Categories
Novels

કશ્મકશ – વિંધાયેલો પ્રેમ (ભાગ 15)

પાછળના ભાગમાં……..

“અસી… ” અવી તેની બાજુમાં લગોલગ જઈને તેના કાનમાં બોલ્યો..  બિચારી અસી ઉછળીને દૂર ખસી ગઈ. “અવી… ” તેને અવીના પગમાં જોરથી લાત મારતા કહ્યું. પણ અવીને કઇ ફેર ન પડ્યો..  તે હસતો રહ્યો. ” તારા પપ્પા ક્યા..  ” અવી તેનો ગાલ ખેંચતા બોલ્યો. “તેની ઓફિસમાં હશે…  કેમ તેમનું શુ કામ પડ્યું..  ” અસી મોં ફુલાવતા બોલી.

અવી : તું કામ કર..  પતે પછી આવ..  હું ત્યાં હોઈશ..  આમ જો કલાકની વાર છે..  ” તેને ઘડિયાળ બતાવતા કહ્યું. તેને માથું હકારમાં ધુણાવ્યું એટલે અવી ત્યાંથી નીકળી ગયો… શોપની બહાર જઈને રાકેશની ઓફિસ શોધવા લાગ્યો…  મહામેહનતે તે ઓફિસ સુધી પહોંચ્યો. “હું આવું…  ” તેને સહેજ દરવાજો અધખૂલો કરીને પૂછ્યું…  રાકેશ અવીને જોઈને ભોંચક થઇ ગયો… 






હવે આગળ……..

રાકેશ : તું અહીં શુ કરે છે…  ” તેને ચકિત થઈને પૂછ્યું..  “દરવાજેથી જ જવાબ આપું કે અંદર આવું…  ” અવી સહેજ મજાકમાં બોલ્યો. “તારે પૂછવાનું હોય?? એવી ફોર્માલિટીની કઇ જરૂર નથી..  આવી જા અંદર ” તેને કપાળે હાથ દઈને કહ્યું. અવી હસતા હસતા અંદર આવીને ખુરસીમાં બેઠો.. 



“અસીએ કહ્યું તને અહીં આવવાનું ?? ” રાકેશ સીધો મેઈન ટ્રેક પર આવી ગયો.
અવી : હમ્મ..  ” તેને નિસાસો નાખતા હુંકારમાં માથું ધુણાવ્યું.

રાકેશ : તું તેની જીદ્દ સંતોષવાનું બંધ કર.. નહિતર તે જિદ્દી થઇ જશે.  ” તે ચિંતામાં બોલ્યો.
અવી : એ નહિ થવા દવ…  આમ પણ મારે થોડું કામ હતું. ” અવી દાંત બતાવતા બોલ્યો. “તારી કોલેજનું શુ કર્યું…  અને બિઝનેસનું શુ કરીશ? ” રાકેશ મુંજાઈને બોલ્યો.

અવી : કોલેજનું થઇ ગયું છે…  બિઝનેસનું સેટિંગ ચાલે છે…  પણ ચિંતા જેવું નથી…. થઇ જશે… ” અવી ઠંડા સ્વરે બોલ્યો.

રાકેશ : હમ્મ… અહીં રહેવાનું ગોઠવી લીધું ? ” તે ડેસ્ક પર બેસતા બોલ્યો.



અવી : નવસારી રહીશ..  જાણીતા છે, તેમની વાડીએ રહીશ.
રાકેશ : અહીં આવી જ ગયો છો તો અમારા ઘરની બાજુમાં ગેસ્ટ હાઉસ છે ત્યાં રહેવાય ને… 

અવી : ના..  મારે તમારું ગેસ્ટ નથી બનવું…  હું જ્યાં રહું છું તે મસ્ત જગ્યા છે…  ” તે દાંત બતાવતા બોલ્યો.
રાકેશ : તને તો મારે ઘરજમાય બનાવીને રાખવો છે…  ” રાકેશે મસ્તીમાં તેનો કાન ખેંચતા કહ્યું.

અવી : એવા કઇ શોખ નથી મને… હું ભલો અને મારુ ઘર ભલું…  ” તેને પ્રેમથી રાકેશના હાથમાંથી પોતાનો કાન છોડાવતા કહ્યું. મનમાં તો સળગી ગયો હતો પણ અહીં રાકેશને કઇ કહી ન શકાય. બાકી તેની મરજી વગર કોઈ આ રીતે મસ્તી કરી જાય તે જરા પણ પસંદ ન હતું.



રાકેશ : અસી કહેતી હતી કે તમે બન્ને આબુ ફરવા ગયા હતા…  ” તેને જીણી આંખ કરીને અવી સામે નજર કરી. અવી સહેજ ચમકી ગયો. “હમ્મ..  ” તેને ટૂંકમાં પતાવ્યું પણ તેની નજર રાકેશ તરફ જ હતી.

“હશે છોડ…  બિઝનેસનું કઇ ન થાય તો કહેજે…  હું કંઈક હેલ્પ કરીશ..  ઘણા હીરામાં વેપારી મારા ઓળખીતા છે. ” તે ઉભો થઈને ફરી પોતાની ખુરસી પર બેસતા બોલ્યો.

“એ તો થઇ જ જશે…  છતાં જરૂર પડી તો કહીશ..  ” અવી પ્રેમથી ઉભો થઈને ચાલ્યો ગયો. તે ફરી શોપમાં આવીને દરવાજા પાસે રાખેલી ખુરસી પકડીને બેસી ગયો…  લગભગ કલાક જેવો સમય વીત્યા પછી અસીના ઈશારે તે ઉભો થઈને હોસ્પિટલની બહાર નીકળ્યો. “આ તો પેલી tc ની ગાડી છે.. ” અવી બ્લેક કલરની મર્સીડીઝ પાસે આવીને અટક્યો એટલે અસી કતરાઇને બોલી.



“હમ્મ..  ચલ..  હવે તો એમાં જ ફરવાનું છે…  ” તેને દરવાજો ખોલ્યો અને અંદર બેસવા ઈશારો કર્યો…  એટલે અસી ચુપચાપ બેસી ગઈ. “ક્યા જવું છે… તું કહે ત્યાં લઈ જાવ ” અવીએ અંદર બેસીને પૂછ્યું.

“તારા ઘરે…  જ્યાં તે રહેવાનું ચાલુ કર્યું છે..  ” અવીના મીઠા શબ્દોથી અસી એકદમ પીગળીને બોલી. અવીએ સહેજ મલકીને ગાડી નવસારી તરફ હંકારી મૂકી. બન્ને પ્રેમી પંખીડા તે નાની દુનિયામાં પહોંચી ગયા. અસી ત્યાંના બગીચા અને સુંદરતામાં જાણે ખોવાઈ ગઈ.

એકદમ સ્વચ્છ જગ્યા… નાના નાના ક્રમબદ્ધ છોડ મોટો મોટા વૃક્ષોના પ્રાંણગમા ખીલી રહ્યા હતા. જમીન માપસહઃ લીલા ઘાસથી ઢંકાયેલી હતી. આજુબાજુ ઉંચી ઉંચી દીવાલો, સાથે સાથે તે દીવાલ પર લગાવેલા નાના નાના બોક્સ જેમાં રીતસર જાતજાતના પંખીઓના બચ્ચા મધુર સંગીત વગાડી રહ્યા હોત તેવું લાગતું હતું.



“કેટલી સરસ જગ્યા છે…  ” અસી ઉછળી પડી…  અવી તેને નિહાળીને મંદ મંદ હસી રહ્યો હતો… “અહીં કંઈક અલગ જ મજા આવે છે..  ” તે અવીને નાના બાળકની જેમ વળગી પડી. “આટલી સરસ જગ્યા તને રહેવા કોને આપી ?” તેને ચહેરો ઉંચો કરીને અવી સામે જોઈને પૂછ્યું…. 

“છોડને..  માલિકથી શુ ફેર પડે…  ” અવી તેના કપાળ પર કિસ કરતા બોલ્યો…  “tc નું ઘર છે ?? ” તે આંખ જીણી કરીને પૂછવા લાગી. “અરે યાર તું કેમ આવું કરે છે…  તને મારા પર ભરોસો ન હોય તેવી ફીલિંગ આવ્યા કરે..   ” એવી તેનો પોતાનાથી દૂર ખસેડીને ચાલવા લાગ્યો. “જો… એવું કશુ નથી… હું બસ એમ જ પૂછતી હતી. ” તેને દોડીને અવીની છાતીમાં છુપાઈને બોલી.

“તારે મનમાં જે હોય તે કેહવાની છૂટ આપી છે તેનો મતલબ એ નથી કે તું ગમે તે બોલ્યા કરે…  ” અવી તેના વાળ કસીને ખેંચતા બોલ્યો..  તેનો ચહેરો સહેજ ઉપર થયો કે અવીએ પોતાના હોઠ તેના તેના હોઠ પર ચિપકાવી દીધા…  અસીએ પણ સામે તેના વાળને મુઠીમાં ભરી લીધા…  “હવે નહિ કહું બસ..  ખુશ” તે સહેજ ઉછળીને અવીની કમરે ચોટી ગઈ.


અવી તેને ઉપાડીને જ દરવાજે પહોંચીને લોક ખોલવા લાગ્યો. અસી તેના ચહેરા પર ઠેક ઠેકાણે ચુમીઓ વર્ષાવી રહી હતી. ઘરમાં પ્રવેશીને અસીને સીધી સોફા પર પટકી દીધી. અસીને હંમેશા અવીનું આ પાગલપન ગમતું. કેમકે આ પળે અવી હંમેશા પોતાના અસલ રૂપમાં આવી જતો. કે જે તે અંદરથી છે. કેમકે સામાન્ય રીતે અવી હંમેશા મેચ્યોર બિહેવ કરતો. આમ પણ તે ઉંમરમાં પોતાનાથી ઘણો મોટો હતો.

જયારે પોતાએ હજુ હમણાં જ જુવાનીમાં પગલાં મંડ્યા હતા. અવી ભલે ગુસ્સેલ સ્વભાવનો હતો. પણ દરેક પરિસ્થિતિમાં પોતાને ઢાળીને ચાલતો. ગમે તેવી પરિસ્થિતિનો સામે તે ઘણું વિચારીને લડતો. “શું થયું…  ” કિસ કરતા અવીની નજર તેના આસું પર પડી. “Carry on…  ” તે ફરીથી પોતાના હોઠ અવીના હોઠ પર રાખીને કિસ કરવા લાગી. અવીને કઇ સમજ ન પડી…  આમ પણ પ્રણય સમયે લોકો ભાનમાં ઓછા અને આકાશમાં વધુ ઉડતા હોય છે.



“યાર તું જરા જોઈને બચકા ભરીને… ” અસી હાંફતા અવીને પોતાનો ખભો બતાવતા બોલી. અવી કઇ બોલ્યો નહિ બસ હસતો રહ્યો. ” હસે છે શુ…  આ લોકોને દેખાય..  ” અસી અવીને ધક્કો મારીને સોફા પરથી ફેંકતા બોલી. ” અરે યાર..  ચાલે.. થોડા દિવસ સ્લીવલેસ ટોપ નહિ પહેરવાના” તેને પોતાનો બચાવ કરતા બોલ્યો. “તું મને છોકરી સમજે છે કે નાસ્તો ?? ” અસી સોફા પર બેઠા બેઠા નીચે પડેલા અવીની છાતી પર ચીંટિયો ભરતા પૂછવા લાગી..

અવી : અતયારે તો મેં નાસ્તો ખાઈ લીધો…  ” અવીએ તેને સોફા પરથી ખેંચીને પોતાના પર સુવાડીને ખળખળાટ હતા બોલ્યો. “મારે કંઈક ખાવું હોય તો..  ?? અહીં મળી જશે ?? ” અસી અવીના ગાલ પર જોરદાર તમાચો મારીને ઉભી થતા બોલી. છતાં અવી હસતો જ રહ્યો. તે ચુપચાપ રસોડામાં ભાગી ગઈ. બધી જગ્યા ફફોરતા તેને આખરે મેગીનું જમ્બો પેકેટ હાથમાં આવી ગયું.



“અક્કલ તો ભગવાને આપી નથી ને…  ” અવી ફ્રીઝમાંથી ફળ ભરેલું મોટું બાસ્કેટ પ્લેટફોર્મ ઉપર રાખતા બોલ્યો. “અરે વજન વધી જાય… બહુ ફેટ વાળું ન ખવાય..  ” અસી મોં બગાડતા બોલી. “હવે ફેટ વાળી..  ચુપચાપ ખાઈ લે..  ” તેને અસીની ખુલ્લો પીઠમાં જોરથી મુક્કો મારતા કહ્યું. તે આખી ખળભળી ગઈ. “Avi.. never hit me like that…  its painful.. ” અસી ચપટી વગાડતા બોલી. અવીને કશો ફેર ન પડ્યો. બે ચાર સફરજન લઈને બેડરૂમમાં ચાલ્યો ગયો.

અસી નુડલ બનાવીને બેડ પર બેઠી. “આ શુ લખે છે…  ” અસીને પહેલી વાર અવીને લખતા જોઈને ચકિત થતા પૂછ્યું. ” કઇ નહિ..  બસ એમ જ વાર્તા..  ” તેને પેન બુકમાં રાખીને તેને બાજુના ડ્રોવરમાં રાખી દીધી. અસીએ નુડલ્સ માટે આગ્રહ કર્યો પણ અવીએ ના પડી દીધી. કૂતરાની જેમ નુડલ્સ ચાવતી અસીને જોઈ રહ્યો.



“કેટલી શાંતી છે અહીં..  ” કામ આટોપીને આવેલી અસી અવીને લપકીને સુઈ ગઈ..  “હમ્મ..  ” અવીને તેને પોતાની છાતીમાં સમાવી લીધી. વાતો કરતા બન્ને પંખીડા ઘસઘસાટ ઊંઘી ગયા. બીજે દિવસે સવારે ઉઠીને આવી તેને ઘરે છોડીને કોલેજ માટે નીકળી ગયો.

બીજી તરફ સુરતમાં અવીની હાજરીના પડઘા પડી ચુક્યા હતા. બધા બે નંબરી બિલ્ડરોના મોટો સમૂહમાં અવીને પોતાના રસ્તેથી હટાવાના કાવતરા ઘડાઈ રહ્યા હતા. તેમાં મુખ્ય પરમચંદ સૌથી મોટો વડો હતો… 


વધુ આવતા અંકે……..

આગળના અપડેટ મેળવવા માટે મને follow કરી શકો છો. આભાર ?????

મારી બીજી નવલકથા,
Never Loved Season 1 (સંપૂર્ણ)
Never Loved Season 2 (લાઈવ)
અતિરેક (સંપુર્ણ)
કરુણ અંત (સંપુર્ણ)
Social Love (લાઈવ)
આ બધી વાર્તા digitalstory.in પર વહેલી પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે.

Telegram : Gujjuvarta
Website : www.digitalstory.in
Public Profile : AuthorJaymin

નોંધ : લેખકોને ખાસ સૂચના કે જે લોકો પોતાની નવલકથા અને ટૂંકીવાર્તા દ્વારા કમાવા માંગતા હોય તે લેખકો telegram પર “authorjaymin” સર્ચે કરીને જાણ કરી શકે છે, અથવા www.digitalstory.in ઉપર જઈને રજીસ્ટર કરી શકે છે.

અમલ

Categories
Novels

કશ્મકશ (ભાગ -14)

પાછળના ભાગમાં……..

“પણ મોરબી બાજુની છું તે કેમ ખબર પડી…  ” તેને અવીનું ધ્યાન પોતાના તરફ દોરવા પોતાનો ફોન ટેબલ પર સહેજ અવાજ કરીને મુક્યો… 

“અંધારામાં તિર માર્યું…  ” તેના આવા વર્તનથી તેને પોતાનો ફોન ખુસ્સામાં મૂકી દીધો.
“અરે…  તમે શુ જોબ કરો છો ?? ” તેને કાઉન્ટર ઉપર બે ચાનો ઓર્ડર આપ્યો…  અવીને નવાઈ લાગી…  એટલે બોલ્યો..  “બ્રેક તો પૂરો થવા આવ્યો.  “

“હમ્મ, મારે ફ્રી ટાઈમ છે…  હવે એક જ લેક્ચર છે છેલ્લો..  3 વાગ્યા પછીનો…  તમારે પણ ફ્રી જ હશે…  ” તેને હસીને કહ્યું…  “જોબ શુ કરો છો..  ” તેને ફરી પોતાનો પ્રશ્ન પૂછ્યો..

હવે આગળ……..

“હું તો આજે આવ્યો છું…  ખ્યાલ નથી… અને હું જોબ નથી કરતો..  ઘરનો બિઝનેસ છે…  ” અવી જાણી ગયો હતો કે.. આ આઝાદ પંછી છે…  “તમારું નામ શુ છે…  ” તેને વાતમાં છૂટો દોર મેળવતા વધુમાં પૂછ્યું… 

“સલોની…  ” તેને હસીને કહ્યું…  અવી તેના દરેક હાવભાવને નીરખી રહ્યો હતો…  “પેલી સાત ફેરે વળી ને !!! ” અવી મજાકમાં બોલ્યો..  સલોની હસીને સામે જોવા લાગી…  પણ કઇ જવાબ ન આપ્યો.. 

“તે સહેજ શ્યામ હતી…  પણ તમે તો સરસ સફેદ છો…  અને સ્કિન પણ ખુબ મુલાયમ છે…  ” અવી પોતાના અંદાજમાં ધીમે ધીમે સલોની પોતાના તરફ વધુ ઢાળતા બોલ્યો…  અને હસવા લાગ્યો…  પોતાના વખાણ કઇ છોકરીને ન ગમે…  તે અવી જાણતો હતો… વળી સલોની પરણેલી હતી..  પણ હજુ તેના વિશે વધુ જાણીને જ તેને પોતાની તરફ ખેંચી શકાય… 

“થેન્ક્સ..  તમારે શુ બિઝનેસ છે…  ” તેને પોતાના ગાલ બન્ને હાથ વડે દબાવતા પૂછ્યું….  ” નવી કંસ્ટ્રક્ટ થતી બિલ્ડીંગ અને શૉરૂમમાં કુલિંગ સિસ્ટમનું ફિટિંગ કરુ છું…  ” અવીને અચાનક એક ચમકારો થયો અને પોતાનો ફોન કાઢીને તેને “શોરૂમ” શબ્દ પોતાની નોટમાં ઉમેરીને વળી સલોની સામે નજર કરીને હસતા બોલ્યો…  “તમે અહીં એકલા રહો છો કે ફેમેલી સાથે ?? “

“તે બધા મોરબી છે.. હું અહીં એકલી જ રહું છું…  હસબન્ડ ક્યારેક ક્યારેક અહીં આવે…  નહિતર હું રજામાં ક્યારેક મોરબી જઈ આવું.  ” તેને ઉતાવળમાં કહ્યું… અવી ખાસ્સું બધું સમજી ગયો હતો..  “નહીંતર…  મતલબ..  ” તેને શબ્દ પકડીને તરત કહ્યું… 

“અરે..  મતલબ..  તેમને સમય ન હોય તો હું રજા ગાળવા ચાલી જાવ એમ…  ”  તેને હસીને કહ્યું અને તેની પાસે ચા લઈને આવેલી જાડી બાઈની ટ્રે માંથી બે ચાની પ્યાલી લઈને અવી સામે રાખી…  “તમારા હસબંડ શુ કરે છે..  ” અવી હવે સંપૂર્ણ પોતાના ફ્લર્ટિંગના અંદાજમાં લુચ્ચું હસતા બોલ્યો… 

“મારા સસરા અને મારા કાકાજી વચ્ચે પાર્ટનરશીપમાં ટાઇલ્સની બે ફેક્ટરી છે…  તે બસ કંપની સંભાળે છે…  ” તેનુ મોં બગાડીને જવાબ આપ્યો.. 

“લે..  એમાં મોઢું બગાડવાની શુ જરૂર… તમને તમારા હસબન્ડનું કામ પસંદ નથી પડતું લાગતું” અવી નેણ ઉંચો કરીને બોલ્યો…  તેને ખબર પડી ગઈ હતી કે આ મુરઘી પૈસા પાછળ દોડે એવી નથી… 

“અરે એવું તો કઇ નથી…  પણ ક્યારેક બન્ને ભાઈ વચ્ચે ચાલતા વિવાદમાં…  તમે સમજી ગયા ને..  ” તેને વાક્ય અધૂરું જ છોડીને અવી સામે જોઈને સ્માઈલ કરી.

“હમ્મ…  સમજી ગયો..  બિચારા તમારા હસબન્ડ..  ” તેને હસીને કહ્યું સામે સલોની પણ ખળખળાટ હસવા લાગી.

“તમે રાજકોટથી અહીં કેમ આવ્યા…  આ પોસિબલ નથી…  મને લાગે છે કે તમારી ઓળખાણ ઘણી ઉપર સુધી છે…  ” સલોનીના પ્રશ્નથી અવીના મગજમાં ચમકારો થયો…  “હમ્મ…  પાવર..  ઓળખાણ..  “

“ઘણી છે… ” અવીએ ઝૂકીને પોતાનો ચહેરો સલોનીના ચહેરા તરફ લઈ જઈને ધીમેથી કહ્યું…  અને તેના હોઠ સામે સહેજ અટકીને નજર કરી અને સ્મિત ફરકાવતો દૂર થઇ ગયો…  સલોની હજુ તેને નિહાળી રહી હતી…  સામે અવી લુચ્ચું હસી રહ્યો હતો…  દુનિયાની દરેક સ્ત્રીમાં પુરુષની નજર અને અમુક હાવભાવ પારખવાની આવડત સાથે જ જન્મે છે.

“ઓહો…  તો મિસ્ટર અવિનવ..  કેટલે સુધી ઓળખાણ ધરાવો છો..  ” તે અવીના આવા વર્તનથી પીગળી ગઈ. તેને એમ હતું કે તે અવીને પોતાની તરફ ખેંચે છે પણ હકીકતમાં તો તે જાતે જ અવી તરફ ખેંચાતી હતી.. 

“ઊંડે સુધી…  ઘણી ઊંડે સુધી..  ” અવી ચાલાક હતો…  તે પુરે પૂરો સલોનીને ઓગાળી ચુક્યો હતો…  ” અરે…  તમારા નંબર તો આપો..  ક્યારેક કંઈક કામ હોય તો કોન્ટેક્ટ કરવા થાય..  ” તેને ડર્યા વગર પોતાનો ફોન સલોની સામે ધર્યો….

“તમે અહીં ક્યા રહો છો…  ” તે અવીના ફોનમાં હસતા હસતા પોતાના નંબર લખવા લાગી..  “શુ નામ રાખું..  ” તેને અવી સામે ફોનની સ્ક્રીન બતાવતા પૂછ્યું.  “તમને જે સારું લાગે તે રાખી દો…  ” અવીએ આંખ મારતા કહ્યું. સલોનીથી હસી જવાયું…  “સલોની મેમ” અવીએ પ્રેમથી કહ્યું.

“તે નામ માં શુ રાખ્યું છે. બોલો શુ નામથી નંબર સેવ કરુ..  ” નેણ નચાવતા બોલી. “તો તમને ઠીક લાગે તે નામ રાખી દો” અવી હસીને બોલ્યો.

“મને તો બેબી નામથી બોલાવે તે ગમે છે…  બોલો નાખી દવ..  ” સલોની આજુબાજુનું વાતાવરણ ભૂલીને અવીના કાન પાસે જઈને ધીમેથી બોલી.  “બેબી તો મારી પાસે છે…  એક કામ કરો સલુ રાખી દો.  ” અવી પણ તેના કાનમાં ધીમે થી બોલ્યો..  સલોની હસીને દૂર ખસી ગઈ… 

“અરે તું ક્યા રહે છે…  એ કહ્યું નહિ…  ” સલોની પોતાનો સવાલ બીજી વાર પૂછી રહી….  ” વાહ..  તમે છોડી ને તું..  સરસ…  ” અવી આંખ જીણી કરીને બોલ્યો.. 

સલોની : જવાબ નહિ આપે…  તદ્દન ફ્લર્ટિંગ જ કરીશ કે શુ !!! ” સલોની આંખ મારીને બોલી. અવી હસવા લાગ્યો. કેમકે તે છોકરીઓના આવા સ્વભાવથી પરિચિત હતો.  “નવસારી…  ભીડભાડથી દૂર…  શાંત જગ્યા એ..  જ્યાં કોઈ ન હોય..  “

સલોની : મતલબ તું અપડાઉન કરે છે…  ” તેને નવાઈ લાગી.
અવી : હમ્મ…  મને માણસો વધુ પસંદ નથી..  ” અવી ફરી પોતાના મૂળ અંદાજમાં પાછો ફર્યો… 
સલોની : નંબર તો તારો ભારે ખતરનાખ છે..  “તેને અવીના ફોનમાંથી પોતાનો નંબર ડાયલ કર્યો અને પોતાના ફોનની સ્ક્રીન અવીને બતાવતા બોલી.

“હમ્મ…  માણસ પણ ખતરનાખ છું..  દૂર રહેજો..  ” અવી ભારપૂર્વક બોલ્યો અને પોતાનો ફોન પ્રેમથી સલોનીના હાથમાંથી લઈ લીધો..  તેને એટલી તો ખબર પડી ગઈ હતી કે આ વ્યક્તિને પાવરફુલ લોકોની સંગત ગમે છે…  અને આરામથી તેની સાથે ભળી શકે છે.

“શુ ફર્ક પડવાનો…  નંબર તો હવે અપાય ગયો…  ” સલોની આંખ મારતા બોલી..  ” ઘણું આપી દીધું તે.. ” અવીએ તેના તિર લગાવતા બોલ્યો.

“ચલ હું નીકળું..  મારે થોડું કામ છે..  ” સલોની હસતા હસતા ઉભી થઈને ચાલવા લાગી. અવી પણ ઉભો થઈને કાઉન્ટર પર બિલ ચૂકવીને નીકળી ગયો.
“ક્યારે કરીશ..  ” સલોનીએ ઘડિયાળમાં નજર કરીને પૂછ્યું…  ” હમણાં જ કરીશ… કામ પતાવી લો..  પછી કહેજો..  હું તેડી જઈશ..  ” અવીએ તક ઝડપીને કહ્યું… 
“આજે નહિ…  કાલે..  મળીએ..  રજા છે ને…  ” સલોની ઉતાવળમાં બોલી… ” કાલે તો મારે કામ છે..  કહેતા હોય તો રાતે ફોન કરુ..  ” અવી પોતાની ચા એક જ ઘૂંટમાં પીને બોલ્યો..  “ઠીક છે..  પણ પહેલા મેસેજ કરજે… ” સલોની તરત ચાલી ગઈ…  અવી કાઉન્ટર પર જઈને પૈસા આપીને અસી પાસે જવા નીકળ્યો.

સલોની તેને કોલેજમાં કઇ કઇ રીતે કામ આવી શકે તે બધું વિચારતો અવી… અસીની હોસ્પિટલે જઈ પહોંચ્યો. આમ તેમ આંટા મર્યા બાદ માંડ માંડ તેને હોસ્પિટલનો મેડિકલ શોપ મળ્યો. ત્યાં ત્રણ ચાર લોકો આમ તેમ બોક્સમાંથી દવાના પેકેટ્સ ખાનામાં ગોઠવી રહ્યા હતા. ખૂણામાં અસી એક કાગળ પકડીને બધા ખાના પર નજર કરી રહી હતી.

“અસી… ” અવી તેની બાજુમાં લગોલગ જઈને તેના કાનમાં બોલ્યો..  બિચારી અસી ઉછળીને દૂર ખસી ગઈ. “અવી… ” તેને અવીના પગમાં જોરથી લાત મારતા કહ્યું. પણ અવીને કઇ ફેર ન પડ્યો..  તે હસતો રહ્યો. ” તારા પપ્પા ક્યા..  ” અવી તેનો ગાલ ખેંચતા બોલ્યો. “તેની ઓફિસમાં હશે…  કેમ તેમનું શુ કામ પડ્યું..  ” અસી મોં ફુલાવતા બોલી.

અવી : તું કામ કર..  પતે પછી આવ..  હું ત્યાં હોઈશ..  આમ જો કલાકની વાર છે..  ” તેને ઘડિયાળ બતાવતા કહ્યું. તેને માથું હકારમાં ધુણાવ્યું એટલે અવી ત્યાંથી નીકળી ગયો… શોપની બહાર જઈને રાકેશની ઓફિસ શોધવા લાગ્યો…  મહામેહનતે તે ઓફિસ સુધી પહોંચ્યો. “હું આવું…  ” તેને સહેજ દરવાજો અધખૂલો કરીને પૂછ્યું…  રાકેશ અવીને જોઈને ભોંચક થઇ ગયો… 

વધુ આવતા અંકે……..

આગળના અપડેટ મેળવવા માટે મને follow કરી શકો છો. આભાર 

મારી બીજી નવલકથા,
Never Loved Season 1 (સંપૂર્ણ)
Never Loved Season 2 (લાઈવ)
અતિરેક (સંપુર્ણ)
કરુણ અંત (સંપુર્ણ)
Social Love (લાઈવ)
આ બધી વાર્તા digitalstory.in પર વહેલી પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે.

Telegram : TheSoulAmal
Website : www.digitalstory.in
Public Profile : AuthorJaymin

નોંધ : લેખકોને ખાસ સૂચના કે જે લોકો પોતાની નવલકથા અને ટૂંકીવાર્તા દ્વારા કમાવા માંગતા હોય તે લોકો telegram પર “authorjaymin” સર્ચે કરીને જાણ કરી શકે છે, અથવા www.digitalstory.in ઉપર જઈને રજીસ્ટર કરી શકે છે.

અમલ

Categories
Novels

Never Loved : Back to Past – 2

પાછળના ભાગમાં……..
“અરે ના ના…  સારી જ લાગે છે…  સારી નહિ બહુ સારી લાગે છે. ” અવી થોથવાઇને બોલ્યો. ત્યાં હાજર બધા જ અવીના તિમુરાઇ ગયેલા અવાજ પર હસી પડ્યા. ત્યાર પછી બધા રાજકોટ જવા માટે રવાના થયા.

આ સમયે તો સારી પણ ગાડીમાં હતા. તે ગાડીની ધીમી ગતિ જોઈને બોલી. “ગાડી કેમ ધીમે ચલાવે છે. થોડી સ્પીડ વધાર તો જલદી પહોંચી જઈશું. ” તેની વાત અવી ઉડાવતા બોલ્યો. “મને મન પડે એમ ગાડી ચલાવું તારે જલ્દી પહોંચવું હોય તો પ્લેનમાં ચાલી જા…  ” અવીની વાતથી સારી ગુસ્સામાં ભરાય ગઈ પણ અવનીના મુખમંડલ પર રહેલા હોઠ તરત ફરકી ગયા.

હવે આગળ……..

“જદલી ચલાવો તો મારુ પિયર વહેલું આવી જશે. ” અવની ટહુકી.

“તારુ પિયર છે પણ મારુ તો સાસરું છે ને ?? અને સાસરે જવાની ઉતાવળ કોને હોય ??? ” અવી હસતા બોલ્યો. “ફિલહાલ ગાડી મારા હાથમાં છે અને હું મારા સાસરે જાવ છું તો ગાડી ધીમે જ ચાલવાની. ” અવની મોં ફુલાવતા બોલી. “બહુ સારું”.

ગુજરાતની બોર્ડરમાં દાખલ થતા જ ત્રણ કાળા કલરની હોન્ડાસીટી અવી પાછળ આવવા લાગી. અવીની નજર સતત ત્યાં જ હતી જયારે બાકીના બધા રેડિયોમાં ચાલતા ગીતના તાલમાં તલ્લીન થઇ ગયા હતા. પરી અને માહી વચ્ચે એ જૂનું સારા ગીત બાબતે જગડો ચાલતો હતો. સારી બંનેને સંભાળી રહી હતી. અવની ચોરી છુપે અવી ને જોઇ લેતી. પછી તરત પોતાની નજર ફેરવી લેતી.

તે જાણતી હતી આજે બંને વચ્ચે કદાચ અંતર આવી શકે એમ હતુ કેમકે અવી માટે તેની મરજી વગર કઇ પણ પગલું ભરતા તે ગુસ્સે થઇ જતો. અવની લાગણીના પ્રવાહમાં બંધાઇ ચૂકી હતી. નીલાએ તેને તાન્યા કરતા પણ વઘુ સાચવી હતી. નીલા હંમેશા કહેતી કે અવી એક દિવસ પાછો આવી જશે. બીજા બધા અવી ને ભુલીને આગળ વધવા સલાહ કરતા જ્યારે નિલા તેને સલાહ ન કરતી પણ તેને માનસિક અશ્રો જરૂર આપતી.

અવીની ઘણી લખેલી ચોપડી હજુ પણ તેના રૂમમાં હાજર હતાં. જ્યારે પણ તેને અવીની યાદ આવતી ત્યારે તે અહી તેના જ રૂમમાં તેના જ ડેસ્ક પર બેસી ને વાચતી. ઘણી મોટી વાર્તા તો તેને ક્યારેય પ્રકાશિત જ નહતી કરી એમ જ લખેલી અહી પડી હતી. બધી વાર્તામાં તેનો પ્રેમ સાફ સાફ ઝલક્તો હતો. તેને ઘણી વાર કોશિશ કરી લખવાની પણ કયારેય લખી ન શકતી.

એ સિવાય તેને બીજી પણ ઘણ વાર્તા વાંચી પણ અવી નુ લખાણ સાવ અલગ જ પડતું. એવું ન હતુ કે તે ખૂબ સારું લખતો પણ તેના જેવું લખાણ અત્યાર સુધી તેને બીજી કોઈ વાર્તામાં ન હતુ વાચ્યું. જાણે વાર્તાનો એક એક પળ તેને ખાસ રીતે લખ્યો હોય એવું લાગતું.

અચાનક તે ત્રણ ગાડી માંથી એક ગાડી ઓવર ટેક કરીને આગળ થઇ. ઓવર ટેક ઘણું અસામાન્ય હતુ. કેમકે ગાડી રોંગ લેન પર ચાલીને અવીનિ બાજુમાંથી ખૂબ નજીકથી નીકળી ગઇ હતી. ગાડીમાં બેઠેલા બધાનું ધ્યાન તે તરફ ગયું.

અવી માટે નવું ન હતું પણ અતયારે બધા તેની સાથે હોય તેને આગળ જનારી ગાડીનો ટેક ઓવર કરીને સડસડાટ ભગાવી. રસ્તો એક દમ નવો બનેલો હોવાથી ગાડી આરામથી પોતાની મહત્તમ ગતિથી દોડવા લાગી. જોત જોતામાં ગાડી 230 પ્રતિ કલાકે પહોંચી ગઈ. અવની અને પરીને આ ગતિ શરીરમાં અનુભવાતી હતી. તેને અવી સામે જોયું પણ અવીનું ધ્યાન પાછળ આવતી ગાડી તરફ હતું. “સીટબેલ્ટ..  ” તેને ઇસારેથી જ અવની સામે જોયા વગર કહ્યું.

પાછળ ગાડી પણ નજીક આવી રહી હતી. અવીને પોતાની સીટ નીચેથી લોડ કરેલી પિસ્તોલ કાઢી. અવનીનો જીવ અધર થઇ ગયો. “અવી…  ” તેના શબ્દો અવીએ પિસ્તોલને પોતાના હોઠ ઉપર રાખીને જ અટકાવી દીધા. “માહી…  પગ ભરાવી દેજે સીટમાં…  હમણાં હૅન્ડબ્રેક મારીશ…  ” માહીએ તરત પગને મજબુતીથી બન્ને સીટમાં ભરાવ્યા. પરી અને સરી એ સીટબેલ્ટ પકડી લીધા. અવની હજુ અવીના આ રૂપને જોઈને ડરી ગઈ હતી. એક હાથમાં ગન અને તે હાથેથી પકડેલું સ્ટિયરિંગ…  એક હાથ હેન્ડબ્રેક પર…  તણાયેલું અવીનું કપાળ… 

બે આચકા લાગ્યા અને ત્રીજા આચકે ગાડીના વહીલ ઘસાવાનો અવાજ આવ્યો. પાછળથી આવતી ત્રણ ગાડી માંથી બે ગાડી સ્ટિયરિંગને નિયંત્રણમાં રાખવા નિષ્ફળ રહી. તેથી તરત રોડ ઉપરથી ઉતરી ગઈ. ત્રીજી ગાડી અસંતુલિત રીતે માંડ માંડ અવીની ગાડીને તારવી આગળ ઉભી રહી. અવીની ગાડી એક દમ ઉભી રહી ગઇ.

દરવાજા લોક કરીને તે બહાર આવ્યો. રસ્તા પર આવતા જતા બધા લોકો અવીને જોઈ પોતાની ગાડીની ગતિ વધારતા ત્યારથી દૂર જઈ રહ્યા હતા. કેમકે આવી રીતે જાહેરમાં હાથમાં પિસ્તોલ લઇને ચાલી રહેલો અવી બધાના મનમાં ડર ઉપજાવી રહ્યો હતો.

અવી પિસ્તોલનું લોડિંગ ચેક કરતો આગળ ચાલી રહ્યો હતો. બધા જ તેને જોઈ રહ્યા હતા પણ તેની નજર બસ આગળની ઉભી રહેલી ગાડી પર હતી. અવની બધું સમજવા મથી રહી હતી. એટલામાં જ એક જોરદાર ગોળી છૂટવાનો અવાજ આવ્યો. અવની હજુ પણ કઈ પ્રતિક્રિયા આપી નહતી શકતી. આગળ ઉભેલી હોન્ડાસીટીનું પાછળનું એક વહીલ પંચર થઇ ગયું હતું. “બોલ… કઈ તકલીફ છે ??” અવી તે ગાડીનો દરવાજો ખોલતા ગુસ્સામાં બોલ્યો. અંદર બે પુરુષો પણ અવી સામે પિસ્તોલ બતાવીને બેઠા હતા.

“અમે તને નુકસાન પહોંચાડવા નથી આવ્યા.” ડ્રાઈવરે પિસ્તોલને અવી તરફ રાખીને કહ્યું.

“મારી મરજી વગર કોઈ મારી પાછળ ફરેને!!! તે પણ મને નથી ગમતું. ” અવીએ સેફટી લોક ખોલીને તેમને ડરાવવા રોડ પર વધુ એક વખત ફાયરિંગ કર્યું.

“ભાઇ.. અમને જવા દે…  આગળથી ધ્યાન રાખીશુ…  ” ફાયરિંગના અવાજથી ડ્રાઇવરના હાથમાંથી પિસ્તોલ છટકી ગઈ, તે ગભરાઈને બોલ્યો. અવીએ પિસ્તોલને ઉઠાવીને ધ્યાનથી જોઈ. “આ સરકારી ગલકું ક્યાંથી આવ્યું તારી પાસે ?? ” કઈ જવાબ ન મળતા અવી છંછેડાઈને બોલ્યો. “બોલ, નહિતર અહીં જ પોરવી દઈશ…  ” તેને ટ્રિગર પર આંગળી ટાઇટ કરી.

“અ… અ.. અમે…  સેન્ટ્રલ બ્યુરોમાંથી આવ્યા છીએ…  ” બીજો માણસ કે જે પચાસ વટાવી ચુકેલો હતો તે ડરીને પોતાનું આઈડી કાર્ડ બતાવતા બોલ્યો. અવીએ ચેક કર્યું. પછી પિસ્તોલને પોતાની પાસે રાખી લીધી અને કાર્ડને ગાડીમાં ફેંકતા કહ્યું. “રાજકોટ જાવ છું…  મારા સાસરે…  તું જે હોય તે…  અને જેને મોકલ્યો હોય..  મારે કઈ લેવા દેવા નથી…  હું બસ ગેધરિંગ માટે જાવ છું… બીજા કોઇ પાછળ લાગેલા હોય તો તેને જણાવી દેજે કે હવે મને કોઇ પાછળ દેખાયું તો જીવતો નહિ મૂકું. મને કોઇ કાયદો નથી નડતો સમજાઈ ગયું? ” તે પિસ્તોલ બતાવતા બોલ્યો. પેલા બંને માણસોએ હકારમાં માથું ધુણાવ્યું એટલે તે ગાડીનો દરવાજો બંધ કરીને પોતાની ગાડી તરફ ઘસી ગયો.

તે ચુપચાપ ગાડી ચાલુ કરીને ચલાવા લાગ્યો. અવની પ્રશ્નાર્થ નજરે તેને નિહાળી રહી હતી. પાછળ માહી સરી અને પરી તો ડરીને સંકોચાઈને બેઠા હતા. ગાડી રાજકોટમાં પ્રવેશી. “મારુ રાજકોટ હવે જાગ્યું છે…  ” તેને પોતાની બારીનો કાચ ખોલીને એક ઊંડો શ્વાસ લેતા કહ્યું. કેટલો સમય વિતી ગયો હતો રાજકોટમાં આવ્યાને. જન્માષ્ટમીના તહેવારને લીધે મ્યુન્સિપલ કોર્પોરેશનએ આખા રાજકોટને ટમટમતી લાઈટોથી શણગાર્યું હતું.

ગાડી પાઠક સ્કૂલના ખૂણે ઉભી રહી. “મમ્મીને કહી દે…  આપણે પહોંચી ગયા છી. ” અવીની વાત સાંભળીને અવની થોડી ગભરાઈ ગઈ. કેમકે અવીની સામે જ નીલાને ફોન કરવાનો હતો.

વધુ આવતા અંકે……..

મારી બીજીવાર, વાંચી શકો છે અને ભવિષ્યમાં વધુ વાર્તા વાચવા માટે મને ફોલો કરી શકો છો.
કશ્મકશ (લાઈવ) (આ વાર્તામાં રહેલા અવીનો લોહિયાળ ભૂતકાળ)
Social Love (લાઈવ)
કરુણ અંત (the two legendary mind) (સંપૂર્ણ)
અતિરેક (સંપુર્ણ)

Telegram : TheSoulAmal
Website : www.digitalstory.in (બધી વાર્તા સમય પહેલાં વાંચવા માટે મુલાકાત લો)
Public Profile : AuthorJaymin

નોંધ : લેખકોને ખાસ સૂચના કે જે લોકો પોતાની નવલકથા અને ટૂંકીવાર્તા દ્વારા કમાવા માંગતા હોય તે લોકો telegram પર “authorjaymin” સર્ચે કરીને જાણ કરી શકે છે, અથવા www.digitalstory.in ઉપર જઈને રજીસ્ટર કરી શકે છે.

અમલ
www.digitalstory.in

Categories
Novels

Social Love – 4

પાછળના ભાગમાં……..

“પપ્પા, અતયારે તે નખરા બોલે છે… તેને નખરા પસંદ નથી, પણ તેજસ કાકાની બિનલના તો કેટલા નખરા ઉપડે જોવો છોને તમે..  ” નીરુ અહમની ખેંચતા વધુ બોલ્યો.

“તે તો અહમની ઢીંગલી છે…  બહેન તો ધોકાવી નાખે..  ત્યાં ન બોલાય કઈ.. ” હરિવત ખળખળાટ હસી પડ્યો. સાથે નીરુ પણ અહમ સામે દાંત બતાવા લાગ્યો. અહમ ઠંડા સ્વરે બોલ્યો…  ” મારી સગી બહેન નથી..  એટલે તેના નખરા સહન કરવા પડે છે…  ” હરિવત તેની વાત સાંભળીને તેના માથા પર હાથ ફેરવતા બોલ્યો. “સગી નથી તો કઈ નહિ…  તેના કરતા પણ સવાયી આપી છે ને ભગવાને…  વળી તે નનકી તારુ ધ્યાન કેટલું રાખે છે…  “

હવે આગળ……..

નીરુ તેના ખભે હાથ મુકતા બોલ્યો…  ” તું જયારે જમે નહીંને ત્યારે… આખા આશ્રમમાં નનકી એક જ છે જે તને પરાણે જમાડે છે…  અને તું પણ તેનો માર ખાતા ખાતા જમી લે છે…  કોઈને નઈ…  તને એકને જ રાખડી બાંધે છે તે ચાંપલી…  મને તો હળતુત કરી મૂકે..  “

બન્નેની વાત સાંભળીને અહમ અચાનક હરિવત સામે જોઈને બોલ્યો. ” તમે કેમ તેને અહીં ભણવા ન મોકલી..  તેને પણ અહીં 11મુ 12મુ કરવું હતું..  “

હરિવત : તે હજુ નાની છે અહમ..  તેને આમ એકલા આ દુનિયામાં છોડી ન શકાય… 

અહમ : પણ હું છું ને અહીં.. 

હરીવત : તું તારામાં ધ્યાન આપીશ કે તેનુ ધ્યાન રાખીશ..  તેને થોડી મોટી થવા દે…  પછી વિચારીએ.. 

ત્યાર બાદ હરિવત અને નીરુ અહમને હોસ્ટેલમાં છોડીને વળી જૂનાગઢ માટે નીકળી ગયા. બીજી બાજુ રોહિણી અહમનું પ્રોફાઈલ ખોલીને નવી નવી પોસ્ટ ચેક કરી રહી હતી. તેને મેસેજ કરવાનું વિચાર્યું પણ ફરી તેને અહમનું ખરાબ વર્તન યાદ આવી જતા માંડી વાળ્યું.

આખરે અહમનો અને રોહિણીનો બન્નેની કોલેજનો પહેલો દિવસ આવી ગયો. બન્ને એ વાતથી તદ્દન અજાણ હતા કે પોતે એક જ કોલેજમાં છે. રોહિણીની બે ફ્રેન્ડ પણ તે જ કોલેજમાં હતી. પણ તે BBA સેપરેટ કરી રહી હતી. જયારે પોતે ઇન્ટીગ્રેડટેડ કોર્સમાં હતી. તેથી તે પોતાની ફ્રેન્ડથી અલગ ક્લાસમાં હતી.

અહમ પોતાના પિતાએ આપેલી નવી 4G શાઈનિંગ બ્લેક એક્ટિવા લઈને કોલેજે પહોંચ્યો. જયારે રોહિણીને તેના મમ્મી પપ્પા પહેલી વાર છોડવા આવ્યા હતા. કોલેજનો માહોલ ઘણો ખુશનુમા હતો. બધા સિનિયર વિદ્યાર્થીઓ નવા નવા આવેલા જુનિયરને નિહાળતા હતા. આખરે તો તે લોકોને પણ બકરો શોધવાનું કામ હતું. કેમકે તે પોતે પણ નવા હતા ત્યારે પોતાના સિનિયરના રેગિંગનો ભોગ બનેલા હતા.

અહમ દેખાવે જ પચ્છદંડ હોય એક પણ સિનિયરે તેને વતાવ્યો નહિ. જયારે રોહિણી સ્વર્ગમાંથી મોકલેલી પરી જેવી લાગતી હોવાથી સિનિયર રેગિંગ ભૂલી તેના રૂપનું રસપાન કરવા લાગ્યા હતા.

અહમ સ્વભાવે અભિમાની ખરો પણ મગજથી ઘણો જ શાંત હતો. તેના મિલનસાર વ્યક્તિત્વના લીધે વર્ગમાં ઘણા મિત્રો બનાવી લીધા જતા. તેના દેખાવના કારણે તેના વર્ગની ઘણી છોકરીઓ કોલેજના શરૂઆતના દિવસોમાં જ ફિદા થઇ ગઈ હતી. પણ અહમ છોકરીઓ સાથે કામ પૂરતી જ વાત કરતો. વધુમાં તે પોતાના મિત્ર વર્તુળમાં જ રચ્યો પચ્યો રહેતો.

બીજી બાજુ રોહિણીથી બીજા છોકરાઓ અને છોકરીઓ દૂર રહેતા કેમકે તે બધાને પોતાના આઈક્યૂ લેવલથી નીચા ગણતી. અને હકીકતમાં પણ એવું જ હતું. પહેલાની જેમ આ વર્ગમાં પણ તેનો આઈક્યૂ લેવલ સૌથી ઉંચો હતો. વળી અભિમાન પણ ખરુ જ. છોકરાઓની નજર હંમેશા રોહિણીની સુંદરતા પર રહેતી. પણ તે કોઈને રિસ્પોન્સ નહતી આપતી.

એવામાં કોલેજના ફ્રેશર માટે એક કાર્યક્રમનુ આયોજન થયું. જેમાં અલગ અલગ સ્પર્ધા રાખવામાં આવી. અહમએ વક્તવ્ય સ્પર્ધામાં પોતાનું નામ નોંધાવ્યું જયારે રોહિણીએ પોતાનું નામ પ્રશ્નાવલી સ્પર્ધામાં નોંધાવ્યું. મુખ્ય અતિથિ તરીકે અમદાવાદના કમિશનર અને અહમના પિતા હરિવતને બોલાવવામાં આવ્યા.

વધુ પડતી કોલેજોમાં પાર્ટી અને બીજા બધા નાચ ગાન થતા હતા. જયારે આ કોલેજમાં વિવિધ સ્પર્ધાઓનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું. કદાચ એટલે જ આખા ગુજરાતમાં આ કોલેજ વધુ વખણાતી. કેમકે અહીંથી ભણેલા વિધાર્થીઓ ઉચ્ચ કક્ષાના ગણાતા.

સમારંભના શરૂઆતમાં રોહિણી, અહમને મુખ્ય અતિથિની બાજુમાં જોઈને આઘાતમાં મુકાય ગઈ. તેને તરત ચાંદનીને કહ્યું. “મમ્મી જો..  આ પેલો છોકરો..  મને બ્લોક કરી નાખી હતી. “

દેવરાજ ચાંદની સામે જોવા લાગ્યો. “આ છોકરીનું કંઈકને કંઈક હોય જ છે…  જ્યાં ત્યાં ઝગડા જ કરતી રહેતી હોય…  ” ચાંદની કપાળે હાથ દઈને બોલી. દેવરાજે રોહિણી સામે નજર કરી. તે સહેજ અચકાઈને બોલી. “તે મારી સાથે સરખી વાત નતો કરતો એટલે..  હું મને ગુસ્સો આવ્યો…  “

દેવરાજ : તને ખબર છે તે છોકરો કોણ છે ?? ” દેવરાજ તેને પૂછવા લાગ્યો. બદલામાં રોહિણી અહમ સામે જોઈને બોલી..  “અહમ નામ છે તેનુ..  અહમ સાધુ ” ચાંદની તેના જવાબ પર ખળખળાટ હસી પડી.

દેવરાજ : બાજુમાં જે ઉભા છે તેના પપ્પા છે..  જૂનાગઢમાં બહુ મોટા મહંત છે…  ખબર છે ? ” તેને હરિવત સામે જોઈને કહ્યું. ચાંદની પણ અહમ અને હરીવત સામે જોવા લાગી. પણ રોહિણીનું મોં બગડી ગયું. તેને પોતાના ફોનમાં ફેસબુક ખોલીને અહમને મેસેજ છોડ્યો. ” ઇડિયટ…  ” પછી ફોન મૂકીને બેસી રહી.

સ્પર્ધામાં અહમે ભાઈ બહેનના સંબંધ વક્તવ્ય આપ્યું. ત્યાં ઉપસ્થિત ઘણા ખારા લોકોની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. દેવરાજ અને ચાંદની પણ રોહિણી સામે અમુક ક્ષણે ક્ષણે જોય લેતા. તે રડી નહિ પણ તેના ચહેરો ઉદાસ થઇ ગયો હતો…  ત્યાર બાદ અહમ હરિવત સાથે નીકળી ગયો હતો. પછી રોહિણીની પ્રશ્નાવલી સ્પર્ધા શરૂ થઇ તેમાં તે મોટા પ્રમાણમાં પોઇન્ટ મેળવા બદલ પ્રથમ નંબરે આવી. વક્તવ્ય સ્પર્ધામાં અહમ પણ વિજેતા થયો હતો. પણ તેનુ સન્માન બિનલએ ઝીલ્યું હતું.

ધીમે ધીમે સમય વીતતો ગયો. કોલેજનું પ્રથમ સેમેસ્ટર પૂરું થઇ ગયું હતું. રોહિણી પહેલાની જેમ જ પોતાની બ્રાન્ચમાં પ્રથમ આવી હતી. જયારે અહમને પહેલા સેમેન્ટરમાં એક વિષયમાં ફેઈલ થયો હતો. પણ તેને આ પરિણામથી કશો મતલબ ન હતો. બીજી તરફ નીરુ સારા એવા ગુણ સાથે ઉતીર્ણ થયો હતો.

સેમેસ્ટર દરમિયાન રોહિણીએ અહમને ઘણા મેસેજ કર્યાં. સામે અહમ મેસેજ વાંચી લેતો પણ કઈ જવાબ ન હતો દેતો. કોલેજના પ્રથમ સેમેસ્ટરમાં ઘણી છોકરીઓએ અહમ નજીક જવાની કોશિશ કરી પણ અહમે કોઈને યોગ્ય રિસ્પોન્સ ન આપ્યો.  તે બસ પોતાના મિત્રમાં ખોવાયેલો રહેતો. સામે રોહિણી જાણે અજાણે અહમથી જોડાય ચુકી હતી. પણ તેને ક્યારે આ બાબતે અહમને જણાવી ન હતી. અહમ વેકેશનમાં પોતાના ઘરે જૂનાગઢ જવા નીકળ્યો. બીજી તરફ રોહિણી ચાંદની અને દેવરાજ સાથે ભારત યાત્રાએ નીકળી ગઈ.

“પપ્પા નારાજ છે…  સહેજ ધ્યાન રાખજે…  ” અહમ પોતાનો સામાન રૂમમાં મૂકીને હરિવત પાસે જતો હતો પણ વચ્ચે જ નીરુ આવીને તેને સમજાવતા બોલ્યો. થોડીવાર તો અહમ પણ નીરુની વાત સાંભળીને સહેજ ડઘાઈ ગયો. પણ સ્વસ્થ થઈને હરિવત પાસે પહોંચ્યો.

“આવ…  હું વિચારતો હતો કે આજે તો તું મારી સામે નહિ જ આવે..  પણ હિમ્મત તો છે તારામાં..  ” હરિવત મોં બગાડતા બોલ્યો. અહમ ત્યાં જ દરવાજે અટકી ગયો. પછી નીચું જોઈને બોલ્યો. “તે વિષયમાં હું સહેજ પાછળ પડું છું..  પણ આગળ જઈને ક્લિયર કરી નાખીસ. “

વધુ આવતાં અંકે……..

Telegram : TheSoulAmal
Website : www.digitalstory.in (બધી વાર્તા સમય પહેલાં વાંચવા માટે મુલાકાત લો)
Public Profile : AuthorJaymin

નોંધ : લેખકોને ખાસ સૂચના કે જે લોકો પોતાની નવલકથા અને ટૂંકીવાર્તા દ્વારા કમાવા માંગતા હોય તે લોકો telegram પર “authorjaymin” સર્ચે કરીને જાણ કરી શકે છે, અથવા www.digitalstory.in ઉપર જઈને રજીસ્ટર કરી શકે છે.

અમલ

Categories
Novels

વાસ્તવીક જીવન નો સાચો પ્રેમ ( “THE ” fat love story of real life ) introduction

નમસ્કાર  મિત્રોને!

ઘણા સમયથી વિચાર હતો કે એક સ્ટોરી  લખવી… આજ હિમ્મત કરી જ નાખી!! આશા  છે આ વાર્તા  તમને બધાને ખુબ ગમશે અને વાર્તા પાછળનો જે સંદેશ  છે એ પણ ..!

આજ ફક્ત પ્લોટ મુકુ  છું.. આપના પ્રતિભાવો કેવા છે તે આધાર પર આગળની સ્ટોરી  આવશે…

2008 ના વર્ષ ની  નવરાત્રિ  નો જાજરમાન અવસર  છે.. 3 મિત્રો  રાજ, રવિ અને હર્ષ ટ્રેડિશનલ  કપડાંમાં સજ્જ  થઇ ને અનેરા ઉત્સાહ સાથે તૈયાર થઈ  રહયા છે, ઉત્સાહ  નોરતા નો, ઉત્સાહ સોળે કળાયે ખીલી રહેલી જુવાની નો ને ઉત્સાહ હર્ષ માટે  જોવા જવાનુ છે તે ઊર્મિ ને મલવાનો પણ !
રાજની ગર્લફ્રેન્ડ પરી.. આજ ના નોરતા માં હર્ષ ને માલાવવા માટે તેની પાક્કી બેનપણી ઊર્મિ ને લઇ ને સહિયર માં આવાની હતી!! હર્ષની જ્ઞાતિની જ હતી ઊર્મિ અને રાજ દ્વારા  આજ નું આયોજન હતું કે બધા સહિયર માં રમવા જઈશું.. પરી ઊર્મિને લઇ આવશે ને ગરબા રમતા રમતા જ બંનેનો intro  કરાવી દેશું!!!!!
હું ( રવિ ) રાજ અને હર્ષ મારી કારમાં જવાનુ નક્કી કરી ચુક્યા હતા ને હર્ષ માટે ટ્રેડિશનલ કપડાં ગોતવાની પ્રક્રિયા ચાલુ હતી… રાજકોટમાં variety પણ ઘણી તો ફરવામાં ને ફાઇનલ કરવામાં જ સાંજ થઈ  ગઈ..

ને જે અવસરની રાહ હતી તે સમય આવી ગયો હું રાજ ને હર્ષ… જાણે રાજકોટ સ્ટેટના રાજકુમાર  હોઈ તેવા વટ્ટમાં  હો.. સહિયરમાં એન્ટરી મારી છે.. મને ક્યાં ખબર હતી કે હર્ષ માટે  જે આયોજન છે તે પ્રસંગ મારી  જિંદગીનો સૌથી  સુંદર ને ખાસ  પ્રસંગ બની જવાનો છે!!
આખરે પરી ઊર્મિ ને લઇ ને આવી જ ગયી ને સાથે હતી ધરા  ?? રાજ તો સ્વાભાવિક રીતે જ પરી સાથે વાતો કરવા લાગી ગયો ને તેણે  હર્ષ ને ઊર્મિ નો intro પણ કરાવ્યો… ને મને પણ મેળવ્યો બધા સાથે…
તે દિવસે મેં પેહલી વાર જોઈ ધરા… સેન્સ  અને સિમ્પલિસિટી… નાની પણ પાણી દાર આંખો… Littraly  ગુલાબ ની પાંખડી  જેવા જ હોંઠ  ને size  પણ એટલી જ.. સાદા પણ સુઘડ સ્વચ્છ કપડાં… ચણીયા ચોળી પેરી હતી એણે… કોઈ  મેક અપ નો તામ જામ  નઈ પણ ભોળાનાથે રૂપ જ એટલું આપેલું કે એની સામે ભલ ભાલી એકટ્રેસ પાણી ભરે… કે atleast મને તો એમ જ લાગ્યું હતું….

આ વાત થઇ  મેં અને પેહલી વાર જોયાની .. જો આપને આગળ ની સ્ટોરી જાણવાની ઈચ્છા હોઈ તો આગળ ચોક્કસ લખીશ…

Categories
Novels

કશ્મકશ (ભાગ -13)

પાછળના ભાગમાં……..

અવી : ચલ ફટાફટ ફ્રેશ થઈને આવ ચા પીને નીકળીએ…  ” તેને tc ની વાતને ધ્યાનમાં ન લેતા કહ્યું..  tc અવીના રૂમમાં ફ્રેશ થવા ચાલી ગઈ…  થોડીવાર પછી ફ્રેશ થઈને બહાર આવી. પછી અવી પણ ફ્રેશ થઇ ગયો.

બન્ને ચા પીને tc ના ઘરે જવા નીકળ્યા…  “મારી અમાનતને સાચવવા આભાર…   ” અવી ગાડીના સ્ટિયરિંગ પર હાથ ફેરવીને હસતા બોલ્યો. “પણ તને ક્યાં કદર છે…  ” tc ગાડીમાંથી ઊતરીને ઘરમાં ચાલી ગઈ…  અવી ત્યાંથી ગાડી લઈને કોલેજે પહોંચ્યો…. ત્યાંનું વાતાવરણ અવી ને સહેજ શાંત લાગ્યું. રાજકોટ તો એક જ કેમ્પસ મા બે કોલેજ હતી પણ અહી આ એન્જિનિયરિંગ કોલેજ એક જ હતી. બની શકે કદાચ ભીડ ઓછી છે એટલે શાંતિ લાગતી હોય. અવી માનમાં વિચારતો પ્રિન્સિપાલની ઓફિસ પાસે પહોંચ્યો. “may I come in…  ” અવીએ સહેજ દરવાજાને ધક્કો મારીને પૂછ્યું. 

હવે આગળ……..

“હા..  હા..  આવો ને..  ” પ્રિન્સિપાલ ટટ્ટાર થઈને બોલ્યો. તેને અવી વિશે જણાવામાં આવ્યું હતું..  પણ અવી આટલો શિસ્તબદ્ધ હશે તે ખ્યાલ ન હતો. અવી સ્મિત રેલાવતો અંદર પ્રવેશ્યો. “રાજકોટથી આવ્યો છું..  બદલી શક્ય ન હતી તેથી મારી હાજરી ત્યાં ભરાશે અને ક્લાસ અહીં..  ” તે ઉભા ઉભા જ બોલ્યો..  એટલે પ્રિન્સિપાલે તેને બેસવા કહ્યું…  અવી દાંત બતાવતો ખુરસી પર બેસી ગયો… 

“સારું સારું બેટા…  એ તો મારે વાત થઇ ગઈ…  પણ મારે એક અંગત વાત પુછવી હતી જો તને કઇ તકલીફ ન હોય તો..  ” પ્રિન્સિપાલ સહેજ અચકાતા બોલ્યો.

“અરે પૂછો સર…  જો જવાબ આપવા લાયક હશે તો જરૂર આપીશ..  ” અવીએ અદબ વાળીને ખુરસીને ટેકો દેતા કહ્યું.

“કાલે મારે જે વાત થઇ…  અને આજે તને જોયો…  બન્ને માણસમાં ઘણો ફર્ક છે….  ” પ્રિન્સિપાલે પોતાનો રૂમાલ કાઢીને કપાળે બઝલા પરસેવાને લૂછ્યો અને અવી સામે ન જોઈને ટેબલ પર નજર રાખતા કહ્યું.

“કાલે જે વાત થઇ તે હું અને…  અતયારે તમારી સાથે વાત કરે છે તે પણ હું જ…  જ્યાં સુધી મને કોઈ હેરાન ન કરે ત્યાં સુધી હું તેને વતાવતો નથી..  પણ જો કોઈએ ભૂલથી પણ મને છંછેડ્યો…  તો તેને છોડતો પણ નથી…  ” અવીના બોલાયેલા શબ્દોથી પ્રિન્સિપાલનું કપાળ તણાવા લાગ્યું…

“પણ તમે ચિંતા ન કરો…  બધું કોલેજની બહાર જ હોય…  અને જો કોલેજમાં પણ મને કોઈ છંછેડશે તો તેનો હિસાબ હું ગેટની બે ફૂટ બહાર જ લઈશ..  ” તેને વધુમાં ઉમેરીને કહ્યું.

પરમચંદ મારા મોટા બાપુનો છોકરો છે…  જોકે મારે તેની સાથે કઇ વ્યવહાર નથી…  હું વર્ષોથી એ લોકો સાથે નથી બોલતો…  ” તેની વાત વચ્ચેથી જ કાપીને અવી ઉભા થતા બોલ્યો…  ” મને કઇ ફેર નથી પડતો…  તમે કોણ છો અને પરમચંદ કોણ છે…  હું મારા રસ્તા પર ચાલવા વાળો માણસ…  રસ્તામાં જે પણ કોઈ આવે તેને ઉખાડી નાખું…  ” બંધ થતા દરવાજા તરફ જોઈને તેને ગઈ કાલની વાત યાદ આવી ગઈ.

રાજકોટના પ્રિન્સિપાલ : હું કશુ નહિ કરી શકું.. 

સુરતના પ્રિન્સિપાલ : પણ એવા આવારા છોકરોની વાત જ કેમ માનવી જોઈએ… 

રાજકોટના પ્રિન્સિપાલ : તે આવારા નથી…  તે જેવો તેવો વ્યક્તિ પણ નથી…  ઘણી ઉપર સુધી લાગવગ છે…  હું અહીંથી ના પાડીસ એટલે કાલે મને ઉપરથી કોલેજ આવવાની ના પાડી દેશે.. 

સુરતના પ્રિન્સિપાલ : એવું શુ ખાસ છે..  તે છોકરો કોને ઓળખે છે… 

રાજકોટના પ્રિન્સિપાલ : તે છોકરો કોઈને નથી ઓળખતો…  બધા લોકો તેને ઓળખે છે…  યુનિવર્સીટીના સર્વરમાં ઘૂસીને પોતાની સીટ જાતે અહીં નક્કી કરીને આવ્યો છે… 

સુરતના પ્રિન્સિપાલ : ઠીક છે..  મળું કાલે..  

અવી પોતાનો ક્લાસ શોધીને અંદર પ્રવેશ્યો…  બધા નાનકા મસ્તી કરી રહ્યા હતા…  મતલબ તે લોકોને કઇ ચિંતા જ ન હતી કે તેમનું ભવિષ્ય કેવું હશે…  તેમાં શુ હશે…  અને આગળ જઈને શુ થશે…   બસ પોતાનામાં જ મગ્ન..  અવીએ એક ખાલી બેન્ચ પકડી અને ત્યાં બેસ્યો…  ઘડિયાળમાં નજર કરી સાડાદશ માં પાંચ મિનિટની વાર હતી… 

એટલામાં…  ક્લાસમાં એક બાટકી એવી છોકરી પ્રવેશી…  ઊંચાઈમાં અવીના ખભા બરાબર માંડ માંડ આવતી હશે…  પંજાબી ડ્રેશમાં તે સારી અને આકર્ષક લાગતી હતી…  કપાળે સેંથો પૂર્યો હતો…  મતલબ વિવાહિત…  ખુલા અને લાંબા વાળ…  પણ બહુ મોટા નહિ…  આજકાલની ઘેલી છોકરીઓ કરતા તો લાંબા જ હતા…  બોડીએ આશરે 50 55 કિલોની હશે…  અને ચામડી અને નાકનકસો એવો હતો કે…  તેની ઉંમર 28 30ની આજુબાજુ હોવી જોઈએ… 

અવી તેના શરીરનું સ્કેનિંગ કરતો હતો…  એટલામાં પેલી મેમ બોલી..  ” કોનું કામ છે. ?” અવી સહેજ અસ્વસ્થ થઇ ગયો…  પણ તરત પોતાને સંભાળીને બોલ્યો…  ” પ્રિન્સિપાલ સરએ અહીં બેસવાનું કહ્યું છે…  “

“શુ નામ છે તમારું…  ” પેલી મેમ…  પોતાનો હાજરી પૂરવાનો કાગળિયો જોઈને પૂછવા લાગી…  “અવિનવ…  ” અવી પોતાનું કોલેજ આઈડી કાર્ડ બતાવતા બોલ્યો… 

“આ તો રાજકોટનું છે…  અહીંનું ક્યા ?? ” પેલી મેમ અવીના હાથમાંથી આઈડી કાર્ડ લઈને વાંચવા લાગી. 
“આજે આવી જશે….  ” અવીના ચહેરા પર સ્મિત રેલાય ગયું…  કેમકે પેલી મેમ તેને કુતુહલવશ જોઈ રહી હતી…  
“આટલી ઉંમરે તું ડિપ્લોમા શુ કરે છે…. ” તેને આંગળીના ટેરવા ગણતા કહ્યું… 

“કઇ નહિ…  મારા મમ્મી પપ્પાને એન્જીનીયર જોઈએ છે તો…  વિચાર્યું ડિગ્રી આપી દવ…  ખુશ થઇ જશે…  ” અવી તેના હાથની નજીક પોતાનો ચહેરો લઈ જઈને બોલ્યો…  પેલી મેમ હસવા લાગી…  તેને હસતા જોઈને બીજા છોકરાઓ પણ હસવા લાગ્યા…

“એન્જીનીયર કરતા કમાવાની ઉંમર વધુ છે….  તારે તારા મમ્મી પપ્પાને સમજાવાય નહિ ? ” પેલી મેમનો ચહેરો સહેજ વણાય ગયો…

“હમ્મ…  કમાવ પણ છું જ…  સાથે કોલેજ પણ ચાલુ…  ” પેલી મેમએ આઈડી કાર્ડને બેન્ચ પર મૂક્યું એટલે તેને આઈડી કાર્ડને ખીચામાં મૂકી દીધું… 

“હમ્મ ગૂડ બોય..  ” પેલી મેડમ અવીનો ગાલ ખેંચીને ચાલી ગઈ…  “આ રૂપકડીઓ દિમાગ નામની વસ્તુ હોતી હશે કે નહિ. ” અવી મનમાં બબડ્યો અને હસવા લાગ્યો…  બ્રેકમાં તે કેન્ટીંગ તરફ ચાલ્યો…  રાજકોટની કેન્ટીંગ કરતા આ કોલેજની કેન્ટીંગ ખાસ્સી એવી મોટી હતી.

તેને કાઉન્ટર પર જઈને ચાનો ઓર્ડર આપ્યો અને ખૂણાનું ટેબલ પકડીને બેઠો…  તેને ફોન કાઢ્યો અને…  અસીને કોલ કર્યો.

અસી : બ્રેક પડ્યો ને…  ” ફોન ઉપાડીને તરત પૂછ્યું… 
અવી : હમ્મ…  ચાલુ ક્લાસે તો તને કોલ કેમ કરુ..  ” એટલામાં એક જાડી એવી બેન જગ્યા કરતી અવીના ટેબલ પર ચા મૂકીને ચાલી ગઈ. 
અસી : કરાય ને…  વધુ મજા આવે…  મેં ઘણી વાર તારી સાથે ચાલુ લૅક્ચરે જ વાત કરી છે…  ” અસી ખળખળાટ હસવા લાગી. 
અવી : પણ હું તારા જેવો નથી ને…  હા કંઈક ઇમર્જન્સી હોય તો વાત અલગ છે….  
અસી : મારા જેવો તો તું શુ થઇ શકવાનો…  
અવી : થવાનો ઈરાદો પણ નથી…  
અસી : હમ્મ..  જલ્દી નહિ મળી શકાય ? 
અવી : કઇ પ્રબલેમ નથીને !!! તો અતયારે જ આવું. 
અસી : ના…  એવું ટેન્સન જેવું નથી…  ચિંતા ન કર…  અતયારે હું મેડિસિન શોપ ગોઠવું છું..  એટલે થોડું કામ પણ છે…  
અવી : હમ્મ…  સારું..  ચાલ તો છેલ્લો લેક્ચર બન્ક મારીને આવું… ચલ મૂકુ…  હવે..  ” પેલી મેમ તેને કેન્ટીંગમાં આવતા પ્રવેશતા દેખાઈ એટલે ઝડપથી ફોન મૂકી દીધો.

અવી સતત તેની મેમ પર નજર રાખતો હતો…  ઈચ્છે તો અતયારે તેની આખી કુંડળી કઢાવી શકે…  પણ તે જાતે તેની સાથે વાત કરવા માંગતો હતો…  પેલી મેમ એક ચા લઈને આમ બેસવાની જગા શોધવા લાગી…  અવી એ તરત નજર ફેરવી લીધી…  તે જાણતો હતો કે તે આ જ ટેબલ પર આવીને બેસવાની હતી. અને તે મેમએ બરાબર એવું જ કર્યું…  ઝડપથી વિધાર્થીઓના ટોળાઓને ચીરતી સીધી અવીની સામે આવીને બેઠી… 

“અરે…  મેમ તમે..  ” અવી અજાણ થઈને બોલ્યો…  
“કેમ અહીં ન બેસી શકાય ? ” તેને આંખોથી પ્રશ્નાર્થભર્યા ઇશારાથી પૂછ્યું… 
“બેસી જ શકાયને…  પણ મને એમ લાગ્યું કે તમારા સર્કલમાં બેસસો..  જોકે તમારી કોઈ દેખાતું નથી… એવું કેમ ” એવી કાગળના કાપનો ડૂચો વાળીને દૂર કાચના પેટીમાં નાખતા પૂછવા લાગ્યો…  કપ ઉડીને દૂર કચરા પેટીમાં પડ્યો.
“જોરદાર જજમેન્ટ છે તારુ…  ” તેને અવી પર અચરજ થઇ આવી.  ” મારુ સર્કલ આજે લેક્ચરમાં હશે…  બુધવાર છે ને…  ” તેને વધુમાં ઉમેર્યું અને પોતાની ચા પીવા લાગી…  
“મોરબી સાઈડના લાગો છો…  ” અવી ટેબલ પર કોણી ખોડીને બોલ્યો…  
“ટંકારા મૂળ… મોરબી રહેવાનું…  પણ તેને કેમ ખબર…  ” તેને નવાઈ લાગી. 
“તમારી ભાષામાં બે બે ટોન છે…  ” અવી પોતાના ફોનમાં અસીન મેસેજ ચેક કરતો હતો…. 

“પણ મોરબી બાજુની છું તે કેમ ખબર પડી…  ” તેને અવીનું ધ્યાન પોતાના તરફ દોરવા પોતાનો ફોન ટેબલ પર સહેજ અવાજ કરીને મુક્યો… 

“અંધારામાં તિર માર્યું…  ” તેના આવા વર્તનથી તેને પોતાનો ફોન ખુસ્સામાં મૂકી દીધો.
“અરે…  તમે શુ જોબ કરો છો ?? ” તેને કાઉન્ટર ઉપર બે ચાનો ઓર્ડર આપ્યો…  અવીને નવાઈ લાગી…  એટલે બોલ્યો..  “બ્રેક તો પૂરો થવા આવ્યો.  “

“હમ્મ, મારે ફ્રી ટાઈમ છે…  હવે એક જ લેક્ચર છે છેલ્લો..  3 વાગ્યા પછીનો…  તમારે પણ ફ્રી જ હશે…  ” તેને હસીને કહ્યું…  “જોબ શુ કરો છો..  ” તેને ફરી પોતાનો પ્રશ્ન પૂછ્યો..

વધુ આવતા અંકે……..

Categories
Novels

Never Loved : Back to Past – 1

વાર્તા ભૂતકાળમાં સમયમાંથી પસાસ થઇ રહી છે. આખરી સીઝનમાં જ્યારે અવી અને અવની મળ્યા હતા. ત્યાર પછીની વાર્તા હવે શરૂ થયા છે. આશા રાખું કે આપ પ્રથમ સિઝન ના વાચક હશો… અને જૉ ન હોય તો પહેલાં “Never Loved: પ્રેમ એક લેખકનો” વાર્તા જરૂરથી વાંચજો.. 

૨-૧-૨૧ (૨l૨l)

“ઓય…  ઉઠોને” અવની ઝટપટ કપડાં પહેરીને અવીને જગાડવા લાગી. “આજે તો રજા છે…  સુવા દે…  ” અવી ઊંઘમાં જ બોલીને બીજી તરફ ફરી ગયો. તેથી તે બાથરૂમમાં ફ્રેશ થવા ચાલી ગઈ.

“પણ આજે મારે ઘરે જવાનું છે…  તમે કહ્યું હતું કે શનિ રવિ જશું…  ” અવની પ્રેમથી બોલી. તેને આજે અવીને ગમે તેમ કરીને તેના ઘરે રાજકોટ લઈ જવાનો હતો. અવીના ગયા પછી નીલાએ તેને ખુબ પ્રેમથી સાચવી હતી. જયારે તેને નીલાને અવીની જાણ કરી ત્યારે નીલાએ ખુબ જ ભારપૂર્વક એક વાર અવીને રાજકોટ લઈ આવવા કહ્યું હતું.

“યાર આ તમારી છોકરીઓના પિયરીયાવેળા બઉ હોય…  ” અવી કંટાળીને ઉભો થયો…  અવની તરત શરમાઈને નીચું જોઈ ગઈ. અવીને તેની વધુ ખેંચતા તેની નજીક જઈને તેનો ચહેરો પોતાના હાથ વડે ઉપર કર્યો. પણ અવનીએ આંખ બંધ કરી લીધી. “જો ને મને…  ” અવીએ મજાક કરી. અવનીના ચહેરા પર એક મીઠું હાસ્ય રેલાય ગયું. એ જોઈને અવીનું મન ડોલી ઉઠ્યું.

“કપડાં પહેલી લો..  આજે આખા રસ્તે તમને જ જોવાના છે..  ” તેને બંધ આંખ જ હસીને કહ્યું. “જવું જરૂરી જ છે ? ” તેને અવનીને નજીક ખેંચી.

“જરૂરી નથી પણ…  ” અવની થોડું અટકીને ફરી બોલી..  “પણ ઘણો સમય થઇ ગયો…  એટલે જવું છે..  “

“તારા બાપા મને જોઈને ગુસ્સે તો નહિ થાય ને !!!! ” અવી ખળખળાટ ઉભો થઈને ટ્રેક પહેરવા લાગ્યો.

“કેમ થાય ?? તમે મને પરણ્યા છો..  મને સાચવો છો…  મને ખુશ રાખો છો તો પછી મારા પપ્પા શાલેવા ગુસ્સે થશે ? ” તેને મંગળસૂત્રનું પેન્ડલ અવીને બતાવીને ચૂમી લીધું. “પણ હા…  આ બવા જેવા થઈને સાથે આવશો તો પપ્પા નહિ મમ્મી જરૂર બોલશે..  “

“હવે તારી માં ને….  ” અવી દોડતો બાથરૂમમાં ઘુસી ગયો પણ અવની પહોંચી ન શકી..  તેથી દરવાજાને જોરથી ધાબો મારતા બોલી. “જુઓ…  હવે એમ ન બોલશો સમજ્યા નહિતર મારાથી ખરાબ કોઈ નહિ હોય…  “

“તારી માં ને…  બજરનું બંધાણ…  ” અવી બાથરૂમમાંથી જોર જોર ગણગણવા લાગ્યો. “અવી…  ” અવની એક ત્રાડ પાડીને રસોડામાં ચાલી ગઈ… તેને ગેસ પર ચા મૂકી એટલામાં દરવાજે ટકોર પડી.

“અવની… મારી વહુ બટુ..  ” સારી ખીલખીલાટ કરતી સીધી હોલમાં આવી ગઈ. અવનીના નીખરેલા ચહેરા પર ચાર ચાંદ લાગી ગયા. કેમકે તેને વહુ શબ્દ ખુબ જ ગમતો. આજે તે એક સ્ત્રી અને દીકરીથી ઉપર એક પગથિયું પત્નીનું ચઢી ચુકી હતી.

“ક્યાં લબાડ…  તેને ના તો નથી પાડીને…  ” સારીને ખબર હતી કે આજે અવની, અવીને તેના મમ્મી પપ્પા પાસે લઈ જવાની હતી.

“એ આવશે..  નાહવા ગયા છે..  ” અવની હસીને બોલી પછી દબાયેલા સ્વરે વધુ ઉમેર્યું. “તમે શુ નક્કી કર્યું અમારી સાથે આવશો ?”

“હા, માહીને વાત કરી…  આમ પણ તેને બહાર જવાનું મન હતું…  ” સારી સસ્મિત બોલી એટલે અવની ખુશ થઇ ગઈ. પછી તે રસોડામાં તરફ ચાલી પાછળ સારી પણ દોરવાઈ.

“ગમે તે થાય… તેનાથી એક પળ પણ દૂર ન થઈશ…  ભલે તે દૂર ભાગે પણ તેને એકલો ન છોડીશ…  ” સારી તેને સમજાવવા લાગી.

“હા…  ” અવની ટૂંકમાં બોલીને ચા બનાવા લાગી. એટલામાં ખુલા દરવાજેથી રક્ષી પ્રવેશી. એક હાથમાં ફાઈલના થપ્પા હતા. તો બીજા હાથમાં તેની નનકી પરી હતી. તે ફાઈલો ડાઇનિંગ ટેબલ પર મૂકીને રસોડામાં આવી. અવની પરીને જોઈને તરત ઉછળી પડી. “બબુ…  ” તેને પ્રેમથી પરીના ગાલ પર પપ્પીની વર્ષા કરી દીધી. “આ તો ગરમ છે…  ” અવની ચકિત થઈને બોલી.

“હા એ…  કાલે પોલિયોના ટીપા લગાવ્યા..  આમ બધું ઠીક જ છે…  ” રક્ષી અવનીને પરી સોંપતા બોલી. થોડીવાર ત્રણેયની ગપશપ ચાલી એટલામાં અવી રસોડામાં પ્રવેશ્યો. ત્રણેય ચૂપ થઈને એકીટસે અવી સામે જોવા લાગી. અવી પણ ચોટી ગયો.

“તારા રીડિંગ પ્રમાણે ડેટા લાવી છું…  જોઈ લેજે…  ” અંતે ચુપી તોડતા રક્ષી પરીને લઈને ચાલી ગઈ.

“આમ શુ સામે જોવે છે…  કોઈ દિવસ નથી જોયો ?? ” અવી ઘુરકીને સારી સામે જોઈને બોલ્યો.

“બેસને હવે…  ” સારી હળવેકથી અવીને ઝાપટ મારીને જતી રહી. અવી પ્લેટફોર્મ પર બેસીને અવનીને નિહાળવા લાગ્યો. “શુ છે પણ…  ” અવનીનો ચહેરો લાલ થઇ ગયો. અવીને તેને પોતાની તરફ ખેંચી…  “કઈ નહિ…  આજે પિયર જવાની ખુશી તારા ચહેરા પર કંઈક વધુ જ દેખાય છે..  ” અવી તેના હાથમાં હાથ પોરવતા બોલ્યો.

સારી પણ આવશે આપણી સાથે..  ” અવનીએ પ્રેમથી કહ્યું. “તેને ક્યાં ઢંઢેરો પીટ્યો તે…  મારા મગજની બધી નસ ખેંચી નાખશે એ..  ” અવી શ્વાસ છોડતા બોલ્યો. “હું છું ને !!!” અવની તેને કિસ કરતા બોલી. અવીના શરીરમાં એક ઝણઝણાટી દોડી ગઈ. અવનીએ અલગ પડીને અવીની આંખમાં જોયું. અવી ક્યારેય બોલતો નહિ પણ તેની આંખોમાં અવની બધું વાંચી લેતી.

તેને એક શબ્દ તેની આંખોથી સંભળાતો. તેના શ્વાસના તરંગ અવની તરત પારખી લેતી. અતયારે અવી લાગણીના ધોધમાં રીતસર નહાઈ રહ્યો હતો. અવીમાં આ શાંતિ અવનીને ખુબ જ વહાલી લાગતી.

“તૈયાર થઇ જા… ” અવી પ્રેમથી તેના કપાળ પર કિસ કરતા બોલ્યો. અવની ઉછળતી કૂદતી રૂમમાં જઈને તૈયાર થવા લાગી. અવી ચાના બે કપ લઈને હોલમાં બેઠો. એટલામાં સારી માહી(સારીનો હસબંડ) અને પરી(સારી ની નાની બહેન) ત્રણેય ઘરમાં પ્રવેશ્યા.

“તું ન આવીશ તો ચાલશે…  ” અવી કાતરાઈને સોફા પર લાંબી થઈને પડેલી સારીને જોઈને બોલ્યો. “જોયું…  આ માણસને આપણી કદર જ નથી…  આપણે ખોટા જ આ ઝંડુબામ સાથે જઈ છીએ” પરી ગુસ્સામાં બોલી. મિહિર અને સરી બન્ને હસવા લાગ્યા. અવી ગુસ્સામાં બોલ્યો. “હા તો ન અવાય..  સમજી…  “

“શુ અત્યારમાં ઝગડા ચાલુ કરી દીધા..  ” અવની સાડી પહેરીને બહાર આવી. ” આ બબુચક…  ” અવીએ અવની તરફ નજર ફેરવી…  પણ તેના શબ્દો રોકાય ગયા. આજે પહેલી વાર અવની સાડી પહેરીને અવી સામે આવી હતી. બ્લેક શાઈનિંગ અને ગોલ્ડન કલરની બોર્ડર વાળી સાડીમાં અવની જાણે અપ્સરા લાગતી હતી. મિહિર પણ અચંબિત થઇ ગયો. પણ પરી અને સારી બન્નેએ પહેલા જ અવનીને આ સાડીમાં જોય હતી.

“નથી સારી લાગતી ? ” અવીની નજીક આવીને અવની સાડી બતાવતા બોલી. “અરે સારી જ લાગે છે નઈ…  ” તંદ્રામાંથી બહાર નીકળીને તેને મિહિર સામે જોયું. તે તો હજુ પણ અવનીને જોઈ રહ્યો હતો. તેને ફરી અવની સામે નજર કરી. અવની હજુ પણ અસમંજસમાં અવીને નિહાળી રહી હતી. “કહોને…  નહિતર બદલી આવું…  “

“અરે ના ના…  સારી જ લાગે છે…  સારી નહિ બહુ સારી લાગે છે. ” અવી થોથવાઇને બોલ્યો. ત્યાં હાજર બધા જ અવીના તિમુરાઇ ગયેલા અવાજ પર હસી પડ્યા. ત્યાર પછી બધા રાજકોટ જવા માટે રવાના થયા.

આ સમયે તો સારી પણ ગાડીમાં હતા. તે ગાડીની ધીમી ગતિ જોઈને બોલી. “ગાડી કેમ ધીમે ચલાવે છે. થોડી સ્પીડ વધાર તો જલદી પહોંચી જઈશું. ” તેની વાત અવી ઉડાવતા બોલ્યો. “મને મન પડે એમ ગાડી ચલાવું તારે જલ્દી પહોંચવું હોય તો પ્લેનમાં ચાલી જા…  ” અવીની વાતથી સારી ગુસ્સામાં ભરાય ગઈ પણ અવનીના મુખમંડલ પર રહેલા હોઠ તરત ફરકી ગયા.

વધુ આવતા અંકે……..

મારી બીજીવાર, વાંચી શકો છે અને ભવિષ્યમાં વધુ વાર્તા વાચવા માટે મને ફોલો કરી શકો છો.
કશ્મકશ (લાઈવ) (આ વાર્તામાં રહેલા અવીનો લોહિયાળ ભૂતકાળ)
Social Love (લાઈવ)
કરુણ અંત (the two legendary mind) (સંપૂર્ણ)
અતિરેક (સંપુર્ણ)

અમલ
www.digitalstory.in 

error: Content is protected !!