Categories
Short Story

અંતરમન

સૂર્યની કિરણો દરિયાના લહેરાતા મોજાઓને અથડાઈને પરાવર્તિત થઈ રહ્યા હતા અને એના તેજમય લીસોટા દરિયા કિનારાની રેતીને સોનાની જેમ ચમકાવી રહ્યા હતા. પણ આ રેતીને સૂરજના સોનેરી કિરણોથી વધારે અમૂલ્ય બનાવી રહ્યા હતા તે સમયે તેમાં હવાની જેમ રેલાઈ રહેલ ચાર કદમો અને તેનાથી રચાઈ રહેલ ભીની ભીની નિશાનીઓ.

એકબીજામાં ખોવાયેલ બે ઓળાઓ જાણે દુનિયાથી સંપૂર્ણ બેખબર ખુદની મસ્તીમાં ગળાડૂબ હતા. બે મજબૂત હાથોમાં બે સુંદર કોમળ હથેળીઓ ક્યારેક ઝીલાતી તો ક્યારેક સંગીતના સૂરોની જેમ અહી તહી એકબીજાને અડપલાં કરતી ગુંજી રહી હતી. આખરે બંને પ્રેમની સંતાકૂકડી રમી થાકી દરિયાની રેતીમાં ઢળી પડ્યા. અને પોતાના પ્રેમીની છાતીમાં સમાતી એની પ્રેમિકા આંખો બંધ કરી ઘડીભર બધું ભૂલાવીને પોતાના પ્રિયતમની ધડકન સાંભળવામાં મગ્ન થઈ રહી અને એક નાનકડું અશ્રુ બિંદુ એની આંખોમાંથી સરી પડ્યું.બે પ્રેમીઓના અદભુત પ્રેમનો સાક્ષી સૂરજ જાણે હળવે હળવે દરિયામાં ડૂબી રહ્યો હતો.


અચાનક એની આંખો ખુલી ગઈ અને જોયું તો વાતાવરણ એકદમ બદલાઈ ગયું હતું, ઘડીભર પહેલા છવાયેલ રોશનીની જગ્યાએ ઘોર અંધારું છવાઈ ગયું હતું. શાંત રમણીય દરિયાએ હવે જાણે રૌદ્ર રૂપ ધારણ કર્યું હતું. એની ડરથી ભયભીત આંખોમાં આં અંધારું ખુબજ બિહામણું લાગી રહ્યું હતું. તે સફાળી ઊભી થઈ ગઈ, પણ આ શું? આસપાસ ક્યાંય તે દેખાયો નહિ. હજુ હમણાં તો એના આલિંગનમાં મગ્ન પોતે એની ધડકન સંભાળી રહી હતી અને આં અચાનક હવે પોતે એકલી પડી ગઈ હતી અને આ દરિયો આં ઘેરાયેલ અંધારું જાણે ધીરે ધીરે એને ઘેરી રહ્યું હતું.

ત્યાજ દૂરથી આવતા હસી કિલકારીઓના પડઘા એના કાનોમાં પડઘાઈ રહ્યા. તે અવાજ તરફ પોતાની નજર દોડાવી રહી પણ એની આંખોમાં ખુબજ શ્રમ પડી રહ્યો હતો. ત્યાજ તે તરફ કોઈ પ્રકાશપુંજ ઉભરાઈ આવ્યો જેનાથી એની આંખો ક્ષણવાર તો અંજાઈ ગઈ, થોડી પળ બાદ તે પ્રકાશપુંજ જાણે એની તરફ ધીરે ધીરે આવતો લાગ્યો. જેવો તે પાસે આવ્યો તેને આવા ઝંઝાવાત વચ્ચે પણ જાણે એક અજીબ સુકુન મહેસૂસ થયું. તે પ્રકાશના પૂંજમાં પોતાના પ્રેમને જોઈ એના ચેહરા ઉપર એક શાંતિ છવાઈ ગઈ. તે પોતાના હાથ ફેલાવી એને પોતાની બાંહોમાં ભરવા ગઈ પણ આ શું….પોતાના પ્રેમીની આજુ બાજુ ઘણાબધા ચેહરા ઉભરી આવ્યા અને પોતાના પ્રેમીને ખેંચીને પાછો પોતાનાથી દૂર અને વધુ દૂર લઈ જઈ રહ્યા અને તેનો.પ્રેમ પણ જાણે તેને અણદેખી કરી પોતાના અન્ય સાથીઓ સાથે આનંદ પ્રમોદ કરતો દૂર થઈ રહ્યો. અને પોતે દરિયામાં અંદર અને અંદર તરફ ખેંચાઇ રહી. દૂર જતા પ્રેમીને પોતે બોલાવવા મથી રહી પણ એનો અવાજ જાણે ગળામાં જ અટકી રહ્યો હતો, ઘણા પ્રયત્ન કરવા છતાં લાચાર બેબસ બની રહી હતી અને ધીરે ધીરે દરિયામાં સમાઈ રહી હતી.

ત્યાજ ધીરે ધીરે પોતાના કપાળમાં અને વાળમાં હળવેકથી ફરતી આંગળીઓના સ્પર્શથી તેનું અચેતન મન ફરી ચેતના તરફ વળી રહ્યું. એના મધુર શબ્દો જાણે એના કાનોમાં રેલાઈ રહ્યા…


I am still here for you❣

Sweetie?❣

I love you my sweetheart…?

અને સ્વપ્નમાથી જાગતાં તેને જાણે પોતાના અંતરમન માં થોડા સમયથી ચાલી રહેલ ગડમથલ નો જવાબ મળી જતા તે પોતાના પ્રેમીમાં એકાકાર થઈ ગઈ, હવે એના મનમાં પોતાના પ્રેમ બાબતે કોઈ સવાલ નહોતા રહ્યા, રહ્યો હતો ફક્ત પ્રેમ અને અખૂટ વિશ્વાસ…


✍️ધ્રુતિ મેહતા (અસમંજસ)
https://www.digitalstory.in/

Categories
Poetry

આજે અચાનક એવી હું….

?આજે અચાનક હવાની લહેરખીમાં, એવી હું દેખાઈ,
ધૂંધળી ધૂંધળી બાળપણની યાદોમાં, એવી હું ખોવાઈ…

આજે ફૂલોથી મહેકતા ઉપવનમાં, એવી હું રોપાઇ,
સ્પર્શીને જોવું જરાક દિલમાં, એવી હું મૂંઝાઈ…

આજે ફરી એજ પ્રાંગણમાં, એવી હું ડોકાઈ,
શાળાના પ્રથમ નટખટ પગથિયે, એવી હું રોકાઈ…

આજે ક્લાસની છેલ્લી બેંચમાં, એવી હું સર્જાઈ,
જીવનભરની મળેલ સૌગાદ દોસ્તીમાં, એવી હું અંજાઇ…

આજે ચોક પાટીના ચિતરડામાં, એવી હું રંગાઈ,
ઘડીભર નિર્દોષ મારા બાળપણમાં, એવી હું છુપાઈ…?



✍️ધ્રુતિ મેહતા (અસમંજસ)
https://www.digitalstory.in/

Categories
Poetry

સ્પર્શ

કરું આંખો થકી સ્પર્શ તને, કે સ્પર્શ કરું મારા આંસુ થકી,
કરું હોઠો થકી સ્પર્શ તને, કે સ્પર્શ કરું મારા શબ્દો થકી…

કરું પ્રેમ થકી સ્પર્શ તને, કે સ્પર્શ કરું મારા દર્દ થકી,
કરું તન થકી સ્પર્શ તને, કે સ્પર્શ કરું મારા આતમ થકી…

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
social

ઈમાનદારી નો આઈસ્ક્રીમ

નામ એનું રાજુ, આમતો એના માંબાપે એનું નામ રાજકુમાર પાડ્યું હતું પણ એક મજદૂર ના છોકરાને કોણ એના ખરા નામે બોલાવે, એટલે ટુંકમાં એનું નામ રાજુ જ પડી ગયું.

એના માંબાપ નાના ગામથી રોજી રોટી કમાવા આ મોટા શહેર માં આવ્યા હતા, લાખો મજદૂરો ની જેમ એમનું પણ આ શહેર માં કોઈ રહેવાં માટે ઘર નહોતું, એક નવા બનેલા ગાર્ડનની આસપાસની ખાલી પડેલી જગ્યાએ બીજા કેટલાક થોડા ઘણા મજદૂરો ની જોડે એના માંબાપ એ પ્લાસ્ટિકના ટેંટ જેવું ઘર વસાવ્યું હતું.

બધા મજૂરો ની સાથે રાજુના માંબાપ વહેલી સવારે કામ ગોતવા નીકળી પડતાં અને રાજુ એના ભાઈ બહેનો સાથે ઘરે રહી આસપાસમાં રમ્યા કરતો.

એ વસાહત ની બિલકુલ સામે એક મોટુ આઈસ્ક્રીમ પાર્લર હતુ, રાજુ ની નાનકડી આંખોને દૂરથી એ ઠંડક આપતું,નાનકડી ઉંમરમાં એની ગરીબીએ એને એટલી સમજતો આપી દીધી હતી કે એના પિતા એને આઈસ્ક્રીમ ખવડાવી શકે એ હાલતમાં નથી, જ્યાં માંડ માંડ એક રોટલો દૂધ અને સૂકી ડુંગળી ખાવા મળતા અને ક્યારેક તો દૂધ ની જગ્યાએ પાણી માં બોળી રોટલો ખાવો પડતો, ત્યારે આઈસ્ક્રીમ ખાવાના તો સપના જ જોઈ શકે એમ હતો એ, પણ રાજુ ને ક્યારેય એ વાતનું દુઃખ નહોતું.

ક્યારેક રમતા રમતા એ આઈસ્ક્રીમ ની શોપ આગળ પહોંચી જતો ત્યારે અમુક ભલા લોકો એને ગરીબ ભિખારી સમજી આઈસ્ક્રીમ ખવડાવાની ઓફર કરતા, પણ નાનકડા રાજુ ને ક્યારેય મહેનત વગર કોઈ જ વસ્તુ લેવાની મંજૂર નહોતું, એ ખૂબ પ્રેમ થી સામેવાળા ની ઓફર ઠુકરાવી દેતો, એના માબાપે એને મહેનત નો રોટલો ખાતા શીખવાડ્યું હતું. એ લોકો ભીખ માંગવાના બદલે મહેનતથી રોટી કમાવાં માંગતા હતા.

ઉનાળાના એક દિવસે ધોમધખતી ગરમીથી ત્રસ્ત થઈ ગયેલાં લોકો પેટને ઠંડક આપવા એ આઈસ્ક્રીમ પાર્લર પર લાઈન લગાઈ ને ઉભા હતા. નાના નાના ભૂલકાઓ પોતાના માતા પિતાની આંગળી પકડી ને પોતાનો નંબર ક્યારે આવશે અને ઠંડો ઠંડો આઈસ્ક્રીમ ક્યારે ખાવા મળશે એની ઇન્તેજારી માં ઊંચા નીચા થઇ રહ્યા હતા.
રાજુ અને એના ભાઈ બહેન એ શોપ ની છાયામાં રમી રહ્યા હતા, ત્યાંથી પસાર થતા શોપ ઓનર ભાઈના વાલેટ માંથી એક ૨૦૦ રૂપિયાની નોટ ભૂલ થી નીચે પડી જાય છે, એ ભાઈને એની ખબર નથી રહેતી પણ પાસમાં રમતા રાજુની નજર એના પર પડે છે. રાજુ એ તરત ઉપાડી લેછે અને નોટ ને ફેરવી ફેરવીને જોવા લાગે છે. રાજુ ને એક ક્ષણ માટે લાલચ થઈ જાય છે કે લાવને આ મળેલ પૈસામાંથી મારા અને મારા ભાઈ બહેન માટે આઈસ્ક્રીમ ખરીદી લઉ, બાકી અમારા નસીબમાં તો ક્યારેય એ ખાવાનું નઈ બને.

પણ ત્યાંજ રાજુને એના પિતા એ આપેલી શિખામણ યાદ આવે છે કે મેહનત વિના મળેલો પૈસો હરામ નો હોય છે અને હરામ ની કમાઈ આપડા જેવા માણસોને ક્યારે ના ખપે દીકરા.
એટલે રાજુ દોડતો જઈને દુકાન ના માલિકને મળેલા પૈસા વાપસ કરી દે છે.
શોપ ઓનર રાજુ અને એના પરિવાર ને જાણતો હતો કેમ કે એ લોકો ઘણા સમય થી એની આઈસ્ક્રીમ પાર્લર સામે રહી રહ્યા હતા અને એ રાજુ ની  એ વાત પણ જાણતો હતો કે રાજુ ક્યારે ભીખમાં આપેલી વસ્તુ સ્વીકારતો નહિ. રાજુ ની પ્રમાણિકતા થી ખુશ થઈને એ રાજુ અને એના ભાઈ બહેનોને પોતાની શોપ માં બોલાવી ને આઈસ્ક્રીમ ખાવાની ઓફર કરે છે, રાજુ એ લેવા માટે ના પાડવા જાય છે ત્યાંજ શોપ નો માલિક એને કહેછે દીકરા આ આઈસ્ક્રીમ તને ભીખમાં નથી આપતો, એતો તારી ઈમાનદારી નો આઈસ્ક્રીમ છે, પ્લીઝ એ લેવાં માટે ના નઈ કહેતો.

અને રાજુ પોતે કમાયેલા ઈમાનદારી ના આઈસ્ક્રીમ ખાતો ખુશ થઈ જાય છે. શોપ ઓનર નાનકડા રાજુ ની આ ઈમાનદારી પર વારી જાય છે અને વિચારે છે….

લોકો પૈસાથી જ અમીર નથી બની જતા, ઘણા લોકો ભલે તનથી ગરીબ હોય પરંતુ મનથી તો અમીર હોય છે. જ્યારે કેટલાય લોકો પાસે ખૂબ પૈસા હોવા છતાં મનથી તો ગરીબ જ રહે છે. ધન્ય છે એ માતા પિતા જે પોતાનાં નાના બાળકોને ઈમાનદારી ના પાઠ શીખવે છે અને મહેનત મજૂરી કરી ખુમારી થી પોતાનું જીવન વ્યતીત કરે છે.

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

એક છાનું આંસુ

શહેરની વચ્ચે આવેલ “સુધા ભુવન” સુંદર ઝળહળતી રોશની અને ફૂલો થી સજાવેલ છે. ચારે તરફ ખુશીઓ છવાયેલ છે. આખું ઘર મહેમાનોના શોરબકોર થી ધમધમી રહ્યું છે. શરણાઈઓનાં મધૂર સંગીતથી આખું વાતાવરણ ગુંજી રહ્યું છે. ક્યાંક સ્ત્રીઓ મધુર ગીતોના તાલે નાચી રહી છે તો ક્યાંક પુરુષોના ઠઠ્ઠા મશ્કરી સંભળાઈ રહ્યા છે. નાના ભૂલકાંની કિલકારીઓ તો ક્યાંક યુવાનોના હાસ્યની છોળો ઉછળી રહી છે.

બધી ખુશીઓનું એકમાત્ર કારણ આં ઘરના એકમાત્ર પુત્ર આકાશના લેવાયેલા લગ્ન હતાં. એક દિવસ બાદ આકાશના લગ્ન હતાં અને એની તૈયારીઓ પૂર જોશમાં ચાલી રહી હતી. અને એના પ્રસંગ રૂપે આજે સંગીત સંધ્યાનો કાર્યક્રમ રાખવામાં આવ્યો હતો. જેનો આનંદ બધા માણી રહ્યા હતા.
બધાની વચ્ચે આકાશ ધુઆપૂઆ થઈ ને આમથી તેમ ફરી રહ્યો હતો, જાણે ખૂબ જ ગુસ્સે હતો. એની નજર ઘડીક હાથમાં રહેલ ઘડિયાળ માં તો ઘડીક અહી તહી મંડાયેલ હતી, જાણે કોઇની આવવાની ખૂબ બેસબરી થી રાહ જોઈ રહ્યો હોય.

“અરે આ વરરાજા કેમ આટલા ગુસ્સામાં ફરે છે? કોઈ સ્પેશ્યિલ વ્યક્તિની રાહ જોવાય છે કે શું?” બોલતા આકાશના મિત્રો આકાશને ખીજવવા લાગ્યા.

“જુઓને યાર, આજના પરફોર્મન્સનો સમય થઇ જવા આવ્યો છે, અને આ અક્ષુડી નો કોઈ અત્તોપત્તો નથી, મહારાણી ખબર નાઈ ક્યારે પધારશે?” , અધીરાઈથી બોલતા આકાશ ની નજરો હજુ પણ ચારે તરફ ફરી રહી હતી.

“અચ્છા, તો આમ વાત છે, સાલા હવેતો લગ્ન થવાના કાલે, સુધરી જા, આમ ગુસ્સે થવાનું છોડી દે. તારે ક્યારે આકાંક્ષા વગર ચાલતું પણ નથી અને એના પર દરેક બાબતે ઝઘડવાનું પણ ખરું જ.” આકાશ નો મિત્ર રાહિલ આટલું બોલ્યો ત્યાજ….

હવાની એક લહેરખીની સાથે વાતાવરણમાં જાણે અપ્રતિમ ખુશ્બુ ફેલાઈ ગઈ. જાણે કોઈ આભાસ થતો હોય એમ આકાશનું ધ્યાન દરવાજા તરફ જતાં જ એની નજરો ત્યાજ અપલક સ્થિર થઈ ગઈ. ત્યાં દરવાજા પર ખુબજ સુંદર યુવતી ઊભી હતી. હવામાં લહેરાતા એના કાળા ભૂખરા કમર સુધી પહોંચતા વાંકડિયા વાળ, થોડી લટો એની આંખો પર અને ગાલ પર આમથી તેમ હવાના રૂખ મુજબ ઉડી રહી હતી. કપાળ પર લગાવેલ લાલ રંગની બિંદી, કાજલ લગાવેલ સુંદર કથ્થઈ આંખો, પરવાળા જેવા ઘેરા ગુલાબી રંગના હોઠ, હાથો માં કાચની રંગબેરંગી ચૂડીઓ, ગુલાબી અને મોરપીંછ રંગની ચણીયાચોળી, જાણે કુદરતનું બેનમૂન સૌંદર્ય આજે ઘરના દરવાજા પર સાક્ષાત દેવી પ્રગટ થઈ હતી.

ઘડીભર આકાશ જાણે બધુજ ભૂલી તે યુવતીમાં ખોવાઈ ગયો.આખરે એજ જાણીતો અણસાર આવતા આકાશ જાણે ગહેરી ઊંઘમાંથી જાગ્યો હોય એમ ઝડપભેર તે યુવતી પાસે જઈ એનો કાન ખેંચી લીધો,તે સાથેજ તે યુવતીના મોમાંથી એક ચીખ નીકળી ગઈ, પણ જાણે આકાશને તેની કોઈ દરકાર કર્યા વિના વધારે જોરથી એના બંને કાન ખેંચતા બોલ્યો,
“ચિબાવલી ક્યારની તારી રાહ જોઉં છું હું. ક્યા હતી તું? તને ખબર નથી પડતી આપણા પરફોર્મન્સ નો સમય થઈ જવા આવ્યો છે અને આ મહારાણી હવે પ્રગટ થઈ રહ્યા છે. તને સમજ માં નહિ આવે, જો હું કેટલો નર્વસ છું અને ઉપરથી તું ગાયબ હતી, મારે આજનું પરફોર્મન્સ એકદમ ક્લાસિક જોઈએ.”

“બાપરે, ધીરો પડ જરા, અને મને પણ બોલવાનો ચાન્સ આપીશ કે નહિ તું? અને દૂર રે મારાથી, કેટલી મેહનત થી આજે તૈયાર થઈ છું, તું મારા કપડા બગાડી મૂકીશ.” અને આકાશને એક ધીરો ધક્કો લગાવી તે યુવતી થોડો ગુસ્સો તો થોડું હાસ્ય રેલાવી રહી.

“અરે, જુઓ તો, જોઈ મોટી તૈયાર થવા વાળી, એકદમ સર્કસ ના જોકર જેવી લાગે છે, અક્ષુડી….”, આકાશ જાણી જોઈને એને વધારે ગુસ્સો અપાવતા હસવા લાગ્યો.

“અક્ષુડી નહિ, અક્ષિતા નામ છે મારુ સમજ્યો, વાંદરા તું મારું નામ હમેશા બગાડે છે”. પોતાની આવી મજાકથી થોડી ઝંખવાતી ઉદાસ થતી અક્ષિતા ને જોઈ આકાશને પોતે વધુ પડતી મસ્તી કર્યાનો એહસાસ થતા, ઇશારાથી જ પોતાના બંને કાન પકડી માફી માંગવાનો ઈશારો કરતા ભોળી સૂરત કરતો અક્ષિતાની સામે જોઈ રહ્યો.

“યાર તું તો ગુસ્સે થઈ ગઈ, માફ કરી દે મને, પ્લીઝ. અને હા આજે સૂરજ ક્યાં ઊગ્યો છે, તું આટલી સુંદર લાગે છે મને આજે ખબર પડી, બંદા તો તને જોઈ ઘાયલ થઈ ગયા આજે. પણ મને તો મારી લડતી ઝઘડતી રફ એન્ડ ટફ અક્ષુડી જ ગમે છે, આં સુંદર બલાનું ભૂત એને ક્યાંથી વળગી ગયું.” બોલતા જ આકાશની નજરો ફરીથી નખશિખ સુંદરતાની મૂરત સમી અક્ષિતા ઉપર સ્થિર થઈ ગઈ. અને બંનેની આંખો એકબીજાંની આંખોમાં જાણે ડૂબી ગઈ.

પોતાની સુંદરતાના વખાણ સૌ પ્રથમ વાર આકાશના મોએ સંભાળતા અક્ષિતા ક્ષણભર શરમાઈ ગઈ અને તે સાથે જ આકાશના દિલમાં જાણે સૌ પ્રથમ વાર કઈ ખળભળી ઉઠ્યું.

“અરે તમે બંને આમ ઝઘડ્યા જ કરશો કે પ્રોગ્રામ સ્ટાર્ટ કરશો? લાગે છે આં વરરાજાને કાલે ઘોડીએ ચડવાની જરા પણ ઈચ્છા નથી?” આકાશના મિત્રની દખલગીરીથી બંનેની તંદ્રા ઉડી અને સાથે જ બંને પાછા વર્તમાનમાં આવી ચડ્યા.

અક્ષિતા અને આકાશ નાનપણના મિત્રો, બંને એકબીજાના જીગરજાન હતા, લડે ઝગડે પણ એટલુજ અને પાછું એકબીજા વગર ચાલે પણ નહિ. હંમેશા સાથે જ હોય, સ્કૂલ થી લઇ કોલેજ પણ બંને એ સાથે જ કરી હતી. અક્ષિતા હમેશા ટોમ બોય જેવા લુક અપ માં જ રહેતી, આકાશ સાથે રહીને એના મિત્રો પણ છોકરાઓ જ હતા મોટા ભાગે.

આજે સંગીતનો સંપૂર્ણ કાર્યક્રમ ખુબજ સુંદર રીતે ખતમ થયો, આખા કાર્યક્રમ માં અક્ષીતા જાણે છવાઈ ગઇ હતી, જાણે આખા કાર્યક્રમ ની હાર્દ બની હતી આજે તે.

આખરે આજે આકાશના લગ્નનો દિવસ આવી ગયો, વરરાજાના લૂકઅપ માં આજે તે ખુબજ મનોહર લાગી રહ્યો હતો. લગ્ન મંડપમાં બેસેલો આકાશ એની દિલની મહારાણી ની પધરામણી ની ઘડીઓ ગણી રહ્યો હતો. અને ગોરમહારાજ ના કન્યા પધરાવો સાવધાનના નાદ સાથેજ આકાશની ધડકનો જાણે તેજ થઈ ગઈ. આખરે આજે એની જીવન સંગિની હમેશા માટે એના જીવનમાં પ્રવેશવા જઇ રહી હતી. આકાશની નજર માયરામાં આવતી અંજલિ ઉપર પડી, ક્રીમ, મરૂન અને ગ્રીન કલરના પાનેતરમાં એની થનાર પત્ની ખુબજ અદભુત લાગી રહી હતી. ધીમે પગલે આવીને અંજલિ એની સામે બેસી ગઈ, રોજ પ્રેમથી એકબીજાને મળતા તે આજે એકબીજા સામે જોતા પણ જાણે શરમાઈ રહ્યા હતા. લગ્ન માટેની એરેંજ મીટીંગથી લગ્નની વેદી સુધી પહોંચ્યા બાદ બંનેના હૃદયમાં જાણે અલગ અનુભૂતિ ઉદ્ભવી રહી હતી આજે. આખરે ગોરમહારાજે હસ્તમેળાપ કરાવતા જ અંજલિની આંખમાંથી ખુશીનું એક આંસુ સરી પડ્યું જે આકાશની નજરોમાં આવતા તેણે પોતાની અર્ધાંગિનીનો હાથ હળવેકથી દબાવતા બંને નવદંપતી એક બીજાને પ્રેમભરી નજરે નિહાળી રહ્યા.

આજ સમયે એક છાનું આંસુ અક્ષિતાની આંખમાં સરી રહ્યું હતું, દર્દનું તે આંસુ પોંછતા અક્ષિતા ખુશીનું પહેરણ ઓઢી નવપરણિત યુગલ પર પુષ્પવર્ષા કરી રહી, તે કોઈની નજરે ન ચડ્યું.

?તારી ખુશીઓથી બધા જખ્મ ભરી ગયું,
એક છાનું આંસુ આમ જ સરી ગયું….?

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
social

બંધ દરવાજા


મારી આજના માતા પિતા ને વિનંતી છે, પ્લીઝ જાગી જાઓ, તમારા બાળકોના દિલ અને મન ના દરવાજા બંધ થાય તે પહેલાં તમારી આંખોના દરવાજા ખોલો.

***************************************

નાનકડો સોનું એની કિટ્ટી પાર્ટી માટે તૈયાર થતી મમ્મી પાસે જઈને કહેવા લાગ્યો, મમ્મી મને આ સબજેક્ટ માં થોડી સમજ નથી પડતી પ્લીઝ સમજાવને.

અરે બેટા સ્કૂલ માં કેમ ટીચર ને ના પૂછ્યું?
મમ્મી લિપસ્ટિક લગાવવામાં વ્યસ્ત થતી બોલી.

મમ્મી પણ મેમ એ હોમવર્કમાં આપ્યુ છે.

તો પછી ટ્યુશન સાના માટે રાખ્યા છે દીકરા, ટ્યુશન સરને પૂછી લેજે, મમ્મી વાળ ઓળવામાં વ્યસ્ત થતી બોલી.

મમ્મી આજે સાયન્સ ના ટ્યુશન નથી અને મારે એમાં જ પ્રોબ્લેમ છે અત્યારે.

અરે બેટા મારે પાર્ટી માં જવાનું ખૂબ મોડું થાય છે, તું તારા ફ્રેન્ડ પીન્ટુ જોડેથી શીખ કંઇક, એ કેવો એનું બધું સ્ટડી જાતે કરે છે, અને કાયમ ફર્સ્ટ આવે છે સ્કૂલ માં, કહેતી મમ્મી નીકળી જાય છે કિટ્ટી પાર્ટીમાં.

પાછળ સોનું બોલે છે, પણ મમ્મી પીન્ટુ ને તો એની મમ્મી પાસે ભણે છે. પણ ત્યાં સુધી ઘરનો દરવાજો બંધ…

******************
આજે સોનું ની સ્કૂલમાં સ્પોર્ટ્સ ડે છે માટે સોનુ તૈયાર થઈ મમ્મી પપ્પા પાસે જઈ બોલે છે, ચાલ ને જલ્દી ફંકશન સ્ટાર્ટ થઈ જશે, પપ્પા ક્યાં ગયા?
બેટા ડ્રાઇવર અંકલ આવે છે તારી સાથે અમારે એક મિટિંગમાં જવાનું છે માટે સોરી હું અને પપ્પા નહિ આવી શકીએ, પણ તારે ધ્યાન થી દરેક સ્પોર્ટ્સ માં ભાગ લેવાનો છે, પેલા રોહનને જો લાસ્ટ યર કેટલા બધા મેડલ લઇ આવ્યો હતો, તારે પણ એક મેડલ તો આવવો જોઈએ, ચાલ અમે નીકળીએ, તું ડ્રાઇવર અંકલ આવે એટલે ટાઈમ પર નીકળી જાજે.

પણ મમ્મી એ રોહન ના મમ્મી પપ્પા એવરી યર રોહનને ચિયર અપ કરવા આવે છે, જેનાથી રોહન નો ઉત્સાહ વધે છે, તમે લોકો તો કોઈ વખત આવો મને ચિયર અપ કરવા. પણ સોનું ની અવાજ પહેંચે તે પહેલાં એની મમ્મી પપ્પા ના કાર નો દરવાજો બંધ.

*********************

પપ્પા મારી સાથે ક્રિકેટ રમવા ચાલોને પ્લીઝ, આજે સન્ડે છે, સોનું પપ્પા ના ખોળામાં બેસતા બોલ્યો.
અરે બેટા મને આજેતો આરામ મળે છે, અને તો પણ બીઝનેસ ના ઘણા કામ બાકી પડ્યાં છે, તું હવે મોટો થઈ ગયો છે, જાતે રમતા શીખ, આ બાજુ વળી પિન્કી, અમર અને એ બધા ને જો, એ લોકો કેવા રમ્યા કરે છે.
પણ પપ્પા પિન્કી, અમર અને એ બધાને તો ભાઈ બહેન છે બધા, હું તો એકલો છું.
પણ એના શબ્દો પપ્પા ના કાને પહોંચે તે પહેલાં એનાં પપ્પાની  ઓફિસ નો દરવાજો બંધ.

******************

અરે સોનું આ શુ આખો દિવસ ટીવી અને મોબાઇલ જોયા કરે છે , સોનું ને ટીવી જોતા મમ્મી લડવા લાગી.
સુઇજા વહેલા હવે સવારે સ્કૂલ જવાનું છે, પેલા અયાન ને જો કેવો વહેલો સૂઈ જાય છે, અને તું જો??
પણ મમ્મી અયાન પાસે તો એના દાદા દાદી છે, જે એને વાર્તાઓ સંભળાવી સુવડાવે છે. પણ મને કોણ સ્ટોરી સંભળાવે છે, સૂતી વખતે??
પણ ત્યાં સુધી તો સોનું ના રૂમ નો દરવાજો બંધ.

તે સાથે જ સોનું ના દિલ નો દરવાજો પણ બંધ થઈ ગયા હશે..


*****************
મિત્રો મારે પહેલા આ એક નાનકડી સ્ટોરી માં લખવું હતું પણ પછી આમ અલગ અલગ ઘટના પરથી એજ કહેવા યોગ્ય લાગ્યું કે તમારા બાળકોની સરખામણી બીજા બાળકો સાથે કરતા પહેલા શું આજના માતા પિતા પોતાની સરખામણી કરવાનું ભૂલી રહ્યા છે?
બાળકોને જિંદગીની રેસ માં હારવાનું શીખવવાનો બદલે કેમ એમને આમ ફક્ત જીતવાનું શીખવે છે???

મારી આજના માતા પિતા ને વિનંતી છે, પ્લીઝ જાગી જાઓ, તમારા બાળકોના દિલ અને મન ના દરવાજા બંધ થાય તે પહેલાં તમારી આંખોના દરવાજા ખોલો.

તમારા મંતવ્યો જરૂર આપશો..

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

ભાઈ માઁ

પ્રિય ભાઈ માઁ,
સાદર પ્રણામ.

તમને જ્યારે મારો આ પત્ર મળશે, ત્યારે હું તમારાથી ઘણી દૂર ચાલી ગઈ હોઈશ, મારી એક સપનાની દુનિયામાં, મારા પ્રેમની દુનિયામાં.

સાચું કહું તમને છોડીને જવાની ઇચ્છા નથી થતી. પણ શું કરું દિલના હાથો મજબૂર છું, વિનય તમને જરા પણ પસંદ નથી, ખબર નથી કેમ? પણ એનામાં મારું હૃદય વસી ગયું છે, તમે જો મારી ધડકન છો, તો એ મારો શ્વાસ બની ગયો છે.

આજે હું ખૂબ કશ્મકશમાં આ ડગલુ ભરી રહી છું કેમકે તમે કોઈપણ સંજોગોમાં વિનય અને મારા લગ્ન માટે માનવા તૈયાર નથી અને હું વિનય વગર હવે નહીં જીવી શકું.

આ મા-બાપ વગરની બહેનને તમે એક દીકરીથી પણ વિશેષ ઉછેરી છે માટે જ હું તમને હંમેશા ભાઈ માઁ કહીને જ બોલાવું છું, તમારો મારા પ્રતિ અઢળક પ્રેમ મને હવે ક્યારેક ગૂંગળામણ આપે છે. મને મુક્ત ગગનમાં વિહારવાની પાબંધી આપે છે માટે તમને દુઃખી હૃદયથી છોડી જઈ રહી છું, બની શકે તો મને માફ કરશો અને હા તમારી તબિયતનું ધ્યાન આપશો. તમને  વિનંતી કરું છું કે મારા સંસાર માં ક્યારે તમારી દખલ કરતા નહિ.

———————–
એ જ તમારી લાડલી
શ્રુતિ

શ્રવણ છેલ્લા પાંચ વર્ષોથી પોતાની લાડલી બહેને લખેલો આ પત્ર હજારો વખત વાંચી ચૂક્યો હતો.

આજે એ જ બહેન નો જન્મદિવસ હોવાથી પોતાના માતા પિતાની છબી આગળ ફરીથી એ જ પત્ર વાંચતો શ્રવણ ભૂતકાળનો એ દિવસ યાદ કરી રહ્યો, જ્યારે એની માતાએ છેલ્લા શ્વાસ લેતા સમયે નાનકડી બે વર્ષની બહેનનો હાથ દસ વર્ષના શ્રવણના હાથમાં આપતા કહ્યું હતું, દીકરા આ અમૂલ્ય જણસ તને સોંપીને જાઉં છું તેનું જાન થી પણ વધારે જતન કરજે. તેના પિતાનું અવસાન તો 1 વર્ષ પહેલા જ થઈ ગયું હતું.

માતા પછી શ્રવણે જ પોતાની નાનકડી ઢીંગલી નો ઉછેર માતાથી પણ વિશેષ પ્રેમપૂર્વક કર્યો હતો, શ્રાવણ નું જીવન હવે માત્ર એની બહેનની આસપાસ જ સીમિત રહી ગયું હતું એટલે જ ક્યારે એ બહેન મોટી થઈ ગઈ એનું ને ભાન ત્યારે જ થયું જ્યારે એની બહેન પોતાની પસંદગીના છોકરા સાથે લગ્ન કરવા માંગે છે તેમ એક દિવસ શ્રવણને આવી કહ્યું.

પણ શ્રવણ ને વિનય કોઈપણ રીતે પોતાની બહેનના યોગ્ય ના લાગતા એણે લગ્ન માટે ચોખ્ખી ના પાડી, અને એક દિવસ પોતાની જાનથી પણ વહાલી બહેન, એને કોઈ પણ પરવા કર્યા વગર છોડીને ચાલી ગઈ, અને એના ગયા પછી ક્યારે પણ એણે પોતાના ભાઈ માઁ સામે પાછા ફરી કદી ના જોયું.

આંખોમાં છવાયેલા આંસુ ના અંધારા ને લૂછતો શ્રવણ પોતાના માતા-પિતા સમક્ષ આજે બહેનના જન્મદિવસ માટે શુભકામના કરતો બોલી ઊઠે છે, માઁ પાપા હું કઈ જગ્યા વામણો સાબિત થયો? મારી બહેનના ઉછેરમાં મારાથી શું કમી રહી ગઈ? તમે કેમ મને છોડીને જતા રહ્યા, હું આપણી દીકરીનું ધ્યાન ના રાખી શક્યો, કોને જઈને મારા દિલના ઘાવ કહું? મારી લાડલી જ્યાં પણ હોય ત્યાં, એના આ ભાઈ માઁ ના આશીર્વાદ સદાય એની સાથે રહે, જન્મદિન મુબારક મારી લાડલી, બોલતા જ શ્રવણ ની આંખો વરસી પડી.

ત્યાં શ્રવણના મોબાઇલની રિંગ વાગતા શ્રવણ આંસુ લુંછતો વર્તમાનમાં આવે છે, ફોન ઉપાડી સામેવાળાની વાત સાંભળતા જ શ્રવણ નું હૃદય જાણે થંભી ગયું, પાછળ પડેલી ખુરશીમાં બેસવા જતા એ જમીન પર ફસડાઇ પડ્યો એ સાથે એનો મોબાઈલ પણ નીચે પડી ગયો,  મોબાઈલ માં સામે છેડેથી અવાજ પડઘાઈ રહ્યો, સાંભળો છો ને શ્રવણભાઈ તમારી બહેન શ્રુતિ એ સાસરિયાઓના ત્રાસથી આગ ચાપી આત્મહત્યા કરી છે.

આ સાથે જ એક ભાઈ માઁ એ પોતાના દિલના ધબકારા ગુમાવી દીધા. ?

ભાઈ ને વહાલી એની બહેના,
બંધન મા અમિ પામતા વિર અને બહેના,
એક એક રુદન પણ હૈયે વસે એ ભાઈ બહેના,
એક સૂતર ના તાંતણે આંખુ  જીવન ઠંડક પ્રસરે એ ભાઈ બહેના…

✍️ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

कैसे मुझे तुम मिल गए ❤️

ऐसे कैसे जान लेते हो,
बिना कहे मेरी हर बात सुन लेते हो तुम।


कभी आदत नहीं थी हमें इतना मुस्कुराने की,
ऐसे कैसे कर लेते हो, छोटी छोटी बातों से इन आंसुओ को मुस्कान में बदल देतो हो तुम।
ऐसे कैसे जान लेते हो,
बिना कहे मेरी हर बात सुन लेते हो तुम।

दिलमे कभी हमारे यू तूफान जो उठ जाता है,
ऐसे कैसे कर लेते हो, मेरी सारी उलझनों को यूही सुलझा लेते हो तुम।
ऐसे कैसे जान लेते हो,
बिना कहे मेरी हर बात सुन लेते हो तुम।

आंखो से कभी हमारी नींद जो उड़ जाती है,
ऐसे कैसे कर लेते हो, हमे सुलाने के बाद ही, हमेशा खुद सो पाते हो तुम।
ऐसे कैसे जान लेते हो,
बिना कहे मेरी हर बात सुन लेते हो तुम।

यू तो अकेले रहेने की आदत सी थी हमे,
ऐसे कैसे कर लेते हो, न होकर भी हर पल हमारे साथ होते हो तुम।
ऐसे कैसे जान लेते हो,
बिना कहे मेरी हर बात सुन लेते हो तुम।

बेफिक्र यू थे खुद के लिए हम,
ऐसे कैसे कर लेते हो, अब तुम्हारे लिए सवर लेते है हम।
ऐसे कैसे जान लेते हो,
बिना कहे मेरी हर बात सुन लेते हो तुम।

इतनी शिद्दत से कभी खुदको भी चाहा नहीं था हमने,
ऐसे कैसे कर लेते हो, अभी खुद में तुमको समाए हुए है हम।
ऐसे कैसे जान लेते हो,
बिना कहे मेरी हर बात सुन लेते हो तुम।


✍️ धृति मेहता (असमंजस)

Categories
social

ફુગ્ગો



પપ્પા મને બઉ ભૂખ લાગી છે કઈ ખાવાનું ખવડાવો ને, સવારે પણ ખાલી તમે થોડા બિસ્કિટ ખવડાવ્યા હતા, હવે તો નથી રહેવાતું. જલ્દી કંઇક પેટ ભરાય એવું કંઇક ખવડાવો હવે.

બેટા આ બાકી રહેલા થોડા ફુગ્ગા વેંચાઈ જાય એટલે એના પૈસાથી જરૂર તને ખવડાવું હો, મારા વહાલા દીકરા બસ થોડી રાહ જોઈ લે.

આ સંવાદ શહેરની એક પોશ રેસ્ટોરન્ટની બહાર ફુગ્ગા વેંચવા ઊભા રહેલા બાપ અને એના દીકરા વચ્ચે ચાલી રહ્યો હતો ત્યાંજ એક લક્ઝુરિયસ કાર એ બાપ દીકરાની આગળ આવી ને ઉભી રહી હતી, એમાંથી નીકળતા ધનવાન દંપતીના કાન પર આ સંવાદ ટકરાયો, એક અણછાજતી હીનતા ભરી નજર નાખી બંને પોતાના નાનકડા દીકરાને સડસડાટ લઇ ને રેસ્ટોરન્ટ માં લઇ ને ચાલ્યા ગયા.

જ્યારે એ ધનવાન દંપતી ભરપેટ જમી પોતાની અમીરીનો ઓડકાર ખાતા બહાર નીકળે છે, ત્યારે અચાનક એમનો બાળક રડવા લાગે છે, એ જોઈ એના પિતા એને ઊંચકી વહાલ કરવા લાગે છે અને રડવાનું કારણ પૂછે છે, રડતો બાળક એની કાલી કાલી ભાષામાં ફુગ્ગો ફુગ્ગો કરતા પેલા ફુગ્ગાવાળા તરફ ઈશારો કરે છે, દીકરાને ફુગ્ગા માટે રડતો જોઈ એનો પિતા તરતજ એ ફુગ્ગાવાળા પાસે જઈ એની પાસે થી બધા જ ફુગ્ગા ખરીદી લે છે. એ સાથેજ ચાર નાની આંખો ચમકીં ઊઠે છે.

અને પોતાની લક્ઝુરિયસ કાર માં બેસતા એની માં વિચારવા લાગી કે ક્યારેય આમ ફુગ્ગા લેવા માટે ન રડતો એનો દીકરો આજે કેમ આમ ફુગ્ગા માટે જીદ કરી રડી પડ્યો??


✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

खुशनसीबी

वो हवाएं भी खुशनसीब हैं,
जो तुझे छूकर गुजरती हैं।

नसीब हमारा भी कम नहीं,
तेरी सांसे जो हम तक आकर रुकती हैं।

✍️ धृति मेहता (असमंजस)

Categories
Short Story

લંચ બોક્સ

બેટા સ્મિત આજે પાછું લંચ બોક્સ ભરેલું પાછું લઇ આવ્યો? સ્મિતના સ્કૂલ બેગમાંથી એનું લંચ બોક્સ નીકળતા નેહા એ બૂમ પાડી.

આ સાંભળી આઠ વર્ષનો સ્મિત એના રૂમ માં ભાગી ગયો, મમ્મીની આ રોજ રોજ ની લંચ બોક્સ નીં માથાકૂટ માથી બચવાજ સ્તો.

અરે ઊભો રે આજે તો તારે મારુ સાંભળવું જ પડશે, રોજ રોજ તારો આ લંચ બોક્સ ભરેલો પાછો આવે છે, હે ભગવાન શું કરું આ છોકરાનું હવે, ક્યારે એ સરખું ખાતા શીખશે, બોલતા નેહા સ્મિતના રૂમમાં જાય છે.

નેહા: બેટા સ્મિત તું લંચ બોક્સ ખાતો કેમ નથી, એકતો હું આટલું વહેલા ઊઠી તારા માટે લંચ બનવું છું અને એક તું એમ ને એમ પાછું લઇ આવે છે.

સ્મિત નેહા ને ગળે વળગીને બોલી ઊઠે છે મમ્મા પણ હું શું કરું આ રોટી ને સબ્જી ખાઈ ખાઈ ને બિચારો આ નાનો બાળક કંટાળી ગયો, તું યાર કોઈ ન્યૂ ન્યૂ વેરાયટી આપને  જેમ કે પીઝા, સેન્ડવિચ, મંચુરિયન, મેગી…
બસ બસ હવે પછી તું જ કે છે મમ્મા જંકફુડ સ્કૂલ માં અલોવ નથી, બદમાશ બધા બહાના છે તારા, લાસ્ટ ફ્રાયડે તો તને સેન્ડવિચ આપી હતી એ પણ પાછો લાવ્યો હતો હવે બોલ, પણ મમ્મા તું પીનટ બટર લગાવી ને આપે તો કોણ ખાય, છી યાક…કરતો સ્મિત ભાગવા લાગ્યો.

ઉભોરે યાક વાળી આજે તારા પપ્પાને આવવા દે, જો પછી તારું યાક કેવું બહાર નીકળી જાય છે, કરતી નેહા એને પકડવા દોડી.
મજાક મસ્તી કરતા બેઉ માં દીકરો સોફા પર આવી ને બેઠા, સ્મિત એ ફટાક કરતું રિમોટ ઉઠાવ્યું ને એની કાર્ટૂન ચેનલ સ્ટાર્ટ કરી. એમાં ચાલતી સ્ટોરી જોઈ નેહા ને સરસ વિચાર આવે છે.

રાતના સ્મિત ને સુવડાવી વખતે નેહા વાત નીકળતા બોલે છે, બેટું આજે તે જે કાર્ટૂન જોયું એમાં ભીમના દોસ્તને કેવી ભૂખ લાગી હતી પણ એની પાસે ખાવા માટે કંઇજ નહોતું, તો બેટા જોયું આપડી પાસે કેવી સરસ સરસ ખાવાની ચીજો હોય છે છતાં આપડા ને એ પસંદ નથી આવતું અને તું લંચ બોક્સ પાછું લાવે છે એ ફેંકી દેવું પડે છે, જ્યારે આ દુનિયામાં ઘણા લોકો પાસે તો જમવાનું પણ ઓપ્શન નથી હોતું. બેટા આપડે જમવાનો બગાડ ના કરવો જોઈએ અને બધું ખાતા શીખવું જોઈએ.

સ્મિત જાણે મમ્મી ની વાત સમજી ગયો હોય એમ મમ્મી ને એક સરસ પપ્પી કરી કહે છે ઓકે મમ્મા હવે હું બધુંજ ખાઇશ. પણ એતો કે કાલે મને લંચ બોક્સ માં શું આપીશ??
અને સ્મિત અને નેહા બંને હસી પડે છે.

બીજા દિવસ થી જાણે જાદુ થયું હોય એમ સ્મિત હવે રોજ ટિફિન ખતમ કરી ને લાવવા લાગ્યો, નેહા ખુશ થઈ ગઈ અને વિચારવા લાગી હાશ આખરે મારો દીકરો લંચ બોક્સ ફિનિશ કરવા લાગ્યો. ચાલો મારી વાતની કોઈ તો અસર થઈ.

ધીરે ધીરે સ્મિત લંચ બોક્સ વધુ ભરી લઇ જવા લાગ્યો, શરૂઆતમાં નેહા ખુશ થઈ કે સ્મિત હવે વધુ ખાતા શીખી ગયો, પણ ધીરે ધીરે એને લાગવા લાગ્યું જરૂર કઈં અલગ વાત છે, કેમ કે સ્મિત જે ઘરે નહોતો જમતો એ જ ખાવાનું સ્કૂલ માં ફિનિશ કરી લાવતો, એન્ડ ઘર કરતા સ્કૂલમા એનો ખોરાક વધુ રહેતો. ક્યાંક સ્મિત લંચ બોક્સની જમવાનું બહાર ક્યાંક ફેંકી તો નથી દેતો ને, નેહા વિચારતી.

અને એક દિવસે નેહા એ વહાલ થી સ્મિત ને પોતાની પાસે બેસાડી એનું કારણ પૂછી જ લીધું.
ગભરાતા ગભરાતા સ્મિત બોલ્યો, મમ્મા તું ગુસ્સે તો નઈ થાયને તો કહું.

નેહા: અરે બેટા હું નઈ લડું તને તું બોલ તો ખરો.

સ્મિત: મમ્મા મારા ક્લાસ માં મારી બાજુમાં જે છોકરો બેસે છે એ ઘણી વાર લંચ બોક્સ નથી લાવતો, અને લાવે ત્યારે એક જ વસ્તુ લાવે બ્રેડ, મેમ એને રોજ લડે ખાલી બ્રેડ લાવા માટે પણ એને કોઈ અસર ન થાય બસ રડવા લાગે, ક્લાસ ના બીજા બાળકો પણ એટલાં માટે એની સાથે લંચ બ્રેક માં ના બેસે. પણ તે મને પેલા દિવસે સમજાયું હતું ને કેટલા લોકો પાસે જમવા પણ નથી હોતું, પછી મને વિચાર આવ્યો મારા એ ફ્રેન્ડ ને પણ એવું કંઇક કારણ તો નથી ને?
એટલે બીજા દિવસે જ્યારે લંચ બ્રેક પડ્યો મે પેલી વાર એની સાથે બેસી વાત કરી, અને જાણ્યું કે એની મમ્મી આ દુનિયામાં નથી અને એના પાપા એને રોજ બ્રેડ જ આપી શકે છે કેમ કે એમની પરિસ્થિતિ બહુ સારી નથી કે રોજ નવું નવું લાવી શકે ક્યારેક એમની પાસે પુરતું જમવા પણ નથી મળતું. ત્યાર પછી મે નક્કી કર્યું કે હું રોજ મારુ લંચ બોક્સ  મારા એ નવા દોસ્ત સાથે શેર કરીને ખાઇશ. અને એટલેજ હું રોજ વધુ જમવાનું લઇ જતો.

અને સ્મિત ની વાત સાંભળી નેહા પોતાનાં નાનકડા પણ સમજદાર દીકરા પર મોહી પડી અને બોલી બેટા કાલથી તું બે લંચ બોક્સ લઇ જજે.



તો આ હતો સ્મિત ના લંચ બોક્સ નો રાઝ.
પણ વાંચક મિત્રો મારી એ રચના લખવા પાછળ બે કારણો છે.

એક એ કે તમારા બાળકો ના સંસ્કારોનું સિંચન તમારા પોતાના હાથો માં છે, સારા અને નરસા કામો વચ્ચેના તફાવતને સમજી શકે એ લાયક બનવાનું કામ તમારાં બસ માં જરૂર છે, તમારા બાળકોને એક સારા સંવેદનશીલ માણસ બનાવો કેમ કે આજ ના નાના બાળકો કાલનું સોનેરી ભવિષ્ય બનાવી શકે.

બીજું કારણ એ છે કે આજે જ્યારે પુરી દુનીયા કોરોના નામના વાઈરસ સામે ઝઝૂમી રહ્યું છે ત્યારે આપણે માનવતા ના ભૂલવી જોઈએ અને આપડી આસપાસ ના જરૂરિયાત લાયક લોકોની મદદ કરવી જોઈએ. આ મુસીબત ના સમય માં ઘણા લોકો એવા છે જેમને પુરતું ખાવાનું પણ નથી મળતું, આગળ આવી એમને મદદ કરો.

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

એક પ્રેમ તારો એક પ્રેમ મારો…

શબ્દોથી એને કેમ તોલાય,
એવો એક પ્રેમ તારો એક પ્રેમ મારો…

સૂકી ધરાને વાદળી બની ભીંજવતો,
એવો એક પ્રેમ તારો એક પ્રેમ મારો…

સૂની આંખોમાં સપના હજાર ભરતો,
એવો એક પ્રેમ તારો એક પ્રેમ મારો…

તારા થકી મારામાં સંપૂર્ણ થતો,
એવો એક પ્રેમ તારો એક પ્રેમ મારો…

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

સપનાઓ મારા..

સજ્યા છે નાના નાના સપનાઓ મારી આં પલકો તળે,
ભલેને ખ્વાબ અધૂરા પૂરા થાય તારી આંખો તળે…

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

You ask me….

?You ask me, do you remembering me?
I says, only whenever I take a breath…

You ask me, do you believe me?
I says, only whenever I close my eyes…

You ask me, do you love me?
I says, only whenever my heart is beating…?

***********************
Dhruti Mehta (અસમંજસ)

Categories
Short Story

ચકાચોંધ

અહી હું આજની પેઢીના યુવાનોને ઉદ્દેશી ને કહેવા માંગુ છું કે મિત્રો ઝડપી પૈસા કમાવા અને મોટું નામ બનાવાના ચક્કરમાં પોતાની જિંદગી હોડમાં ના મૂકશો. તમારા વતન ને ક્યારે ભૂલશો નહિ અને શહેરની મોહમાયા માં ફસાઈ તમારા માતા પિતા અને વતનને ના તરછોડશો. તમારામાં આવડત હશે તો ત્યાં રહી પણ સુખી રહી શકશો,મોટા મોટા શહેરો ની ચકાચોંધ ની આંધળી દોટમાં ના જોડાશો.

***********************************


એવોર્ડનીં એ સમીશાંજમાં રોશનીના ઝગમગાટ વચ્ચે તમામ બોલિવૂડના સિતારાઓ બેસ્ટ એક્ટર ઓફ ધ યર માટે કોનું નામ લેવામાં આવશે એ ધડકતા હૈયે સ્ટેજ સામે ઇન્તેજારી થી જોઈ રહ્યા હતા.

એન્ડ ધ એવોર્ડ ગોઝ ટુ વન એન્ડ ઓન્લી મિસ્ટર “રોનક કુમાર”,  અને કેમેરા નું ફોકસ ઔડીએન્સ ની વચ્ચે બેઠેલા રોનક પર જાય છે. બોલિવૂડ ના તમામ સિતારાઓ ની નજર નવા આવેલા એ ઉભરતા કલાકાર પર જાય છે, અને તાળીઓના ગડગડાટ થી એને વધાવી લે છે.

રોનક હરખના આંશુ સાથે સ્ટેજ પર એવોર્ડ સ્વીકારવા જતો હોય છે ત્યાંજ, એનું બેલેન્સ જાય છે અને એ પડી જાય છે. અને ત્યાં જ રોનકનું સ્વપ્ન તૂટી જાય છે અને એની આંખો ખુલી જાય છે.

અરે યાર ક્યાં સુધી મારે આ સપનાની દુનિયામાં રહી એવોર્ડ લેવા પડશે, મારેં બોલિવૂડના ટોચના અભિનેતા બનવા કેટલી રાહ જોવી પડશે?? આ નાનકડા ગામ માં પડ્યો રહીશ તો મારું આ સ્વપ્ન ક્યારેય નહીં પૂરું થાય, દુઃખી થતા રોનક વિચારે છે.

ત્યાં જ રોનક ના પિતા એને પોતાની પાસે બોલાવી કહે છે દીકરા રોનક ચાલ મારી સાથે ખેતરે આજે પાક વાઢવાનો સમય છે જો તું મારી સાથે આવી જાય તો મને મદદ થઈ રહેશે, અને તારે પણ હવે ખેતીવાડી શીખી લેવી પડશે ને બેટા.

ગુજરાત ના નાનકડા અંતરિયાળ ગામ માં રોનક રહેતો હતો, એના પિતાને નાનકડું ખેતર હતું, એમાં થોડો ઘણો મોસમી પાક થતો એમાંથી  એમના પરિવાર નું ગુજરાન ચલાવતા.

રોનક ને નાનકડા ગામ માં રહી ખેતીવાડી કરવાની જરા પણ ખુશી નહોતી, એનેતો માયાનગરી મુંબઇમાં જઈ હીરો બનવું હતું.

રોનક ગુસ્સાથી ઊભો થતાં બોલે છે,  તમને મે કેટલી વાર કહ્યું છે કે મને આ બધામાં કોઈ જ રસ નથી, મારે તમારી જેમ આ ગામડા માં રહી ને ગરીબીમાં નથી સબડવું, હું તો હીરો બનવા જ જનમ્યો છું અને મુંબઈ માં જઈ ને એક દિવસ જરૂર મોટો અભિનેતા બનવાનો, તમને મારા સપનાં ક્યારેય નહીં સમજાય.

અરે દીકરા મુંબઈ એક માયા નગરી છે ત્યાં અપડાજેવા ભોળા લોકો નું કઈ કામ નથી, એની મોહ માયા માં ઘણા યુવાનો હોમાઈ જાય છે. રોનક ના પિતા એને સમજાવતા કહે છે.

હું તમારી જેમ આ ગામડામાં સડવા નથી માંગતો પણ જવાદો તમને ક્યારેય નઈ સમજાય, કહી રોનક ઘરમાંથી નીકળી જાય છે.

તમે ચિંતા ના કરો આપડા દીકરાને એની ભૂલ જરૂર થી સમજાઈ જશે, એ હજુ બાળક છે અને નાદાન પણ, એને દુનિયા હજુ જોઈ નથી એટલે, પણ એક દિવસ એને જરૂર થી તમારી વાત સમજમાં આવશે, રોનક ની માતા રોનક ના પિતાને દિલાસો આપતા કહે છે.

અને એક દિવસ રોનક ઘર છોડી ને મુંબઈ એક મિત્ર પાસે જતો રહે છે. એના માતા પીતા ખૂબ દુખી થાય છે અને દિવસો એકબીજાના સહારે પસાર કરે છે એ આશા માં કે એમનો દીકરો જરૂર પાછો આવશે.

રોનક થોડા દિવસો ઉત્સાહ માં વિતાવે છે, અલગ અલગ ડિરેક્ટર્સ ની ઓફિસો ના ચક્કર લગાવતો રહે છે પણ એની પાસેના પૈસા અને હિંમત ખૂટતા એને નાનકડી હોટેલ માં એક વેઇટર ની જોબ કરવી પડે છે. એને ઘણી વાર માતા પિતા પાસે જવાની ઈચ્છા પણ થાય છે પણ એનો અહંકાર એને રોકી લેછે. જેમ તેમ કરી રોનક પોતાના દિવસો પસાર કરી રહ્યો હોય છે ત્યાં જ…

આખી દુનિયા કોરોના રૂપી મહામારી ના ઝપેટમાં આવી જાય છે, એમાં મુંબઈમા આ વાઈરસ આગની જેમ ફેલાઈ જાય છે, નોકરી ધંધા પડી ભાંગતા રોહન ની જોબ પણ જતી રે છે.
એ જે ચાલી માં રહેતો હતો એ પણ આ વાઈરસ ની ઝપેટ માં આવી જાય છે,  લોક ડાઉન ને કારણે રોનકની પરિસ્થિતિ બહુજ ખરાબ થઈ જાય છે, ખાવાના પણ સાંસા પડવા લાગે છે, ત્યારે રોહન ને પોતાની માતા યાદ આવે છે જે એને પ્રેમ થી દરરોજ સરસ સરસ વાનગીઓ જમાડતી હોય છે ત્યારે રોહન ને એ બધું જમવાનું દેશી લાગતું હોય છે અને અત્યારે મુંબઈ મા બ્રેડ ખાઈ ને ગુજારો કરવો પડે છે.

રોહન ને ત્યારે ખૂબ પસ્તાવો થાય છે, કાશ મે માતા પિતા ની વાત સમજી હોત તો અત્યારે મારી આ હાલત ના હોત.
ગામડામાં ભલે પૈસા ઓછા હતા પણ હું ખુશી અને નિરાંતે થી  મારું જીવન પસાર કરી રહ્યો હોત. શહેર ની હોટેલમાં નોકરની જોબ કરવી એના કરતા ખેતી કામ ઘણું સારું.

પણ હવે બઉ મોડું થઈ ગયું હતું, કોરોના ના કહેરમાં રોહન એવો તો ફસાયો હતો કે લાખો મજદુરો ની જેમ એ પણ પોતાના ઘરે જઈ શકે એમ નહોતો.

અને ત્યાં જ રોહન નો ફોન વાગે છે, ફોનમાં પિતા નું નામ જોતા આજે પહેલીવાર રોહન ખુશ થઈ જાય છે અને ફોન ઉપાડે છે.
થોડી વાર ની શાંતિ પછી એનાં વહાલા પિતા નો અવાજ આવે છે, બેટા રોહન….
ત્યાં જ રોહન બોલી ઊઠે છે પપ્પા તમે સાચા હતા, આ માયા નગરી છે, હું નઈ જીવી શકું અહી, મારું શું થશે અહી, મને તમારી અને મમ્મી ની બહુ યાદ આવે છે.

અને રોહન ના પિતા બોલી ઉઠે છે બેટા તારો સમાન તૈયાર રાખ તારો આ બાપ બેઠો છે હજુ, હું આજે જ તને લેવા નીકળું છું દીકરા.

અને બંનેની આંખોમાંથી અવિરત આંશુ વહેવા લાગે છે બંને, રોહન પિતા થી જોજનો દૂર બેઠા હતો પણ છતાં જાણે પિતા માથા પર વહાલથી હાથ ફેરવતા હોય એમ લાગ્યું.



મિત્રો મારી આ રચના એ તમામ લોકો ને સમર્પિત છે જે લૉકડાઉન ના આ માહોલ માં ફસાઈ ગયા છે જે માઇગ્રંત વર્કર છે જે પોતાની કોઈને કોઈ મજબૂરી માં પૈસા કમાવા અને રોજી રોટી કમાવા પોતાનાં કુટુંબ ને ગામ માં છોડી શહેર માં આવ્યા છે અને પોતાના વતન જવા તડપી રહ્યા છે.  ભગવાન કરે અને આ સમય જલ્દી ખતમ થાય અને બધા લોકો સહી સલામત પોતાનાં ઘરે જઈ શકે.


✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

इश्क़

?बंदगी और इश्क़ में फर्क इतना हैं,
बंदगी सर उठाकर किया करते हैं हम,
तेरी हर दुआ के लिए।


और इश्क़ में सर झुका दिया करते हैं हम,
तेरी हर चाह के लिए।?


✍️ धृति मेहता (असमंजस)

Categories
Poetry

किस्मत ?

खुदा ने हमारी किस्मत लिखी इस कदर की,
वो राहबर होकर भी नहीं है हमारी राहों में।

नज़रे बिछाए हुए है इस कदर की,
खुद में होकर भी, लिखे हैं वो इंतजार में।

✍️ धृति मेहता (असमंजस)

Categories
Poetry

Breakup થયુ!!..

તારા ખિલખિલાટ હાસ્ય થકી,
બ્રેક અપ થયું, આંસુઓ સાથે મારું….

તારા શબ્દોના ગીત થકી,
બ્રેક અપ થયું, મૌન સાથે મારું….

તારા દિલની ખુશીઓ થકી,
બ્રેક અપ થયું, દર્દ સાથે મારું…

તારા ગુડ મોર્નિંગ વિશ થકી,
બ્રેક અપ થયું, અંધારા ઓછાયા સાથે મારું..

તારા પ્રેમના ઈઝહાર થકી,
બ્રેક અપ થયું, દિવસોના વિરહ સાથે મારું…


✍️ Dhruti Mehta (અસમંજસ)

Categories
Short Story

બાળપણની એ ધૂંધળી યાદો

નાનપણ ની ઘણી યાદો હોય છે જે ધૂંધળી ધૂંધળી યાદ હોય છે આપણને, એમાંથી ઘણી યાદો એવી હોય છે જે હંમેશા આપડી સાથે રહે છે એમાંથી જ એક યાદ હું અહીં રજૂ કરવા જઈ રહી છું.

ગુજરાત ના એક નાનકડા ગામ થી મોટા શહેર માં અમે શિફ્ટ થયા, પપ્પા અમને ભાઈ બહેનો ને સારું શિક્ષણ આપવા માંગતા હતા માટે. શહેર ની મોટી શાળા માં એડમીશન પણ થઈ ગયું. બહુ ખુશ હતી હું સાથે ગભરાતી પણ હતી, મોટું શહેર મોટી શાળા કેવું હશે ત્યાંનું વાતાવરણ, શાળાના બાળકો અને શિક્ષકો. શાળાના હાઈ ફાઈ બાળકો મને એક ગામની છોકરી ને કેવી રીતે સ્વીકારશે મને હેરાન તો નઈ કરેને.

બહુજ નાની હતી હું ત્યારે કદાચ બીજા ધોરણ માં, નવી શાળાનો મારો પહેલો દિવસ હતો, થોડી ગભરાતી થોડી ચિંતા કરતી મારા ક્લાસ માં પ્રવેશી હું, ત્યાંજ મે એક માસૂમ નિર્દોષ બે આંખો ને મારા તરફ તાંકતી જોઈ, જાણે મને એના તરફ બોલાઈ ના રહી હોય, હું અજબ ખેંચાણ થી એની તરફ ખેંચાઈ અને એની પાસે જઈ ને બેસી ગઈ. બસ પછી મારી બધી જ ચિંતાઓ સમાપ્ત.

તો એ બન્યો મારો પહેલો દોસ્ત આ અજાણ્યા શહેરમાં. એકદમ ગોળ મટોળ, કર્લી હેર, અને એની એ ગહેરી માસૂમ આંખો, નામ હતું એનું ઋષભ. અમારી દોસ્તી પછી તો એકદમ પાકી થઈ ગઈ, અમે આખી શાળામાં સાથે જ ફરીએ, રીસેસ માં પણ એકબીજાના ડબ્બામાંથી નાસ્તો કરીએ. ક્લાસ માં પણ અમે બંને એકબીજાના પર્યાય બની ગયા, મજાલ છે ક્લાસ માં કોઈની કે અમારા બંને માંથી કોઈ ને પરેશાન કરે? કોઈ સ્ટુડન્ટ ની હિંમત ના ચાલે અમને કઈ બોલવાની એવી અમારી ધાક, હંમેશા એકબીજાની પડખે ઊભા રહીએ.

એ ભણવામાં  હતો થોડો ડૂલ અને હું થોડી હોંશિયાર, હી થોડી વધુ હોંશિયાર, પણ મને તો એજ આખા ક્લાસ માં સૌ થી હોંશિયાર લાગે, મને એમ લાગે એના આટલા સારા અક્ષર ટીચર ને કેમ નઈ વાંચાતાં હોય, બસ એ કહે એ સાચું મારા માટે.

આમ હસતા ખેલતા દિવસો પસાર થતા રહ્યા અમારા માટે, અને પછી આવ્યો નવરાત્રી નો સમય. અમે બધા ક્લાસ ના બાળકો બહુ ખુશ હતા, અને કેમ ના હોઈએ અમારી પરિક્ષા ખતમ થઈ ને નવરાત્રિનું નાનું વેકેશન આવી રહ્યું હતું. વેકેશન પડવાના આગળના દિવસે અમે બેઉ દોસ્તો મળી બઉ વાતો કરી જાણે પછી મળવાના ના હોય એમ, અને થોડા ખુશ થતાં થોડા દુઃખી થતા છુટા પડ્યાં કેમ કે એ દિવસોમાં એમ મળી શકવાના નહોતા. પણ અમને ક્યાં ખબર હતી આ વેકેશન અમારા માટે શું દુઃખદ સમાચાર લઇ ને આવાની હતી, અમે બેઉ મિત્રો હવે ક્યારેય નતા મળી શકવાના.

વેકેશન ખુબજ સરસ પસાર થઈ ગયું, સૈાથી પસંદની  નવરાત્રિ જો હતી. બસ પછી બીજા દિવસે રોજ કરતા વહેલા તૈયાર થઈ ને સ્કૂલ મા પહોંચી ગઈ હું ? મારા પ્યારા દોસ્ત ને જો મળવાની હતી બઉ દિવસ પછી. કેટલી બધી વાતો કરવાની હતી અમારે, નવરાત્રી ના કિસ્સા એકબીજાને કહેવાના જો હતા. હું રાહ જોતી રહી એની પણ એ માં આવ્યો. વર્ગ શીક્ષક પણ આવી ગયા અને પ્રાથના પણ પૂરી થઈ ગઈ, હવે મારી અધીરાઈ ખૂટી ગઈ એ આવતો કેમ નથી હજી, ત્યાંજ…

ત્યાંજ વર્ગ શિક્ષકે કહ્યું એક જરૂરી સૂચના કરવાની છે તો બધા બાળકો શાંત થઈ જાઓ, અને ટીચર ની એ સૂચના એ મારી દુનિયા બદલી દીધી, ટીચર કહી રહ્યા હતા કે દસેરાં ના દિવસ અમારા વર્ગ માં ભણતા ઋષભ નું એક ગંભીર બિમારીથી મૃત્યુ થઈ ગયું છે, અને હું રડી પડી, મૃત્યુ એટલે શું એ સમજવા હું બહુ નાની હતી પણ એટલું સમજતી હતી કે મારો એ પ્યારો દોસ્ત હવે ક્યારે પાછો નઈ આવે, અમારી બાળપણ ની એ નિર્દોષ દોસ્તી ત્યાંજ ખતમ થઈ ગઈ. એના ઘરે જઈ થોડી તપાસ કરું એટલી મોટી પણ ના હતી હું.

સમય લાગ્યો મને વાપસ નોર્મલ થવામાં, એને ધીરે ધીરે ભૂલી પણ ગઈ, બસ ના ભૂલી શકી એની એ આંખો, ના ભૂલી શકી એની એ હસી જે મને જોઈ એના ચહેરા પર આવી જતી.
ત્યાર પછી બીજા ઘણા મિત્રો આવ્યા મારી લાઇફ માં પણ દરેક માં હું એની એ મુસ્કાન અને આંખોની નિર્દોષતા ઢુંધતી રહી પણ ક્યાંય ના મળી.

મારા એ દોસ્ત નો ચહેરો મને યાદ પણ નથી પણ અમારી એ દોસ્તી ક્યારે નઈ ભૂલી શકું, મારી આ પ્રથમ રચના હું મારા એ વહાલા મિત્ર ને સમર્પિત કરવા માંગુ છું, એનાથી મોટી કઈં ભેટ હોય મિત્રો.

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

राह

जीन रांहो से गुज़रा करते हो तुम,
उसीसे आपकी खबर लिया करते है हम।

✍️ धृति मेहता (असमंजस)

Categories
Short Story

પ્રથમ પ્રેમનો પ્રથમ અહેસાસ

નૈના અને સમીર, બાળપણથી જ સાથે રહ્યા, આજુ બાજુમાં જ ઘર હોવાથી સાથે જ રમતા, ઝગડતા, સ્કૂલ જતા.
બંનેનું બાળપણ વીત્યું ને યૌવન આવ્યું, છતાં એમની દોસ્તી એવી ને એવી જ રહી.
કૉલેજના ત્રણ વર્ષોં પણ એક સાથે જ વિતાવ્યા પણ બંનેમાંથી કોઈ ને એક બીજા પ્રત્યે પ્રેમ ની લાગણી ના થઈ.

અને ત્યાંજ સમીર ને વધુ અભ્યાસ માટે વિદેશ જવા માટે તક મળી, બંને બહુ ખુશ થયા. આજે સમીરને મૂકવા બધા એરપોર્ટ પર આવ્યા હતા, સમીર અને નૈના એકબીજાને આખરી વાર મળી છૂટા પડ્યા, હવે વર્ષો પછી મળવાના હતા.
બંને ધીરે ધીરે વિરૃદ્ધ દિશામાં ચાલવા લાગ્યા, પણ આ શું થઈ રહ્યું હતું બંને ને, દિલ માં કેમ કંઇક ખૂંચી રહ્યું હતું, નાજાને કોઈ લાગણી બંનેના હૃદયમાં ઉમડી આવી, ધડકનો તેજ થવા લાગી, કેમ બંને ને છૂટા પડવાનું મન નહોતું કરતું, એક બીજાને રોકી લઉં કેમ એવું લાગવા લાગ્યું?

બંને ના પગ અટકી ગયા, પાછળ ફરી જોયું તો બંનેની વચ્ચે રહેલો ગેટ ધીરે ધીરે બંદ થઈ રહ્યો હતો, અને અચાનક બંને દોડીને એકબીજાને વળગી પડ્યાં.

આજ તો હતો બંનેના પ્રથમ પ્રેમ નો પ્રથમ અહેસાસ….

✍️ Dhruti Mehta (અસમંજસ)

Categories
Poetry

ખ્વાબ

?ભર્યા પડ્યા છે હજારો ખ્વાબ આં આંખોમાં,
થોડા ખુદ તો થોડા તારી આંખોએ પૂરા થતાં જોવા છે….?

 ✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

शिद्दत

इतनी शिद्दत से मोहब्बत है तुमसे की मरना भी मुनासिब नहीं है हमे,
इतना प्यार है की जीकर खुदमे मेहसूद करना है तुम्हे हर हालमे हमे।।

✍️धृति मेहता (असमंजस)

Categories
Poetry

ક્યાં ખબર હતી અમને

આમ ક્યારેક અજાણતા મળી જશો,
ક્યાં ખબર હતી અમને…
અજાણ્યા ક્યારેક પોતીકા થઈ જશો,
ક્યાં ખબર હતી અમને…

મારી વાતોનો ખજાનો બની જશો,
ક્યાં ખબર હતી અમને…
મારી થકાનનો વિસામો બની જશો,
ક્યાં ખબર હતી અમને…

આમ એકદિવસ મારું અસ્તિત્વ બની જશો,
ક્યાં ખબર હતી અમને…
ધીરે ધીરે ખુદમાં જ એકાકાર થઈ જશો,
ક્યાં ખબર હતી અમને…

✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

આ સમય મને ખુદથી મળાવી ગયો…

❤️મને ખુદથી ખુદને મળાવી ગયો,
આ સમય મને મારી પહેચાન આપી ગયો…

મારા અંદર આનંદનો દરિયો ભરી ગયો,
આ સમય મને મારી ખુશીઓ આપી ગયો…

મારા અસ્તિત્વને ઝંકૃત કરી ગયો,
આ સમય મને મારી કલમ આપી ગયો…❤️


*****************
ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Poetry

એક કવિતા છું હું…

વાંચો તો ફક્ત શબ્દ છુ હું,
અને માણો તો જીવન હું છું…

કોઈના દિલની વેદના છુ હું,
તો કોઈના મનની સંવેદના હું છુ…

કોઈનું પ્રથમ મિલન છુ હું,
તો કોઈની વિરહ પળ હું છુ…

કોઈનો ક્ષણભર આનંદ છુ હું,
તો કોઈની જીવનભરની યાદ હું છુ..

માનો તો ફક્ત કવિતા છુ હું,
અને જીવો તો ધબકતું હૃદય હું છુ…


*****************
ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

Categories
Short Story

એક હતા કાકા

પતિ પત્ની નો સંબંધ કંઇક એવો હોય છે જે ક્યારેય સમજી શકાતો નથી. થોડો ખાટો તો થોડો મીઠો, થોડો ગળ્યો તો થોડો કડવો, એકબીજા સાથે લડતા ઝગડતા ક્યારેક હાસ્યની છોળો ઉડાડતા બંનેના જીવનયાત્રા રૂપી રથ અવિરત આગળ વધતો રહે છે. એવાજ એક દંપતીની હું અહીં એક વાત રજૂ કરવા જઇ રહી છું


************

પતિ પત્ની નો સંબંધ કંઇક એવો હોય છે જે ક્યારેય પુરે પુરો સમજી શકાતો નથી. થોડો ખાટો તો થોડો મીઠો, થોડો ગળ્યો તો થોડો કડવો, પણ આ બંને જીવો ને એકબીજા વિના ક્યારેય ના ચાલે, એકબીજા સાથે લડતા ઝગડતા ક્યારેક હાસ્યની છોળો ઉડાડતા બંનેના જીવનયાત્રા રૂપી રથ અવિરત આગળ વધતો રહે છે. એવાજ એ

અરે કહું છું સાંભળે છે ક્યાં ગુડાઈ ગઈ છું, ક્યારની બૂમો પાડી     રહ્યો  છું પણ સાંભળતી જ નથી, ઉમંર ની સાથે સાથે તારા કાન પણ ઘરડા થઇ ગયા લાગે છે,આંખના ચશ્માં સરખા કરતા લાકડીના સહારે ઘર ની બહાર નીકળતા નીકળતા ચંપક કાકા એ એમની અર્ધાંગિની સમી ચંપા કાકીને બૂમો પાડતા કહી રહ્યા હતા, તો આ છે આપડી કહાની ના હીરો હિરોઈન ચંપક કાકા અને ચંપા કાકી.

ચોંકી ગયા ને, શું હીરો હિરોઈન બનવાનો અધિકાર યુવાનોને જ છે, પ્રેમ અને ઉંમર ને કઈ લેવાદેવા નથી હોતો મિત્રો, પ્રેમ તો માત્ર દિલમાં વસે છે.

ચંપા કાકી પોતાના વાળ અને સાડી સરખી કરતાં બહાર નીકળે છે એ જોઈ ચંપક કાકા પાછું બોલ્યા, અરે ચાલ ને ભાઈ જલ્દી આ ઉંમરે પણ તને સજવા ધજવા નો શું શોખ છે વળી.
ચંપા કાકી: અરે પણ સાંભળો તો ખરા, હુંતો ખાલી…

ચંપક કાકા: બસ હવે બહુ બોલી તું, આખો દિવસ બોલ બોલ ને બોલ, મારી તો કોઈ વાત જ નથી સાંભળતી, મારી તો કોઈ કિંમત જ નથી તને.

ચંપા કાકી: પણ મને બોલવાતો દો..

ચંપક કાકા: બસ બોલતા જ તો આવડે છે તને બીજું કઈ કામ છે તારે ઘર માં.
આજે કેટલા સમય પછી આપડે રેસ્ટોરન્ટ માં જઈ રહ્યા છીએ અને તને સમય ની કોઈ કિંમત જ નથી.

ચંપા કાકી: ના જોયા હોય મોટા કેટલો ઝગડો કર્યો તમારી સાથે ત્યારે જઈને આજે તૈયાર થયા તમે ક્યાંક બહાર લઇ જવા. અને એ પણ આપડી લગ્ન ની વર્ષગાંઠ છે માટે, બાકી ક્યારે લઇ ગયા છો મને, આપડા દીકરાઓ અને વહુ કેવા દર રવિવાર ફરવા જાય છે અને એક તમે, તમને યાદ પણ છે છેલ્લે ક્યારે ગયા હતા આપડે રેસ્ટોરાં માં.

ચંપક કાકા: જોઈ મોટી રેસ્ટોરન્ટ જવા વળી, પૂરું નામ પણ બોલી શકતી નથી ને નીકળી પડી રેસ્ટોરન્ટ જવા.
ચાલ હવે મોડું થઈ જશે રેસ્ટોરન્ટ બંદ થઈ જશે અને ઘરે આઇને ખીચડી ખાવી પડશે આપડે. તને તો ક્યારે સમયસર પહોંચવાની આવડત જ નથી.

ચંપા કાકી: અરે પણ સાંભળો તો ખરા મને કેમ મોડું થયું, હું તો ખાલી….

ચંપા કાકી ની વાત સાંભળ્યા વગર જ ચંપક કાકા પોતાનું બજાંજ સ્કૂટર નીકાળે છે.

ચંપા કાકી: આ બળ્યું તમારું ફટફટિયું, મને તો ભૈસાબ સરખું બેસતા પણ નથી ફાવતું, એના કરતાં કહું છું રિક્ષા જ કરી લઇ એ.

ચંપક કાકા: લઇ તો હું તને મારા આ ચેતક પર જ લઇ જઈશ, યાદ નથી નવા નવા પરણેલા હતા ત્યારે કેવા આ ચેતક પર ફરતા હતા આપડે, મજાના એ હાથો માં હાથ નાખી ને નદી કિનારે ફરવા જતા હતા અને તું મને કેવી કમરે વીંટળાઈ ને  આજ સ્કૂટર પર બેસતી હતી..

લાજો હવે નથી સારા લાગતા આ ઉંમરે, ચંપા કાકી શરમાતા શરમાતા બોલે છે, અને સ્કૂટર પર બેસી જાય છે.

અને કાકા અને કાકી ની આ સવારી નીકળી પડે છે, પોતાની લગ્ન ની વર્ષગાંઠ માણવા.

શહેર ના એક સરસ રેસ્ટોરન્ટ પાસે આવી ને બંને ની સવારી ઊભી રે છે.
કાકા અને કાકી બંને એક બીજાનો હાથ પકડી એકબીજાના સહારે રેસ્ટોરન્ટમાં પ્રવેશે છે.

કાકા એ એક સરસ ટેબલ રિઝર્વ કરાવી રાખ્યું હોય છે જે સુંદર ફૂલો થી સજાવેલું હોય છે, અને વચ્ચે સરસ નાની હાર્ટ શેપ કેક હોય છે, ચંપા કાકી આ જોઈ ને બહુ જ ખુશ થઈ જાય છે અને ચંપક કાકા ને જોઈ રહે છે, કાકા ધીરે ધીરે મુસ્કુરાઇ રહ્યા હતા.

કાકી ને હાથ પકડી ચંપક કાકા ખુરશી પર બેસાડી દીધા અને સામેની ખુરશી માં પોતે બેઠા. સરસ મજાની કાકી ની પસંદ ની વાનગી નો ઓર્ડર પણ આવી જાય છે, ત્યાંજ કાકાનું ધ્યાન ખિસ્સા માં જાય છે, ત્યાં એમના ચોકઠાંની ડબ્બી ના હતી, કાકા બધા ખિસ્સા તપાસી જોવે છે પણ એ ક્યાંય નથી મળતું.

ત્યાંજ એમની નજર ચંપા કાકી પર જાય છે, એ ચંપક કાકા સામે જોઈ મરમરક હસી રહ્યા હતા. અને કાકી પોતાના પર્સ માંથી કાકા ની ચોકઠાંની ડબ્બી નીકાળે છે, અને હસતા હસતા બોલી ઊઠે છે અરે મારા વહાલા હું તમને ક્યારની એ જ તો સમજાવવા માંગતી હતી કે મને ઘરે મોડું કેમ થઈ ગયું, મને ખબર હતી તમે ચોક્કસ ચોકઠાં ની ડબ્બી ભૂલી ગયા હતા, હું એ જ તો લેવા પાછી ગઈ હતી. સમજ્યા મારા પ્રાણ પ્રિય.

આ સાંભળી કાકા બોલી ઉઠ્યા તો તારે મને પહેલા કેવું જોઈતું હતું ને…

અને બંને ખડખડાટ હસી પડ્યા.



કેવી લાગી મારી આ સ્ટોરી, તમારા પ્રતિભાવ જરૂર થી આપશો.


✍️ ધ્રુતિ મહેતા (અસમંજસ)

error: Content is protected !!