અમૂલ્ય જણસ તને સોંપીને જાઉં છું તેનું જાન થી પણ વધારે જતન કરજે. તેના પિતાનું અવસાન તો 1 વર્ષ પહેલા જ થઈ ગયું હતું.

માતા પછી શ્રવણે જ પોતાની નાનકડી ઢીંગલી નો ઉછેર માતાથી પણ વિશેષ પ્રેમપૂર્વક કર્યો હતો, શ્રાવણ નું જીવન હવે માત્ર એની બહેનની આસપાસ જ સીમિત રહી ગયું હતું એટલે જ ક્યારે એ બહેન મોટી થઈ ગઈ એનું ને ભાન ત્યારે જ થયું જ્યારે એની બહેન પોતાની પસંદગીના છોકરા સાથે લગ્ન કરવા માંગે છે તેમ એક દિવસ શ્રવણને આવી કહ્યું.

પણ શ્રવણ ને વિનય કોઈપણ રીતે પોતાની બહેનના યોગ્ય ના લાગતા એણે લગ્ન માટે ચોખ્ખી ના પાડી, અને એક દિવસ પોતાની જાનથી પણ વહાલી બહેન, એને કોઈ પણ પરવા કર્યા વગર છોડીને ચાલી ગઈ, અને એના ગયા પછી ક્યારે પણ એણે પોતાના ભાઈ માઁ સામે પાછા ફરી કદી ના જોયું.

આંખોમાં છવાયેલા આંસુ ના અંધારા ને લૂછતો શ્રવણ પોતાના માતા-પિતા સમક્ષ આજે બહેનના જન્મદિવસ માટે શુભકામના કરતો બોલી ઊઠે છે, માઁ પાપા હું કઈ જગ્યા વામણો સાબિત થયો? મારી બહેનના ઉછેરમાં મારાથી શું કમી રહી ગઈ? તમે કેમ મને છોડીને જતા રહ્યા, હું આપણી દીકરીનું ધ્યાન ના રાખી શક્યો, કોને જઈને મારા દિલના ઘાવ કહું? મારી લાડલી જ્યાં પણ હોય ત્યાં, એના આ ભાઈ માઁ ના આશીર્વાદ સદાય એની સાથે રહે, જન્મદિન મુબારક મારી લાડલી, બોલતા જ શ્રવણ ની આંખો વરસી પડી.

ત્યાં શ્રવણના મોબાઇલની રિંગ વાગતા શ્રવણ આંસુ લુંછતો વર્તમાનમાં આવે છે, ફોન ઉપાડી સામેવાળાની વાત સાંભળતા જ શ્રવણ નું હૃદય જાણે થંભી ગયું, પાછળ પડેલી ખુરશીમાં બેસવા જતા એ જમીન પર ફસડાઇ પડ્યો એ સાથે એનો મોબાઈલ પણ નીચે પડી ગયો,  મોબાઈલ માં સામે છેડેથી અવાજ પડઘાઈ રહ્યો, સાંભળો છો ને શ્રવણભાઈ તમારી બહેન શ્રુતિ એ સાસરિયાઓના ત્રાસથી આગ ચાપી આત્મહત્યા કરી છે.

આ સાથે જ એક ભાઈ માઁ એ પોતાના દિલના ધબકારા ગુમાવી દીધા. ?

ભાઈ ને વહાલી એની બહેના,
બંધન મા અમિ પામતા વિર અને બહેના,
એક એક રુદન પણ હૈયે વસે એ ભાઈ બહેના,
એક સૂતર ના તાંતણે આંખુ  જીવન ઠંડક પ્રસરે એ ભાઈ બહેના…

✍️ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Stories

Trully loved once ?part 1

  1. Trully loved once ?part 1
  2. Trully loved once ? part 2
  3. Trully loved once ?part 3

“મમાં?‍?‍? , માલા પાપા કેમ નથી ! ?સ્તુલ માં બદા મને નાજયાજ કલી ચિલવે છે મમાં?‍?‍?..?…મમાં?‍?‍?.. નાજયજ એતલે સુ થાય!????”
પાંચ વર્ષ ની આહના ના શબ્દો સાંભળી અંજલિ ના આંખ માં આંસુ? આવી ગયા…..આંસુ વળી આંખો ?એ અંજલિ એની આહના ને સાંભળી ?રહી હતી….આહના એ અંજલિ ની પાંચ વર્ષ ની નાનકડી દુનિયા ?હતી.

અંજલિ ની આખી દુનિયા ?એ આહના જ હતી.પાંચ વર્ષ ની આહનાં એની મમ્મી ને સ્કૂલ ?માં થયેલી વાતો દરરોજ કરતી હતી પણ આજે સ્કૂલ ?માં અમુક મસ્તીખોર છોકરાઓ ?એ આહના ને ના કહેવાનું કહ્યું હતું.

ખરેખર એ છોકરાઓ? હતા તો આહના થી એક વર્ષ મોટા પણ એ છોકરો ?એની સ્કૂલ ?ના આહના જેવા નાના છોકરાઓ? ને હેરાન કરતા કારણ કે એ છોકરાઓ? ના ગ્રુપ નો main leader એક 6 વર્ષનો અયાન હતો જે એક અમીર ઘર ?થી હતો.વાળી એની મોમ ?‍?‍?એ એરિયા ની એક mla હતી એટલે અયાન ની કોઈ પણ complain હોય તો પણ એના સ્કૂલ? ના પ્રિન્સીપાલ એની મોમ ?‍?‍?ને કહેતા અચકાતા હતા. કારણ કે જો એની મોમ ?‍?‍?ને ખબર પડે કે અયાન ને કોઈ બોલ્યું 6 તો એની મોમ?‍?‍? અયાન ને હેરાન કરનાર નું નામોનિશાન મિટાવી શકતી હતી.એટલે બધા અયાન થી કંટાળેલા હતા.?

દરરોજ અયાન કોઈ ને કોઈ ને હેરાન કરતો હતો એટલે આજ એમાં આહના નો વરો આવી ગયો હતો?.અંજલિ બધું જાણતી હતી કે એને હેરાન કરનાર કોણ 6 એટલે અંજલિ એ આ વર્ષ પુરું થવા દેવ? વિચાર્યું.અંજલિ એ વિચાર્યું ?જેવું આ વર્ષ પુરું થાય એટલે એ આહના ની સ્કૂલ? ચેન્જ કરાવી દેશે.આહના ને જેમ તેમ કરી અંજલિ એ શાંત કરી કારણ કે એ જ્યાર થી સ્કૂલ ?થી આવી હતી એ ડુસકા લઈ લઈ ને રડતી ?હતી.ચૂપ જ નહતી થતી.

અંજલિ એ એને કપાળે કિસ ?કરી જે આહના ની કમજોરી હતી.આહના જ્યારે પણ આ રીતે રડતી ?અને જો શાંત ના થાય તો અંજલિ એને એક કિસ? આપતી એટલે આહના એક દમ ડાયી થઈ ચૂપ થતી ને થોડી વાર માં શાંત થઈ જતી.?

ખરેખર હકીકત માં આહના બીજા છોકરાઓ ?કરતાં વધારે sensitive હતી.જો કોઈ એને સહેજ પણ હેરાન કરે એ તરત જ રડવા ?લાગતી.આહના એની ઉંમર ના બાળકો કરતાં વધારે હોશિયાર ?પણ હતી.એ એટલી ઉંમર માં બધું સાચું ખોટું સમજતી એ એ ની મમ્મી ની બધી વાત ?માનતી.આહના હતી જ એવી સુંદર કે કોઈ પણ એના તરફ આકર્ષાયા વગર રહી જ ન શકે?. આજ એની સાથે જે થયું એના પછી એને એની મમાં ?‍?‍?ને સ્કૂલ ?જવા ની ચોખ્ખી ના ?પાડી દીધી.

ગુલાબી ગાલ? , નાના નાના હોઠ? , વ્હાઇટ કલર ની એમ્બ્રોડરી work કરેલું આસમાની કલર નું ફ્રોક ?ને માથા મા નાની એવું ચેરી કલર ની ને ચેરી શેપ ની pins❤️., ને આંખ માં આંસુ? ! અંજલિ આહના ને જોઈ ☹️જ રહી.પછી આહના ને બપોર નો લંચ કરાવી અંજલિ એ એને સુવડાવી ?દીધી.ને આહના ને જોવા☹️ લાગી.આહના ને જોઈ ને અંજલિ એના ભૂતકાળ માં સરી પડી? !

તો મિત્રો શું લાગે છે !???
શું હસે અંજલિ નો ભૂતકાળ !??
શું ફરીથી આહના સ્કુલ જવા માટે ready થશે !??
વધુ આવતા અંક માં?…..
-✒️mayra

U can connect with me on insta ….. for more such details as when I will upload Nd to play some question quize , connect
With me on insta as – @mayra123.5

Categories
social

ફુગ્ગો



પપ્પા મને બઉ ભૂખ લાગી છે કઈ ખાવાનું ખવડાવો ને, સવારે પણ ખાલી તમે થોડા બિસ્કિટ ખવડાવ્યા હતા, હવે તો નથી રહેવાતું. જલ્દી કંઇક પેટ ભરાય એવું કંઇક ખવડાવો હવે.

બેટા આ બાકી રહેલા થોડા ફુગ્ગા વેંચાઈ જાય એટલે એના પૈસાથી જરૂર તને ખવડાવું હો, મારા વહાલા દીકરા બસ થોડી રાહ જોઈ લે.

આ સંવાદ શહેરની એક પોશ રેસ્ટોરન્ટની બહાર ફુગ્ગા વેંચવા ઊભા રહેલા બાપ અને એના દીકરા વચ્ચે ચાલી રહ્યો હતો ત્યાંજ એક લક્ઝુરિયસ કાર એ બાપ દીકરાની આગળ આવી ને ઉભી રહી હતી, એમાંથી નીકળતા ધનવાન દંપતીના કાન પર આ સંવાદ ટકરાયો, એક અણછાજતી હીનતા ભરી નજર નાખી બંને પોતાના નાનકડા દીકરાને સડસડાટ લઇ ને રેસ્ટોરન્ટ માં લઇ ને ચાલ્યા ગયા.

જ્યારે એ ધનવાન દંપતી ભરપેટ જમી પોતાની અમીરીનો ઓડકાર ખાતા બહાર નીકળે છે, ત્યારે અચાનક એમનો બાળક રડવા લાગે છે, એ જોઈ એના પિતા એને ઊંચકી વહાલ કરવા લાગે છે અને રડવાનું કારણ પૂછે છે, રડતો બાળક એની કાલી કાલી ભાષામાં ફુગ્ગો ફુગ્ગો કરતા પેલા ફુગ્ગાવાળા તરફ ઈશારો કરે છે, દીકરાને ફુગ્ગા માટે રડતો જોઈ એનો પિતા તરતજ એ ફુગ્ગાવાળા પાસે જઈ એની પાસે થી બધા જ ફુગ્ગા ખરીદી લે છે. એ સાથેજ ચાર નાની આંખો ચમકીં ઊઠે છે.

અને પોતાની લક્ઝુરિયસ કાર માં બેસતા એની માં વિચારવા લાગી કે ક્યારેય આમ ફુગ્ગા લેવા માટે ન રડતો એનો દીકરો આજે કેમ આમ ફુગ્ગા માટે જીદ કરી રડી પડ્યો??


✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

કહી તો હોગા હિ ?

Categories
Short Story

લંચ બોક્સ

બેટા સ્મિત આજે પાછું લંચ બોક્સ ભરેલું પાછું લઇ આવ્યો? સ્મિતના સ્કૂલ બેગમાંથી એનું લંચ બોક્સ નીકળતા નેહા એ બૂમ પાડી.

આ સાંભળી આઠ વર્ષનો સ્મિત એના રૂમ માં ભાગી ગયો, મમ્મીની આ રોજ રોજ ની લંચ બોક્સ નીં માથાકૂટ માથી બચવાજ સ્તો.

અરે ઊભો રે આજે તો તારે મારુ સાંભળવું જ પડશે, રોજ રોજ તારો આ લંચ બોક્સ ભરેલો પાછો આવે છે, હે ભગવાન શું કરું આ છોકરાનું હવે, ક્યારે એ સરખું ખાતા શીખશે, બોલતા નેહા સ્મિતના રૂમમાં જાય છે.

નેહા: બેટા સ્મિત તું લંચ બોક્સ ખાતો કેમ નથી, એકતો હું આટલું વહેલા ઊઠી તારા માટે લંચ બનવું છું અને એક તું એમ ને એમ પાછું લઇ આવે છે.

સ્મિત નેહા ને ગળે વળગીને બોલી ઊઠે છે મમ્મા પણ હું શું કરું આ રોટી ને સબ્જી ખાઈ ખાઈ ને બિચારો આ નાનો બાળક કંટાળી ગયો, તું યાર કોઈ ન્યૂ ન્યૂ વેરાયટી આપને  જેમ કે પીઝા, સેન્ડવિચ, મંચુરિયન, મેગી…
બસ બસ હવે પછી તું જ કે છે મમ્મા જંકફુડ સ્કૂલ માં અલોવ નથી, બદમાશ બધા બહાના છે તારા, લાસ્ટ ફ્રાયડે તો તને સેન્ડવિચ આપી હતી એ પણ પાછો લાવ્યો હતો હવે બોલ, પણ મમ્મા તું પીનટ બટર લગાવી ને આપે તો કોણ ખાય, છી યાક…કરતો સ્મિત ભાગવા લાગ્યો.

ઉભોરે યાક વાળી આજે તારા પપ્પાને આવવા દે, જો પછી તારું યાક કેવું બહાર નીકળી જાય છે, કરતી નેહા એને પકડવા દોડી.
મજાક મસ્તી કરતા બેઉ માં દીકરો સોફા પર આવી ને બેઠા, સ્મિત એ ફટાક કરતું રિમોટ ઉઠાવ્યું ને એની કાર્ટૂન ચેનલ સ્ટાર્ટ કરી. એમાં ચાલતી સ્ટોરી જોઈ નેહા ને સરસ વિચાર આવે છે.

રાતના સ્મિત ને સુવડાવી વખતે નેહા વાત નીકળતા બોલે છે, બેટું આજે તે જે કાર્ટૂન જોયું એમાં ભીમના દોસ્તને કેવી ભૂખ લાગી હતી પણ એની પાસે ખાવા માટે કંઇજ નહોતું, તો બેટા જોયું આપડી પાસે કેવી સરસ સરસ ખાવાની ચીજો હોય છે છતાં આપડા ને એ પસંદ નથી આવતું અને તું લંચ બોક્સ પાછું લાવે છે એ ફેંકી દેવું પડે છે, જ્યારે આ દુનિયામાં ઘણા લોકો પાસે તો જમવાનું પણ ઓપ્શન નથી હોતું. બેટા આપડે જમવાનો બગાડ ના કરવો જોઈએ અને બધું ખાતા શીખવું જોઈએ.

સ્મિત જાણે મમ્મી ની વાત સમજી ગયો હોય એમ મમ્મી ને એક સરસ પપ્પી કરી કહે છે ઓકે મમ્મા હવે હું બધુંજ ખાઇશ. પણ એતો કે કાલે મને લંચ બોક્સ માં શું આપીશ??
અને સ્મિત અને નેહા બંને હસી પડે છે.

બીજા દિવસ થી જાણે જાદુ થયું હોય એમ સ્મિત હવે રોજ ટિફિન ખતમ કરી ને લાવવા લાગ્યો, નેહા ખુશ થઈ ગઈ અને વિચારવા લાગી હાશ આખરે મારો દીકરો લંચ બોક્સ ફિનિશ કરવા લાગ્યો. ચાલો મારી વાતની કોઈ તો અસર થઈ.

ધીરે ધીરે સ્મિત લંચ બોક્સ વધુ ભરી લઇ જવા લાગ્યો, શરૂઆતમાં નેહા ખુશ થઈ કે સ્મિત હવે વધુ ખાતા શીખી ગયો, પણ ધીરે ધીરે એને લાગવા લાગ્યું જરૂર કઈં અલગ વાત છે, કેમ કે સ્મિત જે ઘરે નહોતો જમતો એ જ ખાવાનું સ્કૂલ માં ફિનિશ કરી લાવતો, એન્ડ ઘર કરતા સ્કૂલમા એનો ખોરાક વધુ રહેતો. ક્યાંક સ્મિત લંચ બોક્સની જમવાનું બહાર ક્યાંક ફેંકી તો નથી દેતો ને, નેહા વિચારતી.

અને એક દિવસે નેહા એ વહાલ થી સ્મિત ને પોતાની પાસે બેસાડી એનું કારણ પૂછી જ લીધું.
ગભરાતા ગભરાતા સ્મિત બોલ્યો, મમ્મા તું ગુસ્સે તો નઈ થાયને તો કહું.

નેહા: અરે બેટા હું નઈ લડું તને તું બોલ તો ખરો.

સ્મિત: મમ્મા મારા ક્લાસ માં મારી બાજુમાં જે છોકરો બેસે છે એ ઘણી વાર લંચ બોક્સ નથી લાવતો, અને લાવે ત્યારે એક જ વસ્તુ લાવે બ્રેડ, મેમ એને રોજ લડે ખાલી બ્રેડ લાવા માટે પણ એને કોઈ અસર ન થાય બસ રડવા લાગે, ક્લાસ ના બીજા બાળકો પણ એટલાં માટે એની સાથે લંચ બ્રેક માં ના બેસે. પણ તે મને પેલા દિવસે સમજાયું હતું ને કેટલા લોકો પાસે જમવા પણ નથી હોતું, પછી મને વિચાર આવ્યો મારા એ ફ્રેન્ડ ને પણ એવું કંઇક કારણ તો નથી ને?
એટલે બીજા દિવસે જ્યારે લંચ બ્રેક પડ્યો મે પેલી વાર એની સાથે બેસી વાત કરી, અને જાણ્યું કે એની મમ્મી આ દુનિયામાં નથી અને એના પાપા એને રોજ બ્રેડ જ આપી શકે છે કેમ કે એમની પરિસ્થિતિ બહુ સારી નથી કે રોજ નવું નવું લાવી શકે ક્યારેક એમની પાસે પુરતું જમવા પણ નથી મળતું. ત્યાર પછી મે નક્કી કર્યું કે હું રોજ મારુ લંચ બોક્સ  મારા એ નવા દોસ્ત સાથે શેર કરીને ખાઇશ. અને એટલેજ હું રોજ વધુ જમવાનું લઇ જતો.

અને સ્મિત ની વાત સાંભળી નેહા પોતાનાં નાનકડા પણ સમજદાર દીકરા પર મોહી પડી અને બોલી બેટા કાલથી તું બે લંચ બોક્સ લઇ જજે.



તો આ હતો સ્મિત ના લંચ બોક્સ નો રાઝ.
પણ વાંચક મિત્રો મારી એ રચના લખવા પાછળ બે કારણો છે.

એક એ કે તમારા બાળકો ના સંસ્કારોનું સિંચન તમારા પોતાના હાથો માં છે, સારા અને નરસા કામો વચ્ચેના તફાવતને સમજી શકે એ લાયક બનવાનું કામ તમારાં બસ માં જરૂર છે, તમારા બાળકોને એક સારા સંવેદનશીલ માણસ બનાવો કેમ કે આજ ના નાના બાળકો કાલનું સોનેરી ભવિષ્ય બનાવી શકે.

બીજું કારણ એ છે કે આજે જ્યારે પુરી દુનીયા કોરોના નામના વાઈરસ સામે ઝઝૂમી રહ્યું છે ત્યારે આપણે માનવતા ના ભૂલવી જોઈએ અને આપડી આસપાસ ના જરૂરિયાત લાયક લોકોની મદદ કરવી જોઈએ. આ મુસીબત ના સમય માં ઘણા લોકો એવા છે જેમને પુરતું ખાવાનું પણ નથી મળતું, આગળ આવી એમને મદદ કરો.

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Stories

વાંક કોનો કહેશો !???????

________________________________________

એક નાનકડું એવું શહેર હતું. પુના નજીક નું કોઈ નાનકડું ગામ હતું પણ શહેર કરતા પણ આધુનિક હતું?. આ શહેર માં એક સારા નામની છોકરી રહેતી હતી.સારા ના માતા એક સરકારી શાળા? ના આચાર્ય હતા જ્યારે પપ્પા એક company? માં મોટી હેડપોસ્ટ પર હતા.

એટલે જો એમ કો કે , તેનું પરિવાર આર્થિક રીતે સધ્ધર હતું તોય ચાલે. સારા ને એક મોટો ભાઈ હતો. જેનું નામ ધ્રુમિલ હતું.આમ માં પપા ને 2 ભાઈ બેન નો નાનકડો એવો પરિવાર હતો.?સારા એ આ વર્ષે ધોરણ 12 સાયન્સ ની પરીક્ષા? આપી હતી જ્યારે ધ્રુમિલ એ college ની.

College ની પરીક્ષા ?પૂરી થતાં ક્યાંક temporary નોકરી કરવાનું વિચાર્યું. એટલે ધ્રુમિલ એ 3 થી 4 જગ્યા એ એ માટે interview ?પણ આપ્યા…..સારા એ હજુ હાલ જ 12 science ની પરીક્ષા ?પૂરી કરી હતી.એટલે એ હાલ એના મામા ના ઘરે vacation કરવા ગઈ હતી.બધા પોત પોતાની રીતે મસ્ત ને ખુશ ?હતા.

સાંજે સારા એનાં mom , dad ને ભાઈ સાથે વાત કરતી.એ જ્યારે વાત કરી ને હસતી ત્યારે એના ગાલ પર એક મસ્ત એવા 2 dimples ?પડતાં હતાં. જેને જોઈ કોઈ પણ આકર્ષિત થઈ જાય??.

એક વખત સાંજે દરરોજ ની જેમ સારા એના mom dad ને ભાઈ સાથે વાત કરતી હતી ત્યારે તેને અચાનક એવો અહેસાસ થયો કે એને કોઈ જોઈ રહ્યું 6?…એને ફટાફટ વાત પૂરી કરી જોયું તો એનો શક સાચો હતો?..

ભગવાને છોકરીઓ ને એક આવડત ખૂબ અદ્ભુત ની આપી છે કે , જ્યારે કોઈ એમને ઘુરું ને ભલે દૂરથી પણ કમ માં જોતું હોય તોય છોકરીઓ એમની સામે જોયા ?️??️વગર અંદાજો મેળવી શકે કે કઈ બાજુ ને કોણ , કેટલા લોકો એને જોઈ રહ્યા 6!??.

normally સારા એના મામા ના ઘરે બીજા રૂમ. ની ગેલેરી માં ઊભી રહી ને વાત કરતી.?આજ સારા એ નીચે થી જ બૂમો નાખી ને વાત કરવાની શરૂ કર્યું હતું?તેને ધ્યાન થી જોયું તો ખબર પડી કે , મામા ના ઘર ના પાડોશી નો છોકરો અયાન હતો.તે કેટલાય દિવસ થી સારા ને ઘુરી ઘૂરી ને જોતો હતો.?

એક વખત ની વાત 6 … ?સારા ના મામા અને મામી ને ક્યાંક બહારગામ જવાનું હતું.એટલે એમને સારા ને સાથે આવા કહ્યું પણ સારા એ ના પાડી.એને સવાર થી જ તબિયત સારી નહતી લાગતી એટલે સારા એ ના પાડી.?સારા એ એના મામા મામી ના ગયા પછી ઘર બધી બાજુ થી બંધ કરી દીધું?.

તો બીજી બાજુ અયાન ના ઘરે પણ કોઈ નહતું.?અયાન નું અચાનક ધ્યાન ગયું કે આજ સારા પણ એકલી જ 6….?એને સમય ને મોકો જોયો.એને સારા ને એક બહાનું બનાવી ઘર ખોલવા કહ્યું.સારા ભોળી હતી એને ઘર ખોલ્યું ….એટલે અયાન એ પાણી પીવાનું બહાનું કર્યું.સારા પાણી લેવા માટે ગઈ?એટલે અયાન એ ધીરે રહી ને ઘર નો દરવાજો બંધ કરી દીધો.

અયાન સારા ને હવસ ની નજર થી જોવા લાગ્યો?️.સારા ઘર માં એકલી જ હતી એટલે એને ઘર માં ટૂંકા કપડાં? પહેર્યા હતા. સારા ના એ કપડાઓ ?માં એના બધા અંગો સરખા ?એવા ઉભરી આવ્યા હતા. અયાન ની હવસ હવે એના અંતિમ ચરણ? પર આવી ગઈ હતી.સારા જેવો પાણી નો ગ્લાસ લઈ ને આવી અયાન એ તરત જ એને પોતાની બાહો માં ભીડી લીધી.?સારા ને તો શું કરવું ને શું ન કરવું ..?..કઈ સમજાયું જ નઈ…એ તો અયાન ના આ અચાનક વર્તન થી ડઘાઈ જ ગઈ. ?

સારા ખૂબ ડરી ? ગઈ હતી. જ્યારે અયાન પોતાની બધી હદ વટાવી ચૂકવા તૈયાર હતો.એને ધીરે ધીરે પોતાનું બધું કાઢી નાખ્યું હતું.? એ સારા ની સામે ખાલી એક જ underwear પહેરી ઊભો રહ્યો હતો. એને સારા ના બધા કપડા ?ખેચી ને ફાડી નાખ્યાં હતાં. એને સારા ને ઊંચકી ને બેડ પર ધબ કરતા ની જાણે વસ્તુ ફેંકતો હોય એમ નિર્લજ્જ થઈ ને ફેંકી?.સારા દર્દ થી કરાહવા લાગી પણ હવસ ની ભૂખ્યો અયાન કઈ સમજવા જ તૈયાર નહતો.

એને તો ધીરે ધીરે સારા ને મારવાનું શરુ કરી દીધું કારણ કે સારા પોતાના બચાવ માં બૂમો પાડી રહી હતી…?અયાન એ એવી રીતે સારા ને માર માર્યું કે સારા ના મોંમાંથી એક પણ ચીસ નીકળી સકતી નહતી?. સારા બેસુધ હાલત માં બેડ પર પડી હતી .? ને હવસ નો ભૂખ્યો ભિખારી એવો

અયાન સારા ની ઉપર ચડી એની હવસ ને શાંત કરી રહ્યો હતો.એને એવું 3 થી 4 વખત કર્યું. …??.છેલ્લે જ્યારે એની બધી હવા નીકળી ગઈ ત્યારે એને સારા ને છોડી.એ તરત જ ઊભો થયો ને બાથરૂમ માં ફ્રેશ થઈ કપડા લઈ ને પોતાના ઘરે જતો રહ્યો…..?થોડી વાત માં એના માં બાપ પણ ઘરે આવી ગયા . ત્યારે તે ઘરે જ હતો એટલે કોઈ ને એના પર શક ના થયો.?જ્યારે બીજી બાજુ સારા માં એટલી પણ હિંમત નહતી કે એ હવે કપડા પણ પહેરી સકે.?

રાતે જ્યારે સારા ના મામા ને મામી ઘરે આવ્યા તો એમને જોયું ક સારા બેભાન હાલત માં ને બવ ખરાબ દશા માં 6…મામી ને સમજ્યા સેહજ પણ વાર ના લાગી કે એમની સારા સાથે શું થયું હતું ?? મામી એ તરત જ મામા ને પોલીસ ને કોલ કરવા ને એમ્બ્યુલન્સ? ને બોલવા કહ્યું. જ્યારે મામી એ સારા ને ફટાફટ ચાદર થી લપેટી?.

મામી એ પોતાની નણંદ એવી સારા ની માં ને બધી હકીકત કહી …?બીજી બાજુ સારા ને તત્કાલીક ધોરણે હોસ્પિટલ લઈ જવા માં? આવી .સારા ને હોસ્પિટલ ના ઓપરેશન ?ભાગ માં લઇ જવા માં આવી. સારા ના મો પર એ રીતે મર મારવામાં આવ્યો હતો કે જાણે એ કોઈ માણસ નઈ પણ કોઈ રમકડું હતું. ?સારા ના મોનું ઉપર નો ભાગ અખો તૂટી ગયો હતો.?

એના નાક થી લઇ ને હડપચી(દાઢી નો ભાગ) સુધી ફેક્ચર થઈ ગયું હતું.?ડોક્ટર એ ઓપરેશન થિયેટર માં એનું ઓપરેશન કર્યું.? ને સારા ને બીજા 12 કલાક observation હેઠળ રાખવામાં આવી. ડોક્ટર એ ઓપરેશન દરમ્યાન જોયું કે સારા સાથે 1 નઈ 2 નઈ પણ પૂરી 4 વખત દુષ્કર્મ કરવામાં આવ્યું હતું ?એટલે એના uterus ( માતૃત્વ ધારણ કરવા ની કોથળી) માં સોજો હતો.

ડોક્ટર એ પોતાનું બધું observation પોલીસ ને જણાવ્યું એટલે પોલીસ એ પરિવાર તરફ થી FIR રિપોર્ટ કરી ને તપાસ હાથ ધરી.?આ બાજુ સારા ની માં ને પપા પણ આવી ગયા હતા.? એમને સારા ના ભાઈ ધ્રુમિલ ને પણ ખબર આપી દીધી હતી.?

બધા ના રડી રડી ને ખરાબ હાલ હતા??. પોતાની લાડકીની આવી હાલત જોવા કોઈ સક્ષમ નહતું…????બધા પોતાની હિંમત ખોઈ બેઠા હતા ત્યાં જ…….?થોડા સમય પછી જાણવા મળ્યું કે અચાનક સારા ની હાલત એટલી ગંભીર થઈ કે સારા એ ત્યાં જ પોતાના પ્રાણ છોડી દીધા?.

_________________________________________________

એક હવસ ના શિકારી નો શિકાર બિચારી સારા બની એના માટે તમે કોનો દોષ કાઢશો દોસ્તો ???Reply જરૂર કરજો ?

Categories
Short Story

ચકાચોંધ

અહી હું આજની પેઢીના યુવાનોને ઉદ્દેશી ને કહેવા માંગુ છું કે મિત્રો ઝડપી પૈસા કમાવા અને મોટું નામ બનાવાના ચક્કરમાં પોતાની જિંદગી હોડમાં ના મૂકશો. તમારા વતન ને ક્યારે ભૂલશો નહિ અને શહેરની મોહમાયા માં ફસાઈ તમારા માતા પિતા અને વતનને ના તરછોડશો. તમારામાં આવડત હશે તો ત્યાં રહી પણ સુખી રહી શકશો,મોટા મોટા શહેરો ની ચકાચોંધ ની આંધળી દોટમાં ના જોડાશો.

***********************************


એવોર્ડનીં એ સમીશાંજમાં રોશનીના ઝગમગાટ વચ્ચે તમામ બોલિવૂડના સિતારાઓ બેસ્ટ એક્ટર ઓફ ધ યર માટે કોનું નામ લેવામાં આવશે એ ધડકતા હૈયે સ્ટેજ સામે ઇન્તેજારી થી જોઈ રહ્યા હતા.

એન્ડ ધ એવોર્ડ ગોઝ ટુ વન એન્ડ ઓન્લી મિસ્ટર “રોનક કુમાર”,  અને કેમેરા નું ફોકસ ઔડીએન્સ ની વચ્ચે બેઠેલા રોનક પર જાય છે. બોલિવૂડ ના તમામ સિતારાઓ ની નજર નવા આવેલા એ ઉભરતા કલાકાર પર જાય છે, અને તાળીઓના ગડગડાટ થી એને વધાવી લે છે.

રોનક હરખના આંશુ સાથે સ્ટેજ પર એવોર્ડ સ્વીકારવા જતો હોય છે ત્યાંજ, એનું બેલેન્સ જાય છે અને એ પડી જાય છે. અને ત્યાં જ રોનકનું સ્વપ્ન તૂટી જાય છે અને એની આંખો ખુલી જાય છે.

અરે યાર ક્યાં સુધી મારે આ સપનાની દુનિયામાં રહી એવોર્ડ લેવા પડશે, મારેં બોલિવૂડના ટોચના અભિનેતા બનવા કેટલી રાહ જોવી પડશે?? આ નાનકડા ગામ માં પડ્યો રહીશ તો મારું આ સ્વપ્ન ક્યારેય નહીં પૂરું થાય, દુઃખી થતા રોનક વિચારે છે.

ત્યાં જ રોનક ના પિતા એને પોતાની પાસે બોલાવી કહે છે દીકરા રોનક ચાલ મારી સાથે ખેતરે આજે પાક વાઢવાનો સમય છે જો તું મારી સાથે આવી જાય તો મને મદદ થઈ રહેશે, અને તારે પણ હવે ખેતીવાડી શીખી લેવી પડશે ને બેટા.

ગુજરાત ના નાનકડા અંતરિયાળ ગામ માં રોનક રહેતો હતો, એના પિતાને નાનકડું ખેતર હતું, એમાં થોડો ઘણો મોસમી પાક થતો એમાંથી  એમના પરિવાર નું ગુજરાન ચલાવતા.

રોનક ને નાનકડા ગામ માં રહી ખેતીવાડી કરવાની જરા પણ ખુશી નહોતી, એનેતો માયાનગરી મુંબઇમાં જઈ હીરો બનવું હતું.

રોનક ગુસ્સાથી ઊભો થતાં બોલે છે,  તમને મે કેટલી વાર કહ્યું છે કે મને આ બધામાં કોઈ જ રસ નથી, મારે તમારી જેમ આ ગામડા માં રહી ને ગરીબીમાં નથી સબડવું, હું તો હીરો બનવા જ જનમ્યો છું અને મુંબઈ માં જઈ ને એક દિવસ જરૂર મોટો અભિનેતા બનવાનો, તમને મારા સપનાં ક્યારેય નહીં સમજાય.

અરે દીકરા મુંબઈ એક માયા નગરી છે ત્યાં અપડાજેવા ભોળા લોકો નું કઈ કામ નથી, એની મોહ માયા માં ઘણા યુવાનો હોમાઈ જાય છે. રોનક ના પિતા એને સમજાવતા કહે છે.

હું તમારી જેમ આ ગામડામાં સડવા નથી માંગતો પણ જવાદો તમને ક્યારેય નઈ સમજાય, કહી રોનક ઘરમાંથી નીકળી જાય છે.

તમે ચિંતા ના કરો આપડા દીકરાને એની ભૂલ જરૂર થી સમજાઈ જશે, એ હજુ બાળક છે અને નાદાન પણ, એને દુનિયા હજુ જોઈ નથી એટલે, પણ એક દિવસ એને જરૂર થી તમારી વાત સમજમાં આવશે, રોનક ની માતા રોનક ના પિતાને દિલાસો આપતા કહે છે.

અને એક દિવસ રોનક ઘર છોડી ને મુંબઈ એક મિત્ર પાસે જતો રહે છે. એના માતા પીતા ખૂબ દુખી થાય છે અને દિવસો એકબીજાના સહારે પસાર કરે છે એ આશા માં કે એમનો દીકરો જરૂર પાછો આવશે.

રોનક થોડા દિવસો ઉત્સાહ માં વિતાવે છે, અલગ અલગ ડિરેક્ટર્સ ની ઓફિસો ના ચક્કર લગાવતો રહે છે પણ એની પાસેના પૈસા અને હિંમત ખૂટતા એને નાનકડી હોટેલ માં એક વેઇટર ની જોબ કરવી પડે છે. એને ઘણી વાર માતા પિતા પાસે જવાની ઈચ્છા પણ થાય છે પણ એનો અહંકાર એને રોકી લેછે. જેમ તેમ કરી રોનક પોતાના દિવસો પસાર કરી રહ્યો હોય છે ત્યાં જ…

આખી દુનિયા કોરોના રૂપી મહામારી ના ઝપેટમાં આવી જાય છે, એમાં મુંબઈમા આ વાઈરસ આગની જેમ ફેલાઈ જાય છે, નોકરી ધંધા પડી ભાંગતા રોહન ની જોબ પણ જતી રે છે.
એ જે ચાલી માં રહેતો હતો એ પણ આ વાઈરસ ની ઝપેટ માં આવી જાય છે,  લોક ડાઉન ને કારણે રોનકની પરિસ્થિતિ બહુજ ખરાબ થઈ જાય છે, ખાવાના પણ સાંસા પડવા લાગે છે, ત્યારે રોહન ને પોતાની માતા યાદ આવે છે જે એને પ્રેમ થી દરરોજ સરસ સરસ વાનગીઓ જમાડતી હોય છે ત્યારે રોહન ને એ બધું જમવાનું દેશી લાગતું હોય છે અને અત્યારે મુંબઈ મા બ્રેડ ખાઈ ને ગુજારો કરવો પડે છે.

રોહન ને ત્યારે ખૂબ પસ્તાવો થાય છે, કાશ મે માતા પિતા ની વાત સમજી હોત તો અત્યારે મારી આ હાલત ના હોત.
ગામડામાં ભલે પૈસા ઓછા હતા પણ હું ખુશી અને નિરાંતે થી  મારું જીવન પસાર કરી રહ્યો હોત. શહેર ની હોટેલમાં નોકરની જોબ કરવી એના કરતા ખેતી કામ ઘણું સારું.

પણ હવે બઉ મોડું થઈ ગયું હતું, કોરોના ના કહેરમાં રોહન એવો તો ફસાયો હતો કે લાખો મજદુરો ની જેમ એ પણ પોતાના ઘરે જઈ શકે એમ નહોતો.

અને ત્યાં જ રોહન નો ફોન વાગે છે, ફોનમાં પિતા નું નામ જોતા આજે પહેલીવાર રોહન ખુશ થઈ જાય છે અને ફોન ઉપાડે છે.
થોડી વાર ની શાંતિ પછી એનાં વહાલા પિતા નો અવાજ આવે છે, બેટા રોહન….
ત્યાં જ રોહન બોલી ઊઠે છે પપ્પા તમે સાચા હતા, આ માયા નગરી છે, હું નઈ જીવી શકું અહી, મારું શું થશે અહી, મને તમારી અને મમ્મી ની બહુ યાદ આવે છે.

અને રોહન ના પિતા બોલી ઉઠે છે બેટા તારો સમાન તૈયાર રાખ તારો આ બાપ બેઠો છે હજુ, હું આજે જ તને લેવા નીકળું છું દીકરા.

અને બંનેની આંખોમાંથી અવિરત આંશુ વહેવા લાગે છે બંને, રોહન પિતા થી જોજનો દૂર બેઠા હતો પણ છતાં જાણે પિતા માથા પર વહાલથી હાથ ફેરવતા હોય એમ લાગ્યું.



મિત્રો મારી આ રચના એ તમામ લોકો ને સમર્પિત છે જે લૉકડાઉન ના આ માહોલ માં ફસાઈ ગયા છે જે માઇગ્રંત વર્કર છે જે પોતાની કોઈને કોઈ મજબૂરી માં પૈસા કમાવા અને રોજી રોટી કમાવા પોતાનાં કુટુંબ ને ગામ માં છોડી શહેર માં આવ્યા છે અને પોતાના વતન જવા તડપી રહ્યા છે.  ભગવાન કરે અને આ સમય જલ્દી ખતમ થાય અને બધા લોકો સહી સલામત પોતાનાં ઘરે જઈ શકે.


✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

જિંદગીના મિલેગી દોબારા… !

હાસ …….! આજે જિંદગીના બધા જ કાર્ય હેમખેમ પુરા થઈ ગયા. હવે શાંતિથી જિંદગી જીવીશ ભગવાનનું નામ લઈશ. મનમાંને મનમાં મેહુલભાઈ વિચાર કરતા હરખાઈ રહ્યા હતા. ત્યાં જ અચાનક ભયકંર વાવાઝોડું આવ્યું… તે દોડીને સીડી પર ચડીને ઉપરનો દરવાજો બંધ કરવા જઈ રહ્યા હતા ત્યાં જ ઉતાવળમાં તેમનો પગ લપસી જતા એક એક પગથિયાં પર ગબડતા ગબડતા નીચે આવી પડ્યા. જે ઘર બનાવવા આખી જિંદગી ખર્ચી નાખી તે જ તેમના દુઃખનું કારણ બન્યું…. કોઈ જ હોંશ રહ્યો નહીં. કાયમ માટે આ શરીરની બહાર આવી ગયા. બહાર આવી જોયુ તો તેમના શરીરે તેમનો સાથ છોડી દીધો હતો. આખી જિંદગી જેને શણગાર કરવામાં મથ્યા તે જ ના રહ્યું. બાજુમાં જોયુ તો કોઈ ભયંકર માનવી ઉભો હતો જે તેને લઇ જવા આવ્યો હતો.

” ચલો તમારો સમય પૂરો ….. “
” શું ચલો ….? હજુ મારે બહુ બધા કામ કરવાના બાકી છે ..”

” બધું તો કર્યું, હવે શું બાકી છે ? “
” બાકી છે હજુ “

” તો અત્યાર સુધી શું કર્યું ? “
” અરે બહુ બધું કર્યું. આ ઘર જુઓ, આ ગાડી “સામે દીવાલ પર લટકતી તસ્વીર જોઈ ….જૂની યાદો યાદ કરતા બોલ્યા ” આ દિકરી અને દિકરો મારું ગર્વ છે તેમને ખુબ ભણાવ્યા. બન્નેને સારી નોકરી પર લગાવ્યા, ધામ ધૂમથી લગ્ન કરાવ્યા. તેમના ઘેર પણ દીકરા છે. બધું જ હેમખેમ થઈ ગયું.”

” તો હજુ શું બાકી રહી ગયું?”
” જિંદગી જીવવાની……. ! મેં વિચાર્યું કે બધી જવાબદારી પુરી હવે શાંતિથી જિંદગી જીવીશ પણ ત્યાં તો તમે ….”

” અમે અમારાં સમયે જ આવીયે. તેનું કોઈ મુરત ના હોય, બધા માટે આટલુ કર્યું તો તારા માટે પણ કંઈક કરી લેવું હતું ને ? “
” બધા માટે કર્યું એ મારાં માટે જ હતું …”

” તો શું પ્રશ્ન છે ? “
” જિંદગી જીવવાની બાકી રહી ગઈ. માનવ ધર્મ રહી ગયો, પૈસા પાછળ ભાગતો કોઈને મદદ ના કરી શક્યો, ભગવાનનું નામ પણ લેવાનું છે હજુ ……. વિચાર્યું હવે શાંતિથી ભગવાનનું નામ લઈશ.”

” હવે તો કઈ ના થાય, ચલો ……. તમારો સમય પૂરો.” બોલતા યમદૂતે તેનો હાથ પકડ્યો.
” હજુ જીવવાનું છે મારે હું નહિં આવું, છોડી દો મને ” બોલતા તેમનો હાથ છોડાવવા તેમની બધી જ તાકાત લગાવી રહ્યા પણ કંઈ જ કરી ના શક્યા, સામે યમદૂત પણ ભયંકર ગુસ્સો કરતા તેમને ખેંચી જવા લાગ્યો.

હવે કોઈ રસ્તો ના દેખાતા મેહુલ ભાઈ બૂમો પાડવા લાગ્યા. બચાવો ……! બચાવો ……! “

તેમના શરીર પાસે તેમના બધા લોકો હતા પણ અત્યારે તેમને કોઈ જ સાંભળી રહ્યું નહતું. તેમની વેદનાનો પાર ના રહ્યો …… !

યમદૂત ભયંકર હાસ્ય સાથે બોલ્યો ” શરીરના સાથી શરીર સુધી જ સાથ નિભાવે, કોઈ નહીં આવે તારી મદદ કરવા. તારું કરેલું તું ભોગવ …! “

આ સાંભળતા તો ડરેલા મેહુલ ભાઈ વધારે ડરી ગયા …… મોં પર ગભરાટના કારણે પરસેવો વળી ગયો. આખી જિંદગી વટથી જીવ્યા પણ અત્યારે રડી પડ્યા, પેલાના પગ પકડી થોડો સમય આપવા વિનંતી કરવા લાગ્યા, પણ કાંઈ જ વળ્યું નહીં ….. ખુબ ડરી ગયા ……. અને ઝબકીને ઉઠી ગયા તો જોયુ કેટલું ભયાનક સ્વપ્ન ….? ચાલુ એસીમાં પણ પરસેવે નાહી રહ્યા. આ પરસેવા સાથે આત્મા પણ વાસ્તવિકતાથી તરબતોળ થઈ ગયો. સવાર પાડવાની રાહ જોઈ રહ્યા. ઉઠીને તૈયાર થઈ તરત જ બોલ્યા ” હું મંદિર જાઉં છું …”

ઘરના સૌ તેમની સામે જોઈ રહ્યા. તેમના પત્ની બોલ્યા ” તબિયત તો ઠીક છે ને …? “
” હા …. ચાલ તારે પણ આવવું હોય તો ….?”

” ના. ઘેર કેટલું કામ પડ્યું છે. તમારે પણ દુકાને જવાનું મોડું થશે ….? સાંજે મંદિર જજો. મંદિર ક્યાં ભાગી જવાનું છે? “
” ના મારે તો અત્યારે જ જવુ છે. મંદિર તો ખબર નહીં પણ આપણી જિંદગી ભાગી રહી છે. “

” શું બોલો છો મને કઈ જ ખબર નથી પડતી.”
” કઈ નહીં, એટલું સમજી લે… જીવી લે … ! જિંદગીના મિલેગી દોબારા …. ! કઈ જ સાથે નથી આવવાનું ” બોલતા મેહુલ મંદિર જવા નીકળી ગયો.

ઘરમાં કોઈને કઈ જ ખબર ના પડી અને બધા તેમને જોતા જ રહી ગયા. પણ મેહુલભાઈ જિંદગીની વાસ્તવિકતાને સમજી ગયા.

        જીવી લો જિંદગી ……!
        જિંદગીના મિલેગી દોબારા …. !

Categories
Stories

ભગવાનના પ્રકાર કેટલા?!

    ‘રાખનાં રમકડાં મારા રામે રમતાં રાખ્યાં રે…

   મુખારવિંદ પર થાક અને પ્રસન્નતાનાં મિશ્રિતભાવ ધરાવતા મનસુખભાઈ પોતાના અનુભવી હાથો વડે માટીને સ્પષ્ટ રૂપ દેતાં-દેતાં ભજન ગાઈ રહ્યા હતા.

      સાતેક વર્ષનો કાનો એક નાની ઝૂંપડીમાંથી બહાર આવી મનસુખભાઈની બાજુમાં બેઠો.ટગર-ટગર જોયા પછી ઉતાવળે બોલ્યો,” બાપુ,રાખ શું હોય? તમે મારી માટે રમકડાં બનાવો છો? કાલે બંટી બરાડા પાડીને બધાને કેતો’તો કે મારા બાપુ મારી માટે રમકડું લાવ્યા.”

      “ના રે…  કાના હું તો રામ ભગવાનની મૂર્તિ બનાવું છું. પછી એના જે પૈસા મળશેને એમાંથી તારા માટે રમકડુ લઇ દઈશ હોં.” મૂર્તિ સામે નજર રાખી મનસુખભાઈ બોલ્યા.

  “સારું બાપુ.
  પણ બાપુ, સવિતામાસી કેતા’તા કે આ વખત ગામની વેશભૂષામાં એ લાલાને શંકર ભગવાન બનાવશે. ને થોડીકવાર પેલા બા અંબેમાંનો ગરબો ય ગાતી’તી. તો બાપુ ભગવાન કેટલા હોય?” અચરજ સાથે કાનો બોલ્યો.

      બિહારના એક નાનકડા ગામમાં પ્રખ્યાત શિલ્પીને પોતાના દીકરાનો આ પ્રશ્ન મૂંઝવવા મંડ્યો.

  “ભગવાન તો એક જ હોય.આ તો વળી લોકો અલગ-અલગ નામે બોલાવે.” કાનાને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરતા મનસુખભાઈએ કહ્યુ.

    જાણે બધું જ સમજી ગયો હોય એમ કાનો બોલ્યો,”ઠીક તો જેમ બા મને ક્યારેક જુદા નામે બોલાવે એમને?!”

  પાછુ કાંઈક યાદ આવતા કાનાએ કહ્યું, “બાપુ….., બાએ તો કીધેલું કે ભગવાને આપણને બનાવ્યા છે પણ અત્યારે તો તમે ભગવાનને બનાવો છો!!!”

        હવે મનસુખભાઈના હાથ અટકી ગયા.મનમાં અકળામણ થવા માંડી. પરંતુ શ્રીરામના આ ભક્ત હંમેશાં ધીરજ ધરતા.
       કાનાના મુખ પર અત્યંત જિજ્ઞાસા જોઈ મનસુખભાઈ બોલ્યા,”હા, કાના તારી બા સાચું કે છે. હું તો ખાલી મૂર્તિ બનાવું છું. તેમાં સંત-મહાત્મા પ્રાણ પૂરે ને લોકો ભક્તિ-ભાવથી દર્શન કરે છે.”

    “હમ્મ.. મૂર્તિમાં પ્રાણ પૂરાય તો એમાં સાચું ભગવાન આવે??” અત્યંત જિજ્ઞાસા સાથે કાનો બોલ્યો.

       મનસુખભાઈને વધારે કાંઇ સૂઝ્યું નહિ એટલે તેમણે માત્ર એટલું કહ્યું કે, “એ તો શ્રદ્ધાની વાત છે.”

       “તો બાપુ તમે મને શ્રધ્ધા શીખવાડશો?” કાનાના ચહેરા પર નિર્દોષ ભાવ હતો!

      ” હા કાના તું મોટો થાય ત્યારે બધું શીખવાડીશ.”માટી હાથમાં લેતાં મનસુખભાઈ બોલ્યા.

       કાનાના આ સવાલે મનસુખભાઈને હાથ અટકાવ્યા,  “બાપુ તમે ભગવાનને જોયા છે?”

      થોડું વિચારી મનસુખભાઈએ કહ્યું,” ના. પણ ભગવાન તો બધામાં છે. તારામાં, મારામાં, ઝાડ-પાનમા, માટીમાં, પથ્થરમાં….”

       “એમ? તો બાપુ જોયા વગર મૂર્તિ કેમ બનાવી શકાય?”કાનાનો પાછો એક પ્રશ્ન ઊભો જ હતો.

     કંટાળ્યા વિના મનસુખભાઈએ જવાબ આપ્યો,” એને કલ્પના કેવાય બેટા.આપણે મનમાં વિચારીને બનાવીએ એ કલ્પના છે.”

      કાનો ખુશ થતા બોલ્યો,”અરે વાહ! તો કલ્પના બહુ સારી કહેવાય કાં?”

    મનસુખભાઈ ઉભા થતા ફક્ત હકારમાં માથુ હલાવે છે.

       અંદરથી રમાબેન સાદ પાડતા કહે છે, “એ હવે તમારી લપ પુરી થઇ હોય તો શિરામણ કરી લ્યો.”

     મનસુખભાઈ હાથ-પગ ધોઈ કાનની બાજુમાં બેસે છે.

        થોડીવાર પછી કાનો કહે છે,”બા મને ભગવાન આપ.”
         રમાબેન અને મનસુખભાઈ એકબીજાની સામે જોઇ કાનાને જોતા રહી જાય છે.

     આશ્ચર્ય સાથે રમાબેન બોલ્યા,” કાના, આ વળી કઈ નવી રમત સૂઝી?”

     “અરે! બા, હું તો કહેતો હતો કે મને રોટલો દે. બાપુએ હમણાં જ કીધુંને કે બધામાં ભગવાન છે તો રોટલામાંય હોય ને?!!” ભોળાભાવે કાનો બોલ્યો.

  નાનકડા કાનાની વાતથી રમાબેન અને મનસુખભાઈ એકબીજાને અચરજથી જોઈ રહે છે.

-હેત્વી “ધરા”

Categories
Stories

Elvis?Mayra

આજ Mayra ખૂબ ખુશ હતી..?..કારણ કે એના ને elvis ના લગ્ન ?નું સપનું સાકાર થવાનું હતું. આજ બંને હમેશાં માટે infact કે આગળ ના સાત જન્મો સુધી એક બંધન માં બંધાઈ જવાના હતા.❣️

ઘણી બધી મુસીબતો ને ઉતાર –  ચઢાવ પછી આજ બંને  દો જીસ્મ ને એક જાન ? બનવા થનગની રહ્યા હતા….જલ્દી જ બધી વિધિ વિધાન સાથે બંને લગ્ન ?ના પવિત્ર બંધન માં બંધાઈ ગયા હતા.બંને એક થવા માટે થનગની રહ્યા હતા.આખરે એ ક્ષણ પણ આવી જ્યારે elvis પોતાની Mayra પાસે આવ્યો…એને Mayra ને ધ્યાન થી જોઈ…ખરેખર તો elvis ને  mayra ઘણા સમય થી એકબીજા ને love❤️ કરતા હતા. એટલે એમને ઘણી વખત એક બીજા સાથે સમય ?વિતાવ્યો હતો…

પણ આજ Mayra કઈક અલગ જ લાગી રહી હતી…નવવધૂ ના શણગાર માં elvis Mayra ને જોતો જ રહી ગયો?.Mayra એ પ્રેમ થી elvis ને પોતાની સામે જોતા રહી ખોવાઈ જ ગઈ .? તેને ધીમે રહી પછી પોતાનું ધ્યાન હટાવ્યું ને elvis ને દૂધ નો ગ્લાસ આપ્યો…?Elvis એ Mayra ને એક સરસ મજાનું ગિફ્ટ? આપ્યું.જેને જોઈ Mayra ની આંખો માં આંસુ? આવી ગયા.

તેને એલ્વિસ ને એક tight hug? કરી લીધું. પછી તે ને એલ્વિસ દો જીસ્મ ને એક જાન ??બની ગયા.બંને એ એક બીજા ને ખુબ જ વ્હાલ કર્યો ને એ ક્ષણો ને ભરપૂર માણી? ..?બંને ખૂબ ખુશ હતા. In fact બંને પરિવાર આ બંને ના bond ને જોઈ મનોમન આશીર્વાદ આપતા.Mayra  NE elvis  બંને આમ તો એક chartered accountant હતા???એટલે બંને એ સાથે એક firm open કરી? બંને સમય મળતા પોતાની અંગત પળો પણ માણતા.

બંને એક બીજા સાથે ખૂબ ખુશ હતા??સમય જતાં  દુનિયા માં Corona નામની મહામારી  ફેલાઈ.ત્યારે Mayra ને elvis બંને ને work from home કરવાનું થતું તો પણ બંને એક બીજા ને મદદ કરતા…?Mayra NE elvis બંને એ ખૂબ સરસ એવો સમય વિતાવ્યો…. એટલે Mayra pregnant ? બની….

________________________________________________આજ પૂરા 8 મહિના પૂરા થવા આવ્યા હતા..પણ એક વાત તો ? માનવા જેવી હતી એ જ કે, એલ્વિસ એ આટલા મહિનાઓ માં એક દિવસ પણ એવો નઈ કાઢ્યો હોય જ્યારે Mayra કઈક કહે ને પૂરું ન કર્યું હોય…?‍❤️‍?‍??એલ્વિસ Mayra ની નાના માં નાની વાત નું ધ્યાન રાખતો….એલ્વિસ ને Mayra ?પોતાની આ પહેલી પ્રેગનન્સી ને ખૂબ એન્જોય કરતા હતા.

Mayra nu રેગ્યુલર રૂટિન ચેક અપ હોય કે કઈ પણ હોયએલ્વિસ હંમેશા ની જેમ એની Mayra ની સાથે જ હતો..?.એલ્વિસ ને જોઈ Mayra ક્યારેક બેચેન થઈ જતી? કારણ કે Mayra ને લાગતું ક એલ્વિસ ને એના કારણે ઘણી વધારે મેહનત કરવી પડતી હતી ….?_____________________________________________

Mayra ની pregnancy નો 9 મો મહિનો પણ પૂરો થવા આવ્યો હતો    …આજ 30-12-2020  ની રાતથવા આવી હતી….Mayra ને  એલ્વિસ એ દરરોજ ની જેમ medicine ને ડિનર  complete કરાવી Mayra ને કપાળ પર એક પ્રેમ થી ભર્યું કિસ?‍❤️‍?‍??‍❤️‍?‍? કરીને Mayra Elvis ના ખભા નું ઓશીકું બનાવી દરરોજ ની જેમ જ સૂઈ ગઈ.

એલ્વિસ ક્યાંય સુધી Mayra ને આરામ કરતી જોઈ નિહાળી રહ્યો હતો .તેને ફરીથી ધીમે રઈ Mayra ને forehead ? કરી પોતે પણ સૂઈ ગયો.આજ 31st દેવ. 2k20 થઈ ગઈ….વર્ષ નો સૌથી લાસ્ટ દિવસ ?Mayra ને પ્રેગનન્સી ના લીધે આરામ કરવાનું કેહવામાં આવ્યું હતું. એટલે એલ્વિસ પ્ર લાસ્ટ due date  ના itr ને બવ બધી quarries pending હતી. ?એલ્વિસ દરરોજ ની જેમ આજ બવ ખુશ હતો?.

આજ એલ્વિસ ને દરરોજ કરતા કઈક અલગ જ મેહસૂસ થતું હતું.એલ્વિસ ને પોતાને ખબર નહતી કે આ એની ખુશી 6 પણ તે આજ બવ ખુશ હતો.?એલ્વિસ દરરોજ  કરતા આજ કામ પરથી. લેટ ઘરે આવી શક્યો હતો .એલ્વિસ એ આવીને Mayra ને તો આરામ કરવા બેસાડી દીધી.

elvis Mayra ની બવ કેર કરતો.એટલે mayta chup chap બેસી ને ડિનર ની રાહ જોવા લાગી?.Corona vacation માં એક ફાયદો એ પણ થયો હતો કે એલ્વિસ એક બેસ્ટ cook બની ગયો હતો ?.એટલે એલ્વિસ ની રસોઇ Mayra NE ખુબ પસંદ આવતી .?

બધું કામ પૂરું કર્યા પછી , Mayra NE Elvis એમના રૂમ માં હતા જ્યારે એલ્વિસ ના મોમ dad pan bija રૂમ માં આરામ કરી રહ્યા હતા ….એલ્વિસ દરરોજ ની માફક Mayra ની બાજુમાં જ હતો.એલ્વિસ એ Mayra ને forehead ? આપી.ને Mayra દરરોજ ની માફક એલ્વિસ ના ખભા વાળા ઓશિકા પર આરામ કરી રહી હતી .

એલ્વિસ ની બાહો માં Mayra  સમય ચૂકી હતી. બંને આજ ખૂબ થકી ગયા હતા. એટલે આજ બંને 10 વગર તો સૂઈ ગયા.ત્યાં અચાનક 10.45 ની આસપાસ Mayra અચાનક રાડ પાડી ઉઠી .Mayra ની ચીસ થી એલ્વિસ સફાળો જાગી ગયો . એલ્વિસ ને કઈ જ સમજાતું નહતું.

હજુ એલ્વિસ કઈ વિચારે એ પહેલા જ એલ્વિસ ના mom dad પણ  Mayra ની ચીસ સાંભળી આવી ગયા.?એલ્વિસ ના mom ને તરત  ખબર પડી ગઈ કે Mayra ને લેબર પૈન શરૂ થઈ ગયો હતો.એમને Mayra ના હાથ રગડવાનું તરત જ ચાલુ કરી દીધું.ને એલ્વિસ ને જલ્દી થી car કાઢવા કહી દીધું.

એલ્વિસ એ એક min ગુમાવ્યા વગર  કર કાઢી ને પાછળ નો દરવાજો ખુલ્લો કરી રાખ્યો.એલ્વિસ એ એની Mayra ને પોતાની બાહો માં લઇ લીધી. .Mayra ને pain માં જોઈ એલ્વિસ બવ જ ડરી ગયો હતો .છતાં એને હિંમત કરી ગાડી માં Mayra NE જેમ તેમ કરી હોસ્પિટલ લઈ આવ્યો.

આ બાજુ એલ્વિસ ના mom dad પણ જરૂરી સામાન સાથે ત્યાં એવું ગયા. રસ્તા માં તેમને Mayra ના મોમ dad ને પણ પરિસ્થિતિ કહી.આ બાજુ હોસ્પિટલ માં Mayra ને ફટાફટ ચેકઅપ રૂમ માં લઇ જવામાં આવી. ત્યાં જઈ ડોક્ટર એ જોયું કે baby ના birth નો ટાઈમ થઇ ગયો 6…તેમને તરત જ એલ્વિસ ને જરૂરી કાગળ ને બધું complete કરવા કહ્યું. ને બીજી બાજુ Mayra ને ઓપરેશન theater માં લઇ જવામાં આવી. ?

Mayra છેલ્લા 11.35 ની ખૂબ મેહનત કરી ને પોતાનો બનતો પ્રયત્ન કરી રહી હતી?.જ્યારે તે થકી ગઈ હિંમત હારવા લાગી? ત્યારે તેને એલ્વિસ નો હસતું મોઢું સામે તર વરી ઉઠ્યું.?ને છેલ્લેબરાબર 12 ના  ટકોરે Mayra એ એક ખૂબસૂરત પરી ને જન્મ આપ્યો .

જે બિલકુલ એલ્વિસ ની છબી લાગતી હતી….થોડો સમય રહી ને Mayra ને એક રૂમ માં શિફ્ટ કરવામાં આવી.એલ્વિસ પોતાની પરી સાથે Mayra ની નજીક આવ્યો ને Mayra ને એક forehead ? આપી,?‍❤️‍?‍????.Mayra એ પહેલી વખત પોતાની છોકરીને હાથ માં લીધી. Mayra nu આંખ માંથી પણ આંસુ સરી પડ્યું…પછી તો બધા એ એલ્વિસ ને Mayra ને  અને તેમની પરી ને આશીર્વાદ આપવા લાગ્યા….ખરેખર 31-12-2020 ના બરાબર રાત ના 12 ના ટકોરે પરી ને પામી Mayra NE Elvis ખુબ ભાગ્યશાળી બની ગયા☺

_________________________________________________

સમાપ્ત??

Categories
Short Story

વિધિના લેખ…. !

આકાશમાં વરસાદના કડાકા અને વીજળીના ચમકારા તો હતા જ સાથે પવન પણ જયારે મસ્તીએ ચડ્યો હતો…. કાળા વાદળોથી ઘેરાયેલુ આકાશ જયારે કોઈના શોકમાં બેઠું હોય અને એમાં પણ આ વાવાઝોડું ખરેખર ડરાવણુ દ્રશ્ય ઉભું કરી રહ્યું હતું. હવે એમાં  પણ આ નાનકડા ગામમાં ડોક્ટર ક્યાંથી મળે.?

ગામના જાણીતા સરપંચના નાના ભાઈ રસીકભાઇનો સુખી સંપન્ન પરિવાર… અમીર ઘરમાં ગણાના થાય એટલી જમીન જાયદાદ હતી. પણ અત્યારે એમના રૂપિયા કાંઈ જ કામ આવી રહ્યા ન હતા. રસીકભાઇની પત્ની આનંદીબેનને પ્રસુતિની પીડા ઉપડી.. વાતાવરણ જયારે આ સુખી પરિવારની ખુશી ઉપર નજર બગાડી રહ્યું હતું.. ને યમરાજા તો જયારે તેના દરવાજે રાહ જોઈને જ ઉભા હતા..

આનંદીની પીડા સમય જતા વધી રહી હતી.. બહાર હોસ્પિટલ લઇ જઈ શકાય એવી પરિસ્થિતિ હતી નહીં તો ગામના બે ત્રણ બહેનો આવી આનંદીને પીડામાંથી બહાર લાવવા મથી રહ્યા હતા.  પણ કહેવાય છે ” ધાર્યું ધણીનું ( ઉપરવાળાનું ) જ થાય.. “

આનંદીએ એક દેવસુંદરી જેવી બાળકીને જન્મ આપ્યો પણ સાથે તેનું પ્રાણ પંખી ઉડી ગયું. કોઈને કાંઈ ખબર જ ના પડી આ શું થઈ ગયું ??
” રસીકભાઇ દિકરી જન્મી છે પણ… “
” મારાં ઘેર લક્ષ્મી.. ” પાછળનું વાક્ય સાંભળ્યા પહેલા જ રસીકભાઇ ઝૂમી ઉઠ્યા.

” પણ રસીકભાઇ આ કારમુખી જન્મતાની સાથે જ તેની જનેતા આપણી આનંદીને ભરખી ગઈ… ” રડતા રડતા રમીલાભાભી બોલ્યા.
” શું…?? ”  રસિકભાઈ તો જ્યારે આભ તૂટી પડ્યું હોય એમ જકડાઇ ગયા…

“આનંદી હવે આપણી વચ્ચે નથી રહી… “
આ સંભાળી રસીકભાઇને તો શું કરવું એ જ ખબર ના પડી આંખમાંથી આંસુ સરી પડ્યા… દીકરીના જન્મની ખુશી મનાવું કે આનંદીના જવાનો શોક…. મારી દીકરી માં વગરની થઈ ગઈ બોલતા રસીકભાઇ જયારે જિંદગીની બાજી હારી ગયા હોય એમ જમીન પર પછડાઇ, ચૌધારા આંસુએ રડી પડ્યા. બાજુમાં ઉભેલો 4 વર્ષનો દીકરો આરવ બોલ્યો.. ” પપ્પા તમે રોવોસો શું કરવા… ચલો મારી નાની બેનને રમાડીએ… જુઓ તો ખરા કેટલી મસ્ત નાની નાની છે… તેમના હાથ પકડી બોલ્યો.. “

આરવને ક્યાં ખબર હતી કે ભગવાને બહેન આપી મમ્મીને લઇ લીધી… બન્ને ભાઈ બહેન માં વગરના થઈ ગયા. ગામના ઘણા લોકો આ બાળકીને ધિક્કારવા લાગ્યા… પણ રસીકભાઇએ નક્કી કર્યું… હું આ બન્નેને માં અને બાપ બની મોટા કરીશ.. આનંદીનો અને મારો સાથ આટલો જ હશે. જેવી પ્રભુની ઈચ્છા.. પણ આનંદીની ધરોહર હું સાચવીશ… એની અમાનત આ અમારી ખુશી… અને આનંદીના નામ પરથી દીકરીનું નામ રાખ્યું ખુશી.

રસીકભાઇ બન્ને બાળકોને બહુ લાડકોડથી મોટા કરતા હતા.. પણ સૌ તેમને બીજા લગ્ન કરવા દબાણ કરવા લાગ્યા… એકલા બે બાળકોની જવાબદારી, ઘર અને ખેતર બધું ના સંભાળી શકાય. હજુ ઉંમર પણ એટલી મોટી નથી કે બીજા લગ્ન ના કરાય. પણ રસીકભાઇ કોઈનું ના સાંભળે..  એમને ડર હતો બીજી આવે ને મારાં બાળકોને ના રાખે તો?… એના કરતા હું એકલો સારો..

ઘરના બધા સમજાવી થાક્યા પછી આનંદીના ભાઈઓએ જ એમની ઓળખીતી એક છોકરી સાથે લગ્ન કરવા રસીકભાઇને પરાણે તૈયાર કર્યા..

“આ સરસ્વતી અમારી જ બેન છે.. અને અમે અમારાં ભાણેજનું ક્યારેય ખોટું ના કરીયે… ક્યારેય આનંદીની ખોટ નહીં વર્તાય, અમને પણ અમારી બેનને ખોયાનું ઘણું દુઃખ છે પણ આ નિર્દોષ બાળકોનો શું વાંક..?  એમને પણ માંનો પ્રેમ મળવો જોઈએ.. ” કહી મામાંએ ભાણેજ માટે એક મમ્મી લાવી આપી..

સરસ્વતીમાં પણ નામ પ્રમાણે જ ગુણ હતા… અહીં તેનું નામ બદલી ગયું… સૌ આનંદી જ કહેતા. સૌને એટલો પ્રેમ કરતી કે ખુશી અને આરવ પણ ભૂલી ગયા કે આ નવી મમ્મી છે. સરસ્વતીને પણ સૌ એમાં પણ ખાસ આનંદીના પિયરવાળા દીકરીની જેમ જ રાખતા.. વાર તહેવારે સરસ્વતીને તો બે પિયરનો પ્રેમ મળતો થઈ ગયો…. સરસ્વતીએ આવતા જ નક્કી કરેલું કે મારે પોતાનું કોઈ બાળક નહીં હોય. ખુશી અને આરવ જ આજથી મારાં બાળકો છે.. તેના આ નિર્ણયથી સૌના દિલમાં બહુ ઊંચું સ્થાન મેળવી લીધું. સરસ્વતીના આવતા રસીકભાઇનો પરિવાર પૂરો થઈ ગયો.. રસીકભાઇ પણ બાળકોની ચિંતાથી મુક્ત થઈ ગયા કારણકે તેમના કરતા પણ વધારે આનંદી બાળકોને સાચવતી.

હર્યો ભર્યા આ પરિવારમાં સૌ મસ્ત જિંદગી જીવતા હતા… જોત જોતામાં બાળકો મોટા થઈ ગયા. આરવ ભણીને ડોક્ટર બની ગયો અને એક સારી છોકરી સાથે મેરેજ કરી અમદાવાદમાં સેટલ પણ થઈ ગયો. બધાને હવે ચિંતા હતી ખુશીની… બહુ લાડકોડથી ઉછેરેલી… ભણવામાં પણ હોશિયાર અને દેખાવે સુંદર તો હતી જ અને એમાં પણ ઉભરતી જવાની….. સ્વર્ગની કોઈ અપ્સરા હોય એટલી સુંદર લાગતી જયારે કામદેવની રતિ જ કામદેવ માટે આવી હોય.! એનામાં આનંદીએ સંસ્કારનું સિંચન પણ બહુ સારું કરેલું…  ગુણ આપવાના થાય તો સો માંથી એકસો એક આપવા પડે એટલી ગુણથી ભરેલી, સુંદર, સુશીલ, સંસ્કારી અને સમજદાર હતી આ ખુશી…! જે હમેશા ખુશ જ રહેતી. ખુશીને લાયક કામદેવ જેવો છોકરો શોધવો ક્યાંથી ??

સમાજમાં ખુશીની બહુ ચર્ચા થતી… રોજ કેટલાય સારા ઘરના છોકરાઓના માંગા આવતા પણ આમને ખુશી કરતા પણ સારો છોકરો શોધવો હતો. બહુ છોકરા જોયા… બધાની ખુશી માટે હા જ આવતી પણ અહીં તો ખુશી માટે રાજકુમારની શોધ થતી હતી..!

ખુશીના મામાં આજે ફરી એક છોકરાની વાત લઈને આવ્યા. સરસ્વતીના ભાઈ ખોટું ના બતાવે તો વિચાર કર્યા પછી એ છોકરાને એમના ઘેર બોલાવ્યો.. બધી ઔપચારીક વાતો થઈ, ખુશી અને મિહિરને એકાંતમાં વાત પણ કરાવવામાં આવી પછી સૌ છુટા પડ્યા.

મામાં બોલ્યા ” બેટા છોકરો કેવો લાગ્યો..?  કોઈ દબાણ નથી ગમે તો જ હા નહિતર ના પાડી દેવાની… તારી ઈચ્છા જ મહત્વની છે. બીજાનું ના વિચાર.. “

ખુશી કાંઈ બોલ્યા વગર જ શરમાઈને ઉભી રહી. પણ આનંદી બોલી ” જો ભાઈ બધું જ સારું છે.. પણ છોકરો ખુશીની બાજુમાં ઉભો રાખું તો ઝાંખો પડી જાય…ના.. આવું ના ચાલે… મારે તો રાજકુમાર શોધવો છે મારી દીકરી માટે… મારી આ સબંધ માટે ના છે… “

આનંદીની ના સાંભળી કોઈ કાંઈ બોલ્યું નહીં, ખુશી પણ નહીં.. કારણ કે બધા જાણતા હતા આનંદીએ જે ખુશી માટે કર્યું છે તે એની ખુદની માં પણ ના કરી શકત… આનંદીને ખુશીની જિંદગીનો નિર્ણય લેવાની પુરી સ્વતંત્રતા હતી. એના નિર્ણય હમેશા ખુશીના ભલા માટે જ હોતા. ખુશી પણ તેની માં કહે તેમ જ કરતી. બન્ને વચ્ચે એક મિત્ર જેવો સબંધ બની ગયેલો તો ખુશીને કઈ બોલવાની જરૂર જ ના પડતી… મમ્મી બધું જ સાંભળી લેતી. ખુશી તેની જાતને નશીબદાર સમજતી કે જેને જનેતાથી પણ અધિક એવી પાલક માં મળી છે.

કહેવાય છે ને દરેકની જોડી વિધાતાએ બનાવીને જ ઉપરથી મોકલી હોય છે. અહીં પણ ખુશીના જીવનસાથી માટેની શોધ ચાલી રહી હતી. આખા સમાજના છોકરા જોઈ વળ્યાં ક્યાંય ખુશીને લાયક છોકરો મળ્યો નહીં. હવે શું? બધાની ચિંતા વધી રહી હતી. દીકરીથી ઉતરતી કક્ષાનો છોકરો ગમતો નહીં અને ચાડિયાતો મળતો નહીં… પણ ક્યાંક તો હશે જ !  બસ શોધવાનો છે… પણ ક્યાંથી?

દરેક સમયનો એક અંત હોય છે… આજે જયારે ખુશીની આતુરતાનો અંત આવવાનો હતો. સવારથી જ સૌ ખુશ હતા. આજે મામાં બીજો એક છોકરો લઈને આવવાના હતા.. અને ફોનમાં પણ કહેલું કે મિહિર કરતા સારો છે નામ મોહિત છે નામ પ્રમાણે દેખાવ પણ છે… મતલબ ખુશીને યોગ્ય છે.

મોહિતને જોતા જ બધા જોતા રહી ગયા, જયારે ખુશી માટે કામદેવ જ પૃથ્વી પર પધાર્યા ના હોય..! બધા મનથી ખુશ થઈ ગયા.. આજે એમની શોધનો અંત આવતો લાગ્યો. દેખાવમાં સુંદર.. ખુશીથી ઊંચો.. ભરાવદાર મજબૂત બંધાનું શરીર, આંખે ચશ્માં જે તેને વધારે શોભતા હતા. મનથી સૌએ આ સબંધ વધાવી લીધો.. વડીલો દ્વારા ઔપચારીક બધી વાતો થઈ… ખુશી અને મોહિતના મન મળ્યા.. અને સગાઇ નક્કી થઈ.

ધામધૂમથી સગાઇ અને પછી છ મહિના બાદ લગ્ન પણ લેવાયા..ખુશી નશીબદાર હતી લગ્નમાં બે મામેરા આવ્યા.. અને બન્ને મામાં જાણે હરીફાઈમાં ઉતરેલા કોણ સૌથી વધારે મામેરું ભરશે? …આનંદીના ભાઈને એમ કે ભાણીને એવું ના થવું જોઈએ કે મારી માં નથી તો મામાં ઓછું લાવ્યા.. જયારે સરસ્વતીના ભાઈને એમ કે ખુશીને એવુ ના લાગે કે નવી મમ્મીના ભાઈ એટલે ઓછું આપ્યું.. બન્ને તેમનો ભાણી પ્રત્યેનો પ્રેમ દર્શાવી રહ્યા હતા. અને ખુશીને તો સોનાથી મઢી દીધી.. નાનકડા ગામમાં વસ્તી સમાતી ન હતી.. આખુ ગામ મામેરું અને જાન જોવા ઉમટી પડ્યું.  ખુશી અને મોહિત જ્યારે એકબીજા માટે જ બન્યા હતા તે એક થઈ ગયા. બન્ને વચ્ચે સમજદારી વધારે હતી. રૂપ કરતા પણ ગુણમાં બન્ને એકબીજાથી ચાડિયાતા હતા. બન્ને એક બીજાનો સાથ મેળવી બહુ ખુશ હતા.

ખુશીના કંકુ પગલાં થતા મોહિતના ઘરમાં પણ જાણે ખુશી ફેલાઈ ગઈ. મોહિતના ભાઈ મિતને સારી કંપનીમાં જોબ મળી ગઈ અને સારી છોકરી સાથે સગાઇ પણ થઈ ગઈ. ખુશીના સાસુ સસરા ખુશીને દીકરીની જેમ જ રાખતા. ખુશી પણ તેમને સાચવવામાં કોઈ જ કસર ના રાખતી. આખા ઘરમા જયારે સુખ જ સુખ આવી ગયું હતું. મિતના લગ્ન લેવાનું નક્કી થયું. હજુ ખુશીને આવ્યે છ જ મહિના થયા હતા પણ એટલી લાડકી બની ગઈ કે લગ્નની બધી વસ્તુની પસંદગી તેની જ રહેતી, તો જવાબદારી અને કામ પણ વધી ગયું. પણ આ કામમાં ખુશીને મજા આવતી જ્યાં તેને પૂછ્યા વગર કાંઈ જ ન થતું. બહુ સરસ રીતે લગ્નની તૈયારી ચાલતી હતી.

પણ કહેવાય છે ” આ સમય પણ નથી રહેવાનો.. ” એમ કાયમ સુખ કે કાયમ દુઃખ પણ નથી ટકતું… ખુશીને ક્યાં ખબર હતી કે તેની જિંદગીનું આ સુખ ક્ષણ ભંગુર હતું.. અચાનક જ તેની જિંદગીની ખુશીને આગ લાગી જશે. પણ અજાણ ખુશી તો ખુશ હતી.

મોહિત અને ખુશી લગ્નની જોરદાર તૈયારી કરી રહ્યા હતા.. રાત્રે લિસ્ટ બનાવતા અને દિવસે ખરીદી કરતા. મમ્મી પપ્પા ખુશ હતા કે તેમનો  દીકરો અને વહુ ઘરની બધી જવાબદારી સંભાળી રહ્યા હતા.

એક દિવસ રાત્રે ખુશી અને મોહિતે નક્કી કર્યું કે નજીકમાં રહેતા સગાવહાલાને લગ્નની કંકોત્રી પહોંચાડી દઈએ… રાત્રે એ કામ અને દિવસે ખરીદી બન્ને સાથે થઈ જાય. મમ્મી પપ્પાને વાત કરી. એતો હંમેશા એમની હા માં હા જ કરે એટલો બધો વિશ્વાસ હતો બન્ને પર.

ખુશી અને મોહિત બાઈક લઇ ઘરેથી નીકળ્યા. બન્ને પોતાની મસ્તીમાં વાતો કરતા જઈ રહ્યા હતા. બન્ને એકબીજા સાથે એટલા ખુશ હતા કે હવે દુનિયાના કોઈ જ બીજા સુખની અપેક્ષા નહોતી. સુખના પાટા પર એમની જિંદગીની રેલ દોડી રહી હતી પણ એમને ક્યાં ખબર હતી આ રેલના એક ડબ્બામાં એમનો કાળ પણ ચડી ગયો હતો. કદાચ આજની સવારી એમની છેલ્લી સવારી હતી.

રાતનું અંધારુ આજે કંઈક અલગ જ ડર ઉત્પન્ન કરી રહ્યું હતું. કુતરાઓના રડવાનો અવાજ, ચીબરીની ડરાવની ચીસો.. જયારે  યમરાજની સવારીનું સ્વાગત કરી રહી હતી. પણ આ બન્ને તો વાતોમાં એટલા મસગુલ હતા કે એકબીજા સિવાય ક્યાંય ધ્યાન જ નહોતું,  અને જોતજોતામાં એક ટ્રકનો ડરાઇવ જે નશાની હાલતમાં ટ્રક ચલાવતો હતો તેનું બેલેન્સ જતું રહ્યું અને એક ભયંકર અકસ્માત થઈ ગયો…એક મોટા ભયાનક અવાજ સાથે બાઈક ફેંકાય ગયું અને મોહિત અને ખુશી પણ દૂર દૂર ફેંકાય ગયા… કદાચ એટલા દૂર કે ક્યારેય નહીં મળી શકે. બે સેકન્ડમાં શું બની ગયું આજુબાજુ રસ્તા પરના લોકોને પણ ખબર ના પડી.. તરત બન્નેને હોસ્પિટલ ખસેડવામાં આવ્યા પણ મોહિતનું તો માથામાં વાગવાથી કદાચ રોડ પર જ મૃત્યુ થઈ ગયેલું.. ખુશીમાં જીવ હતો.. ડોક્ટરો ખુશીને બચાવવામાં જોડાઈ ગયા. ખબર પડતા જ બન્નેનો પરિવાર હોસ્પિટલ પહોંચી ગયો. રસીકભાઇને  ફરી એકવાર ખુશીના જન્મ સમયની પરિસ્થિતિ યાદ આવી ગઈ…….! આજે ફરીવાર બધા રડી પડ્યા દીકરી બચી ગઈ પણ હજુ ક્યારે હોશમાં આવશે અને કદાચ પગ પર તો ચાલી શકશે કે નહીં એ પણ પ્રશ્ન હતો.. ! તેનો પગ બાઈક નીચે આવી ગયેલો. ડોક્ટરે સલાહ આપી પગમાં ઓપરેશન કરી સળિયા નાખી દઈએ, તો ઉભી થઈ શકશે પણ ખોડ તો કાયમી રહી જશે અને મોહિતને તો આનંદીની જેમ ખોઈ દીધો… આજે દીકરી નાની ઉંમરે વિધવા બની ગઈ. હજુ તો જિંદગી જીવવાની શરૂઆત જ કરી હતી અને દુઃખનો પહાડ તૂટી પડ્યો. આ બાજુ મોહિતના મમ્મી પપ્પા તો આ સાંભળતા જ હોશ ખોઈ બેઠા… જવાન જોધ દિકરો ખોઈ બેઠા…

મોહિતનું સબ ધેર લઇ જઈ અગ્નિસંસ્કાર કર્યા અને આ બાજુ ખુશીનું ઓપરેશન ચાલુ હતું… ડોક્ટરોએ પગનું ઓપરેશન કર્યું પણ હજુ ખુશીના હોશમાં આવ્યા સિવાય કાંઈ કહી નહીં શકાય કારણ કે ખુશીને પણ માથામાં બહુ વાગ્યું હતું… એક ઓપરેશન પછી માથાનું બીજું પણ કરવાનું હતું. મોહિતના ઘેર તો તેના મોતના મરશિયા ગવાતા હતા.. આ બાજુ ખુશી જીવન અને મૃત્યુ વચ્ચે ઝોલા ખાઈ રહી હતી.. રસીકભાઇ અને આનંદીબેન તો દીકરા આરવ સાથે હોસ્પિટલમાં રોકાઈ ગયા… એક એક મિનિટ સો સો વર્ષ જેવી લાગી રહી હતી… હવે ભગવાનને પ્રાર્થના કરવા સિવાય કોઈ રસ્તો હતો.

આનંદી ભગવાન પાસે જઈ રડી પડી કાસ અમને લઇ લીધા હોત તો આમારી દીકરીએ શું બગાડ્યું હતું તારું??  તે આટલી મોટી સજા આપી. રસીકભાઇ અને આનંદી મુશ્કેલીમાં હતા ખુશીને હોશ આવતા જ મોહિતનું પૂછશે તો શું જવાબ આપશું..?

આરવ ઝડપથી આવતા બોલ્યો ” પપ્પા ખુશીને હોશ આવી ગયો છે… ડોક્ટરે કહ્યું છે આપણે તેને મળી શકીયે છીએ પણ તેને માથાનું ઓપરેશન કરવાનું છે તો તેને દુઃખી થવા નથી દેવાની… ખુશ જ રાખવી. “

” એટલે? “
” પપ્પા આપણે મોહિત આ દુનિયામાં નથી એ વાત ખુશીથી છુપાવવી પડશે.. મમ્મી તું ખાસ રોતી નહીં.. અને આ કાળા કપડાં બદલો… નહિતર પહેલો પ્રશ્ન એ જ થશે કેમ કાળા કપડાં પહેર્યા છે.. “

રાજેશભાઈ અને આનંદીબેન આરવ સાથે દિલ પર પથ્થર મૂકી મોં પર હાસ્ય લઇ ખુશી પાસે પહોંચ્યા…
” બેટા હવે કેવું લાગે છે…?  “

” મમ્મી હું સારી છું પણ મોહિતને તો બહુ વાગ્યું નથી ને?  “

આનંદી કાંઈ બોલી ના શકી માંડમાંડ આંસુ રોકી બોલી ” બેટા મોહિતને બહુ નથી વાગ્યું બાજુની રૂમમાં જ છે.. “

” પણ તારી આંખમાં આંસુ કેમ આવી ગયા? “
” બેટા હરખ ના છે… તમે બચી ગયા એટલે… બાકી ડોક્ટરોએ તો આશા જ છોડી દીધી હતી… તું બહુ વિચાર નહીં આરામ કરવાનું ડોક્ટર કહી ગયા છે.. “

” મારાં ઘરના બધા હશે એમને તો બોલાવ.. “
” બેટા અત્યારે જ હમણાં જ મોહિત સૂતો એટલે ઘેર ફ્રેશ થવા ગયા છે… હમણાં મળી લેજે ક્યા કોઈ ભાગી જવાનું છે.. “
આટલુ બોલતા આનંદીનું ગળું સુકાઈ ગયું.. તે બહાર જતી રહી..

” પપ્પા મમ્મી કેમ આજે આવું વર્તન કરે છે… સાચું બોલો શું થયું છે.. “
” બેટા માં હમેશા આવી જ હોય એના પર ધ્યાન ના આપ જલ્દી સાજી થઈ જા.. “

” હા.. હા પપ્પા મને કાંઈ નહીં થાય.. “
ત્યાં ડૉક્ટર આવી બોલ્યા ” બહુ વાતો નહીં… હજુ તારુ એક ઓપરેશન બાકી છે નશો નબળી પડી જશે… આરામ કર.. “

બીજા ઓપરેશનની તૈયારી થઈ તે માટે ખુશીના વાળ કાપવા જરૂરિ હતા.. ખુશીએ ચોખ્ખી ના પાડી… મારાં ઘેર લગ્ન છે હું વાળ નહીં કાપવા દઉં… “
ખુશી ના સાસુ સસરા અને મિત બધા ખુશીને બચાવવા માટે મોહિતને ભૂલી હોસ્પિટલ આવ્યા… દિકરો ગયો વહુને તો બચાવી  લઈએ..

” મમ્મી સમજાવો આમને મિતના લગ્નમાં બોડી કેવી લાગુ… નહીં,  મારે કોઈ ઓપરેશન નથી કરાવવું.. હું સારી જ છું.. ખુશીએ જીદ પકડી… નહીં એટલે નહીં. “

દિલ પર પથ્થર મૂકી સૌ સમજાવી રહ્યા પણ ખુશી કાંઈ સમજવા તૈયાર જ નહોતી.. એટલે મિત બોલ્યો ” ભાભી ઓપરેશન કરાવી લો જયા સુધી તમારા વાળ નહીં મોટા થાય ત્યાં સુધી હું લગ્ન નહીં કરું બસ.. “

” ના.. એવુ થોડું કરાય… મેં કેટલી તૈયારી કરી છે… “
” સારું વીક લાવી દઈશું બસ.. ” મજાક કરતા મિત બોલ્યો…બધાને હસવાનું નાટક કરવું પડ્યું… જોકે અહીં બધા નાટક જ કરી રહ્યા હતા..

” એકવાર મોહિત સાથે વાત કરાવો… હું તેમને પૂછી લઉં.. “
” જો બેટા મોહિત અત્યારે આરામ કરે છે એ પણ તારી જેમ જ તારી જ વાત કરતો હોય છે… એને જ કહ્યું છે તારું ઓપરેશન કરવાનું છે… ઉઠાડું બોલ તું કે તો?  “

” એમને કીધું એટલે બસ.. એમને આરામ કરવા દો પછી લગ્નની બહુ તૈયારી કરવાની છે હજુ.. ” ખુશી બોલે જતી હતી બધા માટે હવે આંસુ રોકવા અશક્ય થઈ ગયા તો બહાર જતા રહ્યા…

ખુશીનું ઓપરેશન થઈ ગયું… મોહિતનું બારમું પણ પતી ગયું.. હજુ ખુશીને સચ્ચાઈ બતાવી હતી નહીં… ડોક્ટરે તેને દુઃખ થાય એવું કાંઈ પણ જણાવાની ના પાડી હતી..

રોજ રોજ ખુશી મોહિત સાથે વાત કરવાની જીદ કરતી અને રોજ બહાનું કરી વાત ફેરવી દેતા.. પણ ક્યા સુધી??  સાચું તો કહેવું જ પડશે… ખુશીને હવે લાગતું કે આ લોકો કંઈક છુપાવી રહ્યા છે પણ પૂછવું કોણે??  બધા એક જ જવાબ આપતાં.

” મમ્મી આજે કાંઈ પણ થાય મારે મોહિત સાથે વાત કરવી જ છે… અરે મહિનો થયો તેમની સાથે વાત કર્યે.. આજે હું કોઈ વાત નહીં સાંભળું… એક કામ કર ફોન પર વાત કરવી દેને… પ્લીઝ.. “

” અરે કાલે તો ઘેર જવાનું છે મળી લેજે… એક દિવસમાં કઈ બગડી નહીં જાયે… આરામ કર પછી બહુ લગ્નની ભાગદોડમાં આરામ નહીં મળે.. હું ડૉક્ટરને મળીને આવું… ક્યારે રજા આપશે પૂછી આવું… “

આ સાંભળી ખુશીની તો ખુશીનો પારના રહ્યો… કેટલા સમયે મોહિતને મળીશ, બહુ બધી વાતો કરીશ… આખી રાત ઊંઘ પણ ના આવી.. લગ્ન પછી પહેલીવાર મોહિતથી આટલી દૂર રહી.. પણ તેને ક્યા ખબર હતી આ જુદાઈ હંમેશાની હતી.

ડોક્ટર ઘેર જવાની પરમિશન આપી… બન્ને કુટુંબ ખુશીને લેવા આવેલું.. પણ હવે તો ખુશીને હકીકત બતાવવી જ પડશે.. પણ કોઈની હિમ્મત થતી ન હતી.. ડોક્ટર પણ આરવના મિત્ર હતા તમને સલાહ આપી તમે અહીં જ ખુશીને બધું બતાવી દો.. તો તેને  માથામાં હજુ રુઝ આવી છે કોઈ પ્રોબ્લેમ થાય તો અમે સંભાળી લઇ શું… નહિતર ઘેર જઈ બહુ મુશ્કેલી વધી જશે…

પણ હવે આ કહે કોણ… કોઈ બોલવા તૈયાર નહોતું.. બધાયે આનંદીને કહ્યું તમે જ વાત કરો.. આનંદી તો એના માંડ આંસુ રોકી સકતી હતી દીકરીને ક્યાથી સાંભળશે..પણ બીજા કોઈથી આ થઈ શકે એવુ નહોતું.. ખુશીની જીન્દગી વેરાન બની ગઈ હતી. પણ બધાને ડર હતો ખુશી આ આઘાત સહન કરી શકશે કે નહીં..??

આનંદી હિમ્મત કરી બોલી ” જો બેટા એકવાત કહું.. દુનિયામાં જે આવે એને એકદિવસ જવાનું જ છે.. તો આપણે એના વગર પણ જીવતા શીખવું પડે છે.. “
” પણ અત્યારે તું કેમ આવી વાત કરે છે… ચાલ ઘેર જઈએ. “

” તારી મમ્મી તમને છોડી ગયા તો પણ તમારી જીન્દગી ચાલે જ છે… તારા પપ્પાને જ જો… એમને હું મળી ગઈ.. મારો સાથ તમારી સાથે હતો… એટલે હું તમારી મમ્મી બની ગઈ.. “
” તું જ મારી મમ્મી છે મારે બીજું કઈ જાણવું નથી…તારે જે કેહવું હોય એ સીધે સીધું બોલ વાત ગોળ ગોળ ના ફેરવ  “

” મોહિત… ” બોલતા જ આનંદી રડી પડી..
” શું થયું મોહિતને..?? “

” એ આપણી વચ્ચે નથી રહ્યો… એક્સીડેન્ટમાં ત્યાં જ તેનું મોત થઈ ગયું હતું… “
” મમ્મી આવી મજાક ના હોય.. ” બોલી બધાના મોં સામે જોઈ રહી.. બધા રડી પડ્યા.. સાસુને આજે પહેલીવાર કાળી સાડીમાં જોયા..

” બેટા મેં મારો દિકરો ખોઈ દીધો અને તે તારો પતિ.. બોલતા ખુશીના સાસુ જોરથી રડી પડ્યા… “
આ સાંભળી ખુશીને તો જાણે પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ… એક ભયાનક ચીસ પાડી… જોરથી રડવા લાગી.. તેના દુઃખનો કોઈ પાર ના રહ્યો.. તો મને કેમ બચાવી..?? મારે નથી જીવવું… મોહિત વગર હું શું કરીશ… ખુશીને જોઈએ આજુબાજુના બધા રડી પડ્યા… એક કરુણ દ્રશ્ય હતું… બધા સપના ખોવાઈ ગયા… ” એકવાર મને મોહિતનું મોં તો બતાવવું હતું.. છેલ્લી વાર… બધાયે મને મારાં પતિ પાછળ… ” બોલતા શ્વાસ ચડી ગયો…બોલીના શકી… તેની પરિસ્થિતિ ખરાબ થતા.. ડૉક્ટર બાજુમાં જ હતા તેમને બેહોશ કરી દીધી…

હવે બધાને થોડું સારું લાગ્યું ખુશીને  સચ્ચાઈ જણાવી દીધાનું.. હવે ખુશીને ક્યા ઘેર લઇ જવી…?  ખુશીના સસરાએ કહ્યું મારો દિકરો જતો રહ્યો પણ ખુશીની પુરી જીન્દગી તેની સામે છે… તેને તમારા ઘેર લઇ જાઓ… તેને કોઈ જ વિધવાની જિંદગી નથી જીવવાની…. હું તેના બીજા લગ્ન કરાવીશ, કન્યાદાન કરીશ … ખુશી મારી દીકરી જ છે હું તેનું દુઃખ નહીં જોઈ શકું.. તમારા ઘેર જ રાખો..

રસીકભાઇ આ વાત સાંભળી રડી પડ્યા ભગવાનનો આભાર માનું કે તેના પર ગુસ્સો કરું… તમારા જેટલુ સારુ ઘર દીકરીને મળ્યું અને અત્યારે આ દિવસ જોવો પડ્યો… પણ બધા પરિસ્થિતિ સામે લાચાર હતા…

ખુશીએ રસિકભાઈ સાથે જવાની ના પાડી… હવે તેનું સાસરું જ તેનું ઘર છે. અને તે મોહિતની પત્ની થઈ જ જીવવા માંગે છે. સૌના સમજવાથી ખુશી તેના પપ્પા સાથે તો ગઈ પણ જિંદગીમાં કોઈ રસ રહ્યો ન હતો. બસ જીવવા ખાતર મોહિતની યાદોમાં દિવસો પસાર કરતી, ક્યારેક રડતી પણ તેના હાથમાં કઈ હતું નહીં.

મોહિતના પપ્પાએ ખુશીને બહુ સમજાવી અને કહ્યું જયા સુધી મોટી દીકરીના લગ્ન નહીં થાય ત્યાં સુધી મિત ના લગ્ન એ નહીં કરે… બધાના બહુ સમજાયા પછી ખુશી લગ્ન માટે તૈયાર થઈ.. તેના સસરાએ જ તેના માટે છોકરો પસંદ કર્યો. ખુશીને તો બસ બધાને ખુશ કરવા જ લગ્ન કરવા હતા બાકી કોઈ રસ હતો નહીં… મોહિત સાથે તેનો પ્રેમ, લાગણી શોખ મરી પરવારયુ હતું.

છોકરો ખુશી સાથે લગ્ન કરવા તૈયાર હતો… આનંદીબેન તો મિહિરને જોતા જ રહી ગયા… એજ મિહિર જેને વર્ષ પહેલા મેં રિજેક્ટ કરેલો… ” વિધિના લખીયા લેખ લલાટે સાચા થાય થાય થાય . ” આ ભજન યાદ આવી ગયું. ખુશીની કિસ્મત તેની લેણદેણ મિહિર સાથે હતી અને હું કોણ રિજેક્ટ કરવાવાળી…?  જે થવાનું છે એ થઈને જ રહે છે…  ! ખુશીના સસરાએ મિત અને ખુશીનો સાથે માંડવો નાખ્યો.. ખુશીનું કન્યાદાન કર્યું અને એક પિતા તરીકેની બધી જ ફરજ પુરી કરી દીકરીની વિદાઈ કરી.

કહેવાય છે સમય સાથે બધું જ બદલાઈ જાય છે.. એમ સમય સાથે ખુશી પણ નવા ઘરમાં હળીમળી ગઈ… અને મિહિરને પણ પોતાનો માનવા લાગી. લગ્નના ત્રણ વર્ષે ખુશીની જિંદગીમાં ફરી આનંદનો દિવસ આવી ગયો… શ્રીમંત ભરી પિયર આવી… અને ભગવાને એક સાથે બે દીકરીઓ આપી. સૌ ખુશ હતા. મોહિતના મમ્મી પપ્પા પણ દીકરીઓને રમાડવા આવ્યા. એમના પ્રત્યે ખુશીને બહુ માન હતું તેમનાથી જ ફરી તેની જિંદગીના બગીચામાં ફૂલો ખીલ્યા હતા.

પણ હજુ ખુશી સમજીના શકી… જન્મી ત્યારથી આજ સુધી કેટલા દુઃખો જોયા… અને દુઃખ કરતા પણ બહુ સારા સબન્ધો મળ્યા.. પ્રેમ મળ્યો… આ પ્રેમ અને સાથ જે મોહિત અને મિહિરનીની સાથે જોડાયેલ છે..  એ શું હતું??? થોડો સમય માયા લગાડી છુટ્ટા પડી ગયા… એ શું હતું…?? 

બહુ સાંભળેલુ એક વાક્ય….ગયા જન્મની લેણદેણ…! કે વિધિતાના લેખ… !
આ શું લેણદેણ હતી કે બીજું કઈ…?

સંપૂર્ણ…..

**************

Categories
Short Story

બાળપણની એ ધૂંધળી યાદો

નાનપણ ની ઘણી યાદો હોય છે જે ધૂંધળી ધૂંધળી યાદ હોય છે આપણને, એમાંથી ઘણી યાદો એવી હોય છે જે હંમેશા આપડી સાથે રહે છે એમાંથી જ એક યાદ હું અહીં રજૂ કરવા જઈ રહી છું.

ગુજરાત ના એક નાનકડા ગામ થી મોટા શહેર માં અમે શિફ્ટ થયા, પપ્પા અમને ભાઈ બહેનો ને સારું શિક્ષણ આપવા માંગતા હતા માટે. શહેર ની મોટી શાળા માં એડમીશન પણ થઈ ગયું. બહુ ખુશ હતી હું સાથે ગભરાતી પણ હતી, મોટું શહેર મોટી શાળા કેવું હશે ત્યાંનું વાતાવરણ, શાળાના બાળકો અને શિક્ષકો. શાળાના હાઈ ફાઈ બાળકો મને એક ગામની છોકરી ને કેવી રીતે સ્વીકારશે મને હેરાન તો નઈ કરેને.

બહુજ નાની હતી હું ત્યારે કદાચ બીજા ધોરણ માં, નવી શાળાનો મારો પહેલો દિવસ હતો, થોડી ગભરાતી થોડી ચિંતા કરતી મારા ક્લાસ માં પ્રવેશી હું, ત્યાંજ મે એક માસૂમ નિર્દોષ બે આંખો ને મારા તરફ તાંકતી જોઈ, જાણે મને એના તરફ બોલાઈ ના રહી હોય, હું અજબ ખેંચાણ થી એની તરફ ખેંચાઈ અને એની પાસે જઈ ને બેસી ગઈ. બસ પછી મારી બધી જ ચિંતાઓ સમાપ્ત.

તો એ બન્યો મારો પહેલો દોસ્ત આ અજાણ્યા શહેરમાં. એકદમ ગોળ મટોળ, કર્લી હેર, અને એની એ ગહેરી માસૂમ આંખો, નામ હતું એનું ઋષભ. અમારી દોસ્તી પછી તો એકદમ પાકી થઈ ગઈ, અમે આખી શાળામાં સાથે જ ફરીએ, રીસેસ માં પણ એકબીજાના ડબ્બામાંથી નાસ્તો કરીએ. ક્લાસ માં પણ અમે બંને એકબીજાના પર્યાય બની ગયા, મજાલ છે ક્લાસ માં કોઈની કે અમારા બંને માંથી કોઈ ને પરેશાન કરે? કોઈ સ્ટુડન્ટ ની હિંમત ના ચાલે અમને કઈ બોલવાની એવી અમારી ધાક, હંમેશા એકબીજાની પડખે ઊભા રહીએ.

એ ભણવામાં  હતો થોડો ડૂલ અને હું થોડી હોંશિયાર, હી થોડી વધુ હોંશિયાર, પણ મને તો એજ આખા ક્લાસ માં સૌ થી હોંશિયાર લાગે, મને એમ લાગે એના આટલા સારા અક્ષર ટીચર ને કેમ નઈ વાંચાતાં હોય, બસ એ કહે એ સાચું મારા માટે.

આમ હસતા ખેલતા દિવસો પસાર થતા રહ્યા અમારા માટે, અને પછી આવ્યો નવરાત્રી નો સમય. અમે બધા ક્લાસ ના બાળકો બહુ ખુશ હતા, અને કેમ ના હોઈએ અમારી પરિક્ષા ખતમ થઈ ને નવરાત્રિનું નાનું વેકેશન આવી રહ્યું હતું. વેકેશન પડવાના આગળના દિવસે અમે બેઉ દોસ્તો મળી બઉ વાતો કરી જાણે પછી મળવાના ના હોય એમ, અને થોડા ખુશ થતાં થોડા દુઃખી થતા છુટા પડ્યાં કેમ કે એ દિવસોમાં એમ મળી શકવાના નહોતા. પણ અમને ક્યાં ખબર હતી આ વેકેશન અમારા માટે શું દુઃખદ સમાચાર લઇ ને આવાની હતી, અમે બેઉ મિત્રો હવે ક્યારેય નતા મળી શકવાના.

વેકેશન ખુબજ સરસ પસાર થઈ ગયું, સૈાથી પસંદની  નવરાત્રિ જો હતી. બસ પછી બીજા દિવસે રોજ કરતા વહેલા તૈયાર થઈ ને સ્કૂલ મા પહોંચી ગઈ હું ? મારા પ્યારા દોસ્ત ને જો મળવાની હતી બઉ દિવસ પછી. કેટલી બધી વાતો કરવાની હતી અમારે, નવરાત્રી ના કિસ્સા એકબીજાને કહેવાના જો હતા. હું રાહ જોતી રહી એની પણ એ માં આવ્યો. વર્ગ શીક્ષક પણ આવી ગયા અને પ્રાથના પણ પૂરી થઈ ગઈ, હવે મારી અધીરાઈ ખૂટી ગઈ એ આવતો કેમ નથી હજી, ત્યાંજ…

ત્યાંજ વર્ગ શિક્ષકે કહ્યું એક જરૂરી સૂચના કરવાની છે તો બધા બાળકો શાંત થઈ જાઓ, અને ટીચર ની એ સૂચના એ મારી દુનિયા બદલી દીધી, ટીચર કહી રહ્યા હતા કે દસેરાં ના દિવસ અમારા વર્ગ માં ભણતા ઋષભ નું એક ગંભીર બિમારીથી મૃત્યુ થઈ ગયું છે, અને હું રડી પડી, મૃત્યુ એટલે શું એ સમજવા હું બહુ નાની હતી પણ એટલું સમજતી હતી કે મારો એ પ્યારો દોસ્ત હવે ક્યારે પાછો નઈ આવે, અમારી બાળપણ ની એ નિર્દોષ દોસ્તી ત્યાંજ ખતમ થઈ ગઈ. એના ઘરે જઈ થોડી તપાસ કરું એટલી મોટી પણ ના હતી હું.

સમય લાગ્યો મને વાપસ નોર્મલ થવામાં, એને ધીરે ધીરે ભૂલી પણ ગઈ, બસ ના ભૂલી શકી એની એ આંખો, ના ભૂલી શકી એની એ હસી જે મને જોઈ એના ચહેરા પર આવી જતી.
ત્યાર પછી બીજા ઘણા મિત્રો આવ્યા મારી લાઇફ માં પણ દરેક માં હું એની એ મુસ્કાન અને આંખોની નિર્દોષતા ઢુંધતી રહી પણ ક્યાંય ના મળી.

મારા એ દોસ્ત નો ચહેરો મને યાદ પણ નથી પણ અમારી એ દોસ્તી ક્યારે નઈ ભૂલી શકું, મારી આ પ્રથમ રચના હું મારા એ વહાલા મિત્ર ને સમર્પિત કરવા માંગુ છું, એનાથી મોટી કઈં ભેટ હોય મિત્રો.

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

પ્રથમ પ્રેમનો પ્રથમ અહેસાસ

નૈના અને સમીર, બાળપણથી જ સાથે રહ્યા, આજુ બાજુમાં જ ઘર હોવાથી સાથે જ રમતા, ઝગડતા, સ્કૂલ જતા.
બંનેનું બાળપણ વીત્યું ને યૌવન આવ્યું, છતાં એમની દોસ્તી એવી ને એવી જ રહી.
કૉલેજના ત્રણ વર્ષોં પણ એક સાથે જ વિતાવ્યા પણ બંનેમાંથી કોઈ ને એક બીજા પ્રત્યે પ્રેમ ની લાગણી ના થઈ.

અને ત્યાંજ સમીર ને વધુ અભ્યાસ માટે વિદેશ જવા માટે તક મળી, બંને બહુ ખુશ થયા. આજે સમીરને મૂકવા બધા એરપોર્ટ પર આવ્યા હતા, સમીર અને નૈના એકબીજાને આખરી વાર મળી છૂટા પડ્યા, હવે વર્ષો પછી મળવાના હતા.
બંને ધીરે ધીરે વિરૃદ્ધ દિશામાં ચાલવા લાગ્યા, પણ આ શું થઈ રહ્યું હતું બંને ને, દિલ માં કેમ કંઇક ખૂંચી રહ્યું હતું, નાજાને કોઈ લાગણી બંનેના હૃદયમાં ઉમડી આવી, ધડકનો તેજ થવા લાગી, કેમ બંને ને છૂટા પડવાનું મન નહોતું કરતું, એક બીજાને રોકી લઉં કેમ એવું લાગવા લાગ્યું?

બંને ના પગ અટકી ગયા, પાછળ ફરી જોયું તો બંનેની વચ્ચે રહેલો ગેટ ધીરે ધીરે બંદ થઈ રહ્યો હતો, અને અચાનક બંને દોડીને એકબીજાને વળગી પડ્યાં.

આજ તો હતો બંનેના પ્રથમ પ્રેમ નો પ્રથમ અહેસાસ….

✍️ Dhruti Mehta (અસમંજસ)

Categories
Short Story

The Dark Room

I spoke to evil with immense grief,
Allowing it to stay in a dark room,

We were staring eachother from a distance,
Both thinking what if we could touch eachother,

Studying one another while maintaining the distance,
My eyes travelled through its body, suddenly it shapeshifted itself to a lady,

Her body was still as dark as space,
& her eyes were as shiny as a star,

Standing next to the window,
She watched me staring at her,

I didn’t stop looking, knowing that she knew,
Room was still dark excluding the moon light entering from the window where she stood,

Room was so silent we could hear eachother breathe,
I felt her predator instincts were turned on,

She skipped steps without walking and reached for me,
All I could do was just wait and stare,

I felt the touch of nothingness,
As she already held my soul captive,

The fact that I wasn’t struggling, caught her mind,
The evil wanted to feed on my pain,

My struggle would give her ride of joy,
But my expression were null and void,

The lady started loosing her grip,
Allowing me a chance to free myself,

I had already given up on everything,
Since I saw her for the first time,

The evil was having no fun with me,
It returned to its own form,

Leaving me alone in the same place,
The evil was gone…

<img class="wp-block-coblocks-author__avatar-img" src="https://www.digitalstory.in/wp-content/uploads/2020/12/IMG_1403.jpg" alt="<strong><em>Hitesh Dubey</em>
Hitesh Dubey

Hitesh Dubey also known as Vairagyi writes short stories in poetic form. This poetry is a short horror poetic story which metaphorically describes about a toxic relationship with an evil entity.

Categories
Short Story

એક હતા કાકા

પતિ પત્ની નો સંબંધ કંઇક એવો હોય છે જે ક્યારેય સમજી શકાતો નથી. થોડો ખાટો તો થોડો મીઠો, થોડો ગળ્યો તો થોડો કડવો, એકબીજા સાથે લડતા ઝગડતા ક્યારેક હાસ્યની છોળો ઉડાડતા બંનેના જીવનયાત્રા રૂપી રથ અવિરત આગળ વધતો રહે છે. એવાજ એક દંપતીની હું અહીં એક વાત રજૂ કરવા જઇ રહી છું


************

પતિ પત્ની નો સંબંધ કંઇક એવો હોય છે જે ક્યારેય પુરે પુરો સમજી શકાતો નથી. થોડો ખાટો તો થોડો મીઠો, થોડો ગળ્યો તો થોડો કડવો, પણ આ બંને જીવો ને એકબીજા વિના ક્યારેય ના ચાલે, એકબીજા સાથે લડતા ઝગડતા ક્યારેક હાસ્યની છોળો ઉડાડતા બંનેના જીવનયાત્રા રૂપી રથ અવિરત આગળ વધતો રહે છે. એવાજ એ

અરે કહું છું સાંભળે છે ક્યાં ગુડાઈ ગઈ છું, ક્યારની બૂમો પાડી     રહ્યો  છું પણ સાંભળતી જ નથી, ઉમંર ની સાથે સાથે તારા કાન પણ ઘરડા થઇ ગયા લાગે છે,આંખના ચશ્માં સરખા કરતા લાકડીના સહારે ઘર ની બહાર નીકળતા નીકળતા ચંપક કાકા એ એમની અર્ધાંગિની સમી ચંપા કાકીને બૂમો પાડતા કહી રહ્યા હતા, તો આ છે આપડી કહાની ના હીરો હિરોઈન ચંપક કાકા અને ચંપા કાકી.

ચોંકી ગયા ને, શું હીરો હિરોઈન બનવાનો અધિકાર યુવાનોને જ છે, પ્રેમ અને ઉંમર ને કઈ લેવાદેવા નથી હોતો મિત્રો, પ્રેમ તો માત્ર દિલમાં વસે છે.

ચંપા કાકી પોતાના વાળ અને સાડી સરખી કરતાં બહાર નીકળે છે એ જોઈ ચંપક કાકા પાછું બોલ્યા, અરે ચાલ ને ભાઈ જલ્દી આ ઉંમરે પણ તને સજવા ધજવા નો શું શોખ છે વળી.
ચંપા કાકી: અરે પણ સાંભળો તો ખરા, હુંતો ખાલી…

ચંપક કાકા: બસ હવે બહુ બોલી તું, આખો દિવસ બોલ બોલ ને બોલ, મારી તો કોઈ વાત જ નથી સાંભળતી, મારી તો કોઈ કિંમત જ નથી તને.

ચંપા કાકી: પણ મને બોલવાતો દો..

ચંપક કાકા: બસ બોલતા જ તો આવડે છે તને બીજું કઈ કામ છે તારે ઘર માં.
આજે કેટલા સમય પછી આપડે રેસ્ટોરન્ટ માં જઈ રહ્યા છીએ અને તને સમય ની કોઈ કિંમત જ નથી.

ચંપા કાકી: ના જોયા હોય મોટા કેટલો ઝગડો કર્યો તમારી સાથે ત્યારે જઈને આજે તૈયાર થયા તમે ક્યાંક બહાર લઇ જવા. અને એ પણ આપડી લગ્ન ની વર્ષગાંઠ છે માટે, બાકી ક્યારે લઇ ગયા છો મને, આપડા દીકરાઓ અને વહુ કેવા દર રવિવાર ફરવા જાય છે અને એક તમે, તમને યાદ પણ છે છેલ્લે ક્યારે ગયા હતા આપડે રેસ્ટોરાં માં.

ચંપક કાકા: જોઈ મોટી રેસ્ટોરન્ટ જવા વળી, પૂરું નામ પણ બોલી શકતી નથી ને નીકળી પડી રેસ્ટોરન્ટ જવા.
ચાલ હવે મોડું થઈ જશે રેસ્ટોરન્ટ બંદ થઈ જશે અને ઘરે આઇને ખીચડી ખાવી પડશે આપડે. તને તો ક્યારે સમયસર પહોંચવાની આવડત જ નથી.

ચંપા કાકી: અરે પણ સાંભળો તો ખરા મને કેમ મોડું થયું, હું તો ખાલી….

ચંપા કાકી ની વાત સાંભળ્યા વગર જ ચંપક કાકા પોતાનું બજાંજ સ્કૂટર નીકાળે છે.

ચંપા કાકી: આ બળ્યું તમારું ફટફટિયું, મને તો ભૈસાબ સરખું બેસતા પણ નથી ફાવતું, એના કરતાં કહું છું રિક્ષા જ કરી લઇ એ.

ચંપક કાકા: લઇ તો હું તને મારા આ ચેતક પર જ લઇ જઈશ, યાદ નથી નવા નવા પરણેલા હતા ત્યારે કેવા આ ચેતક પર ફરતા હતા આપડે, મજાના એ હાથો માં હાથ નાખી ને નદી કિનારે ફરવા જતા હતા અને તું મને કેવી કમરે વીંટળાઈ ને  આજ સ્કૂટર પર બેસતી હતી..

લાજો હવે નથી સારા લાગતા આ ઉંમરે, ચંપા કાકી શરમાતા શરમાતા બોલે છે, અને સ્કૂટર પર બેસી જાય છે.

અને કાકા અને કાકી ની આ સવારી નીકળી પડે છે, પોતાની લગ્ન ની વર્ષગાંઠ માણવા.

શહેર ના એક સરસ રેસ્ટોરન્ટ પાસે આવી ને બંને ની સવારી ઊભી રે છે.
કાકા અને કાકી બંને એક બીજાનો હાથ પકડી એકબીજાના સહારે રેસ્ટોરન્ટમાં પ્રવેશે છે.

કાકા એ એક સરસ ટેબલ રિઝર્વ કરાવી રાખ્યું હોય છે જે સુંદર ફૂલો થી સજાવેલું હોય છે, અને વચ્ચે સરસ નાની હાર્ટ શેપ કેક હોય છે, ચંપા કાકી આ જોઈ ને બહુ જ ખુશ થઈ જાય છે અને ચંપક કાકા ને જોઈ રહે છે, કાકા ધીરે ધીરે મુસ્કુરાઇ રહ્યા હતા.

કાકી ને હાથ પકડી ચંપક કાકા ખુરશી પર બેસાડી દીધા અને સામેની ખુરશી માં પોતે બેઠા. સરસ મજાની કાકી ની પસંદ ની વાનગી નો ઓર્ડર પણ આવી જાય છે, ત્યાંજ કાકાનું ધ્યાન ખિસ્સા માં જાય છે, ત્યાં એમના ચોકઠાંની ડબ્બી ના હતી, કાકા બધા ખિસ્સા તપાસી જોવે છે પણ એ ક્યાંય નથી મળતું.

ત્યાંજ એમની નજર ચંપા કાકી પર જાય છે, એ ચંપક કાકા સામે જોઈ મરમરક હસી રહ્યા હતા. અને કાકી પોતાના પર્સ માંથી કાકા ની ચોકઠાંની ડબ્બી નીકાળે છે, અને હસતા હસતા બોલી ઊઠે છે અરે મારા વહાલા હું તમને ક્યારની એ જ તો સમજાવવા માંગતી હતી કે મને ઘરે મોડું કેમ થઈ ગયું, મને ખબર હતી તમે ચોક્કસ ચોકઠાં ની ડબ્બી ભૂલી ગયા હતા, હું એ જ તો લેવા પાછી ગઈ હતી. સમજ્યા મારા પ્રાણ પ્રિય.

આ સાંભળી કાકા બોલી ઉઠ્યા તો તારે મને પહેલા કેવું જોઈતું હતું ને…

અને બંને ખડખડાટ હસી પડ્યા.



કેવી લાગી મારી આ સ્ટોરી, તમારા પ્રતિભાવ જરૂર થી આપશો.


✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Stories

એક સાંજ અમસ્તી વાતોને નામ..?

હાશ….

આખરે લાંબા સમયના અંતરાલ બાદ આજે ડાયરી લખવા લીધી. લખવા પાછળનું કારણ આજ તું કે તારી યાદો નથી બસ થોડાક ખુદને પૂછાયેલા કેટલાક સવાલો… હા, આમ તો છે વેઢે ગણાય એવા અંગત વ્યક્તિ જેને ગમ્મે ત્યારે ગમ્મે તે સમયે મુંઝવણવણ કહું તો ખડે પગે હાજર. પરંતુ, અમુક સવાલોના જવાબ કોઈની પાસે નથી હોતા… અને મન ને મનાવવા પૂછી પણ લઈએ પરંતુ સંતોષ મળવાની સંભાવના બહું ઓછી રહે છે. તો કદાચ મારી ડાયરી મારા મન અને જાત સુધી જોડાયેલ રહેવાની એક કડી સમાન છે.

      આખાય દિવસની નોકરીની થકાવટ આ ડાયરી ને કલમ હાથમાં લેતા ઉતરી જાય છે… ને એક પ્રકારની હળવાશ આપી જાય છે. મને પહેલા ડર સંબંધોમાં લાગતો પરંતુ તે ડરને એક ખૂણે છોડ્યા બાદ હવે એમ થાય છે કે… મારી અને આ ડાયરી વચ્ચેના સંબંધમાં જરાય કચાશ ન આવે તો કાન્હા ની ઘણી મહેરબાની. હવે તમને એમ થતું હશે કે ગમતાં સંબંધો તો સમજ્યા કે તેમાં બદલાવ આવ્યા કરે પરંતુ ડાયરી… એ ને ક્યાં લાગણીઓ છે.. એને તો જેમ સાચવો તેમ રહેવાની અથવા તો ઘરના કોઈક ખૂણે પડી રહેવાની.

            બીજાના જીવનમાં ડાયરી નું મહત્વ મને ખબર નથી પરંતુ… મારા જીવનમાં તેનો ખુબ મહત્વ નો ભાગ છે. એક સમય એવો હતો કે, મોટાભાગના લોકોને ગમતી આ ઢળતી સાંજ મને સહેજ પણ પસંદ નહોતી આવતી. કારણમાં કહેવા જાઉં તો.. આખોય દિવસ નીકળી જતો પરંતુ અંધારું થતાં ને ઘરે પાછા ફરતા એક પોતાને જ અંદરથી હેરાન કરતો ડર પેસી જતો કે, હમણાં એકલો બેસીશ ને તેણીની યાદો મને ઘેરી લેશે.. તેની સાથેની વિતાવેલી પળો ને તેની એક એક ક્ષણ મારા આશ્રુઓને પાંપણોમાંથી વહી જવાનો આદેશ આપશે ને કદાચ કેટલાય ઝગડા ને કજિયા કાં દલીલો કરી લઉં ને પણ હું ગુન્હેગાર ઠરીશ ને મારી પાસેથી મારી નીંદર છીનવીને તેની સાથેની સ્મૃતિઓ સ્મૃતિઓ વારંવાર વાગોળ્યા કરવાની સજા ફટકારવામાં આવશે.

          આભાર માનું આ ડાયરી અને કલમનો કે જે મને આ કેદમાંથી છોડાવવા અત્યાર સુધી મહદ્અંશે સફળ રહી ને કદાચ આગળ પણ રહેશે. જે ગમ્મે ત્યારે ગમ્મે તે સમયે મારો ગુસ્સો… મારું અકળામણ… ક્યારેક મારા મહેણા તો ક્યારેક મારા કડવા શબ્દો બધું જ પોતાનામાં સમાવી લેવા તૈયાર હોય છે. તને મારા જીવનની લાગણી ભરી વાતો કરવાની મને આદત પડી ગઈ છે કાં તો તે લગાવી દીધી છે.. એક એવી આદત જે કદાચ આખું ય જીવન આમને આમ રહેશે તો મને કંઈ જ ફરિયાદ નહીં હોય. હા, આમ તો છેલ્લે હું સ્વાર્થી જ ઠર્યો, ન જાણે કેટલી ય વખત તેને ગમ્મે ત્યાં ઘા કરી છે… કેટલી ય વખત અંદર સમાવેલી લાગણીઓ ને બાળવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે પરંતુ તે ક્યારેય અબોલા નથી કર્યા મારી સાથે તે ઘણું સારું છે..

                અમુક સમયે થાય કે, કાશ તારામાં જીવ હોત તો કેટલી ય બધી વાતો કરેત. ને કહેત, ખૂબ ખૂબ આભાર મને શાંત રહેતા શીખવવા… મારા કટાક્ષ ભર્યા વાંક વચનો સાંભળવા. મારા જીવનમાંથી બાદ થયેલી ઢળતી સાંજની એ ખુશીઓ પાછી લાવવા. ને માત્ર તને ને તને જ કહેલી વાતો પોતાની અંદર સાચવી રાખવા. હું એમ નહીં કહું કે, મારા જીવનમાંથી તું બાદ થઈ જાય તો હું જીવી નહીં શકું… પરંતુ કદાચ.. તારા વગરનું મારું આ જીવનની હર એક ક્ષણો મૃગજળ સમાન.

લિ. નિસર્ગ ઠાકર”નિમિત્ત”

Categories
Stories

અળખામણો

હાથમાંથી ચાનો કપ નીચે પડતાજ નાનકડો સૂરજ એક ધબકારો ચૂકી ગયો, કાચના આ ટુકડા જોઈ એની માં હવે એને શું સજા કરશે એ વિચારતાં જ એ ફફડી ઉઠ્યો.

હે ભગવાન આ મન્હુસ છોકરો મારાજ પાલે કેમ પડ્યો છે, શું કરું આ નક્કામા છોકરાનું હવે હું, જ્યારથી આ ઘરમાં આવી છું આ મન્હુસ મને ચેનથી નથી રહેવા દેતો, કોણ જાણે ક્યારે આ બલાથી છુટકારો મળશે. બહારથી ઊંચા અવાજે બોલેલા માનાં આવા કવેણ સાંભળી કાચના ટુકડા ભેગા કરતાં સૂરજના નાનકડા હાથ ધ્રુજી ઉઠ્યા.

જ્યારથી હોશ સાંભળ્યા ત્યારથી સૂરજે માનું આ સ્વરૂપ જ દેખ્યું છે, પોતાના નાના ભાઈ બહેનોને આટલો પ્રેમ કરતી માં પોતાનેજ કેમ હર સમય આમ હડધૂત કરે છે એ નાનકડા સૂરજને કેમે કરીને સમજાતું નહોતું. બીજા ભાઈ બહેનની જેમ ભણતર તો એના નસીબમાં હતું નહિ અને માં આખો દિવસ એની પાસે ઘરનું નાનું મોટું તમામ કામ કરાવતી. દિવસ આખો કામ કરી થાકતા સૂરજને જમવાનું પણ પૂરું ના મળતું, બધા જમી ઉભા થાય પછી વધેલું ઘટેલું જ એના ભાગમાં આવતું. એ દિવસે સજા રૂપે સૂરજ ને આખો દિવસ કંઇજ ખાવા ના મળ્યું.

રાતના બહાર ઓટલા પર નાનકડી તુટલી ફુટલી ગોદડી પાથરી પોતાના ભાઈ બહેનોને વાર્તા અને લોરી સંભળાવતી માનાં થોડા ઘણા સંભળાતા શબ્દોની ગોદમાં સૂઈ જતો સૂરજ પોતાની સાથે થતા આ ભેદભાવ અને અત્યાચાર સમજી શકે એટલો પરિપક્વ નહોતો.

પોતાનાથી થોડા મોટા એવા બાજુમાં રહેતા એના મિત્રએ એક દિવસ એને કહ્યું હતું કે તે સૂરજની સાવકી માં છે એવું પોતાની માં ના મુખે સાંભળ્યું હતું , પણ સાવકી માં નો અર્થ સમજવામાં બેઉ ભેરુ અસમર્થ હતા.

એની અસલ માતાએ એને જનમ આપતાજ આ દુનિયાને અલવિદા કહી દીધી હતી, ત્યારબાદ એના બાપ એ ક્યારેય એની સામે એક મીઠી નજર પણ નાખી નહોતી. થોડાક જ સમયમાં બીજા લગ્નઃ કરી નવી પત્ની થકી થયેલા બાળકો જ એના બાપ માટે સર્વસ્વ બન્યા હતા.

એનો બાપ આખો દિવસ કામ માટે બહાર જતો અને રાતના જ્યારે પાછો ફરતો ત્યારે પોતાની નવી પત્ની અને બાળકો પર પોતાનો બધો વહાલ વરસાવી દેતો, અને સૂરજ હંમેશા એ વહાલના વરસાદમાં ભીંજાયા વિનાનો સાવ કોરો ધાક રહી જતો.

પોતાની માંનો એક પ્રેમભર્યો અહેસાસ પામવા એ ખડેપગે માંનો બોલ ઝીલતો, પણ પોતે ક્યાં ભૂલ કરે છે અને કેવી રીતે માની અશાઓમાં ખરો ઉતરી શકે એ વિચારતો રહેતો. ભાઈ બહેનોની જેમ એને પણ માનાં ખોળામાં રમવું હતું, માનાં પ્રેમભર્યા હાથોથી જમી માનાં પ્રેમની ભૂખ મિટાવવી હતી, પિતાના ખભા પર બેસી ઘરમાં ફરવું હતું પણ રે એવું નસીબ આ કમનસીબને ક્યારેયના મળ્યું.

સૂરજ એક દિવસ પોતાની માં સાથે ભાઈ બહેનને સ્કૂલ લેવા જઈ રહ્યો હતો, ત્યાંજ એની નાની બહેન માંને પોતાને લેવા આવતા દેખી સામેથી ઝડપી દોડતી આવે છે, અને અચાનક સૂરજની નજર રોડની બીજી બાજુ આવતી ટ્રક પર પડ્યું જે એની નાની બહેનની એકદમ સામે જ આવી રહી હતી, ક્ષણનો પણ વિચાર કર્યા વગર સૂરજ દોડી રસ્તો ક્રોસ કરતી બહેનને ધક્કો મારી રસ્તાની બીજી બાજુ ધકેલી દે છે પણ પોતે બેલેન્સ ગુમાવતા રસ્તા વચ્ચે પડી જાય છે અને ત્યાંજ ધસમસતી ટ્રક સૂરજ પર ફરી વળે છે. પોતાની માને બહેન અને ભાઈ ને ગળે વળગાળતી પોતાના તરફ એક અળખામણી નજર કરી ઝડપી રસ્તો ઓળંગતી, ઘર તરફ જતી જોઈ એક અળખામણો સૂરજ અસ્ત થઈ ગયો.


**********
ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Stories

વ્યવહાર લાગણીનો…

ઈન્ટરનેટ…
કળિયુગનું વરદાન…

            એકલતા દૂર કરવાનું અત્યારના યુગ નું સૌથી અસરકારક માધ્યમ…  અત્યાર સુધી કહેવાતું હતું કે દુનિયાના બધા જ સવાલોના જવાબ આ માધ્યમ પર મળી રહે છે પરંતુ હવે તો પોતાની જાતને પુછાયેલ કેટલાય અંગત સવાલોનાં જવાબો પણ મળી રહે છે…
હા, સંભાળવામાં થોડુક વિચિત્ર લાગે પરંતુ આ સ્વીકારવા જેવું સત્ય છે…

                 કહેવાય છે કે, એક અંજાન મુસાફર પોતાનાં મંઝિલનો રસ્તો ગમે તેમ કરીને શોધી જ લે છે પરંતુ આ મુસાફરને કોઈ અજાણ વ્યક્તિનો સાથ મળી જાય તો??? આ સવાલ ના જવાબની ઘણી બધી સંભાવનાઓ શક્ય છે. તો એ જ સંભવનાઓ માની એક ખૂબ જ સરસ રીતે ઘટિત સંભાવના અથવા તો શક્યતા જણાવવા જઈ રહ્યો છું…. મારો પૂરો પ્રયત્ન કરીશ કે આ બે પાત્રોની સાથે આપણે પણ તેમની આ સુખદ પળોને માણતા માણતા એમના આ નાનકડા સફરના ભાગીદાર બનવાનો પ્રયત્ન કરીએ.

                     તો વાત છે સિદ્ધાર્થ અને શિફાની.. બંને એક બીજાથી અજાણ અને અપરિચિત. બંનેની મુલાકાત થાય છે… સોશ્યલ મીડિયા ના એક પ્લેટફોર્મ પર. સિદ્ધાર્થને જોતાં જ શિફા ગમી ગઈ પરંતુ એક પણ વખત રૂબરૂ મુલાકાત નહોતી થઈ તો સરખું એક બીજા વિશે જાણતા પણ નહોતા. આ કારણોના લીધે તેના મનમાં થોડીક ખચકાહટ હતી. પણ ગમ્મે તે થાય એની સાથે વાતો કરી થોડાક ક્ષણની ખુશીની પળો માણવી હતી. તેને જાણવાની તાલાવેલી પણ એટલી જ.

                બધુ જ ભૂલીને છેવટે સિદ્ધાર્થે શિફાને મૈત્રી પ્રસ્તાવ મોકલી એક મેસેજ કર્યો….

“Hii”

મૈત્રી પ્રસ્તાવ તો સ્વીકારી લીધો પરંતુ તેણે કરેલા મેસેજનો કંઈ જ પ્રત્યુત્તર ન મળ્યો. સિદ્ધાર્થે બોવ ધ્યાન નો આપ્યું ને પછી પાછો કોઈ મેસેજ પણ ના કર્યો. દિવસો વિતતા રહ્યા પરંતુ શિફાનો એક પણ મેસેજ નો પ્રતુત્તર ના આપ્યો. સિદ્ધાર્થ પણ થોડોક અકળાયો પરંતુ એ તો એની ગમતી વ્યક્તિ હતી ગમતી વ્યક્તિ પર ગુસ્સો ક્યાં સુધી ટકે.. ભલે સિદ્ધાર્થ એમ જતાવતો કે કશો જ ફર્ક નથી પડતો પરંતુ લોકો કહે ને, ફર્ક નથી પડતો હોવા છત્તાં ઘણો ફર્ક પડે છે.

        સિદ્ધાર્થ જાણે હાર માનવા તૈયાર જ નહીં. એને મેસેજ કરીને એના રૂપ રૂપનાં અંબારની ચર્ચા કરવી જાણે તો એના રોજિંદા જીવનનો એક ભાગ બની ગયો હતો જાણે ક્યારેક તો પ્રત્યુત્તર આપવા મજબૂર થશે. એ બધું જ વિચારવાનું ભૂલી ગયો હતો કે, શિફાના મન પર તેની કેવી છાપ પડશે… કદાચ એ સિદ્ધાર્થથી હેરાન થઈને બ્લોક કરીને ટાળી પણ શકતી હતી. પરંતુ, આખરે આ બધાને એક બાજુ મૂકી શીફાનો પ્રત્યુત્તર આવે છે.

“હેલ્લો, થેંક યૂ સો મચ”
“આટલા બધા મેસેજ બાપ રે બાપ, હા હું જાણું કે આ બોવ અહમ્ વાડી વાત કરી રહી છું પરંતુ સાચે.. હું અત્યારે ખરેખર એક ખ્યાતનામ વ્યક્તિ થી ઓછું નથી માની રહી”

તેના પ્રત્યુત્તરની જાણ થતાં જ સિદ્ધાર્થ પોતાનું બધું ય કામ મૂકીને જવાબ આપે છે…
પણ મારી માટે તો તું ખ્યાતનામ વ્યક્તિ થી ઓછી નથી, હું બહું ભાગ્યવાન આજે કે તારો પ્રત્યુત્તર આવ્યો. રાહ જોઈ જોઈને હું તો અડધો થઈ ગયો.

“ચાલો ફરી એક વાર તારા મોઢે નીકળેલ મારા વખાણને હું વધાવી લઉં”

હા, વધાવી લે અને આટલા લાંબા સમયની વિરહની વેદનાનો અંત આવ્યા બાદ આ પળોને મને માણવા દે.

“અરે વાહ, વાતો તો તું ખૂબ સરસ કરી લે છે ને..”

તારી મહેરબાની છે દોસ્ત.

“હજુ થોડીક ક્ષણો જ વાત કરી છે ને તે એક નામ પણ આપી દીધું આપણા સંબંધને.. સરસ..”

આ વાંચીને તો મનમાં ને મનમાં સિદ્ધાર્થના હરખનો પાર ના રહ્યો, નામ શું અંગત વ્યક્તિ બનાવવી છે મારા જીવનની. પરંતુ આ તો બસ મનમાં જ રહેવાનું.

નામ એટલા માટે આપ્યું કે મારા મતે સંબંધોને નામ આપીને પાસે રાખો તો એ વધારે સચવાય છે.

“ને પૂછી શકું એની પાછળનું કારણ શું છે?”

એ આગળ તું સમજી જઈશ મારે આ બાબતે તને કશું જ કહેવું નહીં પડે. એ બધું મુક બાજુમાં. મને જણાવ તારા વિશે કંઇક.

“આટલી બધી તાલાવેલી મને જાણવાની… શાંત થાવ મહાશય. હજુ હમણાં હમણાં તો વાત શરૂ થઈ છે ને એક જ દિવસમાં તું મને કેમનો ઓળખીશ? રાહ જો હજુ તો ઘણી વાતો કરવાની છે.”

સિદ્ધાર્થને પણ અહેસાસ થયો કે એના પ્રત્યુત્તર માં કૈક વઘાર પડતી જ ઘેલછા માં આવી ગયો. તો એણે આજની વાત ત્યાં જ પતાવવાનો નિર્ણય લીધો. ને વાત પતાવી તે પાછો પોતાના કામે વળગી ગયો. કામ કરતાં કરતાં પણ તે શીફાના વિચારોમાં જ રહેતો. ઘરે પહોંચીને પણ સિદ્ધાર્થે માંડ માંડ પોતાની જાતને શીફાને મેસેજ કરતા રોકી.

            સવાર પડતાં જ રોજની આદતની જેમ સિદ્ધાંતે પહેલાં ફોન તપાસ્યો ત્યાં મોડી રાતના લગભગ ૨-૩ વાગ્યાના શિફાનાં મેસેજ આવીને પડ્યા હતા.

“હેલ્લો…”
“જાગે છે દોસ્ત??”

ઉઠતાની સાથે તેના મેસેજ જોઈને જાણે સિદ્ધાર્થનો તો દિવસ બની ગયો. પરંતુ એક વાત એને ખૂંચી કે એ ગત રાત્રિએ શિફા સાથે વાત ન કરી શક્યો. એણે પ્રત્યુત્તર આપતાં માફી માંગી,

સોરી શીફા…
કામ પરથી થાકીને આવ્યો ને સીધો સૂઈ ગયો. ને તારા મેસેજ મે હમણાં જ જોયા.

       ને બસ પછી શીફાનાં મેસેજની રાહ જોવામાં ને જોવામાં સમય પસાર કરતો. કામ પર તો જાણે તેનું ધ્યાન જ નહિ. વારે ઘડીએ ફોન કાઢીને ચેક કર્યા કરતો. ને એ પણ અજાણ કે આ ખામોશી ક્યાં સુધી રહેશે. ભર બપોરે સિદ્ધાંતના ફોન પર નોટીફિકેશન આવી. બધું કામ પડતું મૂકી ફોન જુએ છે ત્યાં જ શિફાનો મેસેજ હોય છે.

“હેલ્લો દોસ્ત.. ગુડ નૂન”
“કશો વાંધો નહીં હું તો આમ જ જાગતી હતી તો વિચાર્યું મેસેજ કરું તો કર્યો”

પ્રત્યુત્તર આપતાં સિદ્ધાર્થ જણાવે છે,
ગુડ નૂન..
હમણાં તમારું સવાર પડે એમ..

“હા, સિદ્ધાર્થ કંઇક એવું જ સમજી લે..”

સિદ્ધાર્થ: સરસ, આપણે તો કામના માર્યા… છેલ્લે ક્યારે પૂરતી નીંદર લીધી હતી એ યાદ પણ નથી. પણ, કામ ગમતું છે તો કોઈ દિવસ આવી ફરિયાદ કરવાનો મોકો નથી આવતો.

શિફા: “વાવ… યાર કહેવું પડે કે આ બાબતે અને તારી વાતોથી તારું વ્યક્તિત્વ ખૂબ જ સરસ હશે.”

સિદ્ધાર્થ: હા, સમજી લે શીખી ગયો કાં તો કોઈકના ગયા પછી સુંદર બનાવી લીધું…

શીફા: “શું વાત છે, ભૂતકાળમાંથી શીખીને ભવિષ્ય આટલું સરસ બનાવે છે.. I like your spirit”

“સાંભળ, મને પણ તારી સાથે વાતો કરવી ખૂબ ગમશે, your such a intresting person”
“પરંતુ આ આપણી વાતોને લાંબી ચલાવવા અને ટકાવવા હું કહું તેવા થોડાક નિયમો સમજી લે કે શરતો સમજી લે તેની તરફ કાયમ રહેવું પડશે.”

સિદ્ધાર્થ: શરતો!?

શીફા: હા, તું મને જ્યારે પણ મેસેજ કરે ત્યારે હું ભલે ઓનલાઇન હોવ અને મોડો જવાબ આપું તો તારે મને કોઈ દિવસ નહીં પૂછવાનું કે શું કરતી હતી કે કેમ મોડો જવાબ… અને હું પણ તને ક્યારેય નહી પૂછું.. ઓકે..

સિદ્ધાર્થ: હા, પણ સાંભળ તો સહી…

શિફા: શ…… કંઈ જ ન બોલીશ. જવાબ ખાલી હા કે ના?

સિદ્ધાર્થ: હા, મંજૂર.

શીફા: કોઈ ભૂતકાળ કે પર્સનલ લાઈફને કોઈ પણ જાતના સવાલ નહીં..

સિદ્ધાર્થ: મંજૂર.

શીફા: વિડાયોકોલ કે ફોન પર વાત કરવાની કદાચ…. કદાચ.. જરૂર પડી તો પહેલા એક મેસેજ કરીને પરવાનગી લેવી પડશે..

સિદ્ધાર્થ: હા.

શિફા: રૂબરૂ મુલાકાત નહીં થાય. અને હા આ બધી જ શરતો મને પણ લાગુ પડે છે.

સિદ્ધાર્થ: હા, આ બધું જ મને મંજૂર છે. પરંતુ એટલું તું ચોક્કસથી કઈ રીતે કહી શકે કે આમ શરતોને આધીન રહેવાથી આપણી આ વાતો ને સંબંધો બહું લાંબા ટકશે?

શિફા: તું એમ સમજી લે કે હું કંઇક ભૂતકાળમાંથી શીખી છું.

સિદ્ધાર્થ: ઓકે… સરસ. તો ચાલ બાય. થોડુક કામ કરી લઉં મોડેથી નિરાંતે વાત કરીએ.

શિફા: sure… Bye.

             આટલી વાતો થાય પછી ને એમાંય ખાસ આ નિયમોવાળી વાતોથી સિદ્ધાર્થ મુંઝવણમાં મૂકાઈ ગયો. કોઈ વ્યક્તિ આટલું બધું કેમનું પ્રેક્ટીકલ વિચારે. ને કોઈકની સાથે બે ઘડી વાતો કરવામાં પણ આટલું બધું વિચારીને ચાલવું?

               હશે, જો એના પ્રમાણે આમ કરવાથી જો સંબંધ ટકતો હોય તો પછી વાંધો શું છે. બસ પછી તો ઘરે જઈને શિફા સાથે વાતો કરવાની રાહ.આ તો જાણે સિદ્ધાર્થ ના જીવનના રોજિંદા કાર્યોનો એક અમૂલ્ય ભાગ બની ગયો. પરંતુ સાંજે વાત થાય બાદ પણ મોડી રાતના શિફાના એક બે મેસેજ આવીને પડ્યા જ હોય. પરંતુ એક દિવસે સિદ્ધાર્થે પૂછી લીધું…

યાર તું રાત્રે સૂતી નથી કે શું? રોજ અડધી રાત્રે તારા મેસેજ આવીને પડ્યા હોય. થોડીક સૂઈ જતી હોય તો.  શરીરને પણ આરામ મળે.

શિફા: મને રાત્રે ઊંઘ નથી આવતી.. અને એક હેલ્થ ઇસ્યૂ છે.

સિદ્ધાર્થ: આવો કેવો રાત્રે ઉંઘ ન આવે…?

શિફા: હા, I’m patient of Insomania …  એના મરીઝને રાત્રે ઉંઘ નથી આવતી. ઉંઘ પૂરી નથી થતી. આનું પાક્કું કારણ તો નથી ખબર પણ, એક વખત અમારી કારનો એક્સીડન્ટ થયો હતો. જેમાં મારા મમ્માની ડેથ થઈ ગઈ, અને એના પછીથી મને આ બીમારી લાગી છે.

સિદ્ધાર્થ: આનો કોઈ ઈલાજ નથી?

શિફા: ના, આ અમુક સમય સુધી રહે ને અમુક સમય આની અસર ન હોય. સો that’s okay… Chalvu lau chhu..

સિદ્ધાર્થ: ધ્યાન રાખજે. ઓકે એટલે તું રાત્રે મેસેજ કરે છે મને.

શિફા: હા, પાગલ અને તને એમ કે હું રાતો ની રાતો જાણી જોઈને જાગુ છું. સિદ્ધાર્થ આજે રાત્રે થોડુક જાગી લે જે ને મારી માટે, માટે એક વાત કહેવી છે તને.
જાગીશ??
……………………..
સિદ્ધાર્થ: હા બકા, કેમ નહીં… કરીએ રાત્રે વાત.

ઘરે જઈને સિદ્ધાર્થનું મન શાંત થાય જ નહીં… એવી તો શું વાત હશે? જેની માટે તેણે પૂરતા સમયની માંગ કરી. અને થાય પણ કેમ નહીં. જે વ્યક્તિને તે પોતાનું દિલ આપી બેઠો. એ વ્યક્તિ તેની સાથે મન ભરીને વાત કરવા માંગતી હતી. ને રાત્રે શિફા નો મેસેજ આવે છે.

હેલ્લો સિદ્ધાર્થ જાગે છે?

સિદ્ધાર્થ: હા બોલ ને… તું કહે ને હું ન જાગું. બોલ શું વાત કરવી હતી..

શિફા: I Know. આપણે જ્યારે વાતોની શરૂઆત કરી હતી ત્યારે થોડાક નિયમો અને શરતોનો આધીન કરી હતી. પણ ખબર નહીં આ બધું હું જ્યારે તારી સાથે વાત કરતી ત્યારે મને ખુલાસીને વાત નહોતું કરવા દેતું. તો આજે એ બધું મૂકીને મારે તારી સાથે વાત કરવી છે.

સિદ્ધાર્થ: હા બોલ, રાહ જ જોવું છું.

શીફા: તારી પહેલા પણ મારી લાઇફમાં એક છોકરો હતો જેની સાથે મને વાત કરવું ગમતું ને ખૂલાસીને વાતો કરતી. ગમ્મે તેવા issues કેમ ના હોય હું તેની સાથે વાત કરું ને તો મારું મન હળવું થઈ જતું મનને શાંતિ વળતી. હું તેને મારી સ્કૂલના લાસ્ટ યર થી જાણતી. તેની સાથે વાતો કરતાં રાતોની રાતો ને અમારો સમય ક્યાં વીતી જતો તેનો ખ્યાલ જ ન રહેતો. વાતો વધતી ગઈ ને મુલાકાતો પણ ને આખરે અને બંને એક બીજાના પ્રેમમાં પડ્યા. ને હું ખૂબ ખુશ હતી મારા મમ્મીના ચાલ્યા ગયા બાદ હું આ વ્યક્તિના કારણે ખૂળાસીને હસતાં શીખી. પપ્પા બાદ અને પપ્પાના કામની વ્યસ્તતા માં મને ખૂબ સાચવતો.

      પરંતુ આ બહુ ના ચાલ્યું. હું અમુક સમયે ઊંઘ પૂરી ન થવાથી ચિડાઈ જાવ ને તેની સાથે સરખી વાતો ના કરું. તો પહેલા તો એ સમજતો ને બધું સાચવી લેતો પરંતુ તેની ફરિયાદો વધી ગઈ એવું પણ નહીં. મને મારી ભૂલનો એહસાસ થાય પછી હું માફી પણ માંગી લેતી ને હું જાણી જોઈને તેની સાથે આ રીતે વાત કરવા નહોતી માંગતી. એ સમયગાળા દરમ્યાન મને પોતાને ખ્યાલ નહીં કે હું શું કરી રહી છું. ને એનાથી આ બધું સહન ન થયું ને આ ત્રાસ લાગવા લાગ્યો તો છેવટે એણે મારી સાથે બ્રેક અપ કરી લીધું. મેં ઘણા પ્રયત્નો કર્યા તેને મનાવવાના પરંતુ તે એક નો બે ન થયો ને પાછું ફરીને જોયું જ નહીં.

સિદ્ધાર્થ: what…? તમારા અલગ થવાનું કારણ બસ તારું ચીડિયાપણું…

શિફા: હા, એના કહેવા અને પરિસ્થિતિઓ પ્રમાણે તો એ જ.

સિદ્ધાર્થ: અરે યાર એ તો નજીવી બાબત છે એવા નાના કારણને લીધે કાઈ સંબંધ થોડી તોડાય.

શિફા: સિદ્ધાર્થ, મે એને બોવ જ સમજાવ્યું ને કેટલીય વખત માફી માંગી પરંતુ તે તો જાણે હઠ કરી બેઠો તેના એક જ જવાબ પર…”હવે શક્ય નથી”. એવું નથી કે એણે મારી સાથે વાતો બંધ કરો દીધી. હજુ ય મને ઘણી વખત મળે ને અમુક સમયે વાત પણ થઈ જાય. પરંતુ હું મારી જાતને રોકી નથી શકતી. મને એ પહેલાં જેવો પાછો જોઈએ. હું એને બ્લોક પણ નથી રાખી શકતી પાછું અનબ્લોક કરી વાત કરી લવ છું.

સિધ્ધાર્થ: ઓકે. તો શિફા તું શીખી લે એના વગર જીવવાનું. I know.. કે બધાં એક જ વાત જણાવશે કે ભૂતકાળને ભૂલીને વર્તમાનમાં જીવતા શીખી લે પણ હું  જાણું છે તે બહું અઘરું છે એમ ભૂતકાળને ભૂલવું. પરંતુ તને ખબર છે તું આમાં ક્યાં પાછી પડે છે કે તારી એકલતા તારી હિંમત ભાંગી નાખે છે.

શિફા:- Yes, your absolutely Right સિદ્ધાર્થ. હું જ્યાં સુધી તારી સાથે વાત કરું ત્યાં સુધી મને કશી વાતનો ડર કે તેની સાથે વાતો કરવાનો વિચાર નથી આવતો. પરંતુ એના પછીનો સમય કાઢવો ઘણો અઘરો બની જાય છે.

સિદ્ધાર્થ: જો શિફા હું તને પ્રોમિસ તો નહીં આપી શકું કે ખોટી આશા પણ નહીં જીવાડું, મારો પૂરતો સમય તને આપીશ પરંતુ ઘણી વાર એવુંય બને કે સંજોગવશ તને મારી જરૂર હોય ને હું હાજર હોવ પણ નહીં. તું મારી સાથે જ વાત કર. તારું બધું ધ્યાન અહીંયા રહેશે તો તને બીજા કોઈ વિચાર નહીં આવે.

શિફા: હા, હું જાણું છું કે તારે કામનો લોડ બહું હોય છે. એટલે જ હું તને આખાય દિવસમાં બહું હેરાન નથી કરતી અને રાત્રે તું આવીને સૂઈ જાય.

સિદ્ધાર્થ: હું રાતનું નહિ કહું, પરંતુ દિવસે તું જ્યારે પણ એના ખ્યાલોમાં ખોવાઈ ત્યારે તું મને બેઝિઝક મેસેજ કરી દેજે… બને એટલું વહેલા હું જવાબ આપીશ.

શિફા: done. Thank you so much.
         મારી માટે આટલો કિંમતી સમય કાઢ્યો ને ખાસ જાગ્યો.

સિદ્ધાર્થ: લો પત્યું, આમ thank yoU કહીને લાગણીઓનું અપમાન કરી નાખ્યું. તું એને પહેલા બ્લોક કર કા તો નંબર કાઢી નાખ ફોનમાંથી.

શિફા: હા કરું હમણાં જ .

સિદ્ધાર્થ અને શીફાની થોડીક વાતો થઈને સિદ્ધાર્થ વાત પતાવે છે.

       આમ શાંતિથી ૨-૪ દિવસ વાતો ચાલે છે ને અચાનક એક વખત શિફા સિદ્ધાર્થને બ્લોક કરી દે છે. પહેલા તો સિદ્ધાર્થને કશી જ ખબર નથી પડતી. પરંતુ પછીથી થાય છે કે હશે, એને વિચારવાનો થોડોક ટાઈમ જોઈતો હશે. તો એને હેરાન નથી કરવી.

એ જ દિવસે શિફાનો મોડી રાત્રે ફોન આવે છે,
“Sorry સિદ્ધાર્થ. મને કશું જ ખબર નહોતી હું શું કરું મારાથી નહોતું રહેવાતું એની સાથે વાત કર્યા વગર.”

સિદ્ધાર્થ: it’s okay. પરંતુ આમ બ્લોક કરવાથી શેનો ઉકેલ આવશે. તારે શીખવું પડશે ને એના વગર.

શિફા: હા બટ, નથી ચાલતું એના વગર મને શું કરું સિદ્ધાર્થ…

સિદ્ધાર્થ: શાંત થા શિફા આમ રડવાથી કશું નથી મળવાનું. ચૂપ થા પહેલા. મારી સાથે વાત કર.

ગમે તેમ કરીને તે રાત્રે સિદ્ધાર્થ શિફાને સમજાવીને શાંત કરાવે છે. આ કિસ્સા બાદ બંનેની ફોન પર વાત અને રૂબરૂ મુલાકાત પણ વધી.

આમ બ્લોક-અનબ્લોક કરવાનું શીફાએ ચાલુ રાખ્યું. ને સિદ્ધાર્થે બને એટલા પ્રયત્નોથી તેને સમજાવવાનું.
તેને આ પાછળનું કારણ પૂછતાં એક જ જવાબ.
“મને આ સંબંધમાં બંધાતા ડર પણ લાગે છે ને એની સાથે વાત બંધ થતી પણ નથી. એ મારાથી છૂટતો જ નથી.”

સિદ્ધાર્થ થોડોક અકળાઈને તેને રૂબરૂ મળવા બોલાવે છે. દર વખતની જેમ તેને સમજાવે છે.

” જો શિફા, હું આમ ને આમ ક્યાં સુધી તને સમજાવીશ ને તું હકીકતથી દૂર ક્યાં સુધી ભગીશ?”

“એક બાજુ તું એવું કહે છે કે મને હવે આ love & relationship થી ડર લાગે છે ને બીજી બાજુ તારાથી એ છૂટતો નથી. તું શા માટે આ બધી બાબતોમાં ઘુંચવાય છે. તારું મન સ્થાયી રાખ ને આ બધી બાબતો ને મૂકી દે. પોતાના સવાલોમાં ખોવાયેલી ના રહીશ. બહાર નીકળ લોકોને મળ. ગમતા કામ કર કોઈ પણ કાર્યમાં રચ્યું પચ્યું રહેવાનું તો તું ઓછી હેરાન થઈશ.”

શિફા: હા, સમજી ગઈ હું સિદ્ધાર્થ. પ્રોમિસ હવે હું આ બધી બાબતોને ફોલો કરીશ ને ફરી ફરિયાદનો એક પણ મોકો નહીં આપું.
             સાલું ઝીંદગી પણ અઘરા ખેલ ખેલ છે… આપણે બંને એક બીજાને સરખું જાણતા પણ નહીં ને સમય જતાં એક બીજાના આટલા ખાસ થઈ જઈશું સપને ય નહોતું વિચાર્યું. I’m so lucky… કે મારી લાઇફમાં તું આવ્યો.

સિદ્ધાર્થ: હા એટલે જ બ્લોક કરીને ટાળે છે…

શિફા: હે ચૂપ, ટોન્ટ ન માર આમ.

ને બંને હળવાશથી વાતો કરે છે ને ત્યાંથી છૂટા પડે છે.

    ઘરે જઈને એક વાત બહું જ હેરાન કરે છે સિદ્ધાર્થને, જ્યારે તેમના ફોટોઝ લેવા વોટ્સએપ ખોલ્યું ત્યારે તેમાં શિફાના પપ્પા અને સિદ્ધાર્થ સિવાય કોઈના કોન્ટેક્ટ નહીં. એટલું જ નહીં તેના કોન્ટેક્ટ લિસ્ટમાં પણ તેની ૨-૩ ફ્રેન્ડ્સ જેને સિદ્ધાર્થ ઓળખતો… બસ તેટલા જ નંબર. તેમાં તેના ભૂતકાળ જે વ્યક્તિ વિશે એ કેટલીય વાતો કરતી તેનું નામ એ નિશાન નહીં. તે વખતે કંઈ જ પ્રતિક્રિયા ના આપી સિદ્ધાર્થે. પછી ઘરે આવીને આ વિચારોમાંથી મન ખસે જ નહીં. એક સમયે એવું પણ બને કે તેણે નંબર ડિલીટ મારી દીધી હોય. પરંતુ દર વખતે શિફા તેના વિશે વાત કરતી તે પ્રમાણે લાગતું નહીં કે તેનું મન માને આ પગલું ભરવામાં. આ બધામાં તેણે સીધો મેસેજ કર્યો શિફાને…

“હાય, સાંભળને એક વાત મગજમાં ફરે છે… આટલા સમય થી તું જે વ્યક્તિની વાત કરે છે તેનો એક ફોટો પણ તે મને નથી બતાવ્યો… તાલાવેલી હવે તેની ચરમ સીમાએ છે મારી હું પણ તો જોઉં કે એ વ્યક્તિ કોણ છે જેની પાછળ તું આટલી પાગલ છે.”

શિફા: તું પાછો આ વાતને લઈને બેસી ગયો.. નથી ફોટા મારી પાસે ને તું જ ભૂલવાનું કહે ને તું જ પાછું યાદ કરાવે.
       
સિદ્ધાર્થ: ના એવું બને જ નહીં ને… જે વ્યક્તિનો તું નંબર ડિલીટ ના મારી શકતી હોય એના તું ફોટા ડિલીટ મારે. તું મને બતાવ યાર મારે જોવો છે…

શિફા: તું કેમ ખોટી ઝિદ કરે છે… સમજને નથી મારી પાસે એક પણ ફોટો.

સિદ્ધાર્થ: તો નંબર આપ આમ પણ તે મારી વાત એને કરી તો હશે જ તો મારે વાત કરવી છે..

શિફા: અરે, તને અચાનક થયું છે શું?? તું કેમ આટલી ઝીદ કરી રહ્યો છે? નથી કશું મારી પાસે યાર તું સૂઈ જા.

સિદ્ધાર્થ: ના આજે ગમ્મે તે થાય તું દર વખતે કઈક નું કઈક કારણ લાવી દે પરંતુ આ વખતે તો હું વાત કરીને રહીશ. તું નંબર દે નહી તો હું હવે થી તારી સાથે વાત નહીં કરું.

શિફા: અરે એ ય આ બધું શું બોલી રહ્યો છે ને શું કરે છે તું આ બધું?

સિદ્ધાર્થ: હું જે કરું છું એ બરાબર જ કરું છું. તું મને ફોટો કે નંબર આપે છે કે હું તને બાય કહું. તું જીદ સમજે કે ગાંડપણ… પણ આજે ગમ્મે તે કર.

શિફા: ઓકે…
તો તારે એને જોવો જ છે ને જેને હું પ્રેમ કરી બેઠી હતી… જેનું વ્યક્તિત્વ મને અતિશય ગમતું હતું…. જેની સાથેની એક એક ક્ષણ હું નિખાલસ બની જીવતી… જેની સાથે રહેવું હતું તેને મારે કહેવું હતુ નહી રહેવાય તારા વગર જીવન નથી જીવાતું મને તારા સહારાની જરૂર છે આખી જિંદગી તારો હાથ પકડીને ચાલવું છે… તારા ખભે માથું મૂકીને રડવું છે… તારા ખોળે માથું મૂકીને સૂવું છે…  પરંતુ આ એક બીમારીના કારણે તેના છોડીને ચાલ્યા જવાના ડરથી હું ક્યારેય હિંમત ન કરી શકી.
તો આ લે સિદ્ધાર્થ જોઇલે ફોટો…

સિદ્ધાર્થ ફોટો જુએ છે.. અને એ ફોટો તેનો પોતાનો જ નીકળે છે.
     
                                    લિ. નિસર્ગ ઠાકર”નિમિત્ત”
       

error: Content is protected !!